เอเดน เจ้าของคาสิโนวัย 28 ปี ทุกสนามที่ลงเล่นเกม เขากำหนดโชคชะตาไว้เอง ไข่มุก นักศึกษาสาว อายุ 22 ปี เธอเป็นของเดิมพันที่ไร้ค่า ตกอยู่ในกำมือมาเฟีย "กะ กูมีข้อเสนอ" ปอร์เช่พยายามหาทางเอาตัวรอดจากสถานการณ์นี้ "อะไรอีก ถ้าจะเล่นใหม่ กูไม่เล่น เสียเวลา" "กูขอเวลา" "นานเท่าไหร่?" "สองเดือน" "นานไป" "โธ่เว้ย!! มึงจะให้กูหาจากไหนตั้งสามสิบล้านนะเว้ย ไม่ใช่สามสิบบาท" "เรื่องของมึง" เขาไม่สน ยังไงเป็นหนี้ก็ต้องจ่ายและต้องจ่ายตามกำหนดเท่านั้น "โอเคๆ เอาอย่างนี้ กูขอรถคืน" "..." เอเดนเงียบแต่หันไปมองหน้าปอร์เช่หลังจากอีกฝ่ายขอรถคืน "ถ้ารถกูหาย พ่อกูต้องเล่นงานกูหนักแน่" "นั่นก็เรื่องของมึง" "ถ้าพ่อกูรู้ กูไม่มีทางหาเงินใช้หนี้ได้แน่" "..." "กูขอรถคืน แต่กูจะเอาเด็กมาแลกเปลี่ยน" "ยังไง?" "ก็ผับมึงมีเด็กบริการเยอะแยะ กูก็หาเด็กเพิ่มให้มึงอีกคนแลกกับรถ หลังจากกูหาเงินมาใช้คืน มึงก็ต้องส่งเด็กกลับให้กูด้วย" "ทำไมกูต้องคืน" "เพราะพ่อกูคงตามมาทวงเองนะสิ ถ้ามึงไม่คืน" "..." เอเดนยืนเงียบก่อนใช้ความคิด เด็กคนนั้นเป็นใครกัน มีค่าขนาดเจ้าสัวววรณมาตามทวงเองเลยเหรอ แล้วทำไมปอร์เช่ถึงกล้าเอามาเดิมพันได้ "ว่าไง ตกลงไหม" ปอร์เช่เอามือมาแตะปากตัวเองเบาๆ ก่อนจะถามย้ำ "ถ้าพ่อมึงหวงขนาดนั้น ทำไมมึงกล้าเอามาแลกเปลี่ยนกับกู" "เพราะกูมีวิธีเอามาให้มึงไง" "ขอดูสินค้าก่อน" สุดท้ายเอเดนก็ยอมตามน้ำเพราะเขาเองอยากเห็นสินค้าที่ขนาดเจ้าสัววรรณยังหวง ................

วิวาห์รัก…กลับกลายเป็น…วิวาห์ร้าว ใช้ชีวิตสามีภรรยากันไม่ถึง 1 ปี แต่ทุกอย่างกลับตาลปัตร เมื่อวันหนึ่ง ‘สามี’ ก็เปลี่ยนไป จากหน้ามือเป็นหลังมือ จากสบตาเป็นหลบหน้า จากอยู่ใกล้ยิ่งค่อยๆ ขยับห่าง และทุกอย่าง ‘จบ’ ทันทีที่ ‘เซ็นใบหย่า’

เขา สัญญา...ว่าจะมั่นรักเพียงคนเดียว เธอ ทำตามสัญญา...เล่นบทเจ้าสาวชั่วคราว "สรุปเรายกเลิกงานนี้ไม่ได้แล้ว?" "คงต้องเป็นอย่างนั้น" "ถ้าแต่งกันไปแล้วหย่ากัน…" ณินทิราถึงกับหยุดยิ้ม ยังไม่ทันเข้าพิธีวิวาห์ ว่าที่เจ้าบ่าวของเธอพูดถึงการหย่ากันแล้ว อย่างว่าคนหวงความโสดแบบพี่น่านจะแต่งได้นานแค่ไหนกันเชียว "พูดต่อเลยค่ะ" เมื่อเห็นว่าน่านนทีเงียบไปจึงรีบบอกออกมา "ครับ คือถ้าเราหย่ากัน น้องณินจะเสียหาย พี่เลยมาถามน้องณินว่าน้องณินโอเคหรือเปล่า" "เสียหาย? หมายถึงเป็นแม่หม้ายอะเหรอ" "พี่เป็นผู้ชาย ไม่ซีเรียสสถานะตรงนี้อยู่แล้ว กลัวก็แต่น้องณินนี่แหละ" เขาในวัยเลขสาม มีหน้าที่การงานมั่นคง หากไม่ประสบผลสำเร็จด้านชีวิตคู่ก็ไม่ได้กระทบอะไรกับเขา แต่ด้านณินทิรานี่สิ ต้องมีสถานะหย่าร้างตั้งแต่ยังสาว วัยของเธอควรจะเจออะไรที่ดีกว่านี้ "หึ ณินก็ไม่ซีเรียสค่ะ ว่าแต่เราจะหย่ากันหลังจากแต่งกี่วันดีคะ" เธอบอกอย่างแฟร์ๆ เช่นกัน คราวนี้ใบหน้าหล่อคมยิ้มกว้างขึ้น เห็นถึงแววตาเป็นมิตรเหมือนพี่ชายคนเดิมในอดีต พอพูดเรื่องหย่าถึงกับยิ้มออกเลย ทีพูดเรื่องแต่งหน้างอเชียว ณินทิราได้แต่นึกแซวในใจ

เริ่มต้นด้วยคำว่า ‘ของเล่น’ จุดจบก็เป็นได้แค่ ‘ของเล่นเก็บซ่อน’ ตลอดกาล .......... เธอเป็นของเขาตั้งแต่อายุ 18 ปี ยอมอยู่ในมุมมืดเพราะข้อตกลงตั้งแต่แรก เป็น ‘ของเล่น’ ให้เขาเชยชม!!

“ที่พูดออกมา คิดดีแล้วใช่ไหม” “ค่ะ พั้นช์ต้องการหย่า” “งั้นก่อนหย่า ช่วยทำหน้าที่เมีย ชดเชยเวลาที่พี่ต้องเสียไปหน่อยแล้วกัน”

ผู้หญิงที่อยู่ในความทรงจำเกือบสิบปี จู่ ๆ เธอก็มายืนตรงหน้า ในฐานะลูกหนี้จำเป็น และครั้งนี้ความทรงจำในอดีตจะเปลี่ยนไป ไม่ใช่เขาที่จะถูกตอกหน้าซ้ำสอง แต่เป็นเธอที่จะโดนทิ้งอย่างไม่มีเยื่อใย! “ไอ้บ้า ไอ้หื่น ไอ้โรคจิต!” “นั่นแหละตัวตนฉัน คราวนี้พร้อมที่จะโดนลงโทษรึยังพรพระพาย” “ไม่! กรี๊ดดดดดดด!”

ชาร์ล แอนด์วิน คุณหมอหนุ่มวัย 35 ปี ลูกครึ่งไทยสเปน เงียบ นิ่ง ยากที่จะเดาอารมณ์ "ฉันไม่จำเป็นต้องเป็นคนดี..." "...กับคนที่เลวกับฉันก่อน" พิมพ์ พิมพ์มาดา ลูกสาวเจ้าของโรงพยาบาล สวย แซ่บ ไม่ยอมเป็นเบี้ยล่างของใคร "ฉันมีค่ามากกว่าจะเป็นคู่นอนของใคร!!"

“คุณ!! จะทำอะไร!?” “หึ ทำไมไม่เรียกพี่ล่ะ...” ”...ตอนเด็ก ๆ อยากเป็นน้องสาวฉันจนตัวสั่นไม่ใช่เหรอ”

โอคาซากิ หัวหน้าแก๊งยากูซ่าเก่าแก่ในญี่ปุ่น ชีวิตหนุ่มที่โดนกำหนดมาตั้งแต่เด็กๆ โดยผู้เป็นพ่อ ทว่าสำหรับผู้หญิงข้างกายเขาขอเป็นคนเลือกเองดีกว่า นิก้า เด็กหน้าหวานมาพร้อมกับความแสบในวัย 19ปีเท่านั้น อะไรคือชีวิตวัยรุ่นที่ต้องโดนบังคับให้แต่งงานกับคนที่เป็นเจ้านายของพ่อตัวเองแถมยังเป็นยากูซ่าที่โหดที่สุดอีกด้วย

ใคร ๆ ก็บอกว่าพีทหรือพีรภัทรเป็นเทพบุตร คนดี ที่ใคร ๆ ต่างก็อยากครอบครอง แต่ใครจะรู้ดีไปกว่าเพื่อนสนิทอย่างเธอที่ได้เลื่อนขั้นด้วยความพลาด ครั้งแรก...พลาด ครั้งที่สอง...ลุ่มหลงจนเคลิ้มตาม ส่วนครั้งที่สามคือ...!!! แล้วฉันควรจบความสัมพันธ์ครั้งนี้ยังไงดี!

ความปรารถนารุนแรงที่มีเส้นบาง ๆ กั้นไว้ “ไหน ๆ พี่เคนก็คิดว่าเค้กง่าย เค้กมั่ว งั้นพี่ก็ไม่ต้องถนอมน้ำใจน้องสาวคนนี้อีกต่อไป เราจะตัดขาดคำว่าพี่น้อง เหลือแค่เรื่องเซ็กซ์แค่เรื่องเดียวระหว่างเราสองคน!!” “แลกกับอะไร” “ถ้าพี่เคนต้องการ...แค่บอกตรง ๆ” “...” “จบเรื่องบนเตียงก็แยกย้ายกันไป ไม่มีสิทธิ์บังคับ” “อืม ตกลง”

แพร์พีญายอมทำทุกอย่างเพื่อเหตุผลบางอย่าง เธอยอมจำนนตกเป็นของเขาอีกครั้ง แต่เธอสัญญาว่าหลังจากคืนนี้ เขาและเธอจะต้องตายจากกัน อย่างที่เขาเคยทิ้งเธอไปตลอด...ห้าปี! “เงินล่ะ” “อยากได้ขนาดนั้นเลยเหรอ” “ใช่ ไม่งั้นฉันคงไม่บากหน้ามาขอร้องนายหรอก” “ฉันขอเช็กสินค้าก่อน ไม่ได้เอานาน ไม่รู้สภาพยังเหมือนเดิมรึเปล่า”

"เตียงนุ่มๆไม่ชอบ งั้นฉันก็จะสนองเธอตรงนี้นี่แหละ!!" คริสเตียนบังคับให้รวงข้าวนอนหงายราบไปกับพื้นแล้วขึ้นคร่อมไม่ให้ร่างบางขยับหนีได้สำเร็จ มือทั้งสองข้างถูกจับรวมกันเหนือศีรษะ "ไอ้เลว!!" "เธอเองก็เลวไม่ต่างกันหรอก อีนางนกต่อ!!" เอ่ยเสร็จร่างสูงก้มมองเนินอกที่โผล่จากชุดชั้นใน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏในแววตาทันที "ยั่วมาตั้งหลายวัน เดี๋ยววันนี้กูจะจัดให้ถึงใจเลย!!"