Angelo Cervantes
Nahahapong napaupo ako sa sofa at inihilamos sa mukha ko ang mga palad ko pagkaalis ni Tanya.
Hindi ko sinasadyang sampalin siya kanina. Kapag nalaman ng mga anak namin ang nagawa ko siguradong magagalit sila sa'kin.
"Babe, ang sakit ng ulo at pisngi ko."
Binalingan ko ng masamang tingin si Bea na nakaupo pa rin sa sahig.
"Totoo ba ang sinasabi ni Tanya na sinasaktan mo ang mga anak ko?"
"Bea?" Matigas na ani ko nang hindi siya magsalita.
"Hindi ko magagawa 'yun sa mga anak mo, Babe. Itinuturing ko na rin silang parang mga anak mo."
Hindi ko alam kung sino ang paniniwalaan ko sa kanila. Kilala ko si Bea hindi niya ugaling manakit lalo na't kapag bata at si Tanya hindi naman siya basta-basta manunugod kung wala siyang basehan.
"Babe, maniwala ka sa'kin. Mahal kita
