ชาติก่อนหานฉงหรงงมงายในรัก ขนาดสามีแต่งงานมีหญิงอื่นเชิดหน้าชูตาจนยอมตกเป็นรอง สุดท้ายถูกชิงบุตรชายสุดรัก แม้กระทั่งชีวิตก็รักษาไว้ไม่ได้ แต่เมื่อได้โอกาสกลับมาแก้ไข จะไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้นอีกแล้ว....

"เธอรักฉันไหม?" "..." หลินลู่เสียนนิ่งงัน เหมือนมีก้อนอะไรบางอย่างจุกที่คอ ชายตรงหน้านี้ขืนใจเธอ ทำให้เธอท้องและแท้งลูก ทั้งยังปล้นเงินทอง ทำลายชีวิตวัยสาวของเธอไม่เหลือดี... จะให้เธอรักรึ... "รักสิ" หลินลู่เสียนเพิ่งค้นพบว่าการบอกรักคนที่ตัวเองเกลียดมันช่างทุกข์ทรมานเกินจะหาสิ่งใดมาเปรียบเทียบได้

สตรีบรรณาการจากเผ่าพันธุ์ที่สิ้นชาติล่มสลาย กลายเป็นสนมนางหนึ่งในวังหลวงของแดนศัตรู เป็นผู้พ่ายแพ้ผู้หนึ่งที่ใครๆต่างก็หมายจะเหยียบย่ำ แต่ว่าผู้ใดจะรู้คนอ่อนแอย่อมมีวิธีล้างแค้นอย่างคนอ่อนแอเช่นกัน...

สาวน้อยช่วยเหลือบุรุษที่ได้รับอันตราย เขาจึงรับนางเป็นสาวใช้...ใช่...สำหรับภายนอกคงเห็นเป็นเช่นนั้น... แต่มิใช่กับนางแมวขโมยตัวน้อยอย่างหมิงเสวี่ย และพ่อค้าวาณิชที่มีอิทธิพลสูงสุดในเมืองหลวงอย่าง ไป๋จิ้งเหอ

ด้วยสายสัมพันธ์สองแคว้น อวี้จิ่วลู่หลิงฟ่าน องค์ชายน้อยแห่งอาณาจักรโหลวหลันต้องพลัดพรากจากถิ่นเกิด มุ่งสู่เมืองฉางอันเพื่อหมั้นหมายกับ เฉินลี่จู พระธิดาในเฉินไต้หวาง สายสัมพันธ์วัยเยาว์ถักทอขึ้นเป็นความรักทีละน้อย ทั้งหนักแน่นและมั่นคง แต่เมื่อเขารับตำแหน่งข่านแห่งโหลวหลันที่ไม่อาจมีนางเพียงคนเดียว เขาจะทำอย่างไรเพื่อรักษาสายสัมพันธ์และความรักนี้ไว้ และจะทำเช่นไรที่จะเขี่ยเหล่าสนมให้พ้นทาง!

เรื่องราวของสาวไทยสายนวดแผนโบราณที่ข้ามภพมาเกิดในยุคจีนโบราณ เป็นบุตรสาวตระกูลรองที่ต่ำต้อย อีกทั้งยังถูกบังคับให้ถวายตัวเป็นนางกำนัลเพื่อรั้งความโปรดปรานของหวงตี้ให้แก่พี่สาวที่เป็นบุตรจากตระกูลหลัก ร่วมลุ้นไปกับการนำวิชานวด รวมไปถึงการทำอาหาร และความชื่นชอบในสิ่งต่างๆ ที่ติดตัวมาจากอดีตชาติ ร่วมกับวิชาการแพทย์และความรู้เรื่องสมุนไพรจีนที่ได้มาจากมารดา ว่าจะเอาตัวรอดจากเรื่องต่างๆ ที่ประดังเข้ามาได้อย่างไร

ด้วยความแค้นที่สังหารสหายศึกที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา ทำให้ หยางหมี่เฟิง รองหัวหน้าสาวแห่งหน่วยองครักษ์เสื้อปักออกตามล่าบุรุษนาม เสี่ยวเสอ ผู้ซึ่งเป็นตัวบงการอย่างไม่ลดละ แต่ทว่ายิ่งไล่ตามยิ่งถูกยั่วเย้าดั่งแมวหยอก ยิ่งหมายสังหารให้ดับดิ้นเขายิ่งกลับเกี้ยวพาราสี ยิ่งหมายจับตัวกลับพลาดท่าเสียทีเสียเอง จนกระทั่งก่อเกิดสายใยความผูกพันที่ไม่อาจตัดขาด...