-KAOTU PART-
21.00 น.
เมื่อครั้งนั้นเขาก็ไม่ได้ป้องกันหนิ ‘โอ๊ย ข้าวตูเอ๊ยทำไมไม่นึกถึงนะ’ ทำไงดี
“อ่ะ” ฉันคิดได้ดังนั้นก็รีบลุกพรวดขึ้นมาทันที ฉันครางออกมาด้วยความเจ็บร้าวบริเวณช่วงล่าง
“ไปไหน” เขาเอ่ยถามฉันพร้อมกอดฉันไว้แน่นไม่ยอมให้ฉันลุกไปไหน ฉันได้แต่หันหน้าหนีเขาด้วยความเขินอาย
“ปะ ไปเข้าห้องน้ำค่ะ”
“ไปไหวหรอฮึ” เขาเอ่ยถามฉันก่อนที่จะอุ้มฉันขึ้นแล้วพาเดินไปยังห้องน้ำ
“นะ หนูเดินไปไหวค่ะ” ฉันตอบเขาไปแต่เหมือนว่าเขาจะไม่ฟังสิ่งที่ฉันพูดออกไปเลย
แอ็ดดด!!!
“เสร็จแล้วเรียกพี่นะ” เขาเอ่ยพร้อมกับว่างฉันลงอย่างแผ่วเบา
“ค่ะ” ฉันตอบเขาก่อนที่เขาจะเดินออกไป
ปัง!!!
“เฮ้ยยย ข้าวจะชดใช้ให้พี่ปั้นเองนะ” ฉันเอ่ยบอกกับตัวเองในขณะที่กำลังยืนมองสภาพตัวเองที่สะท้องออกมาจากกระจกเงาตรงหน้า ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเขาแค้นอะไรพี่ปั้นนักหนา ฉันก็ได้แต่หวังว่าความแค้นที่เขามีจบลงที่ฉันไม่อยากให้เขาไปแก้
