CHAPTER 32.2

1447 Words

ROSY POV “f**k! We are here, my baby Rosy!” inis na sabi ni uncle Nickel nang makita ang gate ng village namin. Sinabi ko muli kasi sa kanya na roon na lang muli niya ako ibaba para walang makakita sa amin na nagkikita pala kami. “Baby, ayoko pa kitang ibalik sa inyo!” Hinawakan niya ang aking kaliwang kamay at dinala sa kanyang labi. “Ako rin naman, uncle Nickel. But, I need to go home. Mas delikado kung mahuli agad tayo,” paliwanag na sabi ko sa kanya. I heard him sighed at napatingin sa akin. “I know, baby Rosy ko. Pero, gusto pa talaga kita makasama.” Bigla akong naawa sa kanya at sabihing, “okay, pumunta tayo sa penthouse ninyo at maglambingan muli tayo.” But, hindi pʼwede. “What about...” Napatingin ako sa dalawang paper bag na nasa backseat. “What about sabay tayong kumain

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD