Napasigaw si Brix sa biglaang pangyayari. Kita ko ang pagsirit ng dugo mula sa pagitan ng mga daliring napahawak sa kaniyang mata. Bago pa siya makakilos, mabilis akong tumayo saka sinipa siya sa may pundya na nagpabuwal sa kaniya sa sahig.
“’Tangina ka Krista, papatayin kita sa oras na maabutan kita,” narinig kong sigaw niya pagkalabas ko ng silid.
Nagmamadaling tinakbo ko ang hallway at ang pababa ng hagdan. Naghahabol na ako ng hininga sa magkahalong takot. Ang makalayo lang kay Brix ang naging sentro ng utak ko lalo na’t siguradong tototohanin niya ang sinabi sa ginawa ko sa kaniya.
Halos liparin ko ang papuntang front door ng dalawang palapag na bahay at sinaklob ng matinding takot ang dibdib ko nang nakasusi ang pinto. Pagtingin ko sa hagdan, nasa pinakaitaas na baitang na si Bri
