ช่วงบ่ายแก่ของวันนี้แพรรินอาการดีขึ้นกว่าสองวันแรกมาก หญิงสาวลุกขึ้นเดินได้เพราะไข้ลดลงมากแล้ว ไม่มีอาการปวดหัวเมื่อยเนื้อตัวหลงเหลืออยู่อีกแล้ว และเนื่องจากอุดอู้อยู่ในห้องอย่างเดียวมาสองวันสองคืนแล้วร่างบางจึงออกมาด้านนอกเพื่อสูดอากาศบ้าง อีกอย่างก็อยากรู้ว่าที่นี่คือที่ไหน บรรยากาศภายนอกห้องแคบๆ เป็นอย่างไรบ้าง ทว่าก็ไม่ลืมค้นหากางเกงขายาวของตัวเองกับชุดชั้นในมาใส่ด้วย เพราะยังไงเธอก็ไม่กล้าเดินออกไปข้างนอกโดยที่ด้านในโล่งโจ้งและใส่เสื้อตัวใหญ่เพียงตัวเดียวเป็นแน่ แล้วแพรรินก็เจอมันวางอยู่บนโต๊ะใกล้ทางออกซึ่งเหมือนผ่านการซักตากมาเรียบร้อยแล้ว ทำเอาคิ้วบางอดขมวดอย่างแปลกใจไม่ได้
พอออกมาด้านนอกก็จะเห็นว่าเรือนพักคนงานที่เธออยู่เป็นเรือนไม้สองชั้นคล้ายตึกแถว แต่ละห้องไม่ใหญ่หากแต่ก็ไม่เล็กจนเกินไป ห้องของเธอกับภาคิมเป็นห้องมุมสุดของตัวตึกและอยู่ชั้นหนึ่ง โดยห้องที่อยู่ติดกับห้องของเธอมีจั
