“เฮอะ ฉันคิดว่าเธอจะบริสุทธิ์ซะอีก ที่ไหนได้สกปรกยิ่งกว่าผู้หญิงขายตัว คงร่านมากซินะเป็นยังไงในบรรดาผัวของเธอฉันใหญ่ที่สุดไหม หืม” คำร้ายกาจมุ่งหมายทำร้ายใจหญิงสาว ทั้งที่เขาเป็นคนพรากพรหมจรรย์เธอไป

เมื่อความรักที่เป็นความลับของวรวีย์กับภัทรพล ถูกหนุ่มรุ่นน้องที่หลงรักเธอล่วงรู้ เขาจึงแบล็คเมล์บังคับให้เธอเป็นผู้หญิงของเขา มาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน เธอจะรักเขา หรือเขาเป็นแค่อุปสรรครักของเธอกันแน่ ....................................... “ไม่ ไม่ ฉันต้องฝันไปแน่ๆ” หญิงสาวใช้นิ้วหยิกแขนตัวเอง มันคือความจริง “ตื่นแล้วเหรอจ๊ะเมียจ๋า” ชาคริตส่งยิ้มให้พร้อมขยับเข้ากอด บังคับมอร์นิ่งคิส “มะจูบรับอรุณกันหน่อย จุ๊บ จุ๊บ” คนตัวเล็กขยับกายหนีพยายามตั้งสติ ทบทวนว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้าง “ไม่จริง ไม่จริงใช่ไหม ฮือๆ ” หญิงสาวร้องไห้ส่ายหน้าไปมา ภาพก่อนจะหลับสนิทเธอจำได้ลางๆ ว่า แลกจูบเร่าร้อนกับใครคนหนึ่ง ที่เธอพร่ำหาคือภัทรพล แต่พอตื่นขึ้นมา กลับกลายเป็นชาคริตไปได้ วรวีย์รู้สึกแสบร้อนไปทั้งตัว โดยเฉพาะซอกคอ แล้วก็ต้องตกใจเข้าไปอีก เพราะบริเวณที่ปวดแสบ ไม่ว่าจะเป็นต้นแขนต้นขา มีรอยจูบช้ำเป็นจ้ำๆ เต็มไปหมด “อยากดูหลักฐานไหมว่าเราถึงไหนกันแล้ว ทำท่าไหนบ้าง” ชาคริตหยิบกล้องดิจิตอล เปิดคลิปหลักฐานที่เธอรับไม่ได้ วีรวีย์เห็นภาพตัวเองเมาไม่ได้สติ จูบตอบรับเขาอย่างเรียกร้อง ให้ความร่วมมือเมื่อเขาถอดเสื้อผ้าตัวเองออก หญิงสาวซุกหน้ากับฝ่ามือทั้งสอง ร้องไห้สะอื้นอย่างน่าสงสาร ยิ่งได้ยินเสียงครางเรียกร้องของตัวเอง ก็ยิ่งกระทบความรู้สึก

"สิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเรา มันสร้างปัญหากับผมมาก" "สร้างปัญหา!? " โรสอุทานเสียงดัง สงสัยว่าสร้างปัญหาอะไรให้เขา เธอนี่สิทั้งเจ็บ จุก ลุกไม่ไหว ไม่เป็นปัญหายิ่งกว่าหรือ "ฉันเนี่ยนะสร้างปัญหาให้คุณ ยังไง?" ถามพลางจ้องหน้าคู่สนทนาอย่างงุนงง ปนอารมณ์ฉุนเฉียว "เพราะคุณยังใหม่ ผมเลยไม่ได้ป้องกัน เกิดท้องขึ้นมาจะทำยังไง ลูกต้องพลัดพรากจากผมงั้นเหรอ" "นี่คุณ อ่านนิยายมากหรือเปล่า ยาคุมฉุกเฉินก็มี ฉันไม่ปล่อยให้ท้องหรอกน่า" "ผมก็ไม่ปล่อยคุณไปเช่นกัน" ............................................................... ผู้หญิงที่เอเดรียนหิ้วออกมาจากห้องน้ำชายคืนนั้น กลายเป็นว่าเขาได้หิ้วความรักขึ้นมา เธอคือดวงใจคือทุกสิ่งในชีวิต ต่อจากนี้ไปชั่วนิรันดร์...

"ยินดีที่ได้รู้จักครับน้าพราว" รอยยิ้มร้ายมุมปากของเด็กหนุ่ม ทำแพรพราวกลืนน้ำลายอึกใหญ่ หูไม่ได้ฝาดไป พี่สาวของสามีเพิ่งแนะนำว่า หนุ่มหล่อที่หล่อนเพิ่งนอนด้วยเมื่อวันก่อน เป็นลูกชายของเธอเอง ที่มาของความปวดร้าวทั้งหมด ก็เพราะความเห็นแก่ตัว คิดว่าเป็นผู้ชายจะนอนกับใครไม่เสียหาย พีทถึงนอกกายแพรพราวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งที่ภรรยาแสนสวยและแสนดี แต่ยังเลิกหาเศษหาเลยกับหญิงอื่นไม่ได้ ทุกครั้งพอจับได้ไล่ทันก็พร่ำคำรัก จะไม่ยอมให้ผู้หญิงคนไหนทำร้ายเมีย แต่ใครล่ะจะทำให้เธอเจ็บได้เท่ากับคนที่เธอรัก..