รักต้องแลก ด้วยชีวิตของเขาและเธอ

ทำตัวเป็นคนอันตราย สุดท้ายก็พ่ายเธอ

ในเมื่อไม่รักกัน ก็ต้องอยู่เพื่อทำลายกัน"ฉันไม่ต้องการเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อผู้ชายคนนั้น แต่ฉันอยากเปลี่ยนแปลงตัวเอง เพื่อตัวของฉันเองค่ะ" ดาฮยอนบอกอย่างแน่วแน่ในใจของเธอ"ถ้างั้น คุณช่วยพาฉันไปละลายทรัพย์ของสามีฉันทีสิคะ"

ทำเป็นหลบหน้า แต่มองหาเขาอยู่ดี ตอนเขาสนใจ แม้แต่หน้าเขาก็ยังไม่มอง พอมีผู้ชายมาติดพัน ดันเป็นหมาหวงก้างขึ้นมาทันที "มีคนหักอกพี่มาเหรอ พี่ถึงไม่สนใจฉัน" "ใครบอกเอ็ง" "ก็เห็นเขาเล่ามา" "ใครบอกว่าข้าไม่สนใจเอ็ง" "..!?" ปากหนัก เย็นชาต้องยกให้พ่อหนุ่มคนนี้เลยค่ะ

...................................................................... เพราะไม่ได้รักเลยต้องตรึงด้วยตรวน แต่ใครจะพ่ายแพ้ติดบ่วงโซ่นั้นก่อนกัน ......................................................................

กลิ่นเอ่ยกลิ่นจันทร์ ส่องแสงเรืองรอง อสูรร้ายครอบงำ คืบคลาน ทุกสิ่งดับสิ้นหมดแสง ดวงจันทร์ รอวันหวนกลับอีกครา จันทราเอ๋ย “ใครที่พรากครอบครัวกู อย่าหวังว่าพวกมันจะมีความสุข” กลิ่นจันทร์เอ่ยด้วยความแค้นเคือง “โซ่ตรวนยามอยู่กับท่านมันช่างน่าภิรมย์ใจข้านัก” กลิ่นจันทร์ตรึงโซ่ตรวนใส่ข้อมือนักโทษของนางด้วยความพอใจ “จับคนอย่างข้ามันไม่ง่าย นอกเสียจากข้ายอมให้เจ้าจับ” ไกรชยะ ผู้เก่งกาจแต่ยอมให้กับนางเพียง ผู้เดียว