มาเฟียพ่อทูนหัว

​ เปิดเทอมวันแรก - มีอา - สวัสดีค่าา ฉันชื่อ ' มีอา ' ตั้งแต่วันนี้ไปเหลืออีกแค่ปีเดียวฉันก็จะเรียนจบม. ปลายแล้ว และฉันก็ตั้งใจเอาไว้แล้วว่า เรียนจบเมื่อไหร่ฉันจะไปบอกรักกับผู้ชายคนนั้น ! " หุ ! หุ ! หุ !" มีความหัวเราะได้ชั่วร้ายมาก "หัวเราะอะไรน่ะ ?" เสียงของ ' ทีเจ ' เพื่อนร่วมชั้นเรียนของฉันในเอ่ยถามขึ้น มันคงเห็นว่าฉันนั่งยิ้มและหัวเราะคนเดียวอยู่นานเลยถาม "ดีใจน่ะสิ อีกแค่ปีเดียวก็จะเรียนจบแล้ว" "ถ้าอย่างนั้น ก็มีแฟนได้แล้วน่ะสิ " ทีเจมันพูดขึ้นมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ๆฉัน หมับ ! " ! " แล้วทีเจมันก็จับมือของฉันไปกุมไว้พร้อมกับส่งสายตาหวานซึ้งที่มองยังไงก็ขนลุกมากกว่า ! "จริงๆฉันก็คิดมานานแล้วนะว่าเธอน่ารัก ถ้ายังไงเราลองมาคบกันมั้ยมีอา" " ! " หะ ! หะ ! หาาาาา !! อยู่ๆมาบอกรักกันกลางห้องเรียนเนี่ยนะ !! ที่สำคัญไม่เคยรู้มาก่อนเลยจริงๆว่าทีเจมันจะคิดอะไรกับฉันแบบนี้ ! แต่อย่างที่เคยเกริ่นไป ฉันมีคนที่รักมากที่สุดอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นขอโทษด้วยนะทีเจที่ฉันต้องปฏิเสธนาย ! "คือฉัน. .!" แกร่ก ! ฉันยังพูดไม่ทันจบ จู่ๆก็มีผู้ชายคนหนึ่งโผล่เข้ามาแทรกกลางระหว่างฉันกับทีเจ และที่ยิ่งไปกว่านั้น เขากำลังเอาปืนจ่อหัวของทีเจอยู่ด้วย !! "มึง ! ปล่อยมือ ! แล้วออกไปไกลๆมีอาของกูเดี๋ยวนี้. . !" " ! " ทีเจหน้าซีดเป็นไก้ต้ม แล้วรีบปล่อยมือฉันทันทีเลยล่ะ "คุณป๋า ! ทำอะไรน่ะ !? เอาปืนลงเดี๋ยวนี้นะ ก็แค่คุยกันธรรมดาเอง !" ฉันหันไปบอกอีริคที่กำลังเอาปืนจ่อหัวของทีเจอยู่ ! นี่มันโรงเรียนและในห้องเรียนนะ ! โผล่มาตอนไหน ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย !? "มีอา. .! " "เฮือก !" แล้วอีคุณป๋ามันก็หันมามองหน้าฉันอย่างเอาเรื่อง ทำเอาฉันสะดุ้งเลยล่ะ ! ผู้ชายคนนี้เวลาดี ดีจนน่าใจหาย แต่เวลาร้าย พังราบเป็นหญ้าโล่งเตียนเลยเหอะ ! หมับ ! กรี๊ดดดดด ! จู่ๆอีคุณป๋ามันก็ดึงฉันเข้าไปกอด หัวใจของฉันนี่เต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมาข้างนอกเลยเหอะ แต่นี่ไม่ใช่เวลามาตื่นเต้นใดๆเฮ้ย ! นี่มันในห้องเรียน แล้วเพื่อนในห้องก็อยู่เยอะแยะเลยด้วย ! อาย ! เว้ย ! มีความอาย ! "มีอา ! จู่ๆก็รู้สึกเป็นห่วงและคิดถึงขึ้นมา คุณป๋าเลยมาหา" พูดจบก็กอดฉันแน่นเข้าไปอีก ! มึงเปลี่ยนสีหน้าและอารมณ์ได้รวดเร็วมากอีคุณป๋า ! "พอทีคุณป๋า ! หนูโตแล้วนะคะ !" ฉันบอกพร้อมกับผลักเขาออกเบาๆ ใช่ ! ตอนนี้ฉันโตเป็สาวแล้วนะ จะมากอดมาหอมทำกับฉันเป็นเด็กเหมือนเมื่อ6ปีก่อนไม่ได้แล้ว "มีอา ! ผู้ชายคนนั้นเป็นอะไรกับเธอเหรอ !?" ทีเจมันถามขึ้นมา หลังจากทีมันยืนเอ๋อไปพักใหญ่ แต่คนที่ตอบคำถามของทีเจไม่ใช่ฉันหรอก. . "ฉัน ' อีริค วิลสัน ' ใครคิดแต๊ะอั๋งลูกสาวฉันแม้แต่ปลายก้อย ตายสถานเดียว !" คุณป๋าพูดพร้อมกับยิ้มเหมือนภูมิใจมาก ที่สำคัญยังจ่อปืนไปที่ทีเจอีกต่างหาก ! แล้วเสียงอื้ออึงของเพื่อนในห้องก็ดังขึ้นแข่งกัน " พ่อ !" " พ่อเหรอ !?" "ยังหนุ่มอยู่เลย !" "หล่อ !" "มีปืนด้วย !" "ของจริงรึเปล่า !" และอีกสาระพัดคำพูดจนฉันเริ่มจะปวดหัว ใช่ ! ผู้ชายคนนี้เป็นพ่อทูนหัว ที่วุ่นวายมากที่สุดของฉัน และยังเป็นผู้ชายที่ฉันแอบรักมาตลอด6 ปี อีกด้วย ! ย้อนไปเมื่อ 6 ปีก่อน ตอนที่พ่อแม่ของฉันเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ ภายในงานศพคืนแรกที่เงียบเหงา ไม่มีแม้แต่ญาติพี่น้อง มีเพียงเพื่อนบ้านที่ช่วยกันจัดงานศพตามมีตามเกิด. . . . จู่ๆ อีริค หรือ คุณป๋าของฉันในตอนนี้ก็โผล่มาพร้อมกับจัดการทุกอย่างให้จนกระทั่งถึงวันเผา ' มีอา. . .ตั้งแต่วันนี้ไปฉันจะมาเป็นพ่อของเธอ ' เขาพูดขึ้นในตอนที่เราทั้งคู่ยืนมองกลุ่มควันที่พวยพุ่งขึ้นบนปล่องเมรุ ' พ่อ. .ของหนูเหรอคะ !? ' ฉันเงยหน้ามองอีริคที่ตอนนั้นเป็นเพียงคนแปลกหน้าอย่างสงสัย เขาเป็นชายหนุ่มที่หน้าตาดีมาก และที่สำคัญเขาดูหนุ่มเกินกว่าที่จะมีลูกอายุ12-13 ขวบอย่างฉัน ' ใช่ พ่อแม่ของเธอเคยดูแลฉันมาก่อน ดังนั้น. . ตั้งแต่นี้ต่อไปฉันจะดูแลเธอเอง จากนี้ไปเรียกฉันว่าป๊ะป๋านะ ' อีริคพูดพร้อมกับส่งยิ้มอบอุ่นมาให้ ฉันที่กำลังเคว้งคว้างมากในตอนนั้นโผเข้ากอดเขาไว้แน่นอย่างต้องการที่พึ่ง แล้วอีริคก็เป็นพ่อของฉันตั้งแต่วันนั้น. . . . แล้วเขาก็ยังเป็นรักแรกของฉันอีกด้วย และฉันก็ได้ตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจบ ม. ปลายเมื่อไหร่ ฉันจะบอกเขา. . . ' ว่าฉันรักคุณป๋า ' หลักจากงานศพผ่านพ้นไปฉันก็ย้ายไปอยู่กับเขา และมารู้ทีหลังว่าเขา. . .คือ ทายาทมาเฟียรุ่นต่อไป ! แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา สำหรับฉันแล้วอยู่ได้ทุกที่ทีมีเขา ตัดกลับมาปัจจุบัน หลังจากที่อีคุณป๋ามันเข้ามาก่อกวนถึงในห้องเรียนแล้ว มันก็นั่งเรียนอยู่กับฉันในห้องนั่นแหล่ะ ไล่เท่าไหร่ก็ไม่ยอมกลับ แม้แต่อาจารย์เองก็ไม่กล้าไล่เขา แหงล่ะ ! ใครมันจะกล้าไล่ล่ะ ก็เล่นเอาปืนขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะเรียน มีคนกล้าก็บ้าแล้ว หลังเลิกเรียน คุณป๋าก็พาฉันตรงกลับบ้าน ความจริงจะเรียกว่าบ้านก็ไม่ถูกนักหรอก มันน่าจะเรียกว่ากองกำลังทหารซะมากกว่า เพราะภายในบ้านทุกซอกหลืบมีแต่ลูกน้องของเขากระจายอยู่เต็มไปหมด "ยินดีต้อนรับกลับบ้านครับคุณอีริค/คุณหนูมีอา" พอเข้ามาภายในบ้านลูกน้องทุกคนจะต้องหยุดกิจกรรมที่ทำอยู่แล้วพร้อมใจกันโค้งทำความเคารพต้อนรับคุณป๋ากับฉันทันที. . .เป็นแบบนี้ประจำทุกวัน แต่บอกตรงๆเลยว่าอยู่มา6ปี ฉันก็ยังไม่รู้สึกชินสักทีที่จะต้องมีคนมาคอยต้อนรับแบบนี้ "ฉันกลับมาแล้ว" คุณป๋าเอ่ยขึ้นพร้อมกับถอดเสื้อสูทตัวนอกออกแล้วเหวี่ยงให้ลูกน้องคนหนึ่งที่เข้ามารับเสื้อไปอย่างรู้งาน "คุณป๋า ! ทีหลังอย่าเอาปืนไปขู่เพื่อนในห้องอีกนะคะ" พอเข้ามาในห้องนั่งเล่นฉันก็พูดเรื่องเมื่อเช้าทันที เอาปืนไปขู่เด็กอายุสิแปดมันเกินไป เป็นตัวอย่างไม่ดีด้วย เดี๋ยวเด็กๆจะเอาเป็นเยี่ยงอย่าง "ก็คุณป๋าเป็นห่วงมีอานี่คะ" มีคะ มีขา ตลอดแหล่ะ ! เวลาที่ฉันโกรธ หรือไม่พอใจเขาจะพูดแบบนี้ทุกที และฉันก็มักจะใจอ่อนซะด้วยสิ แต่ยังไงก็ต้องพูดบ้าง จะได้ไม่ทำอีก "คุณป๋า ! หนูโตเป็นสาวแล้วนะคะ" "ไม่ได้ !" "เฮือกก !!" จู่ๆอีคุณป๋ามันก็เสียงดังขึ้นมา แล้วยังหันมามองฉันตาขวางอีก ทั้งๆที่เมื้อกี้มันยังยิ้มอยู่เลย ! "โตเป็นสาวแล้วหมายถึงอะไร !? หมายความว่าคิดจะทำนู่นทำนี่กับผู้ชายที่คุณป๋าไม่รู้จักอย่างนั้นใช่มั้ย !?" ตอนนี้อีคุณป๋ามันพูดคนเดียวพร้อมกับทำหน้าได้น่ากลัวมาก ! คือ ? แล้วคิดอะไรไปไกลขนาดไหนนั่น แค่ฉันบอกว่าฉันโตเป็นสาวแล้วเนี่ย ทำไมอยู่ๆก็รู้สึกเพลียจิตขึ้นมาเฉยๆเนี่ยฉัน "คุณป๋าไม่ยอมให้ผู้ชายหน้าไหนมาแตะต้องลูกสาวของคุณป๋าเด็ดขาด !" ยัง. . .ยังไม่จบ. . "อีกอย่าง ! คุณป๋าไม่ชอบให้มีอายิ้มให้ใครด้วย เพราะฉะนั้นใครแตะต้องหรือแม้แต่ยิ้มให้ล่ะก็. . . ว๊ากกก !! มันต้องตายย !! ต้องฆ่ามันให้หมด !!!" หลักจากที่อีคุณป๋ามันพร่ำพูดคนเดียวเป็นนานสองนาน จู่ๆมันก็แหกปากขึ้นมาลั่นบ้านพร้อมกับยกมือขึ้นขยี้หัวไปมาเหมือนคนสติแตก ! ไม่สิ ! ฉันว่าเขาต้องสติแตกไปแล้วแน่ๆ แค่คิดก็เพี้ยนขนาดนี้เลยเรอะ !? โว้ยยยยยยย ! คนที่สติแตกมันน่าจะเป็นฉันมากกว่ามั้ย !? ที่ไปหลงรักคนที่ไม่ยอมเข้าใจอะไรเลยแบบอีคุณป๋าเนี่ย "อีริคบ้า ! ซื่อบื้อ ! งี่เง่า ! ปัญญาอ่อน !" ฉันตะโกนใส่หน้าเขาแล้วเดินหนีไปทันที งื้อออออ ! มีอาหัวร้อน "เดี๋ยวเถอะมีอา ! บอกกี่ครั้งว่าให้เรียกคุณป๋า แล้วเป็นลูกมาว่าพ่อแบบนั้นได้ยังไง กลับมาคุยกันเดี๋ยวนี้นะ !" เสียงของคุณป๋าดังไล่หลังมาแต่ฉันไม่สนใจ ไม่กลับโว้ยยย ! ไม่คุยแล้ว ! หัวร้อน ! เมื่อไหร่คนซื่อบื้ออย่างคุณป๋าจะเข้าใจ และมองว่าฉันเป็นผู้หญิง ไม่ใช่ลูกสาวซะที ! ดีล่ะ ! ฉันตัดสินใจแล้ว ! ก่อนที่จะไปบอกรักเขา ฉันจะทำให้เขามองฉันเป็นผู้หญิงให้ได้ ! คอยดู ! -มีอา-