Yedi Yıl Önce
-Alarçin-
Burnumun dibinde gezinerek verdiğim nefesi dalgalandıran parmaklar yüzünden huylanarak araladığım gözlerim birkaç saniyelik bulanıklıktan sonra Rüya’nın su yeşili gözleriyle buluştu. Ayılmak için kurumuş dudaklarımı ıslatıp hırkamın izini almış yanağımı ovuşturarak başımı masadan kaldırdım ve yatmaktan tutulmuş boynumu esnettim. “Niye uyandırdın beni? Ne zorun var?”
"Horluyordun Alarçin, hani bir noktaya kadar sabrettim ama kükreme boyutuna ulaşınca derste olduğumuzu hatırlatmak için uyandırmam gerektiğini düşündüm."
Masaya geri düşmek isteyen başımı işaret parmağıyla durdurduğunda kaşlarımı çatmıştım.
"Ben horlamam." Kedi gibi uyur kalkarım, ne horlaması üstüme iyilik sağlık!
"Hı hiç horlamazsın zaten, aynı evde yaşamasaydık inanırdım bu dediğine ama asla
