CHAPTER-2❤️
2120 Words
Nagisig si Sherin sa hindi pamilyar na silid, pag mulat palang niya ay kaagad ng nanlaki ang mata niya dahil sa sobrang Ganda ng loob nanv silid At Napaka linis pa. Saglit siyang pumikit para siguraduhing hindi siya nanaginip ngunit ng pumasok sa isipan niya ang mga nangyare ay kaagad siyang napa balikwas ng Bangon. Dahil duon niya lang napag tantong nasa ibang lugar siya at paniguradong nag aalala na ang ate at nanay niya. Dahil hindi parin siya nakaka uwi mag mula kahapon galing ng paaralan.
'Nasan ako?' tanong niya sa sarili tinignan niya ang Kaniyang suot at pinakiramdaman ang kaniyang sarili. Naka hinga naman siya ng maayos dahil wala rin siyang naramdamang kakaiba at hindi rin napalitan o nagusut ang kaniyang Uniform.
'Pano nayan? Paano ako makakaalis rito? Nasaan ako? Dyusko po tulungan niyo po ako, nag aalala napo ang ate at nanay ko' ani ng isip ni Sherin at pumikit habang nag dadasal.
"Oh nagising na si WhiteLady wait tawagin ko muna si Boss" sabi ni Rayan na kakapasok lamang. Kasama nito sa Likod sina Jayson at Marco.
Napa angat naman ng ulo at napa mulat ng mata
si Sherin dahil sa narinig siyang Boses na nag salita galing sa pintuan.
"Hi good morning magandang binibini" bati ni Jayson sa kanya
"Ito Ms whiteLady, hindi namin alam kung ano gusto mong kulay at style kaya binili na namin lahat ng kulay" sabi naman ni Marco na syang nag pakunot nuo lalo sa dalaga
Nagka tinginan naman ang dalawang lalake sabay lapag ng mga paperbag sa tabi ng kama na kina uupuan niya.
"Mag palit kana whiteLady mamaya muna kausapin si boss kapag naka pag ayus kana" sabi ulit ni Marco.
"Bakit niyo ba ako tinatawag na WhiteLady? May pangalan ako. tsaka di'ko na kailangan ang mga iyan. dahil gusto ko ng umuwi" masungit na sabi niya sa Dalawa.
"No!" maikling sabi ng lalakeng kakapasok lamang. Kaya napa linga siya rito.
Tinignan niya mula ulo hanggang paa ang lalaki saka napa lunok ng sariling laway si Sherin. Dahil para siyang nan lalambot sa paraan ng pag titig sa kaniya nito.
Seryoso itong naka tingin sa kaniya habang naka pamulsa ang dalawang kamay sa suot nitong maong na pantalon
"Pauwiin niyo na ako please, Hinahanap na ako ng pamilya ko" sabi ni Sherin habang dahan dahang napapayuko. .
Hindi niya kaya ang paraan ng pag titig sa kaniya ng lalakeng kararating lamang.
"change first” maikling sagot ng lalake bago siya talikuran nito. Kasunod ang Tatlong lalake.
Napa tingin naman si Sherin sa mga Paperbag na naka patong sa Tabi ng Kama at dahan dahan niyang tinignan ito isa-isa.
Napa kunot nuo siya dahil sa Dami ng pinamili at purong Dress wala man Lang Pantalon or Short , At bawat kulay ay may kapareho ng Sandal.
"Walang tsinelas or sapatos man Lang" yamot niyang sabi ng mapag masdan and laman ng mga paperbag.
"Napaka dami naman nito. Anong akala nila dito na ako titira. Tssk hindi pwede, kailangan Kong maka gawa ng paraan para maka alis sa lugar na ito". Mahinang sabi niya ..
Tumayo na si Sherin at tinungo ang Banyo para maka ligo. Wala na siyang nagawa kundi ang mag palit at mag ayos.
"Panigurado nag aalala na sila ate at nanay kaya kailangan kung mag-isip ng paraan para maka alis dito” mahinang sabi niya. hindi niya mapigilang mapa luha dahil nag hahalong takot at pag-aalala ang na raramdaman niya.
Nang maka tapos maligo ay mabilis siyang nag palit ng masusuot. Isang Black na dress hanggang Tuhod ang kaniyang napiling isuot, Mas lalo tuloy tumingkayad ang kaniyang kaputian dahil sa kaniyang suot. Hindi rin siya sanay sa ganuong kasuotan kaya hindi naman siya mapakali dahil sobrang Hapit na Hapit sa Mahubog niyang katawan at lalong nag pasexy ang malaman at malake niyang Hinaharap.
Pagkatapos niyang ayusin ang kaniyang sarili nilagay niya sa isang Empty Paperbag ang kaniyang uniform at Sapatos.
Naupo muna siya saglit at pumikit para maka pag isip ng mabuti kung paano siya makaka alis.
tatlong katok ang nag patigil sa pag iisip ni Sherin kunot nuo siyang dumilat at kaagad na lumapit sa pintuan para pag buksan ang nasa labas.
Nang mabuksan na niya ang Pinto ay isang Gwapong Chinito ang Bumungad sa kaniya, naka ngiti ito pasimpleng lumabi bago siya tignan mula ulo hanggang paa.
Napa taas naman ang isang kilay ni Sherin dahil sa ginawa ng lalake.
"Hi beautiful WhiteLady tapos kana ba? Pinapatawag kana ni Boss. sumabay kana raw mag almusal. S'yanga pala I'm Jayson Lacson. " naka ngiting sabi ng lalake sa kaniyang harapan.
'Ang cute' ani ng isip ni Sherin
"O-okey" tipid na sagot niya bago sumunod sa dito.
Napapa nga-nga na lamany si sherin habang nag lalakad at minamasdan ang nasa Loob ng Malaking Bahay. Hindi siya maka paniwala na naka pasok siya sa Ganoong kagandang Bahay.
"Wow napaka ganda naman dito.” hindi niya mapigilang sabi dahil sa Sobrang pagka mangha, Kulay Golden ang mga desenyo ng mga kagamitan at nag kikintaban naman sa sobrang ganda at linis. kapansin pansin narin ang sobrang mamahalin ng mga iyon
Patuloy parin siyang naka sunod kay Jayson hanggang sa maka rating sila sa napa habang Lamesa.
'Wooo ang haba parang pang Piyesta Lang ah' saad ng kaniyang isipan
iginaya siyang maupo ni Jayson sa tabi ng Lalaking Seryosong naka titig lamang sa kaniya At pinagsandaan siya nito mula ulo hanggang paa.
At nakita niyang napa kuyom ito ng kamao at napa tiim bagang ‘Luh problema ng lalaking to? Ayaw baniya sa Ayus ko tssk pakealam’ saad ng isip nang dalaga.
"Marco I said T-shirt at pants not ShortDress”aniya at masamang binalingan ng tingin ang nasa tabi ni Jayson.
"E boss bagay naman kay WhiteLady ang suot niya boss ang se—"Hindi na natuloy ni Marco ang sasabihin ng Sikuhin ito ni Jayson.
"Kung gusto mo ng mamatay Marco huwag kang mandamay” sabi ni Jayson sa katabi at dali-dali ng hinila palabas ang mga kasama. Dahil sa masamang tingin sa kanila ng amo
Naiwan naman sina sherin at Paul sa lamesa. Habang naka yuko si Sherin nararamdaman niya parin ang paninitig ng lalake sa kaniya. kaya hindi niya magawang gumalaw o mag salita
"Eat" maiksing sabi nito. Dahan-dahan naman umangat ng ulo si Sherin at tinignan ito.
'Dyusmiyo! sobrang gwapo pala nito sa malapitan. Peste mabuti nalang bago ang suot kung panty at matibay ang garter. Grabe nakaka laglag ng panty, napaka perperkto naman ng mukha ng lalakeng to. Sobrang pinag pala, Ang napaka tangos na ilong, makapal na kilay, mapupungay na kulay berdeng mga mata at sobrang pulang mga labi nito. Dumagdag Pa ang mga maliliit na tumutubong mga bigote nito.—
"Are you Done?”. Napatigil sa pag iisip si Sherin ng mag salita ang lalake.
"H-Hhuh? P-po?" takang tanong niya dahil hindi niya maintindihan ang pina pahiwatig nito.
Hindi naman sumagot ang lalake at pasimpleng napa ngisi ito na kina kunot nuo naman lalo ni Sherin.
Nang matapos na sa pagkain ay napalingon siya sa Dalawang babae na pumasok. na sa tingin niya ay mga katulong ito dahil sa mga kasuotan nito.
Pagka tapos magligpit ng dalawang kasambahay ay naiwan na naman silang dalawa.
Huminga muna ng malalim si Sherin bago basagin ang katahimikan Sa kanilang dalawa
"Aheem hmm Mr. Hmm baka naman pwede na akong umuwi saamin hinaha—
"No" maikling sagot ng lalake sa kaniyang sasabihin.
'tssk hindi panga ako tapos mag salita eh bastos rin pala ang lalaking to. tsss walang modo ' ani ng isip ni Sherin at nag simula na naman siyang mainis.
"aba bakit? Hindi mo ako pwedeng ikulong dito . Aksidente lang na mapa sakay ako sa likod ng kotse mo dahil wala akong mapag tataguan nung nag babarilan kaya pauwiin mona ako. May pasok Pa ako sa Schoo—"
"How old are you" putol nito sa sasabihin niya.
"seventeen. Please pauwi niyo napo ako” sagot niya.
Nagulat naman si Paul sa Kaniyang narinig. Hindi siya maka paniwalang sobrang bata papala ng babaeng nasa harapan niya. Hindi kasi halata sa pangangatawan nito Matangkad at napaka hubog na rin ng panga-ngatawan nito. Kung titignan nasa twenty-one gulang pataas na ito. Ngunit disidido na siya sa kaniyang naisip Gusto na niya ang babae kaya hindi niya pwedeng basta-basta paka walan ito.
"In one condition" sabi ni Paul na siyang nag pakunot nuo naman kay Sherin.
"Ah ano po yun?” nalilitong tanong ni Sherin sobrang inis na inis na sya sa lalaking ito..subalit wala syang ibang choice kundi ang maging mabait sa harapan nuto. 'naku! mahirap na baka hindi pa ako nito pauwiin at anong gawin nito saakin ng masama...hala! naisip koyun? hmmm ang guwapo naman niya para pag isipan ko ng ganun. tsss pero basta nakaka takot s'ya' ani ng kalooban ng dalaga. tsaka
Kahit ano paman yun ay gagawin niya kapalit lang ng pag laya niya basta huwag lang siya saktan nito.
"Sign this" maikling sagot ni paul sabay abot ng dalawang pahabang Papel kay sherin.
Hindi na nag abalang basahin Pa ni Sherin ang nasa papael dahil sa Atat na siyang umuwi sa kanila.
"Hindi mona babasahin?" tanong ng binata
"hindi na kailangan. Oh ito tapos kunang pirmahan. Baka naman pwede na akong umuwi” naka taas na kilay na ani ni Sherin.
"Okey then start now you are my wife now, seryosong sabi ng lalake na siyang ikina gulat naman ni Sherin.
"Ano…Wife…a-as ing Asawa?! Pinag loloko moba ako Mr. ni Hindi kita kilala at ni pangalan ko hindi morin alam kaya anong sinasabi mong asawa mo
"it's fine baby, at simula ngayon I'm your Husband and you are my baby Wife , Dahil pinirmahan mona ang marriage certificate natin My Wife, Mrs
Sherin Salvador-Santiban" naka ngising sabi ng binata na nag paiyak naman kay Sherin
"Hindi bata Pa ako. Hindi pwede…papakulong ki—
" hindi kita gagalawin baby pero pag nasa Legal Age kana Ready yourself " naka ngising sabi nito at tinalikuran na siya.
Naiwan naman naguguluhan at luhaan si Sherin.
"Hindi! Hindi pwede...ayaw ko! Kailangan Kong maka alis na dito” Mahinang sabi niya.
Kina gabihan Kanina Pa ikot ng ikot si Sherin sa silid na kina roroonan niya. Hindi siya mapa kali, iniisip niya kung paano siya makaka takas dahil alam niyang hindi na siya hahayaang palabasin Pa ng mga ito lalo nat. Mahigpit pinag bibilin ni Paul na hindi siya pwedeng palabasin.
Napa tigil sa pag lakad si Sherin ng maka rinig siya ng ingay ng Sasakiyan. Mabilis siyang sumilip sa bintana. At napa ngiti siya dahil nakita niyang umalis ang sasakiyan ng Apat na lalakeng si Paul at ang tatlong kasama Pa nito.
"Pag kakataon kona ito " mahinang sabi niya.
Huminga muna siya ng malalim at niready ang sarili. Maka lipas ng sampong minuto ay tinanggal ni Sherin ang Sandal na suot niya dahil mahihirapan siya sa pag takas. Sinuot niya ang slipper na naka lagay sa Banyo .
"Ayos mas makakatakbo ako nito ng maayus”naka ngiting sabi niya.
Dahan-dahan ang bawat hakbang niya at ng mabuksan ang pintuan ay dahan dahan ang bawat kilos niya. iniingatan niyang hindi maka gawa ng kahit na anong ingay.
'Kung siniswete kanga naman oh.' ani ng isip niya ng makitang wala ang mga bantay niya. Maging ang mga kasambahay. Bawat hakbang niya ay purong pag iingat. At napangiti siya ng masilip niyang ganadong kumakain ang mga Tauhan na nag babantay sa kaniya. kaya
Mabilis niyang tinungo ang pintuan at ng maka labas na ay dalidali siyang tumakbo habang kawak-hawak ang tsinelas na dala niya. iniwan na niya ang mga gamit niya dahil baka maka abala Pa sa kaniya. Hindi siya dumaan sa Main Gate sa kabila siya dumaan para hindi siya makita. Nakita niyang may puno sa may gilid ng Bakuran kaya mabilis niyang tinakbo yun at mabilis rin niyang inakyat.
Nang maka akyat na siya sa puno ay napapangiti siya dahil sa wakas ay makaka takas na siya. Hindi naman gaanong mataas ang puno kaya mabilis niyang naakiyat.
Nang mapansin niyang may papadaan na sasakiyan na may kargang mga Prutas sa Likod ay napangiti siya ulit. huminga muna siya ng malalim bago niya hinanda ang sarili. Ng nasa tapat na ang sasakiyan ay mabis siyang Tumalon sa likod ng sasakiyan.
"Araaaay " daing niya ng mabagsak siya sa mga Kahon ng Saging.
" kamuntikan na akong mabalian ng buto, mabuti nalang magaling talaga ako. Salamat kay Elma at Miguel. Dahil sa kanila natuto akong umakiyat sa mga matataas na puno at bakod. At mabuti nalang sanay rin akong tumalon sa mga matatas dahil yun ang gawain ,nung naliligo Pa kami sa ilog. "aniya habang himas himas ang maliit na sugat sa kaniyang Hita.
- Writer
