รวมเรื่องสั้น...เน้นฉากอีโรติก ตัวอย่าง เด็กเลี้ยงคุณปวีร์ "หนูชอบคุณจัง"ปวีร์แค่นยิ้ม เธอมักจะบอกชอบเขาเสมอยามเห็นตัวเลขกลมๆ ยิ่งห้าหลักถึงหกหลักเธอยิ่งให้บริการจนเขาแทบสำลักความสุขตาย... ตัวอย่าง เด็กดื้อของคเชนทร์ ใครจะคาดคิดว่าหลังจากร้างราวงการ...มานานงานแรกที่เธอรับจะกลายเป็นแฟนเก่าสมัยอายุสิบห้า! ชีวิตเธอวุ่นวายไม่พอหรือไงพระเจ้าถึงต้องส่งเขากลับมา

เมื่อเจอว่าแฟนเก่าค้างค่าเช่า เขาจึงหาเรื่องมาเก็บดอก.. แม้จะโดนศอกทุกวันก็ตาม. เมื่อโชคชะตาเล่นตลก เธอต้องกลับมาเผชิญหน้ากับแฟนเก่าที่เคยทิ้งเธอไป… ในฐานะเจ้าหนี้ค่าเช่าห้องที่เธอติดค้าง! ความสัมพันธ์ครั้งนี้จะจบลงอย่างไร เมื่อความรู้สึกเก่าที่ฝังใจยังไม่เคยจางหาย... ...ความรัก ...ความแค้นต่างหาก!

“เฮียไม่เคยหาคำตอบให้ตัวเองว่าทำไมต้องหวงน้องดาขนาดนี้ พอเธอพูด เฮียก็ได้คำตอบ เฮียกลัว กลัวว่าเวรกรรมที่เคยทำจะมาตกกับลูก” “เฮีย” หยกรีบเดินไปปลอบ รู้ว่าเขารักน้องดามาก ทั้งรักทั้งรู้สึกผิด เขาหลอกผู้หญิงดีๆ ให้มารัก ทำให้เด็กบริสุทธิ์กำพร้าแม่ ทำให้ยายของเธอต้องสูญเสียลูกสาว “หยกเฮียกลัว กลัวจะมีคนมาหลอกน้องดา กลัวลูกจะโดนคนใจร้ายทำเหมือนที่เฮียเคยทำ ที่น้องดาตามไอ้ดอมไป เฮียรู้ลูกแอบชอบขุนเขา ชอบมานาน เฮียมองออก” “ขุนเขา” ชื่อของเพื่อนสนิทลูกชายทำให้หยกนึกถึงชายวัยรุ่นหน้าตาหล่อเหลา ลูกชายเพียงคนเดียวเซียนเก่ง เซียนพระชื่อดัง เศรษฐีประจำอำเภอ “เฮียรู้ได้ยังไง” กลายเป็นเธอที่เริ่มร้อนใจ ขุนเขามีชื่อเสียงไม่ค่อยดีนักเรื่องผู้หญิง ควงให้เห็นก็มี แอบซ่อนไว้ก็เยอะ ตามประสาเด็กหนุ่มหน้าตาดี พ่อแม่รวย ผู้หญิงในละแวกนี้ล้วนอยากได้ขุนเขาป็นผัวกันทั้งนั้น หยกเองก็ไม่คิดว่าผู้หญิงในบ้านเธอก็ด้วย “รู้แอบดูมานาน นึกว่าเลิกชอบไปแล้ว” “หมายความว่าชอบมานาน ตั้งแต่ตอนไหน หยกไม่รู้เลย” ดูไม่ออกน้องดาเป็นคนเงียบๆ ไม่เคยแสดงออกว่าชอบใคร ไม่เคยมีแฟน พอรู้แบบนี้ก็ยิ่งห่วง เลี้ยงดูอุ้มชูมาตั้งแต่ออกจากห้องคลอด รัก รักมาก ยิ่งกว่าลูกชายด้วยเองด้วยซ้ำ “ให้โทรตามกลับบ้านมั้ย ได้ดอมพึ่งขี่ออกไปไม่นาน” “ไม่ต้อง แต่ครั้งหน้าไม่ให้ตามไปอีก หรือไม่ก็ส่งกลับกรุงเทพ” “เฮีย” หยกมองตามหลังสามี รู้ว่าเขาอยากให้ดารินอยู่บ้าน อยู่ในสายตาถึงขนาดแพลนอนาคตลูกสาวหลังเรียนจบเอาไว้ แต่นี่ถึงกลับไล่ให้ลูกกลับ แสดงว่า คงชอบเขามาก หยกหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออกหาลูกชายรอไม่นานปลายสายก็กดรับ “ว่าไงม๊า” [อยู่ไหนน้องล่ะ] “บ้านไอ้ขุน น้องก็เดินเล่นอยู่แถวนี้” [บ้านขุน ดอมอย่าพาน้องกลับเย็นนะ] “รู้แล้วๆ ถึงไม่อยากพามาไง” ดอมกดวางสายเดินเข้าไปสมทบกับเพื่อนๆ “มานั่งนี่” ดอมลากเก้าอี้น้องสาวให้เข้ามาใกล้ๆสายตาดุไม่พอใจกวาดมองเพื่อนร่วมวง ไอ้เอก ลูกเจ้าของร้านทอง ไอ้แจ๊ะ ลูกเจ้าของลานไม้ คนสุดท้ายเกลียดขี้หน้าฉิบหาย ไอ้ขุนเขา ลูกเซียนพระ “พวกกูก็เหมือนพี่ชายอีกคนของน้องดา มามะ มานั่งใกล้ๆ พี่เอก” “น้ำแข็งหมด” ขุนเขาพูดโพล่งขึ้นพร้อมกับดันถังเปล่าไปทางผู้หญิงเพียงคนเดียวของกลุ่ม “เอ่อ เดี๋ยวดาไปเอาให้” ดารินรีบหันไปยิ้มเอาใจ สุดท้ายก็ต้องยิ้มค้างเมื่อขุนเขาหันไปคุยกับเพื่อนต่อ “ใจแข็งจัด แข็งแค่ใจหรือว่าอย่างอื่นแข็งด้วยวะ” แจ๊ะก้มลงกระซิบให้ได้ยินกันสองคน พลางมองตามคนตัวเล็กที่วิ่งหายเข้าไปในบ้าน “อย่าเสือก!” ขุนเขาคว้าแก้วเหล้าขึ้นดื่ม รู้อยู่เต็มอกว่าเธอมีใจให้ มองออกมาตลอด วันนี้ก็ไม่คิดว่าจะเจอ รู้ว่าเธอลงมาอยู่บ้านหลายวันเลี่ยงมาตลอดปกติไปนั่งกินเหล้าบ้านไอ้ดอม ก็ต้องย้ายกันมากินในป่า เป็นบ้านกลางสวนหลังใหญ่ แหล่งซ่องสุมลับๆ ของไอ้แจ๊ะ ที่ชอบพาสาวมาทำเสียงดังตามชื่อมัน ที่กบดานของไอ้ดอมเวลาเฮียซ้งจะแดกหัว ไม่รู้พวกแม่งเห็นบ้านกูเป็นอะไร เข้าออกกันยี่สิบสี่ชั่วโมง “ไอ้ดอม สนใจเอาเพื่อนเป็นน้องเขยมั้ยวะ น้องดายิ่งโตยิ่งสวย ผิวพรรณลูกคุณหนู ต่างจากมึงมากนะ ถามจริงมึงโดนเฮียซ้งเก็บมาเลี้ยงหรือเปล่า” “ส้นตีนกูเถอะไอ้แจ๊ะ แต่ละตัวอย่าได้คิดเกินเลยกับน้องกู” ..โดนเฉพาะมึงไอ้ขุนเขา ทำเป็นนั่งเงียบ ..เรื่องที่น้องดากับเขาไม่ใช่พี่แม่เดียวกันไม่มีใครรู้ ทุกคนเข้าใจว่าเธอเป็นลูกสาวเจ๊หยกเฮียซ้ง ผิวของน้องดาจึงแตกต่างจากคนในบ้านเดินไปไหนมาไหนนึกว่าพกหลอดไฟไปด้วย “ไอ้แจ๊ะมันก็แค่หยอก สายตาน้องดาเคยมองคนอื่นเหรอวะ กูเห็นมองแค่..” “กูปวดเยี่ยว พวกมึงกินไปก่อนนะ” ขุนเขาลุกขึ้นเดินหายไปหลังบ้าน พอคล้อยหลังเจ้าบ้านดอมก็หันมาตาขวาง “พวกมึงหยุดชง ห้ามแซว ห้ามพูด สันดานแต่ละตัวเหมาะกับน้องกูมากมั้ง” ดอมไม่พูดเจาะจงว่าหมายถึงใคร แต่เพื่อนทั้งสองรู้ดี “สายตาไอ้ดอมมันก็มีไว้แค่น้องน้ำฟ้า” เอกพูดถึงลูกแม่ค้าขายขนมหวานซึ่งอายุเท่าๆ กับดาริน คนที่พวกเขาคิดเอาว่าไอ้ ขุนเขาในแอบชอบ คนห่าไรไปซื้อทับทิมกรอบกินได้ทุกวัน นอกซะจากจะแอบไปมองสาว ขุนเขาเดินออกมาไกลจากวงเหล้าพอสมควร พอเห็นหน้าเธอความรู้สึกบางอย่างที่พยายามกดทับไว้ก็อยากจะแสดงออกมา ดารินในวัยสิบเก้าเริ่มโตเป็นสาวแรกแย้ม สายตาของเธอเขย่าใจทุกครั้งที่หันไปมอง ไม่มีครั้งไหนเลยที่หันไปแล้วจะไม่เห็นว่าน้องมองอยู่ รู้ว่าเธอคิดอะไร..กูก็คิดแต่คิดมากกว่าเธอไปหน่อย  “พี่ขุน มายืนทำอะไรตรงนี้คะ” “ปวดเยี่ยว” ขุนเขาก้มหน้ามองพื้น ทำท่าขยับกางเกง ถ้าเธอเข้าใจอะไรง่ายๆ ก็ควรรีบเดินกลับไป หรืออยากยืนดูกูเยี่ยว “โกหกทำไมคะ” ดารินวางถังน้ำแข็งเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าเขา เกือบปีแล้วที่ไม่ได้เจอ คิดถึงจนแทบบ้า “ฉันโกหกอะไร ถอยไปคนจะเยี่ยว” “พี่ฉี่ไปแล้ว”ดารินหน้าแดงโพล่งเหตุการณ์ที่เกือบจะเห็นเต็มๆเมื่อครู่ออกไป พอเห็นเขาเดินออกมา เธอก็รีบเดินตาม จนพี่ขุนยืนหยุดนิ่งหันหน้าเข้าพงหญ้า มือที่กำลังจะงัดบางอย่างทำให้เธอรีบหันหน้าหนี เสียงน้ำไหลกระทบพื้นดังจ๊อกๆ อยู่ไม่นาน จนเธอเหลือบไปเห็นเขาสะบัดข้อมือขึ้นลงพร้อมกับรูดซิบเธอจึงกล้าเดินเข้ามาทัก ต่างจากขุนเขาที่ยืนนิ่งอึ้งไม่คิดว่าจะถูกถ้ำมอง “เฮ้ยเป็นคนยังไงวะกล้าแอบยืนดูผู้ชายเยี่ยว!” ......... กดหัวใจ+เพิ่มเข้าชั้น คอมเม้นให้กำลังใจไรต์ด้วยนะค้า ขอบคุณค้า

แค่เผลอไปสบตา..ต้องยัดเยียดความเป็นผัวให้เลยเหรอ!

“คุณป๊าอยากจะตีก็ตีเลย เดมี่ไม่ผิด คุณป๊านั่นแหละไม่ยอมฟังเหตุผลเดมี่” เดมี่ยืนกอดอกหันหลังให้เขา แววตาท้าทายคู่นั้นทำให้ลูคัสฟิวส์ขาดฟาดเข็มขัดลงไปบนก้นนุ่มนิ่ม เพี๊ยะ “ฮึก!” เดมี่สะดุ้งแทบยืนไม่ติดความเจ็บแสบแล่นเข้ามาจนเธอต้องรีบกลั้นน้ำตา

“อย่าบอกนะ ว่ามึงจับน้องแดกไปแล้ว” การันต์ยิ้มกรุ้มกริ่ม ซึ่งภาคย์เองก็ไม่หลบสายตาซ้ำยังยืดอกภูมิใจ “จะเหลือไว้ทำKวยอะไรล่ะครับ กูเลี้ยงมากับมือเรื่องอะไรจะให้คนอื่นเอาไปแดก” “เหี้ย..มึงมันเหี้ยจริงๆ ไอ้ภาคย์" เหี้ยได้สะใจกูจริงๆ! คำว่าลูกผู้ชายคนอย่างเพื่อนกูไม่มีครับ มีคำเดียวที่อยากมอบให้คือไอ้หน้าhe!. คำเตือนมีฉาก(มาลิน×ภาคย์×การันต์)