เธอเป็นแม่ที่แสนร้ายกาจ และทำให้ลูกถึงแก่ความตายต่อหน้า เพื่อชดใช้ความผิดเธอจึงตายตาม แต่แล้วเธอกลับได้โอกาส ย้อนเวลากลับมาเพื่อแก้ไข ก่อนที่เธอกับลูกจะตายในวันเดียวกันกับอีกหนึ่งปีข้างหน้า ..โปรดติดตาม..

คำโปรยท่ามกลางแสงไฟระยิบระยับในงานเลี้ยงการกุศลระดับประเทศ เสียงแก้วไวน์กระทบกันและเสียงหัวเราะอย่างมีจริตจะก้านดังระงมไปทั่วโถงกว้าง แต่ทว่าความครึกครื้นทั้งหมดกลับชะงักลง เมื่อร่างระหงในชุดราตรีสีแดงเพลิงก้าวเข้ามา พร้อมกับเสียงตวาดที่แหลมสูงจนบาดลึกเข้าไปในความเงียบ"หน้าด้าน! ฉันบอกแล้วใช่ไหมเนตรทราย ว่าอย่ามาเสนอหน้าใกล้คู่หมั้นของฉัน!"เพียะ!ฝ่ามือเรียวบางตบลงบนใบหน้าของหญิงสาวร่างเล็กอย่างแรง จนเนตรทรายล้มลงไปกองกับพื้น ท่ามกลางเสียงอุทานด้วยความตกใจของแขกเหรื่อ ภริช ชายหนุ่มผู้สง่างามรีบถลาเข้าไปประคองเนตรทรายไว้ในอ้อมแขน สายตาที่เขามองสบตาเมลดานั้นเต็มไปด้วยความรังเกียจชิงชังอย่างปิดไม่มิด"หยุดบ้าเสียทีเมลดา เธอมันนางมารร้าย... จิตใจเธอทำด้วยอะไร ถึงทำร้ายคนไม่มีทางสู้ได้ลงคอ!"เมลดาเชิดหน้าขึ้น หัวเราะร่าด้วยเสียงที่ฟังดูสะใจที่สุดเท่าที่จะทำได้ "จิตใจฉันเหรอคะ? มันก็ทำด้วยความริษยาไงคะภริช อะไรที่ฉันไม่ชอบ ฉันก็จะกำจัดมันทิ้งไปให้พ้นทาง รวมถึงธุรกิจโง่ๆ ที่คุณกำลังจะเซ็นสัญญากับพ่อฉันด้วย ฉันสั่งให้คนของฉันทำลายมันทิ้งไปหมดแล้ว!""เธอมันเลวเกินเยียวยา..." ภริชกัดฟันกรอด "ออกไปให้พ้นหน้าฉัน ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทนกับผู้หญิงอย่างเธอ!""ไปแน่ค่ะ! เพราะเห็นหน้าคุณตอนนี้แล้วฉันก็สะอิดสะเอียนเหมือนกัน!"เมลดาหมุนตัวเดินจากไปอย่างทระนง รองเท้าส้นเข็มกระทบพื้นเสียงดังมั่นคง ทิ้งไว้เพียงเสียงสาปแช่งและสายตาดูแคลนที่ไล่หลังมา แต่ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่า... ในจังหวะที่เธอหันหลังกลับ แผ่นหลังที่เหยียดตรงนั้นสั่นเทาเพียงใด และดวงตาที่เคยแข็งกร้าวบัดนี้รื้นไปด้วยน้ำตาที่จวนเจียนจะหยดลงมาโปรดติดตาม...

ทะลุเข้ามาในนิยายเป็นตัวร้ายที่แสนสวย นอกจากจะถูกพระเอกที่โคตรเกลียดแสนเกลียดแล้ว ยังถูกเขาจัดหนักจัดเต็มตลอด นี่มันอะไรกันเป็นนางร้ายก็เปลืองตัวไปมั้ยเนี่ย! และที่สำคัญ ยังต้องเผชิญกับเรื่องราวมากมายที่ต้องทำให้ปวดหัว ที่สำคัญต้องหลบหน้าพระเอกที่ดูจะชอบมาพูดจากวนใจอยู่เรื่อยๆ ปวดกะบาลชะมัด

งงมาก อยู่ๆก็กลายเป็นนางร้ายในนิยาย ตอนจบก็แค่ตายเท่านั้นเอง ทำยังไงล่ะถึงจะรอด หลีกเลี่ยงสิไม่ต้องพบเจอพวกพระนางเลยยิ่งดี แต่โคตรจะซวยดันไปมีอะไรกับอีพระเอกปากร้าย เย็นชานี่สิ..ทำไงดีล่ะทีนี้ ฉันจะหนีพวกเจาเพื่อหลีกเลี่ยงจุดจบยังไงดี เห้อ!

บทนำ พันธะนิรันดร์หลังสิ้นสงคราม ในยุคบรรพกาลที่ใต้หล้าถูกแบ่งออกเป็นสามภพ คือ เทพ มนุษย์ และมาร สงครามระหว่าง 'แดนสวรรค์เก้าชั้นฟ้า' กับ 'ขุมนรกโลกันตร์' ดำเนินมานานนับหมื่นปีจนท้องฟ้ากลายเป็นสีเลือด เซียวเหวินโหยว มหาเทพผู้เย็นชาและไร้รัก ผู้อยู่เหนือปวงเทพทั้งมวล กระบี่ในมือเขาสังหารมารไปนับแสนเพื่อรักษาความสงบของภพสวรรค์ ทว่าคู่ปรับเพียงหนึ่งเดียวที่เขาไม่เคยเอาชนะได้อย่างเบ็ดเสร็จคือ ม่อหลันซือ พญามารผู้สง่างามทว่าโหดเหี้ยม เจ้าของเนตรสีเพลิงที่เผาผลาญทุกสรรพสิ่ง ในศึกตัดสิน ณ ยอดเขาคุนหลุน พลังของทั้งสองปะทะกันจนมิติเวลาบิดเบี้ยว แทนที่จะมอดไหม้ไปพร้อมกัน ชะตากลับเล่นตลกทำให้พวกเขาทั้งคู่สูญเสียตบะเทพและมารจนหมดสิ้น จากนั้นจึงตกลงมายังโลกมนุษย์ในสภาพที่ถูกผูกติดกันด้วย ด้ายแดงแห่งโชคชะตา ที่ตัดอย่างไรก็ไม่ขาด!.. 📢เรื่องราวจะเป็นอย่างไรโปรดติดตาม

อยากได้แฟนคนอื่นมาเป็นของตัวเองจนทำให้คู่รักที่สัญญาจะแต่งกันต้องแยกจาก ครั้งนี้เธอต้องยอมรับและรับผลของการกระทำ แค้นนี้ที่เธอทำเขา เขาจะเอาคืนให้สาสม..มินท์ ชยาภา ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ครอบครองหัวใจของเตชินทร์เตชินทร์ผู้เกลียดมิ้นท์เข้ากระดูกดำ...เขาและเธอจะลงเอยกันได้หรือไม่ฝากติดตามด้วยนะคะ

คำโปรย พีรยา ทอมบอยสุดเท่ห์ที่ไปทางไหนผู้หญิงก็กรี๊ดตาม เพราะความหล่อเหลาไม่แพ้ชายไทย เธอจึงเป็นความฝันของสาวๆมากมาย แต่ด้วยความรักสนุก กินเที่ยวเสเพล ทำให้พีรยาต้องเกิดอุบัติเหตุ รถคว่ำเพราะเมาแล้วขับ เธอเสียชีวิตในที่เกิดเหตุทันที ชนิกา หญิงสาวผู้สวยและรวยมาก พร้อมกับความร้ายกาจอย่างไม่สามารถหาที่ติได้ เธอพร้อมทำทุกอย่างให้ได้ คีรินมาเป็นของตัวเอง แต่เมื่อได้เขามาแล้วจนได้แต่งงาน คีรินก็ไปต่างประเทศทันทีทั้งที่ยังไม่หย่า กลับปล่อยให้ชนิกา ต้องโดดเดี่ยวอยู่ที่เรือนหอเรื่อยมา ด้วยความรัก ชนิการอคีรินสองปีเต็ม แต่ก็ไม่มีวี่เเววกลับมา ความเสียใจของชนิกาที่รอคอยเขาแล้วรอคอยเขาเล่า ทำให้เธอต้องดื่มเพื่อให้ตัวเองหลับในทุกๆคืน แต่คืนนี้กลับดื่มหนักกว่าทุกครั้ง ทำให้เธอเดินพลาดและตกบันได ลงไปในทันที เมื่อเป็นเช่นนั้นพวกคนรับใช้รีบกรูกันเข้ามาดู และก้มลงเขย่าตัวของชนิกาอย่างเบาๆ เมื่อไม่มีปฏิกิริยาใดๆ จึงพากันสงสัยและมองหน้ากันไปมา คนใช้คนหนึ่งค่อยยื่นนิ้วเข้าไปที่จมูกเพื่อดูว่าคุณชนิกายังหายใจอยู่หรือไม่ เมื่อสัมผัสได้ว่า ไม่มีการหายใจแล้ว ทุกคนถอยกรูกันออกมา และคนใช้อีกคนกำลังจะวิ่งไปโทรบอกกูภัย แต่อยู่ๆ ดวงตาคมเฉี่ยวกลับลืมขึ้นมาอย่างกระทันหัน พร้อมกับดีดตัวลุกนั่ง และหันหน้าพร้อมทำตาถมึงทึงมาทางเหล่าคนใช้ เมื่อทุกคนเห็น เสียงกรีดร้องก็ดังขึ้นลั่นบ้าน และวิ่งแจ้นกันไปคนละที่ "อะไรวะ กรี๊ดกันยังกะเห็นผี" พีรยาในร่างของชนิกาพูดขึ้น โปรดติดตามนะคะ..

พิชาภา เป็นบุคคลที่มีบุคคลิกที่เรียกว่าอินโทเวิร์สวันๆเอาแต่อยู่ในห้องอ่านนิยายน้ำเน่าแล้วเพ้อฝัน เธออยู่คนเดียวมาแต่ไหนแต่ไร เพราะครอบครัวได้จากเธอไป จะว่าไป เธอก็มีมรดกของพ่อแม่ที่ทิ้งไว้ให้เธอได้กินได้ใช้ ไปตลอดชีวิต โลกที่แสนอันตรายแบบนี้ เธอจะไม่ยอมออกไปไหนหากไม่จำเป็นจริงๆ  วันๆเอาแต่ขลุกอยู่ที่บ้าน อ่านแต่นิยายน้ำเน่า ของนามปากกาฟ้าพร่างดาว อยู่ๆสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่ออ่านนิยายของนามปากกานี้ทีไร พาลให้หมั่นไส้ตัวร้ายกับ พระเอกทุกที พิชาภา ทั้งอ่านทั้งแสดงความคิดเห็น พร้อมทั้งก่นด่าตัวร้ายเพราะอินเกินขณะ  พอเปิดเรื่องมานางร้ายวางยาพระเอก และกำลังจะ.. ได้เสียกัน จากนั้น..เรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่ออ่านไปด้วยกินแคปหมูไปด้วย เพราะนิยายเรื่องใหม่กำลังจะเปิดขาย แต่แล้ว ยังไม่ทันจะได้อ่านจบตอน  แคปหมูกลับติดคอ ทำให้เธอหายใจไม่ออก และวิ่งไปเอาน้ำไม่ทัน จากนั้นทุกอย่างก็มืดดับไป ... เธอจะต้องพบเจอกับอะไรที่ไม่คาดคิดอีกมากมาย อีกทั้งเป็นตัวร้ายเขาเป็นกันยังไงนะ .. โปรดติดโปรดติดตาม....

เกิดใหม่ทั้งทีให้เป็นตัวดีๆหน่อยก็ไม่ได้ หนำซ้ำชีวิตยังรันทดอีก นิยายตบจูบ อ่านแล้วมันดีต่อใจ แต่มาเจอเข้าจริงๆ อยากจะหนีไปให้ไกลสักร้อยๆครั้ง!

เมื่อชีวิตครอบครัวที่วาดฝัน กลับไม่เป็นดั่งที่ใจต้องการ การหย่าจึงเป็นสิ่งเดียวที่จะหลีกหนีความเจ็บปวดในครั้งนี้ได้ การกลับมาพบกันอีกครั้ง ทำให้เธอต้องพยายามหลีกหนีเขาเพื่อจะได้ลืมความทรงจำที่แสนปวดร้าวที่เธอและเขาเคยกระทำร่วมกันแต่เหมือนชะตากำหนด ดารินที่เคยร่ำรวยมหาศาลครอบครัวกลับล้มละลายหลังจากหย่าร้างกับธีรนัย ธีรนัยไม่เคยรู้เลยว่าหลังจากที่หย่ากับดารินไปแล้วเธอไปอยู่ที่ไหน จนวันที่เธอกลับมาเป็นพนักงานในบริษัทแห่งหนึ่งที่เขาเพิ่งจะเทคโอเวอร์ไปได้ไม่นาน ตำแหน่งเลขาคืองานที่เธอทำในตอนนี้แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือการกลับมาพบกันของเขาและเธอในช่วงเวลาที่พวกเขาทั้งคู่เติบโตขึ้นกว่าเดิมดารินจะทำเช่นไร หากจะลาออกภาระหน้าที่ก็บีบคั้นเธอเหลือเกิน เธอจำใจต้องทำงานและจำใจต้องอยู่รับใช้ธีรนัย เพราะรายได้ที่เธอได้รับในตอนนี้มันสูงกว่าที่อื่นๆเพราะภาระหน้าที่บังคับ เธอจึงไม่อาจปริปากพูดหรือบ่นใดๆได้ สิ่งเดียวที่ทำได้คือ ทำตามหน้าที่และอย่าเข้าใกล้เขาหากไม่ใช่เรื่องงาน ยิ่งดาริน ยิ่งทำเหมือนกับไม่เคยรู้จักกับเขานั่นยิ่งทำให้เขาสนใจในตัวเธอมากขึ้นเหมือนกับว่าดารินนั้นมีความลับอะไรบางอย่างที่ไม่สามารถบอกเขาได้ อยู่ๆธีรนัยกลับอยากรู้เรื่องส่วนตัวของเธอขึ้นมา นั่นยิ่งทำให้ดาริน เว้นระยะห่างจากเขามากขึ้น เมื่อได้รู้ถึงความเป็นจริงว่าเธอต้องเผชิญชีวิตอย่างไรหลังจากหย่ากับเขานั่นยิ่งทำให้เขารู้สึกผิดและเจ็บช้ำในหัวใจมากขึ้นกว่าเดิมกลับกลายเป็นตอนนี้ ดารินเย็นชายิ่งกว่าหินผาเสียอีก นั่นยิ่งทำให้เธอน่าค้นหามากกว่าเดิม จากผู้หญิงที่เคยมั่นใจในตัวเอง เคยตามจองล้างจองผลาญและหึงหวงเขา ทำร้ายคนรอบข้างมานักต่อนักมาตอนนี้ กลับดูเย็นชาไร้ความรู้สึกเขาจะต้องรู้ให้ได้ว่าดารินมีอะไรซ่อนอยู่ในใจเหตุใดเธอจึงไม่ยอม เข้าใกล้เขาเหมือนแต่ก่อนอารมณ์หึงหวงอาละวาดโวยวาย ไม่มีให้เขาได้เห็นเลยสักนิดอาจจะเป็นเพราะเธอนั้นโตขึ้นและมีความเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น เขาจะคิดมากไปทำไมในเมื่อเธอก็หย่ากับเขาไปเรียบร้อยแล้ว แต่ยิ่งอยู่ใกล้ กลับทำให้เขายิ่งอยากรู้ว่าดารินนั้นเป็นอย่างไรหลังจากที่หย่ากับเขาไปแล้ว โปรดติดตามอ่าน นะคะ

อวิ๋นฟ่งเป็นหนุ่มรูปงามมีนิสัยเย็นชารักสงบแดพลอยโจนได้แต่งงานกับเนี่ยเสี่ยวซานคุณหนูที่ชาวเมืองร่ำลือกันว่าหื่นกามสุดๆ เขาจะทำอย่างไรเมื่อคำร่ำลือนั้นเป็นเรื่องจริงนางช่างเป็นหญิงงามที่หน้าไม่อายเสียจริง  เขาพยายามหลีกหนีนางเพื่อพบนางน้อยที่สุด  ไม่เช่นนั้นเขาจะโดนนางลวนลามตลอด   จนทำให้ชีวิตแสนสงบของเขานั้นได้เปลี่ยนไป... จนเนี่ยเสี่ยวซานหมดกำลังใจที่จะตามเขา  นางจึงถอดใจ  คิดว่าจะหยุดล่วงล้ำเขา อวิ๋นฟ่งจึงเกิดเปลี่ยนใจเพราะหัวใจของเขาก็หวั่นไวเช่นกัน  เมื่อนางไม่สนใจตัวเองแล้วเขาจึงทำตัวใหม่เพื่อเรียกร้องความสนใจให้นางกลับมาสนใจเขาอีกให้ได้ นางจะมัดใจสามีด้วยวิธีใด  ติดตามคร้า....

สโรชาสาวผู้เย็นชาและรักความสงบ ต้องมาลื่นตกน้ำตายในวันฝนตก..แล้วเธอดันเผลอเข้าไปอยู่ในนิยายที่เธอซื้อมาอ่านเพียง1บทเธอเกลียดตัวร้ายมาก ทั้งสาปแช่งและก่นด่าแต่แล้ว เธอดันฟื้นในร่างของตัวร้ายที่เกลียด

หวังเยี่ยเอ๋อตามรักตามหึงหวงสามีหวังเซี่ยเหลียนไม่หยุดหย่อนจนวันนึงนางต้องตายเพราะความรักบังตาหากย้อนกลับไปได้นางจะไม่ขอรักเขาอีกลูกคือสิ่งเดียวที่นางจะมอบความรักทั้งหมดที่มีให้กับเขา

คำโปรยเรณิสรา ผู้หญิงร้ายกาจขี้หึง ทำทุกอย่างเพื่อให้สามีสนใจ จนกระทั่งทำร้ายต่อว่าลูกสาวเพื่อดึงความสนใจจากเขา จนวันหนึ่งเธอได้ตกลงจากตึกและเป็นเจ้าหญิงนิทรา ในระหว่างนั้นน้องอัยย์ลูกสาวของเธอ เฝ้ารอเธอทุกวัน เพราะสัญญาจากเธอ การหลับไปครั้งนี้ทำให้เธอได้รู้แล้วว่า น้องอัยย์คือสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของเธอ การฟื้นขึ้นมาครั้งนี้เป็นเหมือนดั่งปาฏิหาริย์ และสัญญาหย่าร้างที่จะต้องแยกกัน ในเวลา 1ปี นับจากนี้ ทุกลมหายใจของเธอ ทุกเวลา ทุกนาที ในเวลา1ปีนี้ น้องอัยย์คือสิ่งที่มีค่าที่สุดเท่าที่เธอมีมา ส่วนเขาเธอขอทำใจและไม่ยุ่งเกี่ยวอีกต่อไป...

ลี่หลินได้เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์แต่แล้วเธอกลับลืมตาขึ้นมาในร่างของฟางไห่เย่ คุณหนูแสนร้ายกาจของสกุลฟางที่ใครๆ ต่างเล่าลือว่านางนั้นดุร้ายยิ่งกว่าปีศาจ นางหลงรักตงอี้เทียน องครักษ์เสื้อแพร ที่เขานั้นกลับชอบพอกับ หลานเย่ซิน  มานาน  ลี่หลินจะทำเช่นไร  ในเมื่อต้องมาอยู่ในร่างของหญิงสาวที่ได้ขึ้นชื่อว่าร้ายกาจหนักหนา

หลิวม่านอี้หญิงสาวที่ตามราวีสามีไม่เลิกหานซั่วสามีที่เกลียดภรรยาเข้ากระดูกดำ สุดท้ายเธอก้อโดนความรักจากเขาทำร้ายจนตาย. ...เธอตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเอง ได้ย้อนเวลามา เมื่อ2ปีก่อนที่เธอจะตาย..

"อดีตที่ข้าเคยทำแม้จะผิดหนักหนาแต่ข้าก็จะยอมทน เพื่อลูกและชดใช้สิ่งที่ข้าตำผิดต่อเขา หากท่านไม่ใส่ใจหรือเกลียดชังข้า ก็ได้โปรดอย่ามายุ่งกับข้าอีก" การโหยหาความรักมาเป็นของตัวเองไม่ใช่การทำลาย แต่เป็นความรักที่มอบให้ต่างหาก ความผิดพลาดทำให้นางต้องจำยอม เพื่อ ลูก เท่านั้น

คำโปรย หลินจื่อซิน เสียชีวิตจากการตกน้ำเพื่อช่วยชีวิตเด็กคนหนึ่ง แต่แล้วเธอฟื้นขึ้นมา ในร่างของ หลินหลิน หญิงบ้าประจำหมู่บ้าน ที่มีลูกชายวัยห้าขวบดูแล บ้าไปแล้ว ให้ไปฟื้นในที่ดีๆ กว่านี้หน่อยก็ไม่ได้ เธอต้องเริ่มต้นใช้ชีวิตใหม่หมดทุกอย่าง  อาเป่าช่างน่าสงสารยิ่งนัก  เธอจะต้องดิ้นรน เพื่อเอาตัวรอด และลูกชายของหญิงบ้าคนนี้  จะต้องดีที่สุด หลินหลิน  จะเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเอง และลูกได้หรือไม่  และชาติกำเนิดของอาเป่า  พ่อของเขาคือใคร

คำโปรยหลิวอิงฮัวลูกสาวท่านเสนาบดีใหญ่นางเป็นคนอารมณ์ร้ายชอบเอาแต่ใจวันนึงนางเกิดต้องใจบัณฑิตหนุ่มหน้าใสจึงทำทุกทางเพื่อให้ได้เขามา..แต่นางหารู้ไม่ว่านางได้แต่งงานกับเทพบุตรที่แสนเย็นชา...เขาไม่ยอมแตะต้องเธอ...สือเทียนอี้บัณฑิตหนุ่มหน้าใหม่ที่พึ่งสอบจอหงวนได้หมาดๆ...เขาเป็นที่เลื่องลือไปทั่วแคว้นว่า เป็นชายรูปงามฉลาดหลักแหลม เป็นที่หมายปองของหญิงงามไปทั่ว....แต่หารู้ไม่..เขาได้มีหญิงงามในใจเขาแล้วนั่นคือ..หลานเสี่ยวเย่...ลูกสาวท่านรองแม่ทัพใหญ่แห่งแค้วนต้าฉู่...สือเทียนอี้เป็นแค่ลูกพ่อค้าเล็กๆจึงไม่มีอะไรเทียบเทียมนางได้เขาจึงตั้งใจลงสอบจอหงวนเพื่อความเท่าเทียมนางและหวังตกแต่งนางเป็นฮูหยิน...แต่แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

ซุนยี่ซิน ภรรยาเอกในท่านแม่ทัพใหญ่แห่งต้าหลาน นางเป็นคนโหดร้าย ทารุณ ทำร้ายอนุภรรยาทุกครั้งที่ทำให้นางไม่พอใจแม้ว่าท่านเเม่ทัพหลานหลงกลับมานางก็ยังคงร้ายกาจไม่ไว้หน้าแม้กระทั่งสามี  นางถึงขั้นโบยอนุภรรยาจนเกือบตายก็แค่เรื่องเล็กน้อย   จนทำให้นางต้องถูกขับไล่ออกจากจวน  ซุนยี่ซินสำนึกในความผิดที่นางได้กระทำ  หากแม้ขับไล่นางออกมาแล้ว  นางก็ต้องยืนหยัดสู้ต่อไป  นางไม่มีหน้ากลับไปหาบิดามารดาของนางอีก  เพราะเกรงว่า  สกุลของนางจะถูกเย้ยหยัน  นางจำใจต้องออกมาใช้ชีวิตแบบชาวบ้านทั่วไป  พร้อมลูกของท่านแม่ทัพที่ติดท้องนางมา  บัดนี้  นางไม่ใช่ฮูหยินใหญ่ของแม่ทัพอีกแล้ว  นางก็เป็นแค่อี้ซิน  ชาวบ้านธรรมดาๆคนหนึ่งที่จะต้องเลี้ยงดูบุตรให้ดี  "หลานหลงท่านจะไม่มีวันที่จะได้ลูกคนนี้ไปจากข้าแน่  ขับไล่ข้าออกมาแล้วขออย่าให้ข้าได้พบเจอเขาอีกเลย "