(( รักครั้งแรกกับใจที่แตกสลาย )) “ตอนที่มีนท้องเด็กคนนี้มีนมีอะไรกับโมแค่คนเดียว” ผมเชื่อเธอได้ไหมเพราะเธอหลอกผมมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง แต่เมื่อก้มลงไปมองทารกที่อยู่ในอ้อมกอดของมีน ความรู้สึกของผมมันกลับบอกผมในทันทีว่าเด็กคนนี้มีความเกี่ยวข้องกับผม “ตอนนี้มีนได้งานทำแล้ว และก็คบกับคนที่บริษัท เขาไม่รู้เรื่องเด็กคนนี้ ครั้นจะพาเด็กคนนี้กลับบ้านที่ต่างจังหวัดมีนก็ไม่กล้าเพราะไม่อยากให้พ่อกับแม่ผิดหวังและเสียใจ มีนหมดหนทางแล้วจริง ๆ” มีนพ่นลมหายใจออกมาหลังพูดจบ “มีนกำลังจะแต่งงาน แต่เขาไม่รู้เรื่องเด็กคนนี้ มีนขอยกเด็กคนนี้ให้โมนะ อย่างน้อยโมก็เป็นพ่อของเด็กคนนี้” คำพูดของมีนเหมือนฟ้าผ่าลงมากลางใจของผม มีนส่งเด็กทารกมาให้ผมที่กำลังรู้สึกมึนงงกับเหตุการณ์ตรงหน้าอยู่ ก่อนจะรีบสาวเท้าก้าวเดินหนีไปในทันที “เดี๋ยวก่อนมีน” ผมพยายามเรียกชื่อของเธอเอาไว้ แต่เธอก็ไม่แม้จะหันกลับมามอง                   >>>>> <<<<< หลังจากวันนั้นชีวิตของผมก็ทุ่มเทให้กับ 'นที' ลูกชายของผมเพียงคนเดียว  จนกระทั่ง วันที่ผมพลาดพลั้งจนถึงขั้นมีอะไรกัน กับอาทิตย์ เรื่องราวมันจะไม่ดูแย่ขนาดนี้เลย ถ้าอาทิตย์ไม่ใช่ลูกน้องของผม อีกทั้งอายุที่ห่างกันถึง 12 ปี ของเราสองคนอีก ให้ตายเถอะ เสียระบบ! แบบนี้ต้องเสียระบบแน่ ๆ แล้ว

“ผมไม่หมั้นกับคุณ…เรื่องคู่พันธะของเราจะไม่มีใครรู้ผมจะบอกครอบครัวว่าถูกคู่นอนกัด พ่อผมไม่ว่าอะไรหรอก แล้วคุณก็ทำตัวตามสบายเลยอยากชอบใครรักใครก็ไปได้เลย” ‘หากเขาไม่หมั้นเขาอาจจะไม่ตาย’ นักเขียนหนุ่มที่อยู่ในร่างของโอเมก้าเอาแต่ใจคิดเพียงเท่านั้น เขาเพิ่งจะสิ้นลมไปในโลกของความจริงไป ในเมื่อเขาได้มาเกิดใหม่แล้วเขาก็ไม่ยอมตายง่าย ๆหรอกนะ เพลิงยกยิ้มที่มุมปากก่อนจะเชยคางของหนูปลื้มให้เงยหน้าขึ้นมามองเขา “ฉันไม่รู้หรอกนะว่านายรู้ได้ยังไงว่าวันนี้ฉันจะให้คุณแม่ไปคุยเรื่องหมั้นหมายของเรา แต่ขอให้นายจำไว้ว่ามันไม่สำเร็จหรอกนะ” ร่างบางขมวดคิ้วเล็กน้อยเพราะไม่เข้าใจความหมายที่เขาจะสื่อ “นายคิดว่าฉันจะยอมตกลงเพื่อให้นายไปยุ่งวุ่นวายกับวายุแล้วก็นรินทร์เหรอ” กล่าวจบอัลฟ่าร่างหนาก็เลื่อนนิ้วมือของตัวเองมาบีบเข้าที่แก้มนุ่มของโอเมก้าตัวน้อยทันทีจนทำให้เจ้าของร่างถึงกับเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ “เธอไม่มีทางไปขวางทางรักของสองคนนั้นได้อย่างแน่นอน” “แอ่อุนไอ่ไอ้อักอม (แต่คุณไม่ได้รักผม) ” หนูปลื้มพยายามดิ้นรนขัดขืนหลังจากพูดจบ “พูดอะไร…ฟังไม่รู้เรื่อง” “อ่ออ่อยแอ้มอมอ่อนอิ (ก็ปล่อยแก้มผมก่อนสิ) ” เมื่อโอเมก้าร่างบางพูดจบก็ยกเท้าขึ้นเพื่อกระทืบที่เท้าของเพลิงทันที ทันให้อัลฟ่าหนุ่มต้องปล่อยมือของตนเองออกจากแก้มเนียน หนูปลื้มอ้าปากเล็กน้อยเพื่อขยับกล้าม “คุณไม่ได้รักผม ผมก็ไม่ได้รักคุณแล้วเราจะหมั้นกันไปทำไม” โอเมก้าร่างบางพูดออกมาอย่างขุ่นเคืองที่ถูกบีบแก้มทั้งสองข้างจนรู้สึกระบม นี่ไม่คิดจะถนอมกันบ้างเลยหรือไง ตัวเขาก็เท่านี้ “เหอะ! มันก็จริง แล้วไงล่ะ อย่าฝันนะว่าฉันจะปล่อยนายไป ปลาบปลื้ม” เมื่อได้ยินชื่อของตัวเองที่หลุดออกมาจากริมฝีปากของผู้ชายที่อยู่ในจินตนาการ ก็พาลให้ใบหน้าของเขาถึงกับร้อนผ่าวขึ้นมา >>>> <<<<<<

อาคิราตัวร้ายปากจัดที่นิสัยตรงข้ามกับบทบาทนที่ได้รับ ต้องมาปะทะคารมกับคู่ปรับตัวฉกาจอยู่บ่อยครั้ง โดยไม่คาดคิดเลยว่านายเอกหน้าหวานจะมาแอบลักกินขโมยกินแฟนหนุ่มของตนเอง * * * “มาเป็นคนของฉันแล้วฉันจะช่วยค่ารักษาของยายเธอ” หากเป็นเมื่อหลายปีก่อนอาคิราคงจะปฏิเสธไปแล้วแต่ตอนนี้ชายหนุ่มยังมีสิทธิ์เลือกได้อยู่เหรอ งานในวงการไม่มีแล้ว คอนโดขายไม่ได้ รถที่ใช้ก็ขายไม่ออก “ตกลง…แต่ผมขอดูแลยายก่อนได้ไหม” “ฉันให้เวลาเธอได้เตรียมตัวนะเทม…สามเดือนก่อนจะมาอยู่กับฉัน พักผ่อนให้เต็มที่ก่อนจะย้ายตัวเองเข้าไปอยู่ในกรงทอง”  >>>>><<<<< “ผมไม่แต่ง!” “แกจะทำให้น้าแกอับอายไปถึงไหนกันโอบ…ข่าวมือที่สามแกว่ามีวิธีไหนจะแก้ข่าวได้บ้างถ้าไม่ใช่ข่าวแต่งงาน” โอบเอื้อที่ได้ฟังคำพูดจากปากของยายตนเองถึงกับขบริมฝีปากแน่น “เอารูปที่ถ่ายมา ให้หลานฉันดูสิ” “ไม่จริง! รันมีผมคนเดียว” หัวใจของชายหนุ่มร่างบางเหมือนจะแตกสลาย เมื่อเห็นว่าชายคนที่ตัวเองรักมากเดินเข้าออกโรงแรมกับหญิงสาวมากหน้าหลายตา “ฉันไม่ยอมรับมันหรอกนะ ผู้ชายที่มีดีแค่หน้าตาไม่คู่ควรจะมาเป็นคนของตระกูลเราอยู่แล้ว” “ผมจะคุยกับคุณน้า” “น้าแกอยู่ต่างประเทศไม่มีสัญญาณหรอก… ฉันถามแกจริง ๆ นะ โอบแกไม่ละอายใจบ้างหรือไงที่ต้องทำให้ลูกฉันเดือดร้อนนับครั้งไม่ถ้วนแบบนี้” โอบเอื้อเงยหน้าขึ้นมองผู้เป็นยายด้วยสายตา/ปวดร้าวเมื่อได้ยินคำพูดที่แสนจะห่างเหินของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นยาย

เพราะชื่นชอบของกินเป็นชีวิตจิตใจจึงทำให้เจ้าชายเควินทรงทำอาหารทานเองและเผื่อแผ่ไปยังทุกคนในครอบครัว เจ้าชายเควินในวัย 17 พรรษาลงมือเข้าครัวเองในวันนี้เพราะวันพรุ่งนี้ถือเป็นวันแต่งตั้งองค์รัชทายาทพระองค์ใหม่ เด็กหนุ่มจึงอยากให้ทุกคนที่มาในงานได้ลิ้มรสอาหารรสมือของตนเอง เจ้าชายเควินเดินนำออกมาที่โต๊ะอาหารและตามมาด้วยสาวใช้ที่ยกอาหารเดินตามเข้ามา ที่โต๊ะอาหารพระราชาแอนเดอร์สันหรือคีทนั่งอยู่หัวโต๊ะ เบรย์เดนนั่งอยู่ฝั่งขวาของสามีพร้อมทารกน้อยวัยห้าเดือนที่อยู่ในอก และน้องชายของเจ้าชายเควินอีกห้าพระองค์ที่นั่งเรียงรายกันตามลำดับอายุ “แม่ไม่เห็นว่าลูกต้องลำบากเข้าครัวเองเลยนะเควิน” “พรุ่งนี้องค์ชายบารอนจะขึ้นรับตำแหน่งแล้วลูกอยากแสดงฝีมือในฐานะพี่ชายขององค์รัชทายาท” “ลูกจะไม่ยอมรับตำแหน่งนี้จริงๆ หรือเควิน” คีทเอ่ยออกมาด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง “ไม่เอาหรอกครับท่านพ่อลูกไม่เหมาะที่จะดูแลประชาชนมากมายขนาดนั้น ชีวิตของลูกๆ อยากจะทุ่มเทเวลาทั้งหมดดูแลสามีแค่เพียงคนเดียวเท่านั้น” เบรย์เดนถึงกับทอดถอนใจออกมาเพราะชายหนุ่มวาดหวังเอาไว้ให้ลูกชายคนโตเป็นผู้รับตำแหน่งต่อจากบิดา แต่เพราะยีนโอเมก้าที่ฉายแววเด่นชัดทำให้ลูกชายคนโตไม่คิดอะไรนอกจากทำอาหาร แต่งตัวให้งดงาม จัดแต่งดอกไม้ในพระราชวังเพียงเท่านั้น “ลูกรู้ใช่ไหมว่าลูกมีเพศรองเหมือนท่านพ่อ” “เรื่องนั้นลูกทราบดีขอรับ” “ลูกจะไม่สามารถตั้งครรภ์ได้นะเควิน” ที่เบรย์เดนเอ่ยออกมาเช่นนี้เพราะไม่เคยรับรู้ข้อมูลอีกข้อหนึ่งเกี่ยวกับเพศรองของสามีว่าอินิกม่าโอเมก้านั้นมีมดลูกเหมือนโอเมก้าทั่วไป เพราะข้อมูลที่ปรากฏในบันทึกประวัติเกี่ยวกับเพศรองอินิกม่าโอเมก้าช่างมีน้อยนิดจนเกินไป และเพราะเพศรองนี่เป็นเชื้อสายที่สูงส่งจึงไม่มีใครหาญกล้าขอตรวจร่างกายเพศรองนี้โดยละเอียดได้ ในบันทึกจึงแสดงแค่ว่าเพศรองอินิกม่าโอ้เมก้าสามารถแผ่รังสีกดข่มได้เหมือนเพศรองอัลฟ่า และยังปล่อยฟีโรโมนยั่วยวนได้เหมือนกับเพศรองโอเมก้าเปรียบเหมือนเพศรองนี้เลือกเอาข้อดีของทั้งโอเมก้าและอัลฟ่ามาไว้ในตัว แต่ในบันทึกไม่มีอินิกม่าโอเมก้าเพศชายคนใดตั้งครรภ์ได้จึงระบุไว้ในบันทึกว่า อินิกม่าโอเมก้าเพศชายไม่สามารถตั้งครรภ์ได้ “ลูกเข้าใจขอรับถึงเวลานั้นลูกอาจจะหาใครมาอุ้มบุญให้สามีหรืออาจจะรับเด็กกำพร้ามาเลี้ยง” “เฮ้อ! แม่ไม่รู้จะพูดยังไงกับลูกแล้วนะเควิน ทำไมลูกไม่เป็นเหมือนท่านพ่อนะ” “ไม่หรอกขอรับ เป็นพระราชาใช่ว่าจะมีอำนาจสูงสุดบางเรื่องยังต้องยอมให้พระราชินีเป็นผู้ตัดสิน ลูกอยากเป็นคนที่มีอำนาจสูงสุดเหมือนท่านแม่ขอรับ” สองสามีภรรยามองหน้ากันอย่างเถียงไม่ออกเพราะคีทแสดงออกอย่างชัดเจนมาตลอดว่าเชื่อฟังผู้เป็นภรรยาที่สุดเพราะเขารู้ดีว่าเบรย์เดนละเอียดรอบคอบกว่าตัวเองอยู่หลายเท่า * * * * * ในวันงานแต่งตั้งองค์รัชทายาท เควินที่อยู่ในห้องครัวมาตั้งแต่เช้าเดินออกมาตรวจความเรียบร้อยภายในงานและรอเจอใครบางคนที่ทำให้เขายอมทำตัวเป็นโอเมก้าเต็มขั้นแบบทุกวันนี้ แววตาสีเทาเข้มไหววูบพร้อมกับหัวใจที่เต้นระส่ำ เมื่อคอลลินส์เดินตามอดีตสมเด็จพระชนนีที่ตอนนี้ยอมสละฐานันดรแล้วย้ายไปอยู่ที่ประเทศบาราเทเซียแล้ว ดวงตาสีนิลคู่นั้นทำให้เด็กหนุ่มเก็บไปฝันถึงอยู่ทุกค่ำคืน “หล่อ รวย สมาร์ท กล้ามโตยิ้มสวยถูกใจเควินที่สุดแล้ว” เพราะรู้ว่าตัวเองไม่มีสายเลือดเกี่ยวข้องกับคอลลินส์จึงทำให้เด็กหนุ่มวาดฝันได้อย่างเต็มที่แต่กลับติดตรงอายุที่ห่างกันจนเกินไปของทั้งสองคนที่ทำให้เควินได้แต่แอบมองห่างๆ อยู่แบบนี้ จู่ๆ เด็กหนุ่มกลับเผลอไผลปล่อยฟีโรโมนของตัวเองออกไปโดยไม่รู้ตัว จนทำให้คอลลินส์ถึงกับชะงักเท้าที่กำลังก้าวเดินตามเอลิเซีย ก่อนที่ชายหนุ่มจะเบี่ยงเส้นทางเดินมาหาเควินแทน เควินที่เริ่มจะรู้ตัวรีบเดินหนีทันทีพร้อมกับพยายามกดกลิ่นฟีโรโมนของตัวเองเอาไว้แต่ยิ่งกดกลิ่นกลับยิ่งฟุ้งกระจายจนทำให้ผู้คนในงานเริ่มอยู่ในอารมณ์ปั่นป่วนจนคีทที่รับรู้ได้ถึงกลิ่นฟีโรโมนของลูกชายคนโตต้องปล่อยฟีโรโมนของตัวเองที่มีฤทธิ์เหนือกว่าเข้ามากดข่มกลิ่นของเควินเอาไว้ ทุกคนภายในงานจึงกลับมาอยู่ในอาการปกติ เว้นแต่คอลลินส์ที่ตอนนี้เขาเดินเข้าไปถึงตัวของเควินแล้ว “จะรีบไปไหนหล่ะขอรับองค์ชาย” คอลลินส์ไม่พูดเปล่าแต่เอื้อมมือแกร่งฉุดรั้งข้อมือของเควินเอาไว้ก่อนจะดันเด็กหนุ่มให้ยืนชิดติดกำแพงเพื่อหลบสายตาผู้คนที่อยู่ภายในงาน ดวงตาของคอลลินส์ในตอนนี้เหมือนตกอยู่ในภวังค์เขาชอบกลิ่นนี้และอยากครอบครองกลิ่นนี้ไว้เพียงผู้เดียว ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงไปก่อนที่เขาจะแตะริมฝีปากของตัวเองไปที่ริมฝีปากของเจ้าชายเควินเจ้าของฟีโรโมนกลิ่นส้ม เมื่อริมฝีปากของเขาสัมผัสกับริมฝีปากของเจ้าชายเควินแล้วชายหนุ่มก็ไม่รอช้าเขาดุนดันลิ้นของตัวเองเข้าไปสำรวจภายในริมฝีปากสีสวยนั้นทันทีจนเควินถึงกับต้องหลับตาพริ้มด้วยความรู้สึกเคลิบเคลิ้ม ในตอนนี้ภายในหัวของเควินถึงกับขาวโพลนเพราะเพิ่งได้ลิ้มรสจูบจากคนที่ตนเองหมายตามานานหลายเดือนแล้ว เควินตวัดลิ้นของตัวเองตอบรับสัมผัสของคอลลินส์พร้อมกับเขย่งเท้าเพื่อให้รับสัมผัสนั้นได้ดียิ่งขึ้นไปอีก นิ้วเรียวของคอลลินส์เริ่มล้วงเข้าใปภายในชายเสื้อของเด็กหนุ่มก่อนจะลูบไล้ไปตามร่างกายนุ่มนิ่มของคนตรงหน้า พลันดวงตาของคอลลินส์กลับเบิกกว้างด้วยความตกใจเพราะภาพที่ปรากฏตรงหน้าและรังสีกดข่มที่แผ่มาจากด้านหลัง ทำให้เขาต้องผล่ะออกจากร่างของเควินในทันที “มันจะไม่ใช่การหยามหน้าข้าเกินไปหน่อยหรือคอลลินส์” แม้จะรู้ว่าคอลลินส์เป็นคู่แห่งโชคชะตาของลูกชายแต่ความที่หวงลูกเป็นทุนเดิมอยู่แล้วทำให้คีทเอ่ยออกไปแบบนั้น “ขอโทษครับผมไม่ได้ตั้งใจ” “หึๆ ไม่ตั้งใจ อะไรๆ นายก็พูดแต่ว่าไม่ตั้งใจเหมือนตอนนั้นเลยนะ” คีทพยายามทำให้ชายหนุ่มนึกถึงเรื่องที่เขาได้ทำผิดพลาดเอาไว้เมื่อหลายปีก่อนเพราะรู้ดีว่าคอลลินส์อ่อนไหวกับเรื่องในวันนั้นมากจนเบรย์เดนที่เดนตามมาต้องเอื้อมมือมาแตะที่แขนของสามีเบาๆ พร้อมกับส่ายหน้าให้ผู้เป็นสามี

ค่ำคืนหนึ่งที่ ลาสเวกัส ประเทศสหรัฐอเมริกาเปลี่ยนแปลงชีวิตผู้ชายคนหนึ่งไปได้จริงๆ ?????????? ?คำแนะนำ? -นิยายเรื่องนี้เกี่ยวกับชายรักชาย -ชื่อตัวละครทุกตัวและเนื้อเรื่องทั้งหมดไม่มีอยู่จริง เป็นการแต่งขึ้นจากจินตนาการของไรท์ -ชื่อสถานที่อาจจะคลาดเคลื่อนหรือผิดพลาดได้ไรท์พยายามหาข้อมูลเต็มที่แล้วค่ะ -หากผิดพลาดประการใดก็ขออภัยไว้ณ.ที่นี้ด้วยนะคะ สุดท้ายนี้ขอบคุณที่ติดตามผลงานนะคะ

นิยาย boylove / omegaverse บทนำ เบรย์เดนนักศึกษาปีสุดท้ายที่ต้องเข้าป่าไปหาพืชพันธุ์ไม้หายากเพื่อนำมาค้นคว้าทำวิทยานิพนธ์ฉบับสุดท้ายก่อนเรียนจบ แต่กลับต้องมาเห็นว่าคู่แห่งโชคชะตาของตัวเองที่เพิ่งจะเจอหน้ากันแค่เพียงเสี้ยวินาทีกำลังจะพลาดพลั้งให้กับสิงโตตัวใหญ่ ด้วยความหวงคู่ของตนทำให้ชายหนุ่มต่อสู้กับสิงโตตัวนั้น แต่เพราะกำลังที่ห่างชั้นกันเกินไปจึงทำให้เขาตกเป็นฝ่ายที่พ่ายแพ้ แต่เพราะกลิ่นฟีโรโมนของเขามันไปต้องใจสิงโตหนุ่มทำให้เบรย์เดนถูกลากเข้าไปในป่าในฐานะเมียของมัน การที่หนึ่งคนกับหนึ่งตัวใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันนานหลายเดือนทำให้ความรักค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นระหว่างสองเผ่าพันธุ์โดยที่ทั้งสองคนไม่ทันจะรู้ตัว แต่ทุกสิ่งทุกอย่างกลับเลวร้ายขึ้นเพราะเบรย์เดนเกิดตั้งครรภ์กับสิงโตตัวนั้น ⚠️คำเตือน⚠️ - นิยายเรื่องนี้มีฉากร่วมเพศระหว่างคนและสัตว์โปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน -นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของไรท์ทั้งสถานที่และตัวบุคคลไม่มีอยู่จริง ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับโลก Omegaverse ของนิยายเรื่องนี้ พระเอกมีเพศรองเป็นอินิกม่าโอเมก้าสายพันธ์โบราณที่สามารถกลายร่างเป็นสัตว์ได้ ⛔️นิยายเรื่องนี้ตัวเอกมีเพศรองเป็นอินิกม่าโอเมก้าที่ไรท์ได้ทำการขออนุญาตกับไรท์อีกท่านที่แต่งเกี่ยวกับอินิกม่าโอเมก้าไว้แล้วนะคะ⛔️ อัลฟ่า เพศรองที่มีอำนาจสูงสุดในโลกของ Omegaverse มีฟีโรโมนเฉพาะตัวเพื่อใช้กดข่มโอเมก้าในอาณัติของตนให้ยอมสิโรราบ อัลฟ่าสามารถปล่อยฟีโรโมนกดข่มแก่โอเมก้าที่ตัวเองหมายตาแล้วยังสามารถแผ่รังสีกดข่มที่มีฤทธิ์กดประสาททำให้คู่ต่อสู้รู้ถึงรังสีคุกคามไปยังอัลฟ่าด้วยกันให้เขาล่าถอยไปได้ รังสีกดข่มจะรุนแรงแค่ไหนขึ้นอยู่กับสายเลือดว่าเข้มข้นมากขนาดไหน อัลฟ่าจะมีปฎิกิริยาทางเพศสูงจนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้หากได้กลิ่นฟีโรโมนของโอเมก้าจนทำให้เกิดอาการรัทขึ้น อัลฟ่าสามารถทำให้โอเมก้าเพศชายหรือเพศหญิง และอัลฟ่าเพศหญิงตั้งครรภ์ได้แต่ไม่สามารถทำให้อัลฟ่าเพศชายด้วยกันตั้งครรภ์ได้ เบต้า เพศรองที่มีบทบาทน้อยที่สุดพละกำลังก็มีน้อยกว่าเพศรองอัลฟ่า หน้าตาก็ธรรมดาเกินไปเมื่อเทียบกับโอเมก้าและอัลฟ่า เบต้าชายสามารถทำให้เบต้าหญิง และโอเมก้าหญิงตั้งครรภ์ได้ แต่สำหรับอัลฟ่าเพศหญิงนั้นก็สามารถตั้งครรภ์ได้เหมือนกันแต่ % จะน้อยกว่าเพศรองอื่น ๆ โอเมก้า เพศรองที่ถูกด้อยค่ามากที่สุดเพราะฟีโรโมนของโอเมก้ามีผลกับปฎิกิริยาทางเพศของอัลฟ่ามาก หลายครั้งที่โอเมก้าต้องนอนกับคนที่ไม่ได้รักเพียงเพราะถูกฟีโรโมนกดข่มของอัลฟ่า หน้าตาของโอเมก้าชายจะดูอ่อนหวานและหนักไปทางน่ารัก น้อยคนนักที่จะมีความสวยงามมากกว่าความน่ารัก รูปร่างของโอเมก้าชายนั้นหุ่นจะบอบบางน่าทะนุถนอมและมีสะโพกที่ผึ่งผายเพราะฮอร์โมนส์เพศหญิงที่มีมากกว่าเพศรองอื่น อินิกม่าอัลฟ่า &amp; อินิกม่าโอ้เมก้า เพศรองที่หายสาบสูญไปนานเป็นเพศรองที่อยู่เหนือสุดในโลกของโอเมก้าเวิส อินิกม่าอัลฟ่า รูปร่างสูงใหญ่ร่างกายใหญ่โตมากกว่าอัลฟ่าทั่วไปหน้าตาจะคมเข้มในแบบฉบับของผู้นำ สามารถทำให้อัลฟ่า เบต้า และโอเมก้าทั้งชายและหญิงตั้งครรภ์ได้ และยังสามารถเปลี่ยนเพศรองของทุกเพศที่กล่าวมาข้างต้นให้เป็นโอเมก้าได้ทั้งหมด หลังจากถูกกัดคอสร้างพันธะ อินิกม่า โอเมก้า มีหน้าตาน่ารักอ่อนหวานน่าหลงใหลและมีมดลูกเหมือนโอเมก้าทั่วไปแต่มีรูปร่างสูงใหญ่กว่าอัลฟ่าหลายเท่า สามารถทำให้อัลฟ่า เบต้า และโอเมก้าทั้งชายและหญิงตั้งครรภ์ได้ แต่จะไม่สามารถเปลี่ยนเพศรองของทุกเพศที่กล่าวมาข้างต้นให้เป็นโอเมก้าได้ *สามารถตั้งครรภ์ได้ถ้ามีอะไรกับอัลฟ่า อินิกม่า โอเมก้า ที่สืบเชื้อสายมาแต่โบราณสามารถแปลงกายเป็นสัตว์ได้ รัทของอัลฟ่า&amp;ฮีทของโอเมก้า คือความรู้สึกที่ต้องการทางเพศมากกว่าปกติเปรียบได้กับการติดสัตว์ เมื่อเกิดอาการรัทหรือฮีท โอเมก้าและอัลฟ่าจะไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ คู่พันธะของอัลฟ่า เกิดจากการที่โอเมก้าโดนอัลฟ่ากัดที่บริเวณหลังคอเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ คนที่ถูกกัดคอจะไม่สามารถรับกลิ่นฟีโรโมนของอัลฟ่าตนอื่นที่ไม่ใช่คู่พันธะของตนได้ และจะไม่สามารถมีเพศสัมพันธ์กับคนอื่นนอกจากคู่ของตนได้อีก *พันธะที่เกิดจากอัลฟ่าด้วยกันกัดจะเป็นเพียงแค่พันธะเทียมเพราะบาดแผลที่ถูกสร้างพันธะจะค่อยๆ ลบเลือนหายไปตามการเวลาไม่คงอยู่ตลอดไป *พันธะที่ถูกสร้างโดยอินิกม่า ร่องรอยของการสร้างพันธะจะคงอยู่ติดตัวคู่ของอินิกม่าตลอดไปแต่จะมีร่องรอยเด่นชัดที่สุดคือร่องรอยของการถูกกัดครั้งแรกเพียงแค่ครั้งเดียว ฟีโรโมนของอินิกม่าโอเมก้า เหมือนกับโอเมก้าทั่วไปที่กลิ่นจะชวนให้อัลฟ่าหลงใหล แต่กลับโดนกลิ่นนั้นหลอกล่อให้ตกเป็นเบี้ยล่างของอินิกม่าและยอมพลีร่างกายให้ ความพิเศษของฟีโรโมนอินิกม่าโอเมก้าคือสามารถกดข่มอัลฟ่าที่ถือว่าอยู่ตำแหน่งสูงสุดในโลก OMEGAVERSE ให้ยอมสิโรราบได้

&quot;ห้ะ!! อะไรนะพลอยท้องเหรอ?&quot; น้ำเสียงที่ผมเปล่งออกมามันดังจนทำให้พลอยที่นั่งอยู่บนโซฟาถึงกับสะดุ้งแล้วก็ร้องไห้เสียงดังออกมา &quot;มันเป็นใคร?&quot; แม้จะเป็นคำถามที่ผมไม่อยากจะเอ่ยออกมาแต่ก็ต้องถามเพื่อหาตัวต้นเหตุของเรื่องนี้ &gt;&gt;&gt;&gt;&gt; &lt;&lt;&lt;&lt;&lt; อยากให้มันรู้ถึงความรู้สึกของคนที่ถูกมันฟันแล้วทิ้งอย่างไม่ใยดี แต่กลับถูกมันฟันแล้วบอกว่าจะรับผิดชอบ WTF แผนทุกอย่างของเขาพังหมดเพราะการจับตัวคนมาผิดของลูกน้อง

ชายรักชาย// ผมพลัดตกน้ำแล้วก็มาเกิดใหม่ในโลกของโอเมก้าเวิส ซ้ำร้ายร่างกายยังเป็นเงือกอีก ยังๆยังไม่พอยังจะให้ผมแต่งงานกับอัลฟ่าที่ผมไม่เคยเจอหน้าอีก หนีสิครับรออะไร! (พระเอก=เจ้าชู้ไม่เคยรักใครจริง) ตายแน่! ไอ้พาย

‘ญาณิน’ หญิงสาวแสนสวยอดีตเด็กขายภายในคลับหรูที่มีแขกประจำมากหน้าหลายตาคอยตามใจเธอมาตลอด จนทำให้หญิงสาวติดนิสัยเอาแต่ใจตัวเอง ปากร้าย ไม่สนใจใครมาจนถึงปัจจุบัน จนวันที่เธอมีลูก เธอก็ไม่เคยแสดงความรักกับเด็กคนนี้เลย จนกระทั่งการตายของเธอ มันทำให้เธอได้รู้ว่าคนที่รักเธอมากที่สุดนั้นก็คือ ‘ไออุ่น’ ลูกชายตัวน้อยของเธอเพียงคนเดียวเท่านั้น เมื่อท่านยมฑูตที่ทำงานพลาดให้โอกาสเธอได้กลับมาแก้ไข เธอจึงหวังที่จะได้แก้ตัวกับไออุ่นอีกครั้งด้วยการเป็นแม่ที่ดี แต่สิ่งที่เธอหวังคงต้องพึงพาน้ำเชื้อจากเขา ‘คุณปกรณ์’ ผู้ชายที่เธอเคยตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น จนปล่อยให้ตัวเองตั้งครรภ์กับเขาเพียงหวังที่จะได้จับเขา แต่เธอคนใหม่ที่ได้โอกาสกลับมาในอดีตจึงไม่คิดที่ยอมมอบหัวใจให้เขาอีก สิ่งที่เธอต้องการจากเขามีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น นั่นคือการที่จะทำให้ไออุ่นได้ถือกำเนิดขึ้นมา

‘ลั่นทม\' คือชื่อของดวงวิญญาณความจำเสื่อมที่เกิดในสมัยรัชกาลที่ 5 ‘คะนึงนิตย์\' ในวัยเด็กเป็นคนตั้งชื่อให้กับดวงวิญญาณดวงนี้ ความผูกพัธ์ของหนึ่งดวงวิญญาณ กับหญิงสาวหนึ่งคน จะเป็นอย่างไร ความรัก ความแค้นของดวงวิญญาณลั่นทมจะคลี่คลายไปในทิศทางไหนคิดตามอ่านได้ในนิยายเรื่อง “ลั่นทมสื่อรัก” กันนะคะ