Love And Punishment (FREED SERIES 1)

Chapter 11

Monique

Lumipas ang mga araw na hindi kami nag-uusap. Kapag may mga pagkakataon na nagkakasalubong kami o nagkakatitigan ay ako na ang unang umiiwas. Hindi na ako galit sa kan'ya kaya hindi ko siya kinakausap o tinatapunan nang tingin, subalit sariwa pa sa isip ko ang ginawa niya sa akin. Dinaig ko pa ang isang hayop na kung saan niya patihayain ay gagawin niya. And I hate those memories flash back in my head.

Araw ng lunes, nasa loob ako ng kwarto ng may marinig akong tunog ng cellphone. Nanggaling sa loob ng drawer kaya bigla akong nakuryoso. Tumayo ako at tinungo ang drawer. Dahan-dahan ko iyon binuksan, kinakabahan ako at nanginginig ang kamay na hinawakan ko iyon. Nakita ko ang cellphone sa loob at may tumatawag.

It's unknown number which made myself curious, lalo na at Philippines number ito. Nagdalawang isip ako kung sasagutin ito o pababayaan lang, pero parang walang tigil ang pagri-ring nito. Dala ng curiosity ko ay hindi ko namalayang nasagot ko na ang tawag.

"You son of a b***h, Andrei! Tell me if Monique is with you? I will f*****g kill you if I find out!?"

Nabuhayan ako ng pag-asa kasabay ng pagtulo ng mga luha ko sa pagkarinig pa lang ng boses ni Paul, kahit na malulutong itong nagmumura sa kabilang linya.

"Paul, it's m-me.." Pakilala ko sa sarili dahil nagkandautal-utal na ako. Nanginginig ako sa tuwa at hindi sa takot.

Natigilan ang nasa kabilang linya.

"Please help me, Paul. help me.."

I can't stop crying while pleading my friend to rescue me here in Spain.

"Monique, I'm glad that I finally hear your voice. We are so worried about you. Alam mo bang galing dito ang Papa mo at hinahanap ka sa akin. All I know ay umuwi ka na sa Antipolo last month base sa text message mo sa akin." Nag-alala niyang paliwanag sa akin. Suminghap ako at muling bumalong ang aking mga luha.

"It was all Andrei's plan, Paul. He force me to write a letters not only to you but to my family too. And he drag me here in Spain. About that text messages, siya rin ang may gawa dahil hawak niya ang cellphone ko. Tell my Papa that I'm fine. I just want to go home. Please Paul. Help me!" Pinunasan ko ang mga luha sa magkabilang pisngi. Finally nagkaroon ako ng kakampi. Panatag na ang loob ko dahil nalaman ng mga naiwan ko sa Pilipinas kung nasaan ako ngayon. Sapat na iyon, sapat na sa akin.

"Okay ka lang ba? Hindi kaba niya sinasaktan? Tell me? I will f*****g kill that bastard.'' May pag-alala niyang tanong.

"I'm okay, Paul. I'm ok--" naputol ang sasabihin ko ng may malakas na katok sa pintuan. Nanginginig ang kamay kong naibaba ang cellphone sa kandungan ko at hinintay kong may papasok. Isang segundo ang hinintay ko pero walang pumasok.

"Paul, may tao sa pinto kailangan ko ng ibaba ito. Please help me. 'Wag kana rin tatawag dito para hindi malaman ni Andrei na nagkausap tayo. Baka ilayo niya ako kapag nalaman," I whispered.

Pinatay ko ang cellphone at mabilis kong kinalikot 'yon at denelete ang number ni Paul. Naulit naman ang katok sa pinto kaya para tuloy akong nenerbeyos. Dali-dali kong binaba sa drawer ang phone at sinarado yon.

"Senyorita, Monique?"

Nagpahinga ako ng maluwang nang marinig ang boses ni Vika. Halos takbuhin ko ang pinto sa pagmamadali kasabay ng pagbukas.

"Pasensya na po, Senyorita. Pinapatawag po kayo ni Senyorito Andrei." Nakangiti niyang bungad sa akin.

Ngumiti ako pabalik sa kan'ya.

"Sige, salamat."

Sumabay na ako kay Vika pababa. Nang marating namin ang dulo ng hagdan ay binalingan niya ako.

"Nasa Hardin po siya, Senyorita." Ngumiti ito ulit sa akin saka nagpaalam.

Malawak pang pasilyo ang tinahak ko bago ko marating ang back door kung saan ako dumaan no'ng araw na tumakas ako. Naalala ko pa 'yon.

Natanaw ko si Andrei sa gilid ng mataas na bakod na may nilalaro siyang pusa. Habang papalapit ako sa kan'ya ay tinitigan ko ang bawat anggulo niya. Tila napaka-inosenteng lalaki habang nakaupo sa damuhan at hinihipo ang pusang nakahiga.

Napangiti ako. He didn't notice me. He was so busy para maramdaman ang yapak ko patungo sa kan'ya.

Tumikhim ako nang makalapit na nang tuluyan sa kan'ya. Napalingon siya sa akin.

"Bakit mo ako pinatawag?" malamig kong tanong sa kan'ya.

Ganyan nga Monique, poise lang! Tapangan mo pa at lakasan ang loob. Lalo na't sa madaling panahon ay mare-rescue ka na rin.

"Ilang araw ka ng hindi lumalabas sa kwarto. Hindi kaba nabo-bored sa loob?" nag-aalala niyang tanong

Tumayo siya at pinugpog ang kamay. Naagaw naman ng attention ko ang pusa na bigla rin tumayo at tumingala kay Andrei, sabay 'meaw'. What an adorable cat. I smiled. Dumukwang ako at hinipo nang mabini ang ulo. Tumigil naman ito sa kami-meaw at hindi pa nakontento, humiga ito ulit sa damuhan. Halos nakalimutan kong pinatawag pala ako ni Andrei dahil sa pusa.

"May pangalan ba ang pusang 'to?" I asked.

"Dasha, her name," sagot niya.

Tumingala ako sa kan'ya. Sinalubong naman ako ng mapupungay niyang mga mata. Agad kong binawi ang tingin at binalik sa pusa.

"Do you like pet?" he asked.

"No," sabay tayo ko at binitiwan ang pusa niya. Nagulat siya sa ginawa ko. Syempre kanina lang ay ang giliw ko sa pusa tapos bigla na lang akong humindi.

"Bakit mo nga pala ako pinatawag?" I ask again.

"Para samahan kang maglakad-lakad," tipid niyang sagot.

Well, I will turn down his offer!

"Kung iyang lang ang dahilan na ipatawag mo ako, sorry, pero ayaw kong maglakad. Babalik na ako sa kwarto." Sabay talikod ko sa kan'ya.

"Monique--sandali!" tawag niya sa akin.

Binilisan ko ang paglalakad papasok sa loob nang hindi lumilingon sa kan'ya.

Nang paakyat na ako sa hagdan ay sumilip ako ng isang beses sa malapad na glass window. Mas marami yata ang bodyguards niyang naka stand by ngayon. Napapailing na lang ako at pumanhik na sa taas.

Deretso akong pumasok sa banyo para maghugas ng kamay. Nilaro ko pa ang sabon sa mga kamay ko kaya hindi ko namalayang nasa likuran ko na pala si Andrei. Namilog ang mga mata ko nang makita ito sa reflection ng salamin. Without totally washing the soap in my hands, I turn to face him.

Hinapit niya ang baywang ko kaya naiwan sa ere ang magkabila kong mga kamay. Napasinghap ako nang malakas. I was about to shout at him when his lips landed on mine.

He softly kissed my trouble lips. Pinagdugtong niya ang noo namin habang nakakulong ang katawan ko sa mga bisig niya. Sa sobrang lapit niya sa akin ay tumatama na ang hininga niya sa buong mukha ko. I smell his fresh breath. Parang tambol ang t***k ng puso ko lalo na at dikit na dikit ang katawan ko sa kan'ya.

"I'm sorry baby. I'm sorry for the last time I take you." He whispered.

Nalusaw ang inis ko sa kan'ya sa simpling hingi niya ng tawad. Pero hindi ko iyong pinahalata. Inangat ko ang dalawang kamay at tinulak siya sa dibdib.

"Ano ba! let me go?!" asik ko. Nagkunwari akong galit sa kaniya hanggang ngayon.

"Forgive me, baby! I'm very sorry." Pilit niya pa rin dinidikit ang noo sa noo ko at hindi niluluwagan ang pagkakayakap sa akin.

"Andrei, I said let me go! Nasasakal ako." I warned him. But he didn't listen. Niyakap pa niya ako nang mahigpit, and he planted kisses on my forehead down to my cheeks. "Hindi ko na uulitin 'yon, I promise," para tuloy siyang bata na nangangakong hindi na kakain ng matamis para huwag masira ang mga ngipin niya.

Hindi ako sumagot. Hinuli niya ang makukulit kong mga kamay na pilit siyang tinutulak at pinulupot sa kan'yang leeg. He kissed me on my lips again. Nakaramdam ako ang pagkasabik nang naramdaman kong muli ang mapag-angkin niyang mga labi. He bite my lips like he's been deprived from it. Napaungol ako. Hinawakan niya ako sa puwet at inangat ang magkabila kong hita sa baywang niya upang ako ay buhatin. He walk out the bathroom without leaving my lips with his aggressive kiss.

Dahan-dahan niya akong hiniga sa kama at pumatong sa akin. He undressed me quickly. Wala siyang iniwan sa parte ng katawan ko na hindi niya nahahalikan. Kinagat ko ang ibabang labi ko nang maramdaman ang pagpasok niya sa akin. He start thrusting in me. Napapikit ako kahit pa sinakop niya ang labi ko. I was too tipsy to answer his kisses. He thrusts faster and deeper. Until the stinging pain became the most unwanted feeling. Na siya lang ang nakakagawa sa akin.

He continued. Nagustuhan ko ang ginagawa niya kaya tinumbasan ko iyon sa abot ng aking makakaya.

When he reached out his climax, nagpahinga siya sa ibabaw ko. We both panting and sweating. Nang bumalik sa normal ang katawan ko ay ingat ko ang kamay at sinuklay ang magulo niyang buhok. He groaned and kiss my earlobe. Nakiliti pa ako.

"Roll off" I whispered, dahil hindi pa niya tinatanggal ang 'kan'ya sa loob ko. After a couple of minutes ay dahan-dahan niyang tinggal ang kan'ya sa akin at dumapa sa aking tabi. Inangat ko ang kumot para takpan ang katawan niya. Natutulog na si Andrei. Dala din ng pagod ay dinalaw ako ng antok.