ตอนที่ 22 : อยากลืม

1990 Words

@ห้อง VVIP01 แอ๊ดดดดด!!! ปึงงงงงง!!! ประตูถูกเปิดออกและปิดลงอย่างเบามือโดยคนที่มาใหม่ ร่างสูงสมส่วนของมาตฐานชายไทยของข้าวปันเดินมาหยุดอยู่ที่ข้างเตียวของน้องสาวคนเดียวของเขา ก่อนที่มือหนาจะวางลงที่แก้มอมชมพูของเธอทันที “ตั้งแต่เล็กจนโตกูทะนุถนอมน้องกู รอยขีดข่วนสักนิดกูยังไม่กล้าทำให้ผิวบางๆของน้องกูเป็นรอยเลย” เขาพูดออกมาในขณะที่สายยังคงหลับไหลไม่ได้สติอยู่บนเตียงนอนตรงหน้า "ไอ้ปั้นกู..." โซโล่เอ่ยเรียกข้างปั้นเสียงอ่อน เขาไม่มีคำพูดใดจะแก้ตัวเขาทำได้เพียงแต่ก้มหน้ารีบผิดชอบ "มึงไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นเรื่องอื่นกูจะไม่ยุ่ง แต่เรื่องที่มึงทำร้ายน้องกู กูไม่ปล่อยมึงไว้แน่" ข้าวปั้นเอ่ยขึ้นแทรกพร้อมกับเดินเข้าไปเผชิญหน้ากับโซโล่ที่ตอนนี้ยืนนิ่งอยู่ข้างเตียงของข้าวตู โดยมีมาร์คัสกับนักรบที่นั่งอยู่โซฟาข้างๆ "..." โซโล่เงียบไม่ตอบอะไรกลับไป เพราะเขารู้ซึ้งดีว่าเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้เขาเ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD