แม่นางน้อยผู้เป็นหนึ่งไม่มีสอง เครื่องหน้าทั้งห้างดงามดั่งดอกหลิวพลิ้วไปตามกระแสวสันต์ กลิ่นกายหอมคล้ายผลผิงกั่วต้องน้ำค้างแรกอรุณ อีกทั้งหัวใจยังเปี่ยมไปด้วยความอบอุ่น ต้องการจะพิสูจน์ว่าหน้าที่ของสตรี ไม่ใช่เพียงรอออกเรือน หรือเย็บปัก ตามที่เคยเป็นมาแต่อดีต นางทำบางอย่างลงไป โดยที่ไม่รู้เลย ว่าชีวิตหลังจากนั้น กำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล หญิงสาวที่แม่สื่อต่างส่ายหน้าระอา ชอบให้คนเสียทรัพย์ หนีงานดูตัวเป็นกิจวัตร ในวันหนึ่งนางกลับเรือนมาพร้อมร่างกายที่บอบช้ำ ทั้งยังขมุบขมิบปากเบาๆ บอกว่าตนนั้นไม่บริสุทธิ์แล้ว ทำเอาคนในครอบครัวตาตื่น อยากจะตีนางให้ตาย ก็ตีไม่ลง ดวงตากลมโตกระพริบปริบๆ น่าเห็นใจเสียขนาดนั้น บุรุษใดกัน ช่างไม่รักหยกถนอมบุปผาเอาเสียเลย ใครจะเดาก็เดาไป แต่ผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่ง คงไม่พ้นจอมทัพผู้โหดเหี้ยม ที่ได้หายตัวไปอย่างลึกลับกลางสนามรบในวันนั้น เขาคือคนอำมหิต ปีศาจไร้หัวใจ ยังมีอีกหลายฉายาที่ผู้คนกล่าวถึงเขา เพียงได้ยินชื่อเเละได้ยลรูปลักษณ์ก็ไม่มีใครกล้าเเม้เเต่จะหายใจ โลหิตสังหารเเห่งเเผ่นดินต้าโจวผู้นี้ เยียบย่ำไปที่ใดก็ล้วนมีเเต่การนองเลือด เขาไร้ซึ่งความรู้สึก ไม่มีความอ่อนโยนให้ใคร ถึงเเม้ว่าใบหน้าจะหล่อเหลาจนล่มเมืองได้ สตรีในเเผ่นดินนางไหนก็ยังไม่คู่ควร แต่กระนั้นก็ยังมีข่าวลือแปลกๆแพร่สะพัด คนไร้หัวใจ ตายเพราะรักได้หรือ แท้ที่จริงแล้ว เรื่องมันเป็นอย่างไรกันแน่ หญิงสาวสองนางที่เข้ามาพัวพันในชีวิตโลหิตสังหารอีก คนหนึ่งกล้าดี กลัวก็ไม่กลัว ยามที่โลหิตสังหารอยู่กับนาง หิมะที่ว่าหนาวยังอบอุ่น อีกคนหลุดมาจากยุคอื่น มีแววว่าจะได้เป็นตัวจริง แล้วเช่นนี้ บทสรุปควรจบลงตรงไหน

สวมรอยเป็นคุณหนูจนได้ตำแหน่งคุณนาย ตกอยู่ในสถานะ 'หวานใจจำเป็น' ที่เขาไม่ต้องการ ทายาทมังกรคู่ควรกับนางหงส์ แต่เมียที่ได้มากลับเป็นไก่ป่า เขาจะทำยังไงกับของปลอมดี? "คุณสามีขา คนไม่รักไม่นอนกอดกันนะ" คลั่งคนหล่อแต่ยกเว้นไว้คนหนึ่ง ผ่านชีวิตมา 20 ปี เธอพึ่งจะเคยเจอผู้ชายแบบเขา การสวมรอยเป็นคุณหนูไฮโซชื่อเสียงฉาวโฉ่ถึงแผ่นดินจีน ทำให้จูลี่เข้าไปพัวพันกับทายาทตระกูลเฮ่อผู้ลึกลับ วันแรกที่พบกันเขาจับเธอแต่งงาน โดยให้เหตุผลว่าชื่นชอบหน้าตาของเธอ บัดซบเถอะ! มีที่ไหนกันแบบนี้ ภาพลักษณ์ภายนอกแสนสุภาพเย็นชานั่นมันไว้หลอกตาชัดๆ เขาไม่ต่างอะไรกับเดรัจฉานสวมเสื้อผ้า ดิบดุ ชั่วร้าย ป่าเถื่อน ชีวิตหลังแต่งงาน ทุกวันทำเหมือนเธอเป็นกระต่ายตัวจิ๋วดิ้นพล่านอยู่ในอุ้งมือมังกร โวยวายแทบตายสุดท้ายกลับโดนมองอย่างเอ็นดู ใครจะไม่โมโหเล่า! เธอเป็นหวานใจจำเป็น ไม่ใช่ตัวจริงของเขานะ "คุณชายรอง ไหนบอกจะไม่แตะต้องแม้แต่ปลายเส้นผมของฉัน" "ขาเธอนุ่มขนาดนี้ ลูบแล้วสบายมือดี" เบื้องหน้าคือจอคอมพิวเตอร์ซึ่งกำลังเผยแพร่การไลฟ์สด ฝั่งซ้ายของแถบแสดงผลแจ้งยอดจำนวนผู้ชมแตะหนึ่งล้านบัญชีเป็นที่เรียบร้อย ดวงตาโค้งมนทรงถั่วอัลมอนต์เหลือบมองความสำเร็จไปพลางแย้มริมฝีปากฉีกยิ้มกว้างจนเกือบจะเหมือนตัวละครไททัน จะแฟนคลับก็ดีหรือแอนตี้ที่เข้ามาผสมโรงจิกกัดก็ตามแต่ สงครามคีย์บอร์ดอันแสนยาวนาน สุดท้ายก็จบลงด้วยชัยชนะของฝั่งตน สร้างสถิติผู้ชมใหม่ ตอกหน้าสื่อแผ่นดินใหญ่และพวกชอบสบประมาทจนกระอักเลือดสามลิตร ได้แต่คับแค้นใจที่ไม่ว่าจะฉุดกระชากเท่าไหร่ ก็ลากจางจิ่นยี่ตกลงไปในปลักตมไม่ได้สักที “เฮอะ!คิดจะพลีชีพสู้ตายในถิ่นใครไม่ทราบ แห่กันเข้ามาเป็นแสน นึกว่ากลัวเหรอ แอนตี้มันก็แค่นี้เองล่ะหว้า” หญิงสาวรัวนิ้วจิกลงไปบนคีย์บอร์ดเหมือนกับไก่ท้องหิวจิกข้าวเปลือก พิมพ์ข้อความเฉลิมฉลองยืดยาวโพสต์ลงในกลุ่มแฟนคลับ ซึ่งมีจำนวนสมาชิกกว่าสี่แสนคน แฟนคลับกลุ่มใหญ่นี้เรียกขานตัวเองว่า จินนี่หรือจิงหลิน ยักษ์จากตะเกียงวิเศษผู้บันดาลพรสามประการ เป็นชื่อแฟนด้อมสุดแกร่งของเทพธิดาจางจิ่นยี่ ก่อตั้งขึ้นในช่วงที่เธอลงแข่งรายการไอดอลไนน์ทีไนน์ ซึ่งเป็นรายการที่จะเฟ้นหาสาวน้อยผู้มีความมุ่งมั่นและความฝันเก้าสิบเก้าคน เดบิวต์ในชื่อวงป็อปแดนซ์สัญชาติจีน มูนเกิร์ล จูลี่เป็นแฟนพันธุ์แท้เดนตายคนหนึ่งท่ามกลางคนมากมายเหล่านั้น สิ่งแวดล้อมรอบตัวเธอ ผนังห้องนอนสีขาวถูกปูทับด้วยโปสเตอร์อิริยาบถต่างๆ ของไอดอลสาว ของที่ระลึกตั้งเต็มโต๊ะคอมพิวเตอร์จนแทบไม่เหลือพื้นที่ว่าง ภาพพักหน้าจอโทรศัพท์ เสื้อยืดที่สวมใส่อยู่ล้วนมีแต่จางจิ่นยี่แปะเต็มไปหมด เรียกว่าเป็นโอตะคุผู้คลั่งไคล้จนแทบจะบูชาก็ไม่ปาน ในกล่องข้อความเวลานี้มีการแจ้งเตือนเข้ามาไม่หยุด จูลี่อารมณ์ดีค่อยๆ เลื่อนดูพลันสะดุดเข้ากับผู้ใช้รายหนึ่ง หญิงสาวเบิกตาอุดปากพลัน ร้องในใจว่าบ้าไปแล้ว! จางจิ่นยี่ตัวจริงเสียงจริงกดถูกใจโพสต์โปรโมทระดมแฟนคลับของเธอบนแอพพลิชันยอดนิยมของจีนอย่างเว่ยป๋อก่อน จากนั้นทักอินบ็อกเป็นการส่วนตัวเข้ามา [สาวน้อยคนเก่งของฉัน ไม่ได้คุยกันนาน สบายดีไหม] จูลี่รัวนิ้วตอบกลับอย่างไว ไม่ปกปิดสักนิดว่ากำลังรอใจจดใจจ่ออยู่ เธอคุยกับจางจิ่นยี่ครั้งสุดท้ายคือเมื่อหนึ่งปีก่อน จะว่านานก็นานมากจริงๆ ข้อความสนทนาทั้งหมดเลื่อนลูกกลิ้งเมาส์ขึ้นลงสามครั้งก็อ่านครบแล้ว นอกเหนือจากคอยให้ไอดอลสาวทักมา จูลี่ก็ไม่เคยส่งข้อความไปหาก่อนเกรงจะรบกวน จางจิ่นยี่ไม่สะดวกเปิดอ่านตลอดด้วย ส่วนมากเวลามีข่าวสารดีๆ ในฐานะแกนนำแฟนคลับจะอัพเดทลงเว่ยป๋อให้คนทางโน้นเห็นเอาเอง [สบายดีค่ะ พี่จิ่นยี่ล่ะคะ ได้ยินว่าการผ่าตัดผ่านไปได้ด้วยดี เหล่าจินนี่วันนี้ร่วมแรงร่วมใจกันสุดความสามารถ พวกเราจะคอยเคียงข้างพี่ต่อไป พี่รักษาตัวให้หายดีอย่างสบายใจก็พอค่ะ] [น้องสาวคนดีของฉัน มันไม่ง่ายอย่างนั้นน่ะสิ เฮ้อ!ไม่มีเธอฉันคงแย่กว่าที่เป็นอยู่แน่ ขอบคุณมากที่คอยดูแลเหล่าจิงหลินให้ตอนที่ฉันยังไม่พร้อมสักอย่าง แล้วคุณน้าล่ะสบายดีหรือเปล่า] [แม่สบายดีค่ะ…ยังถามถึงพี่จินยี่อยู่เลยเมื่อตอนเย็น คือพี่ยังมีเรื่องไม่สบายใจอยู่เหรอคะ แฟนๆ พากันเป็นห่วงมากเพราะวันนี้พี่ปิดหน้าไลฟ์สด กลัวว่าพี่จะไม่สบาย] นี่เป็นครั้งแรกที่ได้สนทนากันมากกว่าสองประโยค เดิมทีจูลี่ควรอิ่มเอมกับความสุข ทว่าครั้งนี้ดูเหมือนเทพธิดาของเธอกำลังมีปัญหา ถ้าไม่หนักพอสมควรก็คงไม่ถึงขั้นอำพรางใบหน้ามาพูดคุยกับแฟนๆ แล้วจางจิ่นยี่ก็ส่งข้อความกลับมา [ฉันรู้ว่าฉันไว้ใจเธอได้ ที่ผ่านมาคนอื่นถ่มน้ำลายด่าทอฉันสารพัด ก็ได้เธอยืนหยัดคอยสนับสนุนจนรวมกลุ่มแฟนคลับได้มากมายขนาดนี้ ลี่ลี่ ฉันเห็นเธอเป็นน้องสาวคนหนึ่ง เป็นเหมือนน้องแท้ๆ ถ้าไม่จนหนทางจริงๆ ฉันคงไม่กล้ารบกวนเธอ] เกริ่นมาจนจูลี่ก้นแทบนั่งไม่ติดเก้าอี้ ไม่ทราบจางจิ่นยี่มีเรื่องอะไร แต่เธอทางนี้พร้อมให้รบกวนทุกอย่าง [พี่จิ่นยี่ไม่ต้องคิดมาก ถ้ามีอะไรที่สามารถทำให้พี่ได้ ลี่จะทำสุดความสามารถค่ะ] [งั้นเหรอ ขอบใจมากเลยนะ เดือนหน้าช่วยไปพบครอบครัวของพี่ ใช้ชีวิตเป็นจางจิ่นยี่แทนพี่สักหกเดือนทีได้ไหม] “หา!?” จูลี่อุทานเสียงดัง เธอไม่น่าจะตาฝาดหรือฝัน อ่านซ้ำอีกรอบยังคงเป็นข้อความสุดจะประหลาดของจางจิ่นยี่ [พี่จิ่นยี่ พี่ล้อเล่นหรือเปล่า อารมณ์ดีใช่ไหมคะก็เลยหยอกกันแบบนี้] [ไม่ได้ล้อเล่น ไม่ปิดบังลี่ลี่ การผ่าตัดของพี่เกิดความผิดพลาด ทำให้ต้องรักษาตัวอยู่ที่นี่ไปอีกระยะเวลาหนึ่ง คนทางบ้านเร่งรัดให้พี่กลับไปเยี่ยม แต่พี่ไม่อยากทำให้พวกเขากังวล พอนึกได้ว่ามีลี่ลี่ที่จะช่วยรักษาความลับให้พี่และช่วยให้คนทางบ้านไม่ต้องห่วง พี่เลยอยากให้ลี่ลี่ช่วย] จูลี่ลังเลขึ้นมาเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่สมัครเป็นแฟนคลับของจางจิ่นยี่ ให้สู้กับแอนตี้ทั่วสารทิศยังสบายใจกว่าหลอกคน ทางนั้นเป็นพ่อแม่ญาติพี่น้องเชียวนะ คนอื่นปลอมตัวเป็นลูกสาวจะดูไม่ออกเชียวหรือ คล้ายอีกฝ่ายรู้ว่าเธอกำลังลำบากใจจึงแนบรูปภาพใบหน้าของตนเองส่งเข้ามาเพิ่มเติม จูลี่เพ่งมองก็ตกตะลึงจนความลังเลแปรเปลี่ยน

ตำแหน่งเมียตามกฏหมายและแม่ของลูก ถูกกำหนดไว้ว่าไม่ใช่เธอต่อให้พยายามทุ่มเทรักถวายชีวิตแค่ไหนตัวเธอก็เป็นได้แค่ผู้หญิงไร้สถานะที่ตายไปพร้อมกับความรันทดอดสูแต่ทว่านั่นเหมือนจะไม่ใช่จุดจบจู่ๆ สวรรค์ก็เมตตาให้คนเลวกลับใจ ได้ย้อนเวลากลับมาในช่วงสองปีก่อนที่จะเดินไปสู่เส้นทางหายนะยังไม่มีอะไรสายเกินแก้ ยังไม่มีใครต้องดับอนาถเพราะเธอเพื่อเปลี่ยนตอนจบให้ต่างจากเดิมพิมพ์ตะวันตั้งมั่นที่จะสลัดบทนางมารร้ายมือตบสุดโหด แล้วกลายเป็นคนใหม่ไม่คาดว่าคราวนี้ เธอจะโดนจับโยนขึ้นเตียงถี่กว่าเมื่อชาติที่แล้วเสียอีก"ฐารวี คุณจะเอายังไง เราเลิกกันแล้ว คุณไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้"เขากล่าวตอบโต้อย่างคนไม่รู้สึกรู้สา "อย่าเล่นตัวพิมพ์ตะวัน ฉันรู้ว่าเธอกำลังแสดงละคร"ตูไม่ได้แสดงเฟ้ย!ก็พึ่งรู้ตอนนี้แหละว่าผู้ชายเย็นชาเมื่อชาติก่อนจะฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องได้กลายเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ครอบครองเขาตลอดห้าปี นับว่าเป็นจุดสูงสุดของชีวิต ใครต่อใครล้วนอิจฉาตาร้อน ยกให้พิมพ์ตะวันคือเบอร์หนึ่งในทุกด้าน การงานก้าวกระโดด ความรักทางโล่งไร้คู่แข่งเป็นนางมารร้ายนิสัยเจ้าคิดเจ้าแค้นอันดับต้นๆ ที่พอถูกหยิบขึ้นมาเป็นหัวข้อสนทนา ผู้คนต่างนินทากันเสียงแผ่วเหมือนยุงบิน ด้วยไม่กล้าและหวาดกลัวว่าหากพิมพ์ตะวันได้ยินเข้าจะทำลายชีวิตของพวกเขารูปร่างหน้าตาของเธอไม่ชั่ว จัดว่าเป็นคนสวยโดดเด่นคนหนึ่ง แต่จิตใจกลับเลวร้ายเกินเยียวยา แม้จะเอาชนะทุกคน กวาดผู้หญิงที่หมายจะงาบผู้ชายของเธอกระเด็นกระดอนไปหมดทว่าไปๆ มาๆ เรื่องราวกลับไม่ราบรื่นดังแผนชีวิตสวยหรู รบร้อยครั้ง ผลสรุปต้องมาตกม้าตายพ่ายแพ้ให้กับคนที่ตนทุ่มเทแรงกายแรงใจให้ในวันครบรอบปีที่สี่ เขาบอกว่า “ขอโทษด้วยพิมพ์ แต่ฉันแต่งงานกับเธอไม่ได้ เธอน่าจะรู้นะว่าตัวเองควรอยู่ตรงไหน” รู้กับผีอะไร! เธอต้องรู้แน่อยู่แล้วว่าตัวเองควรอยู่ตรงไหน ก็ตำแหน่งเมียของเขา แม่ของลูกเขาไง คำตอบก็ทนโท่แต่ผิด…ที่ของเธอถูกกำหนดไว้ตั้งแต่แรก และไม่ใกล้เคียงกับฝันหวานเพ้อเจ้อที่วาดเอาไว้เลยจากนั้นเหมือนจะบีบบังคับกันไม่พอ ผู้หญิงสะสวยฐานะสูงศักดิ์คนหนึ่งก็ก้าวเข้ามา พร้อมกับข่าวดีโคตรจะบันเทิงที่ว่า หล่อนคือตัวจริง ผู้ซึ่งจะมาครอบครองตำแหน่งทั้งเมียและแม่ของลูก แย่งเอาที่ที่ควรเป็นของพิมพ์ตะวันแบบสวยๆข่าวนี้ทำให้พิมพ์ตะวันกลายเป็นหมาบ้าน้ำลายฟูมปาก เธอไม่ยอมและร้ายกาจขึ้นเรื่อยๆถึงขั้น…ฆ่าคนเพียงเพราะรักแรงแค้นมากและไม่ปล่อยวาง…เสียงถอนหายใจแผ่วคลอไปกับเสียงรถลาจากด้านล่างตึกระฟ้า ม่านราตรีดุจแผ่นผ้าใบห่มทับแต่กลับไม่ขับไล่ไอหนาว ยิ่งเมื่อสวมใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้น ยิ่งทำให้ความเย็นแทรกซึมลึกถึงกระดูก พิมพ์ตะวันเหม่อลอยทอดสายตาไปยังฟ้ามืดเวิ้งว้าง ทบทวนวันคืนที่ไหลผ่านเงียบๆเธอกับเขาพัวพันกันมาหลายปี ความรักความแค้นฝังแน่นกลายเป็นยึดติด ห้าปีมานี้ เป้าหมายเดียวในชีวิตไม่ใช่เพื่อความร่ำรวยหรือสุขสบาย อุตส่าห์ดิ้นรนกระเสือกระสนเลือดตาแทบกระเด็น สำหรับผู้หญิงคนหนึ่งขอแค่ได้ครอบครองเคียงข้างผู้ชายคนนั้นก็พอเพื่อจรดปลายปากกาชื่อของตนเองในทะเบียนสมรสคู่กับเขา ชาตินี้ต่อให้สูญเสียไปมากมายก็ไม่เสียดายไม่เหลือที่ยืน ชื่อเสียงฉาวโฉ่สกปรก เหยียบย่ำคนอื่นและเฉือนเนื้อตัวเอง ทรมานเหมือนจะตายอยู่ทุกวันแต่กลับดึงดันเพื่อทำตามสิ่งที่ปรารถนาที่เขายอมมาเจอครั้งนี้อาจเป็นโอกาสสุดท้ายแล้ว ฉะนั้นเธอจะขอทำให้ถึงที่สุดทันทีที่ได้ยินเสียงประตูทางด้านหลังเปิดออก พิมพ์ตะวันหลุดจากอาการเหม่อลอยรีบผุดลุกขึ้น และด้วยความตื่นเต้นจนเนื้อตัวสั่น เบื้องหน้าจึงเดี๋ยวมืดเดี๋ยวสว่างเป็นพักๆ รอยยิ้มที่ฝืนปั้นให้สวยงามบิดเบี้ยวไม่ค่อยน่ามอง“พิมพ์รอนานแล้วค่ะ ในที่สุดคุณก็ยอมมาพบพิมพ์สักที”คนมารูปร่างหน้าตาหล่อเหลา เป็นผู้ชายที่เปี่ยมไปด้วยยีนส์เด่น ต่อให้อยู่ท่ามกลางคนนับพันก็ไม่มีใครสามารถกลบรัศมีที่เจิดจ้าของเขาได้เมื่อก่อนเธอหลงใหลดวงตาคมกริบบาดลึกคู่นี้ รู้สึกว่าทุกครั้งที่ถูกจ้องมองราวกับได้กลายเป็นผู้หญิงที่โชคดีมีความสุขที่สุดในโลก แต่หลังจากความสัมพันธ์ลุ่มๆ ดอนๆ บัดนี้เสมือนคนแปลกหน้าสองคนมาเจอกันพิมพ์ตะวันทั้งชื่นชมเขาและเยาะหยัน “กับเมียที่อยู่กินกันมาตั้งนาน ท่าทีของคุณไม่ไร้น้ำใจเกินไปหน่อยเหรอ”ฐารวีเก็บสายตาที่เหมือนจะสะดุดกับชุดเจ้าสาวสีแดงสดบนร่างที่คุ้นเคยกลับคืน เขาปรับอารมณ์จนนิ่งค่อยเดินเข้าไปใกล้เธอทีละก้าว ชายหนุ่มยังคงปิดปากเงียบ ไร้ซึ่งคำพูดที่อยากพูดพิมพ์ตะวันในวันนี้ไม่ใช่คนเดิมที่เขาเคยรู้จัก เธอมาไกลเหลือเกิน เป็นความดำมืดกลืนกิน ไม่ใช่แสงตะวันที่ร้อนแรงและสดใสคนนั้นอีกแล้ว“ฉันยอมมาเจอเธอเพราะมีเรื่องอยากจะถาม พวกคนที่ส่งไปทำร้ายแม่ของฉัน ใช่เธออยู่เบื้องหลังหรือเปล่า”ได้ยินคำถามของเขา พิมพ์ตะวันยังคงยิ้มค้างทว่าในใจผิดหวังอีกครั้ง แต่นั่นไม่เป็นไร เธอชินกับมันแล้วคนเราพอทำเรื่องชั่วมาก่อน ก็จะกลายเป็นคนชั่วมีมลทินตลอดไป ต่อให้ไม่เกี่ยวข้องกับข้อสงสัยยังคงกลายเป็นผู้ร้ายถูกลากไปเอี่ยวด้วยอยู่ดี เธออยากร้องไห้แต่กลับหัวเราะออกมาแทน“แม่ของคุณร้ายกาจไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าฉัน มีศัตรูอยากจัดการอยู่เต็มไปหมด ทำไมพอเกิดเรื่องก็เป็นฉันอีกแล้ว”ฐารวีใช้สายตาสื่อความหมายว่าจะคิดแบบนี้ก็ไม่แปลก เขารู้จักตัวตนเธอเป็นอย่างดี“ถ้ายอมรับ ฉันจะเห็นแก่วันเก่าๆ ของพวกเรา ไม่เอาเรื่องและอยากให้มันเป็นครั้งสุดท้าย ไอ้ณัฐมันช่วยเธอออกมาได้ตอนนี้ แต่เชื่อจริงเหรอว่ามันจะช่วยไม่หวังสิ่งตอบแทนตลอดไป”ลำพังแค่คดีบ้านเด็กกำพร้ากับพี่ชายน้องสาวของเธอพวกนั้น ก็ทำให้พิมพ์ตะวันอยู่ในกรงขังไปชั่วชีวิตแล้ว ถ้ามีเรื่องวางแผนฆ่าแม่ของเขาเข้าไปเพิ่ม ชาตินี้ต่อให้เธอทำความดีลดหย่อนโทษก็ยากที่จะออกมาจากคุกได้พิมพ์ตะวันไม่ใส่ใจคำเตือน เธอหันไปรินไวน์องุ่นลงในแก้วทรงสูง “ฉันไม่อยากให้คุณพูดเรื่องพวกนี้กับฉัน ที่ต้องการเจอคุณวันนี้ก็เพราะว่าอยากกินข้าวด้วยกันสักครั้ง พวกเราไม่ได้ทำมันมานานแล้ว ดื่มกันหน่อยสิคะ”

เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ  คนใกล้ตัวรุกหนักริอยากข้ามเส้นเป็นผัว นี่ก็คือนิยามความสัมพันธ์หลังจากกลับมาเจอกันอีกครั้งของเพื่อนรักเพื่อนแท้  ป้อมปราบเฝ้ามองผู้หญิงแสนดีคนหนึ่งด้วยแววตาซ่อนเร้นความรู้สึกมานานเกือบยี่สิบปี แอบชอบเธอ แอบหึงหวงเธอเงียบๆ และอยากให้เธอมีความสุขกว่าใคร ทุกครั้งที่เมลลินเล่าอย่างตื่นเต้นว่าชมชอบไอ้หนุ่มคนไหน เวลาที่ขอคำปรึกษาเรื่องผู้ชายพวกนั้นกับเขา สิ่งหนึ่งที่อยากบอกเพื่อนสาวใจจะขาดคือ ไม่ต้องทำอะไรเลย ไม่ต้องไปชอบใคร ไม่ต้องแบ่งสายตาไปให้คนอื่น  เขาต้องการเป็นผู้ชายคนเดียวที่เธอรัก  หน่วงเหนี่ยวเธอไว้ด้วยค่ำคืนยาวนานอันแสนหวาน และเมื่อสวรรค์หยิบยื่นโอกาสที่ไม่คาดฝันมาให้ ต่อจากนี้ก็เตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้ มันจะไม่จบแค่วันไนท์สแตนด์แน่นอน

เข้าใจผิดครั้งเดียวคิดจนตัวตายมีอยู่จริง เขาพลาดพลั้งกลายเป็นผู้ชายคนแรกของเธอ พ่วงมาด้วยสถานะคู่หมั้นสายฟ้าแลบอย่างไม่เต็มใจ ทั้งที่ตกลงกับเด็กสาวหน้าใสไว้ว่าจะไม่ถามหาความรับผิดชอบ แล้วผูกมัดกันด้วยวิธีนี้หมายความว่ายังไงไม่ทราบ? เอะอะก็มาทำตาหวานออดอ้อน เอาแต่คลอเคลียทุกครั้งที่มีโอกาสเหมือนเป็นแมวปุกปุยน่ารำคาญ คิดว่างัดลีลาออกมาสุดฤทธิ์แล้ว ระยะหนึ่งปีนี้เขาจะยอมจำนนแต่โดยดีเหรอ "หนูเจอผู้ชายที่ชอบแล้วค่ะ" "ฮึ! ไอ้จืดนั่นน่ะเหรอ ก็สมกันดีนี่ อยู่กับมันเธอครางดังเหมือนตอนโดนพี่เอาปะ?" โปรย... โตเป็นสาวแล้ว “สิบเก้าปีบริบูรณ์แล้วจ้าเพื่อนรักจ๋า นอกจากตั้งหน้าตั้งตาเรียน อยากทำอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า?” หญิงสาวดวงตาเรียวยาว ใบหน้าแต่งแต้มเครื่องสำอางสีฉูดฉาดเอ่ยถาม มาฉลองวันเกิดกัน ไฉนแม่สาวน้อยถึงเอาแต่เหม่อลอย “อือ…ทำอะไรเป็นพิเศษเหรอ คงมีแฟนสักคนมั้ง” “แม่เจ้าโว้ยวีวี่ สายธารของเราวางแผนจะมีแฟนอ่ะ แล้วเจอชายในดวงใจหรือยัง อย่าบอกว่าพี่หมอขอคบแล้ว” “บ้า! อย่าแซวมั่วสิ เรากับพี่หมอเป็นพี่น้องที่หวังดีต่อกัน ไม่มีทางคิดเรื่องแบบนั้นหรอก” “จ้ะคนสวย หวังดีก็หวังดี แล้วใครอ่ะที่ว่าน่ะ…คงไม่ใช่” ชายหนุ่มคนหนึ่งผุดขึ้นมาในสมองของเพื่อนรักทั้งสอง ไม่พูดก็เดาได้ว่าต้องเป็นคนนี้แน่ รักฝังใจ รักยึดมั่นไม่สั่นคลอน เจ้าตัวเขาควงสาวมากหน้าหลายตาเป็นว่าเล่น ไม่เคืองสักนิดพอให้ตัดใจได้เลยใช่ไหม "กลับกันเถอะเริ่มง่วง..." พูดไม่ทันจบประโยคดี ดวงตาปรือหวานของเด็กสาวพลันไปสะดุดเข้ากับใครคนหนึ่ง เขาเดินเข้ามานั่งในร้าน เลือกโต๊ะที่อยู่ตรงข้ามไม่ไกลกันนักและเหมือนจะไม่เห็นพวกเธอ สายธารจึงใช้โอกาสนี้สำรวจคนรูปร่างสูงโปร่งตามใจอยากสักหน่อย ดวงตาของสาวน้อยเปล่งประกายแวววาว บังเกิดความรู้สึกย้อนกลับไปยังงานชนสันทนาการระหว่างคณะในปีนั้น เธอเป็นเด็กใหม่เซ่อซ่าใบหน้าปะแต้มไปด้วยแป้งสีขาว ส่วนเขาเป็นดาวเด่นรุ่นพี่ปีสี่สุดฮอตของคณะบริหาร เสียงกลองกระหึ่ม เสียงร้องเพลงเชียร์พร้อมกับผู้คนที่กระโดดโลดเต้นรอบกายอย่างเมามัน รื่นเริงหฤหรรษ์ แต่ไม่สามารถรบกวนจิตใจที่จดจ่ออยู่กับรอยยิ้มของเขาได้ ช่วงเวลาที่เราปิ๊งใคร เหมือนว่าโลกใบนี้อื้ออึงไปหมด ได้ยินเพียงเสียงหัวใจตัวเองเต้นรัวกระหน่ำ กึกก้องชัดเจนยิ่งกว่าคนเป็นร้อยในลานพร้อมใจกันประสานลูกคอเสียอีก เธอไม่รู้ว่าใช่สามนาทีแห่งการตกหลุมรักอย่างที่เฮเลน ฟิชเชอร์ค้นคว้ามาหรือเปล่า ตั้งแต่แรกได้เห็นเสี้ยวหน้าหล่อเหลาคมคายของเขา หัวใจเจ้ากรรมก็พร้อมจะกระโจนเข้าสู่กองเพลิงแล้ว “เอาเหมือนเดิมครับ” เขากล่าวกับสาวเสิร์ฟร้านเหล้าข้างผับใหญ่ น้ำเสียงสุภาพชวนเคลิ้มฝัน หล่อนยิ้มแย้มสดใส นิ้วมือลากสัมผัสนิ้วของเขาก่อนจะเดินไปจัดการชงเครื่องดื่ม ภาพนี้ไม่ใช่แปลกใหม่ สมกับที่เป็นแชมป์สามสมัยซ้อนผู้ชายที่หญิงสาวค่อนประเทศอยากมีสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนด้วยมากที่สุด กลุ่มเพื่อนที่ว่าฮอตปรอทแตกไม่ต่างกันคว้าตำแหน่งสามีและแฟนยอดเยี่ยมแห่งปี แค่นนท์นที โรจนโชติเท่านั้นที่สาวๆ อยากสนุกแต่ไม่กล้าเอาใจเข้าแลก “เชี่ย!นั่นพี่นที” วีวี่มองตามสายตาของสายธาร ก็ว่าทำไมไม่ยอมลุก “ไหนบอกง่วง เห็นพี่เขามาก็นั่งต่อยาวๆ เลยนะ” สาวน้อยแก้มใสค้อนเพื่อนสาวที่เอาแต่แซว ดวงตากลมวิ้งวับกะพริบปริบๆ เมื่อนทีเหลือบมองมาทางตน โบราณว่าไว้อย่าเล่นกับไฟไม่อย่างนั้นจะเจ็บตัว เธอรู้ซึ้งถึงคตินี้ดีแต่รูปลักษณ์ของเขามันช่างเย้ายวนชวนให้อยากลองไหม้เป็นจุนเสียจริง นี่ถ้าช้ำชองกร้านโลกเช่นที่ชายหนุ่มชอบ นทีจะสนใจเธอบ้างหรือเปล่า ไม่ถึงสิบนาที คลาดสายตาหันไปสั่งเหล้าเพิ่มแวบเดียว จู่ๆ ก็มีหญิงสาวอรชรอ้อนแอ้นจากไหนก็ไม่รู้กำลังทะเลาะกันอยู่ใกล้โต๊ะของชายหนุ่ม ท่ามกลางสายตาอยากดูเรื่องสนุกของคนในร้าน เหมือนว่าอีกไม่นานก็จะได้เห็นฉากเด็ดแล้ว พวกหล่อนไม่อายเลยที่จะโต้เถียงกันเพื่อช่วงชิงเขา “อ่อยผู้ชายของชาวบ้านหน้าด้านเกินไปไหม” “พี่มินนี่เองเหรอคะ อุ๊บ!ท้องแบนราบเชียว คลอดลูกตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” หญิงสาวตัดผมหน้าม้าเหยียดสายตามอง “เกี่ยวอะไรกับเธอไม่ทราบ อย่ามายุ่งกับนที เขามีเจ้าของอยู่แล้ว” “หมายถึงใครอ่ะคะ วันนี้ไม่ได้ใส่ท้องปลอมมาหลอกชาวบ้าน เลยเปลี่ยนเป็นโกหกปากเปล่าแทนสินะ ฮาฮ่า” คนในร้านหัวเราะพรืดหนึ่งออกมาพร้อมกัน แม้แต่โต๊ะของสายธารก็ไม่วายขำขันกับประโยคนี้ คนรู้จักชื่อมินนี่กันทั่วบ้านทั่วเมือง ต่อให้ใส่หมวกอำพรางใบหน้าก็ปกปิดไม่ได้ สาวเจ้าเป็นอดีตนักแสดงที่เคยคิดจับนทีด้วยแผนการล้าสมัย หล่อนเหมือนจะลืมไปว่าวงการแพทย์ก้าวหน้าพอจะตรวจสอบว่าท้องจริงหรือท้องปลอมตั้งนานแล้ว นทีเลิกคิ้วสูงใช้ดวงตาดั่งทะเลลึกมองไปยังโต๊ะทางด้านหนึ่ง ได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักไม่หยุดก็เริ่มหมดความอดทน “ขอโทษนะสาวๆ ช่วยให้ความเป็นส่วนตัวหน่อยได้ไหมครับ พอดีว่าพี่รอคนพิเศษอยู่” คำว่าคนพิเศษกับสีหน้ารำคาญความวุ่นวายของเขาสลายปัญหายุ่งยากได้ผลชะงัด โต๊ะที่หัวเราะไม่หยุดก็เงียบเสียงลงเช่นกัน พูดให้ถูกคือขำไม่ออก โดยเฉพาะสาวน้อยที่มาฉลองวันเกิด ระหว่างคิ้วปรากฏความผิดหวังตื่นตะลึงปนเป แทบไม่เหลือเค้าคนคลั่งรักเช่นเมื่อก่อนหน้า นทีมาที่นี่เพื่อรอสาวคนพิเศษอย่างนั้นหรือ หล่อนเป็นใคร?

สิบเก้าปีก่อน เธอถูกชายผู้มีอำนาจเก็บจากถังขยะไปชุบเลี้ยง เป็นกระต่ายขาวที่มีฝีมือแฮ็กข้อมูลเบอร์ต้นๆของโลก เพื่อตามหาความจริงเกี่ยวกับพ่อแม่ เธอตกลงทำภารกิจเสี่ยงอันตราย แฝงตัวเข้าไปเป็นผู้หญิงของปีศาจอำมหิตฝั่งศัตรู เลว ป่าเถื่อน ชั่วช้าอย่างยากจะหาที่เปรียบก็คือนิยามเกี่ยวกับตัวเขา ได้เห็นแค่เงาก็เสียวสันหลังหวาดผวา แต่ใครจะไปรู้ มือมารที่ฆ่าคนเป็นผักปลา เมื่อได้รู้สึกกับเด็กสาวตาโตอย่างลึกซึ้ง ความยึดมั่นที่มีก็สั่นคลอน “หากเธอทรยศ ฉันจะตามหาเธอ ตามไปทุกที่ อยู่เป็นคนของฉัน ตายก็เป็นผีของฉัน รับความชอบนี้ให้ไหวก็แล้วกัน” โกรธเธอ เกลียดเธอ ยิ่งรังแกก็ยิ่งทำร้ายหัวใจตัวเอง สุดท้ายต้องทำยังไงกับคนทรยศที่รักกัน #ชานมไข่มุกหวานน้อย100% ….. โปรย..... อาริพยักหน้ารับแบบขอไปที สำหรับงานกลางคืนเช่นนี้ไม่มีทางเลือกให้ผัดผ่อนนัก ผู้จัดการบอกว่าลูกค้าส่วนมาก หากไม่จัดงานเลี้ยงเหมาห้องวีไอพีใหญ่ก็ไม่ค่อยใช้บริการบาร์เทนเดอร์ แค่ชงเหล้ารินเบียร์ สาวๆ ประจำคลับทำกันคล่องมืออยู่แล้ว แต่นี่เป็นกรณีพิเศษ แขกคนสำคัญบอกว่าสนใจเธอ นับเป็นโชคของเธอ ตาเฒ่าผู้จัดการจึงย้ำนักย้ำหนาให้เอาใจดีๆ เอาใจกับป้าลุงสิ! เธอคงมีความอดทนกับพวกแก่ใกล้ตายแต่ตัณหามากมายอยู่หรอก ทำงานอย่างกับวัว ค่าจ้างรายวันนิดเดียว โคตรจะคุ้มกันเลย อาริเปิดประตูห้องสามศูนย์หนึ่งซึ่งเป็นส่วนวีไอพีที่ใหญ่ที่สุด คลับเดอะมูนแบ่งแยกได้สามโซน บาร์และฟลอร์เต้นรำจะอยู่ด้านล่าง ได้รับความนิยมจากคนทุกกลุ่ม ชั้นสองจะเป็นวีไอพีขนาดกลาง มีห้องย่อยและคาราโอเกะไว้ร้องเพลง ชั้นสุดท้ายเป็นห้องเดี่ยวโดดๆ ปลีกวิเวกจากทุกสิ่ง ภายในจัดแต่งหรูหรา มีพื้นที่ร้องเล่น มีสระว่ายน้ำยื่นออกไปด้านนอก มุมๆ หนึ่งตั้งโต๊ะสนุกเกอร์ ยังแถมห้องแยกปูเตียงคิงไซส์นุ่มสำหรับกิจกรรมพิเศษด้วย สถานที่เป็นใจขนาดนี้ ไม่ต้องเดาก็รู้เลยว่าจะต้องมีเหตุให้ตีหัวคน เด็กสาวใบหน้าเรียบเฉยเดินมาหยุดกึ่งกลางห้อง มองไปเห็นแผ่นหลังกว้างของผู้ชายพิงพนักโซฟาอยู่ก็ลอบกลอกตา “สวัสดีค่ะ อยากดื่มอะไรก่อนดีคะ” เธอไม่ใส่ใจว่าคนๆ นั้นเป็นใคร แค่จัดแจงข้าวของตนเองอยู่บริเวณบาร์ ทว่าวินาทีต่อมาน้ำเสียงทุ้มลึกก็กล่าวขึ้นทำลายความเงียบงัน “มาตรงนี้” บรรยากาศเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ พลิกผันรวดเร็วทำเอาไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง คนที่ราวกับผีร้าย หลอกหลอนจนเธอข่มตานอนไม่หลับทั้งคืนมาปรากฏตัวต่อหน้าแล้ว ให้ตายเถอะสวรรค์ เสียงกระซิบตอนที่เขาบอกชื่อตัวเองยังวนเวียนก้องในสมองอยู่เลย เธอไม่ขยับ ดวงตาที่ราวกับสัตว์เลือดเย็นนั่นจึงตวัดหันมามอง เขย่าขวัญพาให้ผวาที่สุด “ไม่ชอบรอ” “จะไปเดี๋ยวนี้ค่ะ” หากให้เวลาสักหน่อย หากให้เธอได้เตรียมตัวก็คงไม่ตื่นตระหนก จะตกใจตายเข้าสักวัน โผล่มาไม่มีปี่มีขลุ่ยอยู่เรื่อย อาริถือขวดวอดก้าสีใสไปพร้อมกับแก้ว เธอนั่งลงข้างชายหนุ่มดวงตาหม่น เปิดเครื่องดื่มรินให้เขาแล้วเฝ้ารอ เดม่อนอยู่ในชุดหลังเลิกงาน เสื้อเชิ้ตสีดำรัดตึงและกางเกงสแล็คสีเทา เส้นผมประกายเงินแวววาวเป็นเอกลักษณ์โดดเด่นของเขา เมื่อรวมกับดวงตายากจะคาดเดา คนทั้งคนก็เต็มไปด้วยกลิ่นอายชั่วร้ายไม่น่าไว้วางใจ หนึ่งในยอดฝีมือของตระกูลมาเฟียใหญ่ มีพลังข่มขวัญคนอื่นเช่นนี้ได้ ไม่ต้องปล่อยอาวุธออกมามากมาย สนามสงครามก็พร้อมเจิ่งนองไปด้วยเลือดแล้ว ย่อมไม่ใช่เลือดของเขา แต่เป็นศัตรูอย่างเธอ “เจอกันเร็วกว่าที่คิดนะคะ” อาริใจดีสู้เสือ ไหนๆ ก็ไม่มีทางเลือก เธอมอมเหล้าเขามากหน่อยค่อยหาวิธีล้วงข้อมูลอื่น ไม่เชื่อหรอกว่าจะไม่เผยช่องโหว่ ภารกิจเสี่ยงครั้งนี้จะต้องดำเนินไปอย่างรอบคอบที่สุด ชายหนุ่มเคาะเถ้าไฟใส่ถาดแก้วแล้วอัดบุหรี่เข้าปอด ยามพ่นควันสีขาวออกมา กลิ่นฉุนขึ้นจมูกก็คลุ้งตลบอบอวล คล้ายไม่รีบร้อน ยังคงสูบอีกครั้งก่อนค่อยขยี้ให้ดับ “ไม่ต้องลีลา เธอรู้ว่าควรทำอะไร” บุคลิกของเขาตอนหยอกล้อเธอที่บาร์ไม่เหมือนเดี๋ยวนี้วินาทีนี้ คำพูดเผด็จการราวกับอยู่เหนือทุกอย่างนั่นบ่งบอกถึงนิสัยจริงๆ ไม่สร้างภาพให้ดูไร้พิษสงค์อีกแล้ว ที่เป็นปัญหาคือเธอต้องรับมือยังไง เด็กสาวตากลมโตหยิบแก้ววอดก้ามายื่นให้ตรงหน้า ยิ้มกระตุกแล้วพูดจากล่อม “ดื่มหน่อยนะคะ ดื่มหนึ่งแก้ว อาริตามใจหนึ่งอย่างดีไหมคะ” เดม่อนกระดกรวดเดียวไม่เหลือสักหยด ในใจฉุกคิดว่าแม่กระต่ายน้อยคนนี้น่าสนใจดี กล้าต่อรองกับเขาทั้งๆ ที่ไม่มีอำนาจ ไม่สนองก็แย่ “ถอดเสื้อออก” “คะ!!”

เฉินลั่วเหมยย้อนเวลากลับมาในยุคจีนโบราณ เพราะอุบัติเหตุจากการทดลอง เห็นเเต่ในหนังนางเอกควรย้อนมาเจอรักเเท้กับพระเอกสิ ทำไมชะตากรรมของเธอกลับตรงกันข้าม ความวุ่นวายของเหล่านักเวทย์เเละความรักต้องห้ามจึงเริ่มต้นขึ้น เขาคือท่านอ๋องเจ็ดผู้ที่ได้ฉายาว่าเทพเเห่งสงคราม รบราฆ่าฟันไปทั่วทุกสารทิศ สตรีมากมายล้วนอยากขึ้นเตียงกับเขา เเต่นางคนนั้นกลับทำตรงกันข้ามพยายามหลีกเลี่ยงหลีกหนีอยู่เลย “เจ้ากล้าดียังไง ถึงปฏิเสธข้า” เขาจะทำให้นางต้องชดใช้เเน่

สตรีอาภัพต้องจากบ้านเกิดไปอยู่ในมือศัตรู ควรมีชะตากรรมตกทุกข์ ถูกเจ้าคนเถื่อนปู้ยี่ปู้ยำเเทบตรอมใจ ไฉนฤดูที่ใบไม้ร่วงหล่นจนหมดต้น กลับนำพาให้เกิดเรื่องราวอบอุ่นขึ้น รสชาติหวานล้ำที่ได้ลิ้มลอง ดันไปต้องใจหัวหน้าคนเถื่อนรูปงามเข้าอย่างจัง เขาไม่อยากให้นางอยู่ที่นี่ในฐานะเชลย จึงเสนอตำเเหน่งภรรยาให้ เเละหวังว่าคนจะรับไว้พิจารณา "ทุ่งหญ้าเเห่งนี้ก็คือบ้านของเจ้า เป็นภรรยาข้าเเล้ว อย่าคิดจะไปจากข้าเด็ดขาด" เรื่องราวทุกอย่างได้เริ่มต้นขึ้น ณ ฤดูใบไม้ผลิอันอบอุ่น นางงดงาม เข้มเเข็ง ยังหอมหวาน เขาอยากให้นางเป็นของทุ่งหญ้าตลอดไป ___________

เพราะเรื่องบนเตียงบ้าระห่ำเกินไป เธอจึงต้องถอยห่างจากเขาบำบัดอาการเสพติดของตัวเอง กำลังไปได้ดีแล้วแท้ๆ แต่อีกคนดันไม่ยอมจบด้วย ก่อกวนวุ่นวายจนกลายเป็นเรื่องอลหม่านขึ้นมา บัดซบ! นายจะเอายังไงกับฉัน? คู่ขาคนเก่าไม่เลิกตามรังครวญ ซ้ำร้ายยังมาทำให้ผู้ชายหล่อโปรไฟล์ดีทั้งหลายหนีหายอีก เธอพอแล้ว แต่เขาไม่พอ สุดท้ายจะหาทางจบยังไง … Spin-off ของซีรีย์ชุด Hot Love เพราะรักยากหักห้ามใจ (Crazy In Love) : นาวีXแครอล มาแรงในชุดซีรีย์เดียวกัน 1. รักนี้ โหดเอาเรื่อง (Savage Love): คัลเลนXมิ่งขวัญ 2. เหนือเกมรัก (Black Love): เคย์เดนXขนมผิง

เป็นเมียเขาหนึ่งปีแลกกับเงินก้อนใหญ่ เธอแทบไม่ต้องคิดมากมายก็ตอบตกลง ช่างฝันหวานเพ้อเจ้อ ปีศาจโหดรออยู่ยังไม่รู้ตัวอีก ตายแน่ๆ!! ผู้ชายดิบเถื่อน ไหนบอกถึงเวลาก็แยกย้ายไง ทำไมยิ่งอยู่ยิ่งหนียากล่ะ♡ .... ขนมผิงตัดสินใจรับข้อเสนอชวนฝัน แลกกับการเอาใจใส่ผู้ชายไม่รู้จักโตคนหนึ่ง มันควรง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก แต่เขาไม่กินพืช นอกจากเนื้อนุ่มๆของเธอแล้ว ก็เอาแต่ส่ายหน้าไม่ต้องการอย่างอื่นท่าเดียว ยังต้องให้แอบบอกไหมว่าเขาหิวบ่อยแค่ไหน เธอไม่น่าปล่อยตัวปล่อยใจขนาดนี้เลย ...  เขาไม่รีบมีเมีย แต่พ่อของเขารีบ วันๆบ่นแต่ว่าอยากอุ้มหลาน แล้วจะให้เอาผู้หญิงที่ไหนมาเป็นแม่ของลูกล่ะ เจอกับเธอครั้งแรกก็ไม่ผ่านตาแล้ว คืนเข้าหอยังกล้ากัดเขา รอดูว่าโดนกดทั้งคืนบ้างจะสำนึกไหม

ว่าที่คู่หมั้นของพี่ชาย ทำไมกลายเป็นเธอ?...ผู้หญิงคนนี้เก่งจริงๆ ต่อหน้าทุกคนแสร้งเมินเฉยไม่รู้จักเขา คงคิดว่าเรื่องคืนนั้นไม่พูดออกมา ก็ต่างคนต่างจบสินะ แต่ไม่ล่ะ เขาจะเอาเธอ พี่ชายหรือใครก็อย่าหวัง … เธอไม่อยากหมั้น จึงตกลงทำตามเงื่อนไขของพ่อแม่ การตัดสินใจเพื่อตัวเองนี้ ควรจะดีสิ หากไม่ถูกเขาตามรังควาน ผู้ชายหน้าไม่อายที่จ้องจะเอาเปรียบ คอยก่อกวนสร้างความรำคาญใจ ใครจะเป็นผู้หญิงของเขากัน เธอพยายามหลบเลี่ยง ทั้งแสร้งไม่รู้จักแล้ว ทำไมถึงไม่ไปไกลๆ สักที เขาบอกว่าอยากเลี้ยงดูเธอ ต้องการให้เธอเป็นเพื่อนนอน ผู้หญิงคนอื่นคงยอมง่ายๆ ล่ะสิ ถึงมายื่นข้อเสนอน่าตีแบบนี้… คิดไปก็ไม่เข้าใจ พวกผู้ชายรักสนุก แค่คืนเดียวก็จบเรื่องแล้วแยกย้ายไม่ใช่หรือ แต่กับเขา เป็นอะไรถึงตามติดเธออยู่ได้ รักนี้โหดเอาเรื่อง (SAVAGE LOVE) คัลเลนXมิ่งขวัญ ..... เกริ่นนำ คัลเลนนั่งมองหญิงสาวคนหนึ่งมานานกว่าครึ่งชั่วโมง เธอเหมือนนางฟ้าตัวน้อยที่กำลังเต้นระบำอยู่กลางฟลอร์ ยิ่งร่างกายโค้งเว้าสมส่วนขยับโยกไปมา ช่องท้องส่วนล่างของเขาก็เหมือนมีไฟกองเล็กๆ ถูกจุดขึ้น สี่สหายมองหน้ากัน เป้าหมายมีอยู่คนเดียว แต่ใครล่ะจะลงมือ เจ้าของดวงตาลึกล้ำกระดกเหล้ารสเข้มลงคอก่อนจะลุกขึ้น คัลเลนไม่เคยเข้าหาใครก่อน นี่เป็นครั้งเเรกที่เขาเหมือนจะต้องการมากจนควบคุมตัวเองไม่ได้ การแสดงออกที่แสนกระตือรือร้นนี้ ทำให้สีหน้าของชมพู่ย่ำแย่ เธอแต่งตัวมาเต็มที่เพื่ออยู่กับชายหนุ่มสุดฮอตในฝันของผู้หญิงมากมาย อีกไม่กี่ชั่วโมงก็คงไปต่อที่เตียงแล้ว ทำไมต้องมีคนมาแย่งด้วย "ใจเย็นนะเว้ย" เพื่อนๆกล่าวแซว แม้จะยังมีความเสียดาย เเต่ใครเร็วสุด คนนั้นก็ได้ไป พวกเขาไม่แย่งกันเองเด็ดขาด ร่างสูงเดินลงมาชั้นล่าง เขาค่อยๆ ก้าวเข้าไปหาเธอ ไม่รีบร้อน ไม่ชักช้า เรื่องเเบบนี้ต้องมีจังหวะ เเละดูท่าว่าเขาจะเชี่ยวชาญมากด้วย เพลงป็อบที่ดังกระหึ่มเปลี่ยนจังหวะเป็นเเนวอาร์เเอนบี มิ่งขวัญหลับตาพริ้ม ช่วงเวลานี้ เหมือนเธอกำลังล่องลอยอยู่บนสวรรค์เลย ระหว่างที่มัวเมา มือของใครบางคนก็เลื่อนมาเเตะที่เอวคอดจากทางด้านหลัง แผ่นอกที่ทั้งหนาและตึงเบียดชิดกับร่างเล็กจนไร้ช่องว่าง เพื่อให้หญิงสาวผู้เย้ายวนเอนตัวลงไปพักพิง ทั้งสองกอดกันกลม คนอื่นๆที่จ้องมิ่งขวัญอยู่รู้ว่าคงพลาดเป้าหมายแล้ว ก็คัลเลนนัวเนียเธอขนาดนั้น "มาคนเดียวเหรอครับ" เสียงของเขากระซิบเบาๆ ที่ข้างหู มันทำให้มิ่งขวัญขนลุกซู่ เธองัวเงียพยายามจะพูดบางอย่าง "อื้อ~ แคล เหมือนอยู่บนท้องฟ้าเลย ฉันชอบมาก" คัลเลนไม่ได้ยินคนพึมพำ เขาลูบมือไปบนหน้าท้องเเบนราบ ต่ำลงไป ต่ำลงไปเรื่อยๆ ริมฝีปากก็เคลื่อนเข้ามาขบติ่งหูสะอาดของหญิงสาวเบาๆ จู่โจมแน่วแน่แบบนี้ ร่างทั้งร่างของมิ่งขวัญก็ยืนแทบไม่อยู่ เธออ่อนระทวย ไม่มีความหวงเนื้อหวงตัวใดๆทั้งนั้น คัลเลนพยุงร่างบอบบางไว้ ตัวของเธอหอมมากจริงๆ เหมือนกลิ่นไอศกรีมวนิลลาสีขาวบริสุทธิ์ ผิวก็นุ่มเนียนคล้ายเด็กแรกเกิด ได้สัมผัสแล้วห้ามความกระหายในส่วนลึกไม่ได้เลย ชายหนุ่มกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อเพื่อนทั้งสามคนมองลงมาเห็นการกระทำของเขา ต่างฝ่ายต่างก็ต้องเบิกตาโต ไอ้เสือเเทบจะขย้ำสาวสวยคนนั้นกลางฟลอร์อยู่เเล้ว ไม่เหมือนปกติที่มันชอบทำเลย "ยืนไม่ไหวแล้วนะครับ ไปห้องน้ำกันไหม"