แต่งงานมา4ปีเป็นได้แค่คนในความลับ 💔 ห้ามเปิดเผย ไม่รัก ไม่เห็นค่า ไม่เคยสำคัญ วันหนึ่งผู้หญิงคนนึงปรากฎตัว เธอทั้งสวยทั้งหุ่นดี แถมยังเป็นหมอ ไฟไหม้🔥 เขาวิ่งไปช่วยผู้หญิงคนนั้น ปล่อยให้เธอติดอยู่ในกองเพลิง ตกบันไดพร้อมผู้หญิงคนนั้น เขาเดินผ่านเธอไปอุ้มผู้หญิงคนนั้น ผู้หญิงคนนั้นทำร้ายเธอและลูก🤰แต่เขาหาว่าเธออคติ แล้วยังให้เธอขอโทษผู้หญิงคนนั้นอีก ต่อมาความจริงปรากฎ เขายื่นช่อดอกไม้ให้เธอ " ผมขอโทษ ผมผิดไปแล้ว เรากลับมาแต่งงานใหม่กันนะ " " สายไปแล้ว ฉันไม่ได้รักคุณแล้ว "

เขาซื้อตัวนางมาจากหอนางโลมตั้งแต่เด็ก นางเป็นสตรีคนเดียวที่ได้ใกล้ชิดเขา ทุกคนต่างพูดกันว่าวันข้างกน้านางจะได้เป็นภรรยาของเขา แต่ความจริงกลับตีแสกหน้าอย่างแรง เมื่อเขาแต่งสตรีอีกคนเข้าจวน จากสาวใข้คนโปรดสู่สาวใช้ไร้ค่า สตรีคนนั้นทำน้ำชาหกรดมือใส่ร้ายนาง เขาโบยนางจนหมดสติ สตรีคนนั้นตกน้ำไปเองแล้วใส่ร้ายนาง เขาจับนางถ่วงน้ำ สตรีคนนั้นถูกโจรจับ เขาส่งนางไปแลกเปลี่ยนให้โจรพวกนั้นพานางไปบำเรอ ต่อมาเขาตามหานางอย่างบ้าคลั่ง พบกันอีกทีนางควงสามีถึงสามคน " เจ้าช่างกล้าเรียกโจรพวกนี้ว่าสามีได้เต็มปาก คงติดใจพวกมันจนหาทางกลับจวนไม่ถูกเลยสินะ" " เป็นท่านเองไม่ใช่รึที่ผลักข้าไปให้พวกโจรเองกับมือ"

เกิดใหม่อีดครั้งข้าจะไม่รักท่านแล้ว 💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸💔🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🦶🦶🦶🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🦶

แต่งงานมาสามปีมีแต่ความเมินเฉยเย็นชา มีค่าแค่เวลาอยู่บนเตียงเท่านั้น ในวันครบรอบแต่งงานเขาทิ้งเธอไปจัดวันเกิดให้ผู้หญิงอีกคน ภาพที่เขากับผู้หญิงคนนั้นหวานชื่นท่ามกลางหิมะ ทำให้เธอตัดสินใจยุติการตั้งครรภ์ กรวิช ช่วงเวลาที่คุณสนุกสนานกับชู้รัก คือช่วงเวลาที่ลูกของคุณกำลังจะจากไป ลูกที่คุณรอคอยมานานทำทุกวิธีเพื่อให้ได้เขามา ตอนนี้เขากำลังจะจากไปแล้ว

อยู่กินกันมา2ปี ไม่มีงานแต่ง ไม่มีทะเบียนสมรส วันหนึ่งผู้หญิงคนหนึ่งกลับมา เธอก็เป็นได้แค่ส่วนเกิน ขับรถมารับเธอแต่ให้ผู้หญิงคนนั้นนั่งข้างหน้า เธอต้องไปนั่งข้างหลัง วันเกิดทิ้งเธอไปอยู่กับผู้หญิงคนนั้น " ผมกับพลอยเราเป็นแค่เพื่อนกัน คุณอย่างงี่เง่าได้ไหม " " เธอแค่เหงามาขอกินข้าวบ้านเรา คุณก็อย่าใจแคบนักเลย" " ทิพย์ ผมขอโทษ ผมเลิกติดต่อกับเธอแล้วเรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม " " รุจ ฉันไม่ได้รักคุณแล้ว ฉันมีผัวใหม่แล้ว "

หนึ่ง คือบุรุษที่นางมีสัญญารัก อีกหนึ่งคือนางกำนัลคนสนิทที่เปรียบเสมือนพี่น้อง 🐴ม้าพยศวิ่งตรงมาที่พวกนาง เขาดึงซิงอีไปกอดปกป้อง ☠️ถูกพิษพร้อมกัน ยาถอนพิษมีเพียงเม็ดเดียวเขาขอให้นางยกยาถอนพิษให้ซิงอี ต่อมาเขาวางแผนให้ซิงอีมาเป็นองค์หญิงแทนนาง นางแค่นหัวเราะ " ก็ดี ข้าเองก็เบื่อวังหลวงจะแย่ ดีจริงๆจะได้ไปเที่ยวท่องยุทธภพ" " ท่านลุงท่านคือคนที่ช่วยชีวิตข้าไว้นี่" " อย่ามาเรียกข้าว่าลุงข้าไม่ได้แก่ขนาดนั้น" " คำก็สามีสองคำก็สามี เขาทั้งขี้เหร่ทั้งดำแก่ก็แก่จนเป็นบิดาเจ้าได้ หากไม่มีตำแหน่งแม่ทัพเขาก็ไม่มีอะไรดีเลย เยว่ซิน สายตาของเจ้ามีปัญหารึยังไง" " อย่ามาว่าสามีข้านะ เขาแก่แล้วไงไปแก่บนหัวเจ้าเรอะ" องค์หญิงวัยละอ่อน💞แม่ทัพหนุ่มใหญ่

นางคือจิ้งจอกเก้าหาง ออกมาเที่ยวเล่นเมืองมนุษย์ บังเอิญช่วยชีวิตชายคนหนึ่งไว้ เมื่อเขาฟื้นขึ้นมาดันตาบอด ด้วยหน้าตาที่หล่อเหลาทำให้นางตัดสินใจใช้หางของนางช่วยรักษา ตั้งแต่นั้นมาเขากับนางก็สัญญารักกัน เขานำทัพออกศึกถึง2ปีกลับมาอีกทีมีสตรีมาด้วย " ข้าไม่ได้ลืมสัญญาข้าจะแต่งงานกับเจ้าแน่นอน แต่ข้าให้เจ้าได้เพียงตำแหน่งภรรยารองเท่านั้น ม่านม่านเป็นถึงองค์หญิงสูงศักดิ์จะให้เจ้ามาเท่าเทียมกับนางไม่ได้หรอก " นางปฏิเสธการแต่งงานกับเขาแล้วชี้ไปที่อ๋องพิการ " ข้าจะแต่งงานกับเขา" หลังแต่งงานนางเปลี่ยนชีวิตอ๋องไร้ค่าที่ทุกคนหมางเมินให้กลายเป็นอ๋องที่ทุกคนอยากเข้าหา ยังใช้หางของนางอีกอันปรุงยาทำให้ขาของเขากลับมาเดินได้อีก ในวันที่ทุกคนกล่าวหาว่านางเป็นปีศาจจิ้งจอกจับนางไปเผาไฟ เขายืนเฉยมองนางด้วยสายตาเย็นชา " ในเมื่อท่านทรยศข้า ทุกสิ่งที่ข้าให้ไปข้าจะทวงคืนทั้งหมด" ค่ำคืนมืดมิดจันทราเปลี่ยนเป็นสีโลหิต นางทำพิธีเรียกหางคืน " เกิดเรื่องประหลาด แม่ทัพฉีอยู่ดีๆก็ตามองไม่เห็น ส่วนเจี้ยนอ๋องก็กลับไปพิการเดินไม่ได้อีกแล้ว"

ทั้งที่เธอเป็นภรรยาของเขา แต่เขาเห็นเธอเป็นเพียงตัวแทนของรักแรกเท่านั้น ผู้หญิงคนนั้นยังเป็นลูกเมียน้อยของพ่อเธออีก " เจนไม่ใช่ชู้แต่เป็นคนรักของผม คุณอย่ามาคิดเทียบเจน คนอย่างคุณมันก็เป็นได้แค่ตัวแทนของเจนเท่านั้น จำไว้" " แพรวา ทำไมต้องผลักเจนด้วยคุณเกลียดอะไรเธอนักหนา" " เห็นนั่นไหม กล้องวงจรปิด อย่าโง่ให้มากนักไปดูซะจะได้รู้ว่าใครถูกใครผิด" " แพร ผมขอโทษ ผมพึ่งรู้ตัวว่ารักคุณ คุณให้โอกาสผมได้ไหม ผมสัญญาจะรักคุณให้ดีๆไม่ทำให้คุณเสียใจ" " ฉันเป็นคนที่เจ็บแล้วจำ แล้วก็ไม่นิยมกลับไปกินของเก่า"

เมื่อถูกคนรักหักหลังไปมีความสัมพันธ์กับน้องสาว นางจึงหันไปแต่งงานเป็นเจ้าสาวแก้เคล็ดให้บุรุษที่นอนเป็นผัก พอเขาฟื้นก็วิ่งแจ้นไปหาคนรักเก่า ยังปล่อยนางให้ติดอยู่ในกองเพลิงไม่ยอมช่วย นางหนีออกมาได้อย่างทุลักทุเล คว้าไม้ท่อนหนึ่งฟาดหัวเขาอย่างแรงแล้วจากไป ต่อมานางเจอบุรุษรูปงามข้างทาง เขาหล่อเหลาราวเทพเซียนกระเด็นตกจากสวรรค์จึงเก็บเขากลับเรือนไปด้วยแล้วจับทำสามีซะ

พึ่งดีใจที่ตัวเองท้อง เขาก็พาผู้หญิงอีกคนเข้าบ้าน ยังตื่นแต่เช้ามาทำอาหารให้ผู้หญิงคนนั้นกิน ฟ้าร้องรีบไปกอดปลอบผู้หญิงคนนั้นทั้งคืน โกหกว่าไปทำงานแต่พาผู้หญิงคนนั้นไปดินเนอร์ใต้แสงเทียน " ผมบอกแล้วไงว่าผมกับไหมเป็นแค่พี่น้อง" " นี่คุณดูไม่ออกรึว่าเธออยากได้คุณเป็นผัว" " เมย์ ไอ้หน้าอ่อนนี่เป็นใคร" " สวัสดีครับผัวเก่า ผมผัวใหม่เอง ขอบคุณที่ชมว่าหน้าอ่อนนะครับไอ้หน้าแก่" " มันเป็นแค่เด็กโฮสต์ มันไม่จริงใจกับคุณหรอก เห็นว่าคุณมีเงินเลยเกาะคุณกิน " " ฉันเต็มใจให้เขาเกาะ ฉันเลี้ยงเขาได้ เพราะฉันสวยและรวยมาก"

สามีข้าถูกตัดลิ้นเป็นใบ้ตามตัวยังมีรอยแผลเป็นน่าเกลียดเต็มไปหมดส่วนข้าเป็นจิ้งจอกที่วิญญาณไปอยู่ในร่างของสตรีโชคร้ายคนหนึ่ง "เยี่ยนฟาง ข้ารู้ว่าเจ้าโกรธข้าน้อยใจข้าที่ข้าปฏิเสธเจ้าครั้งนั้น แต่เจ้าก็ไม่ควรคว้าใครที่ไหนก็ได้มาแบบนี้แถมเขายังเป็นใบ้อีก กลับไปกับข้าเถอะข้าจะทำลูกให้เจ้าสัก4-5คน" " เหวินฟู่เจ้าเลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว ข้าเคยให้โอกาสเจ้าแต่เจ้าไม่รับไว้เอง ตอนนี้เจ้าหมดสิทธิ์แล้ว " "อาเฟิงคือสามีข้า สามีของข้าน่ารักที่สุด" 🐺🐺

จีน🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋

นางหลงรักองครักษ์ข้างกาย ร้องขอบิดาจนได้หมั้นหมายกัน ไม่สนว่าเขาไม่ได้มีใจให้นาง ในงานเทศกาลนางถูกคนร้ายจับตัวไป พยายามร้องเรียกให้เขาช่วย แต่เขาไม่หันมามองนางเลยสักนิด สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่จ้าวฉู่หรันน้องสาวต่างมารดาของนาง " ข้าหายไปเจ้าไม่สนใจตามหา แต่ไปดูแลฉู่หรัน ตกลงเจ้าเป็นองครักษ์ของข้าหรือของนางกันแน่" " หวังจื่อเย่ ในเมื่อเจ้าอยากดูแลฉู่หรันมากขนาดนั้น งั้นข้ายกเจ้าให้นาง ไม่ใช่แค่ฐานะองครักษ์แต่รวมถึงฐานะคู่หมั้นด้วย" ผ้าม่านเปิดออกพร้อมชายชุดดำที่คลุมหน้าเห็นแต่ลูกตา นางยกเท้าจะถีบ เขาจับเท้านางไว้เข้ามาประชิดตัว เอ๊ะ ทำไมคุ้นๆ " เจ้า ไอ้โจรบ้ากาม" " ข้าเอง" " เจ้าจะพาข้าไปไหน" " รังของเรา" " รัง รังโจรหน่ะรึ" ฮ่าวหยูยิ้มแป้นพยักหน้าหงึกหงัก

เมื่อยังไม่ลืมรักเก่าก็ไม่ควรมีคนใหม่แฟนใหม่ที่เธอไม่เคยต้องการถ้ามีอล้วมันมรมานก็ยังไม่ควรรักใครอย่ามาเล่นกับใจเพราะคนทีามุกข์ใจก็คือเราสามคน💔💔💔💔🐞🐞🐞🐞🐞💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔🐞💔

ตามรักตามจีบเขามาหลายปีจนได้แต่งงานกันแน่เขาก็ไม่แตะต้องตัวเธอ ไม่ว่าจะยั่วจะอ่อยยังไงเขาก็ไม่เอา มารู้ทีหลังว่าเขามีคนในใจ เมื่อไม่ได้ก็ไม่เอาแล้ว " ฉันท้องลูกของพี่มัต" " อุตส่าห์แอ๊บใสซื่อมาตั้งนานเลิกทำแล้วสินะ ผู้ชายคนนั้นถ้าไม่มีฉันเขาก็ไม่มีอะไรเลย ขยะไร้ค่าแบบนั้นฉันทิ้งไปตั้งนานแล้วถ้าเธออยากได้ก็เอาไปเลยไม่ต้องมาขอฉัน" " เพลง ผมขอโทษ ขอโอกาสผมสักครั้งได้ไหม" " มาขอโอกาสอะไรฉันไม่ต้องการคุณแล้ว ฉันมีผัวใหม่แล้ว ตาคุณก็ไม่ได้บอดนี่ ไม่เห็นรึไงว่าฉันกำลังท้อง" " ผมจะเป็นพ่อให้เขาเอง" " ลูกของฉันมีพ่อแล้วไม่ต้องมาเสนอหน้า"

เมื่อรักที่คิดว่าดีไม่เป็นอย่างที่คิด เขายังพัวพันกับคนรักเก่าไม่เลิก ทะเบียนสมรสเป็นของปลอม กี่ครั้งแล้วที่ทิ้งเธอกับลูกเพราะ2แม่ลูกนั่น " ทำหน้าที่พ่อให้ลูกของน้องชายไม่พอ ยังทำหน้าที่ผัวแทนอีก คุณนี่ช่างเป็นพี่ชายที่ดีจริงๆ" " ขนาดนอนเตียงเดียวกับฉัน ยังแอบไปหาไปแก้ผ้าให้เธออม เลว เลวที่สุด เธอก็ด้วยงานศพผัวตัวเองยังไม่ทันข้ามคืนก็ร่านเอาผัวใหม่ แถมผัวใหม่ก็เป็นพี่ชายผัวซะด้วย "

ติดคุก10ปีออกมาคนรักกลายเป็นเมียน้องชาย รู้ความจริงสุดเจ็บปวด ไม่ใช่ลูกแท้ๆของแม่แต่เป็นเพียงเด็กที่ถูกเก็บมาจากถังขยะ ทำงานได้ไม่กี่วันก็ถูกไล่ออก ห้องเช่าไม่ให้อยู่ด้วยเหตุผลเคยติดคุก " นี่คุณ เราต้องพูดกันอย่างจริงจังแล้ว ผมเป็นผู้ชาย " " ฉันรู้แล้ว แล้วนายไม่รู้เหรอว่าฉันชอบผู้ชาย" " ชิน ฉันยังรักนายอยู่นะ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม" " เจน มันไม่มีวันเหมือนเดิมได้หรอก " "ถึงไม่ได้เป็นแฟนแต่ก็ยังเป็นเพื่อนกันได้" " ไม่เอา ฉันไม่อยากได้นายเป็นเพื่อน ฉันอยากได้นายเป็นผัว" " ฉันเป็นผัวให้ไม่ได้หรอก" " ทำไม" " เพราะฉันมีผัวแล้ว"

งานแต่งไม่ยอมเข้าหอหนีไปกอดจูบภาพวาดของสตรีอื่น สตรีคนนั้นตกน้ำไปเอง เขาโทษว่านางเป็นคนทำแล้วผลักนางตกน้ำสั่งห้ามใครช่วย นางทิ้งหนังสือหย่าไว้แล้วจากไป " เหยียนเอ๋อข้ารู้ว่าผิดแล้วกลับไปกับข้าเถอะ ข้าพร้อมเข้าหอกับเจ้าแล้ว" " มาอยากทำหน้าที่อะไรตอนนี้ เราหย่ากันแล้ว" " ไอ้อัปลักษณ์นั่นเป็นใคร" " สามีข้าเอง" " มันมีดีกว่าข้าตรงไหน ดำก็ดำ หน้าก็บาก ตาก็บอดข้างหนึ่ง แผลเป็นก็เต็มตัว เจ้าดูข้าสิผิวขาวราวหิมะ รูปงามราวเทพเซียน "

อันชิงเหมยเริ่มต้นชีวิตใหม่กับเซี่ยจิ่งเทียน แต่โชคชะตาทำให้นางกับเขาต้องพลัดพรากกัน ศึกสงครามทำให้นางต้องกลายเป็นทาส " จับนางโยนลงไปในสระน้ำ" น่าหรานเข้าล็อคตัวนางไว้แม่นมหยงเงื้อมือจะตบ แต่ช้ากว่าเท้าของอันชิงเหมย นางกระโดดถีบขาคู่ ตู้มม ตกลงไปในน้ำแล้ว นางเหวี่ยงน่าหรานลงไปอีกคน ตู้มม " เจ้า นางทาสชั้นต่ำ " " ฮองเฮาอยากลงไปเล่นน้ำกับพวกนางไหมเพคะ" สวี่หานกอดนางไว้แน่น น้ำตาอุ่นๆไหลหยดลงมา " ทำไมต้องหนีข้ามา ทำไมต้องทิ้งข้าด้วย" " เจ้ามีลูกไม่ได้ก็ไม่เป็นไรข้าจะหาปลามาเลี้ยงไว้ในสระเยอะๆเลยดีไหม" ตุ๊บ พลั่ก " เลี้ยงเท้าข้านี่ดีไหม" อันเฟยเทียนถีบสวี่หานจนเซไปติดผนัง

ที่ผ่านมาคุณเคยรักฉันบ้างไหม 💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔☘️☘️☘️☘️มุกดาเพทาย💔💔🐞💔🐞💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔

เขามาคบกับเธอเพียงแค่ประชดคนรัก ทั้งที่ทุมเทให้เขามากายปีสุดท้ายก็เป็นได้แค่เงาของผู้หญิงคนนั้นความผิดหวังหลายต่อหลายครั้งทำให้เธอตัดสินใจยุติความสัมพันธ์ แล้วไปเป็นหมออาสาอยู่ชายแดน

เธอเป็นแค่เงาแค่ตัวแทนของผู้หญิงคนหนึ่ง เมื่อผู้หญิงคนนั้นกลับมาก็หมดเวลาตัวสำรองอย่างเธอ เธอจึงจากไป แล้วเข้าร่วมทีมวิจัย เดินทางเข้าป่าตามหากล้วยไม้สีรุ้งที่เชื่อกันว่าสามารถรักษาโรคร้ายได้ ผจญภัยไปในป่าลึกลับพบเจอเรื่องราวสุดอันตรายและเหลือเชื่อ

เมิ่งอันหลานแต่งงานกับชายขาพิการคอยดูแลเขาอย่างดี ทำทุกอย่างเพื่อรักษาขาเขาให้หายแต่พอเขาเดินได้ กลับรีบไปหาคนรักเก่าที่ทิ้งเขาไป พวกเขาใส่ร้ายว่านางคบชู้แล้วปลดนางเป็นอนุเพื่อแต่งหญิงคนนั้นเข้ามาแทนที่นาง นางล้างมลทินแล้วจากไปมีสามีใหม่ สามีใหม่ทั้งรักและเอาอกเอาใจนาง แต่บิดามารดาเขารังเกียจนางที่นางต่ำต้อยไม่มีชาติตระกูล ไหนจะองค์หญิงเอาแต่ใจผู้นั้นที่คอยแต่จะแย่งสามีนาง ต่อมานางถูกใส่ร้ายว่าวางยาองค์หญิง เขามองนางด้วยสายตาผิดหวังแล้วอุ้มองค์หญิงจากไป ปล่อยให้นางถูกทางการจับไปทรมาน นางฟื้นขึ้นมาอีกทีพร้อมทรงจำที่หายไป แต่ได้สามีใหม่ที่หล่อเหลาและคลั่งรักยิ่งนัก

นางเอกถูกยกเลิกงานแต่งเพราะลูกบุญธรรมเจ้าเล่ห์

เธอคบกับเขามา8ปียอมเป็นคนในความลับ ในขณะที่เขาเป็นพระเอกซี่รี่ย์ที่เริ่มมีชื่อเสียง แล้ววันหนึ่งเธอก็ได้รู้ความจริงที่ทำให้ใจแตกสลายเมื่อเห็นชายที่เธอรักกำลังมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่น ผู้หญิงคนนั้นเป็นนางเอกคู่จิ้นกับเขา พอเขารู้ว่าถูกจับได้จึงขอเลิกกับเธอเธอจึงตัดสินใจจบชีวิตตัวเอง เรณุมาศที่อ่านนิยายโมโหมากเสียใจแทนนางเอก จู่ๆเกิดไฟดับและมีพลังงานบางอย่างมาดูดเธอเข้าไปในหนังสือเธอเข้าไปอยู่ในร่างของตัวประกอบนิยายที่เป็นเมียลับของพระเอก ปฏิบัติการทวงคืนจึงเกิดขึ้นเธอจะทำให้หญิงโฉเชายชะ่วคู่นั้นต้องได้รับเวรกรรม

เพราะอุบัติเหตุทำให้อีกคนสวมรอยเป็นเธอแย่งทุกอย่างของเธอไป รวมทั้งคนรัก ในขณะที่เธอนอนเป็นเจ้าหญิงนิทรา เมื่อเธอฟื้นขึ้นมาจึงทวงคนรักคืน แต่เขาก็ไม่เชื่อว่าเธอคือตัวจริง 💔ผู้หญิงคนนั้นล้มลงไปเองทำให้ตัวเองถูกเศษแก้วบาด เขาหาว่าเธอเป็นคนทำแล้วจับมือเธอไปกดกับเศษแก้วที่แตก 💔เขาพาเธอไปคุยงานกับลูกค้า ลูกค้าคนนั้นเป็นเสือผู้หญิงแถมยังซาดิสต์ พอผู้หญิงคนนั้นมาพูดอะไรเขาก็เชื่อ แล้วทิ้งเธอไว้กับผู้ชายคนนั้นให้เผชิญชะตากรรม

นางเอกเป็นเงือกช่วยชีวิตพระเอกจากเรือล่มแล้วหลงรักจึงขโมยไข่มุกพันปีมากินเพื่อแลกกับการมีขาเหมือนมนุษย์แต่ต้องแลกด้วยเสียง เมื่อสมหวังแล้วก็ออกตามหาพระเอกและได้รักกันแต่หญิงใบ้กับรัชทายาทผู้สูงศักดิ์จะเป็นไปได้ยังไงเมื่ออุปสรรคใหญ่รออยู่ข้างหน้า

เธอเป็นลูกแท้ๆแต่พ่อแม่ไม่รักกลับลำเอียงไปรักน้องสาวนอกไส้แทน นางก็ช่างทำตัวไร้เดียงสาแย่งทุกอย่างของเธอไปรวมทั้งคนรัก งานแต่งพังลงเพราะคนรักทิ้งเธอไปอยู่กับแม่น้องสาวตัวดี เธอจึงตัดสินใจเดินออกมาในเมื่ออยากได้นักเธอยกให้

มาณวิกาแต่งงานกับอัครพลมา2ปี วันนี้เธอตั้งใจจะบอกข่าวดีกับเขา ว่าเธอท้องแล้ว แต่รักแรกของเขากลับมา และเขาก็ขอหย่ากับเธอทันที 2ปีที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน คุณไม่เคยรักฉันสักนิดเลยเหรอ ถ้าอย่างงั้นลูกในท้องของฉัน คุณก็ไม่จำเป็นต้องรู้หรอก ********** วันที่เธอถูกรถเฉี่ยวเข้าโรงพยาบาล เธอโทรหาเขา แต่ผู้หญิงคนนั้นรับสาย บอกว่าเขาไม่ว่างกำลังทำอาหารให้เธอกิน วันครบรอบแต่งงาน เขาปล่อยให้เธอนั่งรอเก้ออยู่ในร้านอาหาร ส่วนเขาบินด่วน ไปหาคนรักของเขาที่ต่างประเทศ ในเมื่อไม่รักกัน เธอก็ยินดีจะคืนอิสระให้ ปล่อยเขาไป ให้เขาไปอยู่กับคนรักตามที่เขาต้องการ เธอพอแล้ว **** ก็แค่เขาไม่รัก

ในวันลองชุดแต่งงาน เขาทิ้งเธอไปดูแลผู้หญิงอีกคน ในวันที่เธอรอให้เขามาง้อ เขากลับไปแข่งรถเพื่อแย่งชิงผู้หญิงคนนั้น เพื่อช่วยผู้หญิงคนนั้นสร้างผลงาน เขาส่งเํอไปให้ชายอื่นย่ำยี " คุณจดทะเบียนกับฉันแต่ไปแต่งงานกับคนอื่นคุณทำแบบนี้ได้ยังไงทรยศฉันได้ยังไง" " นี่แกไม่รู้จริงๆเหรอว่าทำไม ฉันจะบอกให้เอาบุญ เพราะเขารังเกียจแกยังไงหล่ะ เขาบอกฉันว่าแกมันสกปรกถูกชายอื่นเล่นงานซะเละแล้วเขาขยะแขยงแก "

อยู่ด้วยกันมาหลายปีสุดท้ายกลายเป็นตัวแทนของรักแรก เมินเฉย เย็นชา ไม่เห็นค่า ที่แท้ก็แค่ไม่รัก " คุณให้มันมาอยู่ในบ้านเราได้ยังไง" " ทีคุณยังพาเมียเก่าเข้ามาอยู่ในบ้านได้เลย แล้วทำไมฉันจะพาผัวเก่าเข้ามาอยู่บ้างไม่ได้"

ตอนเขาความจำเสื่อมเธอเป็นเมียเขา พอเขาจำทุกอย่างได้เธอเป็นเพียงส่วนเกินเมื่อเขาต้องการกลับไปหาคนรักจึงทิ้งเธอไปอย่างไม่ไยดี ต่อมาเธอจากไปด้วยโรคมะเร็ง พอลืมตาขึ้นมาพบว่าเธอย้อนเวลามาวันแรกที่เจอเขา เขากอดขาเธอขอร้องอย่าทิ้งเขาไป เขาตามตื้อเธอไปทุกที ไม่เอาแล้ว เกิดใหม่ครั้งนี้ไม่ขอมีผัวคนเดิม

เขาแต่งงานกับเธอเพราะคำสัญญาของผู้ใหญ่เขารับปากว่าจะดูแลเธออย่างดี แต่เธอดันคิดไปไกลถลำลึกเอาใจไปให้เขาหมดทั้งดวง ทั้งที่รู้ว่าเขามีคนรักอยู่แล้ว สุดท้ายก็รักเองเจ็บเอง สมน้ำหน้าตัวเองที่ไม่เจียมตัวเจียมใจ ใครเขาจะมารักคนใบ้อย่างเธอ 💔เมียใบ้ที่เขาไม่รัก

เธอผิดหวังจากรักแรก เลยดื่มเหล้าเข้าผับแล้วหลับไม่รู้เรื่อง ตื่นมาอีกทีได้กินของดีวิศวะ ใหญ่ยาวขาวอร่อย "เมื่อวานหอบเสื้อผ้ามาหาฉัน ร้องห่มร้องไห้บอกผัวเท วันนี้ระริกระรี้ได้ผัวใหม่ อะไรจะมูฟออนไวขนาดนี้เพื่อนฉัน " " เป็นของฉันแล้วเธอไม่มีสิทธิ์ไปเป็นของใครอีก " " ผัวอยู่ตรงนี้ห้ามมองคนอื่น" " ถึงฉันไม่ใช่ผัวคนแรก แต่ขอเป็นผัวคนสุดท้ายได้รึเปล่า "

เธอตามราวีผู้หญิงทุกคนที่เข้าใกล้เขา แต่เขาไม่พอใจหาว่าเธอเป็นนางมารร้าย เธอผิดอะไรในเมื่อเขาเป็นสามีของเธอ เขารำคาญผลักไสไล่ส่งเธอ แต่ไปเอาอกเอาใจคนรักเก่า คนรักของเขาโทรมาแค่กริ๊งเดียว เขาก็ทิ้งเธอเพื่อรีบไปหาผู้หญิงคนนั้น ถูกคนร้ายจับตัวไปพร้อมกัน เขาก็ไม่ลังเลที่จะช่วยคนรักของเขา แล้วทิ้งเธอไว้ให้พวกคนชั่วย่ำยี นี่หนะเหรอสามีเธอ 💔มีผัวแบบนี้ขอหย่าเลยแล้วกัน

เธอกับเขาอยู่กินกันมาหลายปี จนมีลูกชายด้วยกัน1คน เขาเป็นบอดี้การ์ดให้เศรษฐีอันดับต้นๆของประเทศ ส่วนเธอเป็นแค่แม่ค้าขายข้าวแกง วันหนึ่งTV เผยแพร่ข่าว ลูกสาวเจ้าสัวเศรษฐีพันล้านแต่งงาน เจ้าสาวสวยเจ้าบ่าวก็หล่อช่างเหมาะสมกันเหลือเกิน นลินดายืนนิ่งราววิญญาณหลุดจากร่าง สายตาจับจ้องที่หน้าจอTV เจ้าบ่าวคนนั้นคือสามีของเธอเอง

เธอเป็นเพียงเด็กอุปการะในบ้านของเขา แอบมีความสัมพันธ์กันจนผู้ใหญ่จับได้ จึงให้แต่งงานกัน โดยที่เขาไม่เต็มใจ เขาบอกเธอว่าห้ามเปิดเผยเรื่องของเรา เมียในทะเบียนอย่างเธอจึงทำได้แค่มองดูเขาควงหญิงอื่น กลางคืนยังต้องทนฟังเสียงเขากินตับกัน ตับตับตับ เธอร้องไห้ลูบท้องเบาๆปลอบลูก " ต่อไปเราจะมีกันแค่สองคนแม่ลูกนะ" เธอสุดจะทนขอหย่ากับเขา " หย่าเรอะ ฝันไปเถอะ ฉันไม่ปล่อยให้เธอไปมีผัวใหม่หรอก อะไรที่เป็นของฉันถึงต่อให้ทิ้งขว้างคนอื่นก็ไม่มีสิทธิ์มาเก็บไป" " มาทำไมไปซะ ลูกของฉันฉันเลี้ยงคนเดียวได้ไม่ต้องมายุ่ง" " ไม่ได้ เวลาทำก็ทำด้วยกันเธอจะยึดลูกไว้คนเดียวไม่ได้ นั่นก็ลูกของฉันเหมือนกัน"

อันชิงเหมยเป็นคู่หมั้นของเสิ่นหว่านอี้ ก่อนยกทัพไปออกศึก เขาไห้คำมั่นสัญญาว่าจะรักและซื่อสัตย์กับนางเพียงแค่คนเดียว จงรอเขากลับมาเพื่อแต่งงานกัน 1ปีผ่านไป เสิ่นหว่านอี้ชนะศึกกลับมา แต่เขาก็พาหญิงคนหนึ่งกลับมาด้วย บอกว่านางคือผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตเขาเอาไว้ หากไม่มีนางเขาก็คงจะตายไปแล้ว เสิ่นหว่านอี้กุมมืออันชิงเหมย แล้วเอ่ยปาก บอกว่า หยางซือหรูเป็นภรรยาของตน ตั้งแต่อยู่ที่ค่ายแล้ว ต้องการแต่งนางเป็นฮูหยินรอง ขอไห้อันชิงเหมยเมตตานางด้วย อันชิงเหมยแค่นหัวเราะทั้งน้ำตา บุรุษผู้นี้หลงลืมหมดสิ้นแล้วคำสัญญา มีแต่นางที่หลงเชื่อยึดมั่นอยู่ผู้เดียว เอาเถอะในเมื่อทั้ง2รักกัน ตนก็จะไม่ขวางวาสนา "ไม่ต้องแต่งนางมาเป็นฮูหยินรองหรอก ท่านแต่งนางมาเป็นฮูหยินเอกเถิด ข้าอันชิงเหมยผู้นี้ ขอตัดขาดวาสนากับท่าน ในเมื่อท่านรักษาคำมั่นสัญญา ที่ให้ไว้กับข้าไม่ได้ ข้าขอถอนหมั้น คืนอิสระไห้ ต่อไปเราไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก"