จากท่านหญิงผู้สูงศักดิ์ธิดาอ๋อง ชะตาชีวิตผกผันต้องกลายเป็นนักโทษประหาร ทว่านั่นไม่ใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใด ที่น่าแปลกก็คือนางที่สมควรตายกลับกลายเป็นสตรีชนบท ทั้งยังได้สามีและลูกฝาแฝดมาอีกด้วย เยว่อวิ๋นคือนามของนาง อดีตท่านหญิงสูงศักดิ์ที่ก้าวเข้าสู่สนามรบจนกลายเป็นแม่ทัพผู้เป็นดั่งวีรสตรี ทว่าปัจจุบันนางกลับกลายเป็นหญิงชาวบ้านในชนบทธรรมดาๆ ผู้หนึ่ง ที่ถูกครอบครัวส่งออกมาแต่งงานเพียงเพื่อเงินไม่กี่ตำลึง จากอดีตแม่ทัพใหญ่ผู้ห้าวหาญในสนามรบต้องมาเป็นภรรยาบุรุษพิการทั้งยังมีลูกติด แน่นอนว่านางย่อมไม่ยินยอม เพียงแต่เด็กน้อยลูกเลี้ยงของนางนั้นน่ารักยิ่งนัก อีกทั้งสามีผู้นั้นเองก็... โชคชะตาช่างน่าพิศวง เมื่อสวรรค์ให้โอกาส หากนางไม่ไขว่คว้าไว้ย่อมถือว่าผิดต่อมโนธรรมอย่างยิ่ง เอาเถิด ในเมื่อเป็นเช่นนี้ซาลาเปาเล็กใหญ่สามลูกนี้นางก็จะรับเอาไว้เอง ทว่าไม่รู้ทำไมผู้อื่นจึงชอบหมายตาซาลาเปาของนางกันเสียเหลือเกิน หรืออาจเป็นเพราะ... ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม ก็เป็นไปได้

วัยสิบห้าอวิ๋นซือขึ้นเกี้ยวเเดงที่ใช้แปดคนหามเข้าสู่จวนสามี พร้อมตำเเหน่งฮูหยินใหญ่ ภรรยาเอกที่ตบเเต่งอย่างสมฐานะ หลันชิงเจ้าบ้านสกุลหลันที่เเผ่อำนาจทางการค้าไปทั่วเเคว้น อายุยี่สิบปีเขารับนางเข้าจวนในฐานะฮูหยินใหญ่ตัวเองตามคำของมารดา นางใช้ฐานะฮูหยินใหญ่ดูเเลเรื่องราวภายในจวน เขาใช้สถานะความเป็นสามีมอบทุกสิ่งที่นางปรารถนา ทว่าทุกสิ่งที่มอบให้นั้นไร้หัวใจ หนึ่งเดียวที่มิอาจให้ได้คือความรัก เเม้มีตำเเหน่งภรรยาเอกก็ไร้ค่าราคา หากฐานะในใจผู้เป็นสามีไร้เงานาง อวิ๋นซือในวัยสิบเจ็ดจึงก้าวออกจากจวนพร้อมหนังสือหย่าในมือ สิ้นรักตัดวาสนาสะบั้นสายใยสามีภรรยาเพียงเท่านี้ หลันชิงเอ๋ย เเต่งให้ท่านชาตินี้คือชดใช้เวรกรรมที่เคยมีร่วมกันมา นับจากนี้เราสองสิ้นเยื่อไม่เหลือใย วาสนาไม่อาจบรรจบ เเม้ภายหน้าพบพานก็อย่าได้ทักทายกันเลย... ทว่าเส้นทางชีวิตกลับมีบุรุษหนุ่มรูปงามชาติตระกูลดีอย่าง "ฉิงเหวินฟู่" เข้ามา เมื่อมีโอกาสแล้วไยนางจะมิทำให้ความปรารถนาดั่งคู่ยวนยางเป็นจริงเล่า เหลียนฮวาสีชมพู

สิ่งที่น่ากลัวหาใช่เส้นทางที่เลือก... แต่เป็นจิตใจที่ยอมแพ้ตั้งแต่แรกเริ่มต่างหากที่น่ากลัว ในอดีตนางอ่อนแอไร้กำลังไม่อาจปกป้องแม้แต่ตัวเอง เช่นนั้นชีวิตใหม่นางจะไม่ยอมเสียเปรียบให้แก่ผู้ใดอีกเป็นอันขาด