“เธอมีเรื่องเครียดอะไรหรือเปล่า” เจ้าจอมถามธิดาขึ้นหลังจากสังเกตเห็นว่าช่วงหลังๆ มานี้ธิดาเหมือนมีเรื่องให้คิดอยู่ตลอดเวลา
“เปล่าค่ะ ฉันแค่กังวลเรื่องคลอดลูกนิดหน่อย” ธิดาโกหกออกไปทันที
แม้ว่าเธอจะกลัวการคลอดลูกครั้งแรกอย่างที่พูดออกไปก็ตาม แต่เหตุผลที่เธอเครียดอยู่ทุกวันแบบนี้ก็คือเรื่องที่เธอจะต้องแยกจากลูกของเธอ
“แค่นั้นเหรอ” เจ้าจอมถามขึ้นอีกครั้ง
“ค่ะ” ธิดาตอบรับพร้อมกับรอยยิ้มที่ฝืนออกมา
“เธอคิดยังไงกับฉันธิดา” แล้วเจ้าจอมก็ถามในสิ่งที่รู้อยู่แล้วและไม่เคยถามออกมา
“ดารักคุณค่ะ” ธิดามองหน้าเจ้าจอมก่อนจะตอบออกมาโดยไม่ลังเลสักนิด ตอบออกมาจากความรู้สึกจริงๆ ของเธอที่มีต่อเขามานานแล้ว
“งั้นเหรอ...”
“เราก็รู้จักกันมาปีหนึ่งได้แล้ว เธอคิดว่าฉันรู้จักตัวตนจริงๆ ของเธอหรือยัง” คำถามนิ่งๆ พร้อมสายตาที่กำลังจ้องมองมายังธิดาทำให้ธิดารู้สึกกลัวและใจกระตุกขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
“ไม่รู้สิคะ
