-KAOTU PART-
ตอนนี้ฉันกลัวเขามากๆภาพเมื่อคืนนี้ที่เขาทำร้ายฉันอย่างไร้ความปราณีทั้งๆ ที่ฉันพยายามอ้อนวอนขอให้เขาหยุดแต่เขาก็ทำราวกับว่าเสียงของฉันไม่มีความหมาย ภาพเหล่านั้นมันยังคงฉายชัดอยู่ในหัวของฉันอยู่เลย
"อ๊ะ" ฉันพยายามดิ้นออกจากอ้อมแขนของผู้ชายตรงหน้าแต่ก็ต้องชะงักเพราะบริเวณช่วงล่างของฉันมันเจ็บไปหมด และแถมตอนนี้หัวฉันก็หนักจนแทบจะยกไม่ขึ้นราวกับว่าฉันไปโดนใครเอาค้อนทุบหัวมา
แต่ไม่ใช่หรอกต้องเป็นเพราะเหล้านั่นแน่ๆ และไหนจะไข้ที่กำลังเล่นงานฉันอยู่ตอนนี้ 'ข้าวตูจะไม่เข้าใกล้เหล้าอีกแล้ว ฮืออ' ฉันบอกกับตัวเองอยู่ในใจก่อนที่
"ไม่ร้องนะครับเด็กดี และก็นอนเฉยๆไม่ต้องดิ้นเดี๋ยวมันอักเสบอีก" เสียงพี่โซโล่เอ่ยบอกกับฉันพร้อมกับมือของเขาที่ยกขึ้นมาปาดน้ำตาให้กับฉันทั้งสองข้างอย่างอ่อนโยน ช่างแตกต่างจากคนเมื่อคืนราวกับคนละคน ‘ไม่ได้นะข้าวตูอย่าหวั่นไหวนะ’ ฉันได้แต่บอกตัวเองอยู่ภายในใจ
"..
