บทที่29 การเดินทางระหว่างความเป็นกับความตาย
เช้าวันใหม่
“ฝันอะไรแปลกๆ ไปกินข้าวที่ร้านดีกว่าเช้านี้...” เสียงบ่นพึมพำของหญิงสาวร่างอวบอ้วนดังขึ้นเบาๆ ขณะลุกจากเตียง ใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มทอดสายตาออกไปนอกหน้าต่าง แสงแดดยามเช้าทอลอดผ้าม่านเข้ามาอย่างนุ่มนวล บอกถึงการเริ่มต้นของวันใหม่
เธอบิดขี้เกียจเบาๆ ก่อนเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำแต่งตัว พอเห็นเงาตัวเองในกระจกก็หัวเราะเบาๆ พลางแตะหน้าท้องตัวเองเบาๆ
“อีกไม่กี่วันก็จะไปดูดไขมันแล้วสินะ...” เธอพูดกับตัวเองอย่างขำๆ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาใครบางคน
“พี่มานพ วันนี้ณิรินจะไปกินข้าวที่ร้านนะคะ”
“ครับ ให้ไปรับไหมครับ?”
“ไม่ต้องเลยค่ะ พี่มานพดูแลร้านไปเถอะ เดี๋ยวณิรินไปเอง”
“ครับ ขับรถระวังด้วยนะครับ”
“ค่า~ แหม ทำอย่างกับหนูเพิ่งหัดขับอยู่ได้ แค่นี้นะคะ”
“ครับ”
ณิรินวางสายไปด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเปิดประตูเดินลงบันไดอย่างร่าเริง
“ป๊า ม๊า
