เรื่องราวโดย ต้นกระถิน
author-avatar

ต้นกระถิน

เกี่ยวกับquote
สวัสดีนักอ่านทุกท่านนะคะ เพิ่งจะลองลงนิยายในดรีมได้ไม่นาน ฝากติดตามผลงานของนามปากกาต้นกระถินด้วยนะคะ อัปนิยายทุกวันเลยค่าาา 😍
bc
จักรวาลแพ้รัก
อัปเดตเมื่อ Jan 25, 2026, 07:36
เธอควรจะทำความเข้าใจคำพูดของเขาตั้งแต่แรก 'เซ็กซ์กับรักมันคนละเรื่องกัน'
like
bc
เลิกรักได้สักที
อัปเดตเมื่อ Jan 25, 2026, 06:11
ทุกคำถามที่มันติดค้างอยู่ในใจ เธอจะไม่รอคำตอบจากเขาอีกต่อไปแล้ว
like
bc
ส่องดวงควงรัก
อัปเดตเมื่อ Feb 28, 2026, 21:12
หล่อนไปดูดวงแล้วพ่อหมอทักว่าต้องจดทะเบียนเปลี่ยนนามสกุลเพื่อแก้เคล็ด ตามดวงชะตาของคนที่พ่อหมอเลือกมาให้แล้วเธอจะพ้นจากความซวย และชายหนุ่มผู้นั้นจะนำมาซึ่งโชคลาภและวาสนาอันสูงส่ง
like
bc
ดุจดวงใจแห่งภูผา
อัปเดตเมื่อ Feb 12, 2026, 06:29
ก็แค่แต่งงานหลอกๆ หมดสัญญาแล้วก็แยกย้าย นั่นคือข้อตกลงที่ยินยอมกันทั้งสองฝ่ายแต่พอถึงเวลาที่ต้องแยกกันดันมีคนอยากต่อสัญญาซะงั้น
like
bc
ในวันที่ใจหมดรัก
อัปเดตเมื่อ Jan 25, 2026, 07:05
เขาทำเหมือนรักแต่ไม่ได้รัก ทุกอย่างระหว่างเรา มันเป็นเพียงการแก้แค้นของเขาเท่านั้น
like
bc
มีรักใหม่ได้สักที
อัปเดตเมื่อ Jan 25, 2026, 06:15
ฉันต้องการแค่ลูก ไม่อยากได้แม่
like
bc
หลงเหลี่ยมฟ้าคราม
อัปเดตเมื่อ Jan 25, 2026, 06:01
เธอตั้งใจออกล่าแต่ไม่รู้เลยว่าเขาก็ตั้งใจเป็นเหยื่อ
like
bc
เมียที่รอวันเลิก
อัปเดตเมื่อ Jan 26, 2024, 07:13
"พี่อยากยกเลิกงานแต่งของเรา” ปรานต์เอ่ยขึ้นหลังจากที่นั่งเงียบกันอยู่นานระรินหันไปมองหน้าเขาเพื่อหวังว่าจะได้พบกับแววตาที่บ่งบอกว่าเขาล้อเล่นหรือหากว่ามันเป็นเรื่องจริงก็อยากให้ช่วยอธิบายสักหน่อย“พี่พยายามรักเธอให้เท่าเมื่อก่อนแล้ว แต่พี่ทำไม่ได้”คำอธิบายของเขามันยิ่งสร้างความเจ็บปวดให้เธอมากกว่าเดิม“มันเกิดอะไรขึ้นคะพี่เป้”“พี่แค่อยากถอยมาอยู่กับตัวเอง”“เราคบกันมาตั้งสี่ปี ทำไมถึงเพิ่งอยากถอยเอาตอนนี้คะ” เธอมองเขาด้วยแววตาเจ็บช้ำน้ำใจ“พี่…หมดรักรินแล้ว พี่ก็ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นตอนไหนแต่รู้ตัวอีกทีพี่ก็ไม่รู้สึกอะไรกับเธอแล้ว”“พี่ก็เลยจะยกเลิกงานแต่งของเรา” ทั้งที่จะจัดเดือนหน้านี้อยู่แล้วเขาไม่ตอบได้แต่ก้มหน้าถอนหายใจอย่างอึดอัด ปรานต์คลึงแหวนที่เรามอบให้กันตั้งแต่สมัยที่คบกันแรกๆ มันเย็นเฉียบแถมยังบาดลึกเข้าไปถึงหัวใจ“พี่ก็รู้ว่าแม่ของรินคาดหวังกับเรื่องนี้มาก แม่อยากให้รินเป็นฝั่งเป็นฝา”“พี่ขอโทษที่เป็นผู้ชายคนนั้นให้รินไม่ได้อีกแล้ว”ระรินน้ำตาหยดแหมะลงบนหลังมือ ปรานต์ปฏิเสธเธออย่างไร้เยื่อใยเหมือนคนไม่เคยรักกัน“รินขอให้เรายังจัดงานแต่งเหมือนเดิมแต่ไม่ต้องจดทะเบียนได้มั้ยคะ”“ริน” ชายหนุ่มหงุดหงิดอยู่ไม่น้อยที่เธอยังเลือกที่จะดึงดันต่อ“รินขอเวลาแค่หกเดือน ให้รินค่อยๆ บอกแม่เพราะรินกลัวว่าแม่จะเสียใจ แล้วหลังจากนั้นเราก็จะแยกย้ายกัน…”“มันต้องใช้เวลาถึงหกเดือนเลยเหรอ”“ถ้าแม่เข้าใจ…ก็อาจจะเร็วกว่านั้นค่ะ” ระรินปาดน้ำตาออกอย่างขมขื่นคนหมดใจอะไรมันก็ดูฝืนไปหมดสินะปรานต์แหงนหน้าถอนหายใจอย่างกลัดกลุ้ม แต่เห็นแก่ที่คบกันมานาน งั้นเขาจะช่วยอดทนต่ออีกหน่อยก็แล้วกันแล้วระรินจะได้เลิกหลอกตัวเองสักทีว่าต่อให้ใช้เวลากี่เดือนกี่ปีเขาก็กลับไปรักเธอเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว_______________พุ่นแหล่ววว บักเป้~~ฝากลูกชายใจโลเลคนนี้ด้วยนะคะ
like