จะเป็นอย่างไร เมื่อไฮโซหนุ่มที่คบกับดาราสาวชื่อดังอยู่ก่อนแล้ว จะต้องมาแต่งงานกับยัยหน้าจืดสาวแว่นที่เป็นแม่หม้ายลูกติดถึงสองคนตามพินัยกรรมของย่าที่เขียนเอาไว้ก่อนจะเสีย ...หากไม่ทำตามเขาจะต้องเสียที่ดินมูลค่าเหยียบสี่พันล้านไป เนื้อหาในนิยายล้วนเกิดจากจินตนาการไม่ได้มีเจตนาอ้างอิงถึงใครหรือสิ่งใด ขอทำความเข้าใจ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ พูดคุยหรือติดตามการอัพเดตนิยายของไรท์เกวได้ที่ FB: ไรท์เกว ตัวอย่างบางตอน และแล้วผู้ชายที่เธอหลงรัก คอยแอบมอง แอบชื่นชมเขาตลอดมา ก็ได้ตกมาเป็นของเธอทั้งตัวและหัวใจ อย่างที่เธอเองก็ไม่คิดไม่ฝันว่า สาวแว่นสุดเฉิ่มเชยไม่มีอะไรน่าสนใจอย่างเธอ จะได้ลงเอยกับเขา นักธุรกิจหนุ่มหล่อกร้าวใจสุดฉลาด ที่ทั้งฐานะและระดับสติปัญญาต่างกับเธอราวฟ้ากับเหว... “จบบริบูรณ์” สาวแว่นตัวเล็กหน้าตาจิ้มลิ้ม ขยับริมฝีปากพูดน้ำเสียงแผ่วเบา ขณะพิมพ์คำว่าจบบริบูรณ์ในหน้าสุดท้ายของนิยายที่เธอเขียน และแล้วนิยายเรื่องล่าสุดเธอก็ได้เขียนจบและจะได้ส่งต้นฉบับเสียที หลังจากถูกบรรณาธิการตามอยู่เป็นอาทิตย์ จะให้เธอส่งต้นฉบับเร็วได้อย่างไร ในเมื่อเวลาที่เธอเขียนนิยายแทบจะไม่มี เพราะช่วงนี้กิจการรีสอร์ทเล็กๆ ของครอบครัวจะประสบปัญหาจนต้องจ้างพนักงานออก จากที่เธอช่วยงานรีสอร์ทแค่เรื่องทำบัญชีก็ต้องควบตำแหน่งแม่บ้านทำความสะอาดไปด้วย พอตกเย็นก็ต้องมาปวดหัวลูกแฝดชายวัยสามขวบที่กำลังซนเป็นลิงทโมน กว่าจะได้ลงมือเขียนนิยายส่งสำนักพิมพ์ก็ต้องรอให้ลูกของเธอหลับไปแล้วเท่านั้น “เฮ้อ เรียบร้อยซะที” เพลงขวัญกดส่งต้นฉบับให้บรรณาธิการในเวลาเข้าใกล้กลางดึกเต็มที เธอรีบปิดโน๊ตบุ๊คปิดไฟที่โต๊ะทำงานก่อนจะเดินมาล้มตัวลงนอนที่ฟูกนอนข้างลูกชายตัวกลมทั้งสองที่นอนดิ้นกันไปคนละทิศคนละทาง จุ๊บ จุ๊บ หญิงสาวรวบอุ้มลูกน้อยให้นอนที่ดีๆ และก้มลงพรมจูบพวงแก้มนุ่มของเจ้าแฝด ก่อนจะถอดแว่นตาทิ้งตัวนอนตะแคงมองใบหน้าของลูกชายผ่านแสงสลัวของโคมไฟที่ตั้งอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล ริมฝีปากบางอวบอิ่มคลี่ยิ้มอ่อนมองลูกน้อยด้วยแววตาเป็นประกาย “หล่อเหมือนพ่อไม่มีผิดเลย” เพลงขวัญเอ่ยออกมาเสียงแผ่วเบา วาดมือลูบหัวลูกๆ ทั้งสองก่อนจะเอื้อมมือไปปิดโคมไฟและหลับตาลงพักผ่อน แม้ทุกอย่างจะอยู่ในความมืด แต่เพลงขวัญก็เห็นผู้ชายคนที่เป็นพ่อของลูกได้ชัด และเขาจะชัดเจนอยู่ในใจของเธอไม่มีแปรเปลี่ยน แม้เธอและเขาจะไม่มีโอกาสที่จะได้อยู่ด้วยกัน แต่เธอก็มีตัวแทนของเขาอยู่ข้างๆ เสมอแค่นี้ก็สุขใจจนไม่รู้จะสุขอย่างไรแล้ว

“ออกไปให้พ้นจากชีวิตพราว คนอย่างคุณมันไม่เคยรักใครนอกจากตัวเอง” “ไม่ว่าจะยังไงผมก็ไม่ยอมปล่อยคุณไปจากชีวิตเด็ดขาด เพราะผมต้องการให้คุณเป็นเมียน้อยผมต่อไป” ตัวอย่างบางตอน “ปล่อยพราวลงไปจากรถเดี๋ยวนี้นะ” พราวจันทร์พยายามสลัดมือของตะวันวาดออกเท่าไหร่ชายหนุ่มก็ยิ่งจับข้อมือของเธอแน่นขึ้นเท่านั้น “ไม่ เรามาตกลงกันก่อน” “ไม่ตกลงอะไรทั้งนั้น ทำไมถึงไม่บอกฉันว่ามีเมียแล้ว” “ผมไม่เคยคิดว่าเธอเป็นเมีย แถมอยากจะหย่ากับเธอเร็วๆ ด้วย แล้วคุณก็ต้องช่วยผมกำจัดเธอออกไปจากชีวิต” “ความคิดคุณนี่มันเลวเกินคนจริงๆ” นี่สินะคำตอบที่เธอเฝ้าถามกับตัวเองอยู่ตลอดว่าตะวันวาดเข้ามาในชีวิตของเธอเพื่ออะไรกันแน่ “ผมแค่ทำทุกอย่างเพื่อให้ชีวิตผมมีความสุขมันผิดด้วยเหรอ” “ออกไปให้พ้นจากชีวิตพราว คนอย่างคุณมันไม่เคยรักใครนอกจากตัวเอง” “ไม่ว่าจะยังไงผมก็ไม่ยอมปล่อยคุณไปจากชีวิตเด็ดขาด เพราะผมต้องการให้คุณเป็นเมียน้อยผมต่อไป”

คนอย่างคุณหนูไฮโซฉายาดาวจรัสฟ้าทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองไม่ตกอับ แม้จะต้องแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนก็ตาม… เมื่อธุรกิจสายการบิน VVK Airline ของคนเป็นพ่อมีปัญหา ดารารินทร์ เวหากรการณ์ หรือคุณหนูที่เพื่อนๆไฮโซให้ฉายาว่าคุณหนูดาวจรัสฟ้า รีบตอบตกลงที่จะแต่งงานกับหลานชายของเพื่อนย่า เพื่อเอาเงินค่าสินสอดมาพยุงกิจการของครอบครัว แม้ไม่เคยเห็นหน้าคนที่จะต้องแต่งงานด้วยมาก่อน แต่เธอก็รู้ว่าชายหนุ่มนั้นเป็นถึงทายาทคนเดียวของเจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดังหลายแห่ง แต่งไปก็คงไม่อายใครเท่าไรนัก หลังจากกิจการของพ่อเธอฟื้นคืนสภาพเมื่อไรเธอก็จะตีตัวออกหากเขาทันที หญิงสาวคิดว่าช่วงระหว่างที่เธออยู่กับชายหนุ่มก็คงจะได้เป็นคุณนายใช้ชีวิตสุขสบายอยู่ในบ้านหลังใหญ่ อยากได้อะไรก็ได้ แต่ผิดคาด! เธอต้องมาอยู่กับสามีหุ่นหมีที่เป็นไฮโซแท้ๆแต่ดันรักการใช้ชีวิตติดดินเป็นชาวไร่อยู่อย่างสมถะ คุณหนูดารารินทร์ที่ตกกระไดพลอยโจนแต่งงานมาแล้ว ยังไงเธอก็ต้องอดทน หลังจากที่ต้องมาใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านไร่ คุณหนูไฮโซหัวสูงติดหรูรักสบายจะต้องเจออุปสรรคอะไรบ้าง ติดตามความสนุกได้ในนิยายรักโรมานซ์เรื่อง My teddy สามีติดดิน ได้เลยนะคะ

“อย่ามาแตะตัวฉัน” พลอยชมพูถอยห่างและส่งเสียงแข็งปรามอีกฝ่ายเมื่อเขากำลังยื่นมือหมายจะเชยคางของเธอ “อย่าหวงตัวไปหน่อยเลย เพราะถ้าคุณหวงตัวกับผม พ่อของคุณนั่นแหละจะเจ็บตัว” นี่หรือคนที่เธอเคยชื่นชมว่าเป็นสุภาพบุรุษ ตอนนี้เขาทำกับเธออย่างป่าเถื่อนและโหดร้าย เพียงเพราะต้องการที่จะใช้เธอเป็นเครื่องมือแก้แค้นพ่อของเธอ ผิดด้วยหรือที่เขาใจร้าย ในเมื่อเขาถูกกระทำให้เป็นแพะรับบาปว่าฆ่าพ่อตัวเองก่อน และเธอ...ก็เป็นเครื่องมือที่ดีที่สุดที่เขาจะใช้ในการแก้แค้น เนื้อหาในนิยายล้วนเกิดจากจินตนาการของนักเขียน ไม่ได้มีเจตนาอ้างอิงถึงใครหรือสิ่งใด ขอทำความเข้าใจ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ

“ไม่ขายแล้วโว้ยนิยาย ขายตัวดีกว่า” เพราะคำที่ตะโกนออกไปในตอนที่เมา เป็นผลพวงทำให้เธอได้ป่าวประกาศว่า “ประธานคนนี้สามีของฉัน” ในวันแต่งงาน เธอ นักเขียนนิยายที่เริ่มย่อท้อในการเป็นนักเขียน เพราะไม่ว่าจะทำยังไงเธอก็ไม่ประสบผลสำเร็จในเส้นทางนี้เสียที เธอนั่งดื่มคลายเครียดแล้วตะโกนว่าอยากขายตัวในขณะที่ไม่มีสติ... เขา ประธานผู้บริหารโรงพยาบาลเอกชนยักษ์ใหญ่ ผู้ที่เชื่อมั่นในรักแรกพบ ในเมื่อคนที่ถูกตาต้องใจเสนอขายตัวมาแล้ว มีหรือเขาจะไม่สนอง... เนื้อหาในนิยายล้วนเกิดจากจินตนาการ ไม่มีเจตนาอ้างอิงถึงใครหรือสิ่งใด ขอทำความเข้าใจ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ

“จำเอาไว้ ถ้าคุณมีลูกเมื่อไหร่ วันนั้นผมจะพรากลูกคุณไปให้ไกลแสนไกล คุณจะต้องเจ็บปวดทรมานเจียนตาย ให้สาสมกับที่เข้ามาหลอกลวงผม” เพราะคำประกาศิตนี้เธอถึงให้เขารู้เรื่องลูกไม่ได้ ชื่อตัวละคร ชื่อสถานที่ และเนื้อหาในนิยายล้วนเกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน ไม่ได้มีเจตนาอ้างอิงถึงใครหรือสิ่งใด ขอทำความเข้าใจ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ ติดตามการอัพเดตนิยายใหม่ๆ หรือพูดคุยกับไรท์ได้ที่ FB: ไรท์เกว

“เหนื่อยทั้งกายเหนื่อยทั้งใจค่ะ แต่ม่อนไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ อยู่แล้วค่ะ หัวใจของเค้าเป็นของม่อนมาตั้งแต่แรก แค่ตอนนี้กำลังล่องลอยไม่รู้จุดหมาย แต่ม่อนจะตามหัวใจของเค้ากลับมาอยู่ที่ม่อนเหมือนเดิมให้ได้ค่ะ” เนื้อหาในนิยายล้วนเกิดจากจินตนาการไม่ได้มีเจตนาอ้างอิงถึงใครหรือสิ่งใด ขอทำความเข้าใจ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ ตัวอย่างบางตอน “แผล...แอล” หญิงสาวรีบพลิกตัวชายหนุ่มเพื่อดูรอยแผลเป็นตรงหัวไหล่ข้างซ้ายของเขา รอยแผลของเขายังอยู่ เธอคิดไม่ผิดจริงๆ ว่ายังไงเขาก็คือแอลคนรักของเธอ “ผมไม่ใช่แอล” ลอเลนโซพลิกตัวกลับมาพูดกับหญิงสาวเสียงเข้ม อันที่จริงเขาตื่นก่อนเธอนานแล้วและสามารถออกไปจากบ้านของเธอได้แต่ไม่คิดจะทำ เพราะอยากจะรู้เท่านั้นว่าหากเธอตื่นมาเจอเขาอยู่ข้างๆ จะมีปฏิกิริยาอย่างไร “ถ้าไม่ใช่ แล้วคุณมายุ่งกับฉันทำไม” หญิงสาวตวาดเสียงสั่นเพราะโมโหที่เธอจับเขาได้ขนาดนี้ยังจะมาปฏิเสธหน้าด้านๆ มือเรียวกำหมัดกันแน่น ดวงตาคู่สวยเริ่มมีน้ำตาคลอจ้องมองค้อนคนข้างกายไม่วางตา “ผมเป็นผู้ชาย คุณเสนอมาผมก็แค่สนองไปก็เท่านั้น อ่อ... ถ้าติดใจครั้งหน้าผมก็น่าจะแอบมาเจอคุณได้” “อย่ามาดูถูกฉันนะ” “ก็คุณ...ทำตัวให้ผมดูถูกเอง ถ้าไม่อยากถูกผมมองอย่างดูถูกอีก ก็อยู่ให้ห่างผมเข้าไว้เข้าใจใช่ไหม” เขายื่นหน้าเข้ามากระซิบข้างหูของคนที่กำลังมีน้ำตาด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ออกไปจากบ้านฉัน อ๊าย... ฮือๆๆๆ...” ม่อนไหมผลักใบหน้าลอเลนโซเต็มแรง เธอกรีดร้องลั่นด้วยความเจ็บใจและฟุบหน้ากอดเข่าร้องสะอึกสะอื้นไม่ยอมเงยหน้ามองความเป็นจริง

เขาคือคนใจร้าย ที่เธอพยายามลืมว่าเคยรัก เนื้อหาในนิยายล้วนเกิดจากจินตนาการ ไม่ได้มีเจตนาอ้างอิงถึงใครหรือสิ่งใด ขอทำความเข้าใจ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ ติดตามอัพเดตนิยาย หรือพูดคุยกับไรท์ ได้ที่ FB: ไรท์เกว ตัวอย่างบางตอน “ทำแบบนี้กับไหมทำไมคะพี่มินทร์” หญิงสาวตัวเปลือยเปล่านั่งสะอึกสะอื้นตาแดงก่ำกอดผ้านวมสีขาวอยู่บนเตียงกว้าง มองดูคนรักผ่านม่านน้ำตา เมื่อจู่ๆ เขาก็สารภาพกับเธอว่าทำดีด้วยก็เพราะอยากได้แค่ตัวของเธอเท่านั้น และตอนนี้เขาก็ได้มันไปแล้วโดยที่เธอเต็มใจไม่มีขัดขืน หลังจากนั้นเขาก็ไม่คิดจะหันมาใยดีกับเธออีกเลย แววตาอ่อนโยนอบอุ่นเปลี่ยนแปลงไปในไม่กี่วินาที หลังจากที่เขาได้ทุกสิ่งทุกอย่างที่ต้องการ สายตาของเขาเย็นชาประดุจน้ำแข็งเยือกเย็น ทำเอาคนที่มองจ้องไปในแววตานั้นรับรู้ได้ถึงความเลือดเย็น “เฮ้อ” เป็นอีกครั้งที่เรื่องในอดีตทำให้พราวไหมนั่งมองท้องฟ้ายามค่ำคืนในบ้านหลังเล็กแล้วถอนหายใจคนเดียวให้กับความไม่ฉลาดของตัวเอง ที่ไม่เคยคิดเอะใจเลยว่า ประธานบริหารสูงสุดของโรงแรมหรือจะมาสนใจจริงจังอะไรกับเด็กฝึกงานอย่างเธอ แม้เรื่องราวมันจะผ่านมาร่วมสองปีกว่าแล้ว แต่เธอก็ไม่สามารถลืมความเจ็บปวดเหล่านั้นได้เลย ความเจ็บปวดจากการที่ถูกหลอกให้เสียทั้งตัวเสียทั้งใจ เป็นความขมขื่นที่เธอไม่เคยได้พานพบมาก่อน มันเจ็บลึกฝังลงอยู่ในอกยากจะถอน ก่อนจากกันเขาเอ่ยขอโทษกับเธอครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ความรู้สึกที่เสียไปให้เขาขอโทษเธอเป็นล้านครั้งมันก็รวบรวมความรู้สึกนั้นกลับมาไม่ได้อยู่ดี ดั่งคำที่ใครหลายคนเคยว่าไว้ แก้วที่มันแตกจะเอามาประกอบใหม่ยังไงมันก็ไม่เหมือนเดิม แอบน้อยใจในโชคชะตาของชีวิตที่ได้พบพานกับความทุกข์ใจไม่มีเว้นว่าง ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอไปทำเวรทำกรรมอะไรไว้...

เด็กหญิงตัวอ้วนกลมในชุดกระโปรงสีชมพูฟูฟ่องคนนั้น หน้าตาเหมือนเขาอย่างกับถอดแบบกันมา ใช่แน่ๆ... ใช่อย่างที่เขาคิดแน่ๆ ตัวอย่างบางตอน ฟึ่บ... ยังไม่ทันที่เพลินฝันจะวิ่งหนีเข้าไปหลังร้านเธอก็ถูกน่านฟ้าดึงเอาไว้ และเป็นอินทัชที่วิ่งมาขวางหน้า สาวเจ้าหลับตาปี๋ขบเม้มริมฝีปากแน่นชาวาบไปทั้งตัว ด้วยไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้มาเจอน่านฟ้าที่นี่ สองแขนแกร่งรวบพลิกตัวคนตัวเล็กให้หันมาประจันหน้ากับเขา น่านฟ้าจ้องมองใบหน้าจิ้มลิ้มที่ตอนนี้ซีดเผือดไร้เลือดฝาดทั้งยังเอาแต่หลับตาไม่กล้ามองหน้าหรือปริปากพูดอะไร เขาจ้องมองเธออยู่แบบนั้นไม่ละสายตา “แอ้ มา...ม่ะ” เสียงใสของยัยหนูตัวกลมที่ยืนหน้าบานเรียกคนเป็นแม่อยู่ในเปลทำเพลินฝันแทบลมจับ ทั้งเสียงนั้นยังดึงความสนใจจากสองหนุ่มได้เป็นอย่างดี ทำสองหนุ่มจ้องมองไปยังเด็กหญิงตัวกลมในเปลเป็นตาเดียวก่อนจะหันมามองหน้ากันด้วยสายตาฉงนบ่งบอกถึงความสงสัยที่ตรงกัน เพลินฝันได้แต่ยืนเงียบไม่ยอมตอบรับเสียงเรียกของลูกสาว ตอนนี้เธอรู้สึกหูอื้อตาลาย ในหัวตอนนี้มีเพียงคำว่า ‘ตายแน่’ วนเวียนอยู่ไม่เว้นว่าง “มา...ม่ะ มา..ม่ะ แอ้ะ!!” ใช่ตอนนี้เสียงเจ้าตัวกลมกำลังเริ่มเพิ่มความหนาของน้ำเสียงเตรียมตัวที่จะดุในไม่อีกกี่วินาที “หม่าม๊าอยู่ตรงนี้ไงคะ” เพลินฝันที่ถูกขึงเอาไว้ด้วยสองแขนแกร่งเอี้ยวตัวมองกลับหลัง ส่งเสียงหวานปนสั่นเครือเอ่ยตอบลูกรัก คำพูดของเธอที่คุยกับเด็กหญิงตัวกลมในเปลเริ่มทำให้น่านฟ้าเริ่มขมวดคิ้วย่นมากขึ้น “ลูกคุณ...กับใคร?” เขาเอ่ยถามหญิงสาวเสียงแข็ง ทั้งสายตายังจับจ้องไปที่เด็กหญิงตัวกลมกระโปรงชมพูฟูฟ่องไม่วางตา ดวงตากลมคู่นั้นที่จ้องมองมายังเขาตาแป๋ว ทั้งยังพวงแก้มที่ฟูเป็นซาลาเปา รวมถึงปากเล็กอมชมพู หากเด็กหญิงไม่มีโบว์คาดอยู่ที่หัวก็ไม่ได้ต่างอะไรกับรูปถ่ายของเขาตอนแรกเกิด เนื้อหาในนิยายล้วนเกิดจากจินตนาการ ไม่ได้มีเจตนาอ้างอิงถึงใครหรือสิ่งใด ขอทำความเข้าใจ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ