INTRO
พินนี่ เด็กสาววัยแรกรุ่น ที่อายุพึ่งจะครบ 20ปีในไม่กี่มาวันนี้! สาวน้อยรอคอยช่วงเวลานี้มาทั้งชีวิต เพราะนี่จะเป็นโอกาสของเธอที่จะขอเขาเป็นแฟน!
พินนี่ที่เติบโตมาในคฤหาสน์หลังใหญ่ ที่มีแต่ชายฉกรรจ์มากหน้าหลายตา ผลัดกันคอยเลี้ยงดูเธอจนโต ทำให้เธอมีนิสัยห้าวๆ แสนซนเป็นลิงเป็นค่าง แต่ก็จะกลายสาวน้อยถักเปียหวานอุ้มตุ๊กตาหมีตัวน้อยๆทันใดเมื่ออยู่กับ ผู้มีพระคุณ ของเธอ 'คุณป๋าศรัณย์' ชายวัยกลางคนที่เป็นผู้อุปการะเธอ และเป็นเจ้าของคฤหาสน์หลังนี้ รวมถึงเป็นเจ้าของชีวิต ชายฉกรรจ์หลายร้อยคนที่อยู่ใต้การปกครองของเขา
ตั้งแต่เด็กเมื่อเธอจำความได้ ก็มีแต่เขาที่เป็นโลกทั้งใบของเธอ เขาคอยเอาใจใส่ ตามใจ และแสนดีกับเธอที่หนึ่ง ไม่ว่าอะไรก็หามาให้ได้เสมอ ส่วนเหล่าชายฉกรรจ์ที่ช่วยเลี้ยงฉันเวลาที่คุณป๋าไม่ว่างฉันก็รักเหมือนกัน แต่ก็ไม่เหมือนกับความรู้สึกที่ฉันมีให้คุณป๋าหรอกนะ!
เมื่อรู้ใจตัวเองแล้วฉันก็คอยตามเอาใจเขาแอบดูแลเขาตลอดเวลา และอดทนรอวันที่เขาจะกลับมาเลี้ยงฉลองวันเกิดฉันย้อนหลัง
เพราะ คุณป๋าบอกว่าถ้าอายุครบ 20ปีเมื่อไหร่ ฉันสามารถขออะไรจากเขาก็ได้ !
แต่แล้วฝันหวานของฉันก็สลายหายวับไปกับสายลมเย็นๆที่พัดผ่านหน้าฉันไป เมื่อเห็นผู้หญิงคนหนึ่งเดินออกมาจากห้องนอนเขา!!
ผู้หญิงคนนั้นใส่แค่เสื้อคลุมอาบน้ำ!? ออกมาจากห้องนอนพร้อมกับชายหนุ่มคนที่เธอเฝ้ารอเขามาตลอด 10กว่าปี! เธอยืนตาค้างอยู่บนขั้นบันไดบนสุด ใกล้ๆหน้าห้องนอนเขา ตัวแข็งทื่อ! เขาไปทำธุระที่ต่างประเทศนานกว่า 5ปีตั้งแต่ฉันขึ้นม.ปลาย แต่เราติดต่อกันทางโทรศัพท์ตลอด แต่เขาไม่เคยบอกเลยว่าเขามีแฟนแล้ว! จนได้ยินจากพี่ๆบอดี้การ์ดว่า คุณป๋าเดอนทางมาถึงแล้ว กำลังพักผ่อนอยู่บนห้อง ฉันก็รีบวิ่งขึ้นมาเลยไม่รอฟังให้พี่เขาพูดจบ
ความฝันสลายไปต่อหน้าต่อตา ดวงตากลมโตร้อนผ่าว ความแดงเริ่มปรากฏขึ้นจางๆ ไม่นานน้ำตาก็เอ่อคลอ จวนจะไหลออกมา เธอหันหลังวิ่งไปอีกทาง ซึ่งคือห้องนอนของเธอ เธอปิดประตู ล็อกห้องแล้วนั่งชันขาพิงประตูร้องไห้ออกมาตัวสั่นเทา ซุกหน้าลงบนตักตัวเองโดยไม่ส่งเสียงออกมาสักแอะ มีแต่เสียงสะอื้นเบาๆเท่านั้น
เด็กสาวที่วิ่งหนีเข้าห้องไป ทำให้ไม่ทันได้เห็นสายตาที่แสนอบอุ่นมองตาหลังเธอไป พลางคิดในใจว่า...โตเป็นสาวแล้วเหรอเนี่ย เจ้าพินนี่..
"ใครหรอค่ะ" วดี หญิงสาวที่ผมคบหาด้วยต้ั้งแต่ไปดูแลธุรกิจที่ต่างประเทศ เธอคือนักธุรกิจที่ลงทุนกับเขา ผมคือเจ้าของ และผู้ถือหุ้นรายใหญ่ ด้วยความสวยความสาว ทัศนคติตรงกัน และอายุที่ห่างกับเขาไม่มากนักทำให้ พวกเขาตกลงใจคบหากัน ในความสัมพันธ์ที่เหมือนคู่นอน แต่มีความจริงจังขึ้นมา 1 ระดับ แต่ก็ไม่ผูกมัดกัน ซึ่งเธอก็ยอมรับได้ และผมก็รู้ด้วยว่าเธอมีเด็กหนุ่มที่เลี้ยงไว้หลายคน
"พินนี่ เป็นหลานผม" สายตายังจับจ้องไปยังประตูห้องที่พึ่งปิดไป
"แหม่ แอบมีเด็กซุกไว้ก็บอกมาเถอะค่ะ วดีไม่ว่าอะไรสักหน่อย คริ.."เธอปิดปากหัวเราะน้อยๆ ส่งสายตาเย้าแหย่เขาเพราะไม่เคยเห็นเขาเลี้ยงเด็กสาวคนไหนไว้ข้างกายเลยสักคน เมื่อตอนอยู่ต่างประเทศ ที่แท้ก็ซ่อนไว้ที่คฤหาสน์นี่เอง!
"ไม่ใช่เด็กแบบนั้น ผมเลี้ยงพินนี่มาตั้งแต่เธอ 3-4ขวบ..."ภาพวันวานปรากฏขึ้นในหัวชายหนุ่ม
"หืมม..จริงหรือคะ? ถ้าอย่างงั้นความสัมพันธ์ของคุณศรัณย์ กับเด็กคนนั้นก็แค่ลูกเลี้ยง กับพ่อเลี้ยง อย่างงั้นเหรอคะ?" ไม่น่าเชื่อเลย ว่าคนอย่างศรัณย์ จะมีจิตใจดีขนาดเก็บเด็กคนนึงมาเลี้ยงจนโตขนาดนี้
"ไม่ใช่หรอก ผมเลี้ยงเขาในฐานะลุงกับหลาน อีกอย่างไม่ใช่ผมคนเดียวที่เลี้ยงเธอมา ไอ้พวกเวรนั่นต่างหากที่ช่วยกันเลี้ยงพินนี่มาจนโต"เจ้าของคฤหาสน์ส่งสายตาไปทางชั้นล่างสุดที่มีลูกน้องเขาเดินกันอยู่ทั่วบ้าน
ซันเซ็ท ศรัณย์ พยัคฆ์อนันต์ หรือที่ลูกน้องเขาเรียกว่า นายใหญ่เสือ อายุอานามก็เข้าเลข 4แต่ก็ยังหนุ่มยังแน่น เหมือนชายวัย 30ต้นๆ ถึงจะไว้หนวดไว้เคราแต่ก็ดูแลอย่างดี หน้าตาคมคาย คิ้วเข้มหนา ดวงตาคม ตาสีน้ำตาลอมเขียวอ่อนๆ อาจจะดูเหมือนลูกครึ่งฝรั่ง แต่ที่จริงแล้วเขาเป็นคนไทยเชื้อสายจีน ที่หน้าตาค่อนข้างออกไปทางคมเข้ม เหมือนพ่อของเขา
ศรัณย์ ขึ้นเป็นนายใหญ่ของบ้าน พยัคฆ์อนันต์ ตั้งแต่อายุ 19 เพราะครอบครัวเขาโดนคุกคามจากศัตรูทางธุรกิจมืด ที่พ่อเขาดูแล จนทำให้ พ่อเราต้องจบชีวิตเพื่อปกป้องครอบครัว เขาเหลือแม่เพียงคนเดียว และเขาก็ยังเป็นลูกชายคนเดียวอีก ดังนั้น เขาจึงต้องขึ้นมาดูแลธุรกิจ และลูกน้องทุกคนที่ยังจงรักภักดี
ชายฉกรรจ์เหล่านั้นถึงแม้จะหน้าตาดุดันหน้ากลัว ดูเป็นนักเลง หยาบคาย แต่แม้จริงแล้วจิตใจดีมากๆ และจงรักภักดี พ่อนายใหญ่ คือคนที่ช่วยชีวิตพวกเขาไว้ไม่ให้ล้มตายไปเพราะพิษเศรษฐกิจเมื่อหลายสิบปีก่อน คนที่พวกเขารู้จักฆ่าตัวตายกันเพราะหมดหนทางทำมาหากิน ส่วนพวกเขาโชคดีมากที่ได้มาเจอนายใหญ่ตระกูลพยัคฆ์อนันต์ และรู้ดีว่า นายใหญ่เสือนั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่าพ่อของเขาซะอีก ด้วยความสำนึกบุญใหญ่หลวงครั้งนั้น จะให้พวกเขาทิ้งเด็กชายที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ กับนายหญิงให้เผชิญหน้ากับศัตรูรอบด้านได้อย่างไร
หลังจากขึ้นตำแหน่ง ศรัณย์ใช้เวลาไม่ถึง 3 ปี กู้สถานการณ์ทำให้ตระกูลกลับมายิ่งใหญ่ได้ดังเดิม หรืออาจจะมีอำนาจยิ่งกว่าเดิมก็ว่าได้ เมื่อมีอำนาจมากก็คอยกำจัดศัตรูที่ฆ่าพ่อเขา และนั้นก็ทำให้เขาต้องเลี้ยงดูเด็กน้อยคนนึงที่เป็นผลพวงมาจากการกระทำของเขา!
ลูกของศัตรูเขา! พินนี่กำเนิดมาจาก เด็กสาวแรกรุ่นวัยเพียง 17-18ปีเศษ แม่ของเธอเป็นหนึ่งในนางบำเรอที่ถูกจับมาขายและถูกกระทำชำเรา ไอ้แก่นั้นกักขังเด็กผู้หญิงไว้หลายคนไว้ในห้องใต้ดิน ที่คฤหาสน์ลับของมัน แม้แต่เมียมันก็ยังไม่รู้ เมื่อถึงวันที่เขาพาตำรวจมาบุกถล่มถิ่นมันโดยใช้เบาะแสที่ว่ามันซุกซ่อนยาเสพติดหลายแสนเม็ดไว้ที่นี่ กับข้อหากักขังหน่วงเหนี่ยวและค้ามนุษย์เล่นงานมัน
และนั่นทำให้เขาเจอเด็กตัวเล็กๆหน้าตาจิ้มลิ้ม นอนกอดร่างบางที่หายใจโรยรินอยู่ในห้องแคบๆ แม่เธอป่วยมานานแล้วแต่ไม่มีใครสนใจ ปล่อยให้เด็กสาวนอนรอความตาย ด้วยความสงสารจึงพาคนแม่ไปรักษาที่โรงพยาบาล ส่วนลูก ก็ให้แม่เขาดูแล ซึ่งตอนแรกก็จะให้แม่บ้านเป็นคนเลี้ยง แต่คุณแม่เขาเอ็นดูเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ แก้มแดงๆคนนี้มาก จึงขอรับไว้เอง
โชคร้าย แม่ของเด็กไม่สามารถรักษาชีวิตไว้ได้ เธอบอบช้ำเกินไป เนื่องจากบาดแผลที่เกิดจากการโดนชายชั่วรุมข่มขืนหลายวันหลายคืนติดกันหลังจากคลอดลูก ทำให้ป่วยด้วยโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ช่วงแรกที่ได้รับการรักษา เขาให้ลูกน้องไปสอบถามความเป็นมาของเธอและลูก
จึงได้ความว่า เธอเป็นเด็กต่างจังหวัดที่ถูกคนในหมู่บ้านหลอกมาขายเสี่ย เธอถูกไอ้ชั่วนั้นข่มขืนจนท้อง แรกก็ได้เงินรายเดือนมาประทังชีวิต แต่เมื่อคลอดออกมา มันก็ไม่แยแสอะไรเธออีก ไอ้ชั่วนั้นติดผู้หญิงใหม่แล้วทิ้งวนเป็นวงจรอุบาทว์ทุกครั้ง มันปล่อยให้เธอเลี้ยงลูกตามลำพัง ลูกน้องหลายคนเห็นเธออยู่คนเดียวก็ยกพวกมารุมทำลายเธอ ขณะที่ลูกน้อยยังนอนอยู่ข้างๆ..