Chapter 32: Miho and Mitsuko
***
Nananatili pa rin ako hanggang ngayon sa tapat ng screen ng monitor, hindi ko alam kung anong pwedeng gawin, malapit na rin akong maiyak dahil na rin sa madami na silang mga galos at mga sugat sa katawan. Lalo na si Kiro, duguan na ang kaniyang katawan, pero hindi ko na alam kung nasaan na siya ngayon dahil bigla nalang siyang tumakbo sa kung saan at no signal na rin ang nakalagay sa camera niya.
At ako? Bakit ba nakatanga lamang ako dito at pinapanuod lamang sila kung paano sila mag-hirap?
Kailangan ko silang hanapin at tulungan, pero saan ko naman sila hahanapin?
Hindi ko na napigilang mapa-iyak. Hindi pwedeng pinapanuod ko lang sila diyan na kung paanong mag-hirap.
"A-Akira."
Agad namang nabaling ang aking atensyon sa tumawag sa pangalan ko. Agad
