Halos manlisik ang mga mata ko. “At ikaw ang inutusan niya at bumangga sa kapatid ko?” Nangilabot ako sa realisasyong iyon kasunod ng lalong pag-alsa ng galit sa dibdib ko.
Ngumiti pa si Brix na akala mo asong-kalye lang ang pinag-uusapan namin. “Napuruhan ko eh. Dapat sana hagip lang. Magkaroon ka lang ng sapat na dahilan para pumayag na magpakasal kay Don Genaro. Pero mas okay na rin ang nangyari dahil mas lumalim ang dahilan at napapayag ka niya.”
“Walanghiya ka,” sigaw kong tuluyan ng napaiyak habang pinagkakabog ng nakakuyom kong mga kamao ang kaniyang dibdib. Nakuha niyang hawakan ulit ang mga kamay ko saka ako itinulak at mapaupo sa sahig.
Tumalikod si Brix. “Huwag mo akong piliting saktan ka at makalimutan ang bilin ni Don Manolo na ihatid ka ng buong-buo at wala kahit anumang
