ของขวัญที่ทำหล่นหาย

“แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู...” เสียงเพลงวันเกิดดังมาจากมุมหนึ่งของห้อง พร้อมกับร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มผู้หนึ่งเดินถือเค้กน่ารักออกมาทำให้เจ้าของวันเกิดสาวถึงกับยกมือปิดปากน้ำตารื้น เพราะนี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่มีคนจัดเซอร์ไพร์สวันเกิดให้เธอ และที่สำคัญที่สุดเขาคนนั้นคือชายผู้เป็นรักแรกและคนแรกของเธอ “แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทู...ยู” พอเพลงจบชายหนุ่มก็ยื่นเค้กวันเกิดมาตรงหน้าของเจ้าของวันเกิด “อธิษฐานก่อนเป่าสิมี่” มี่ หรือ มิรันดา ยิ้มรับก่อนหลับตาลงเพื่ออธิษฐานขอพรวันเกิดในใจ... ‘ขอให้พี่ดิวรักมี่คนเดียว และเราสองคนได้อยู่ร่วมฉลองวันเกิดแบบนี้ในทุกๆ ปีตลอดไป’ เมื่ออธิษฐานเสร็จหญิงสาวก็รีบลืมตาขึ้น และเป่าเทียนวันเกิดจนดับทั้งหมด “สุขสันต์วันเกิดนะมี่ พี่มีของขวัญพิเศษให้ด้วยนะ หลับตาก่อนสิ” หญิงสาวมองหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่ายอย่างสงสัย แต่ก็ยอมหลับตาลงรอคอย หากแล้วอะไรบางอย่างก็ทาบลงที่ต้นคอของเธอเบาๆ ทำให้ลมหายใจสะดุด หัวใจเต้นรัวแรง เมื่อหูได้ยินเสียงอ่อนโยนกระซิบที่ข้างหูเบาๆ “เป็นแฟนกันนะมี่...” มิรันดาหัวใจกระตุกวาบรีบลืมตาขึ้นมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างดีใจจนพูดไม่ออก มือคลำที่ลำคอก็พบว่ามันเป็นสร้อยเล็กๆ เส้นหนึ่งที่มีจี้เป็นรูปหัวใจเล็กๆ “ตอนนี้พี่ให้มี่ได้แค่นี้ แต่พี่สัญญานะว่าพี่จะพยายามให้มากกว่านี้ ถ้าพี่รวยเมื่อไหร่พี่จะขอมี่แต่งงานด้วยแหวนเพชรวงโตๆ เลยดีไหม...” เธอไม่ได้ต้องการแหวนเพชรวงโตอะไรนั่น แต่สิ่งเดียวที่เธอต้องการคือความรักและความซื่อสัตย์จากผู้ชายตรงหน้า ไม่ว่าเขาจะรวยหรือจนก็ช่างของเพียงดิฐกร หรือพี่ดิวรักเธอคนเดียวตลอดไปต่างหาก “ว่าไงล่ะ มี่จะยอมเป็นแฟนพี่ไหม” คนถูกถามยิ้มทั้งน้ำตา และตอบเขาด้วยการเขย่งปลายเท้าขึ้นจูบที่ริมฝีปากของคนรักอย่างซาบซึ้ง “เป็นแฟนมี่แล้ว ห้ามพี่นอกใจไปมองใครนะ มี่หวง” ดิฐกรคลี่ยิ้มมองสบตาสาวแก้มใสที่ยึดครองหัวใจเขาในยามนี้ทั้งดวง “มี่ก็ด้วย เป็นแฟนพี่แล้วห้ามมองหนุ่มคนอื่น มองพี่ได้คนเดียวรู้ไหม เพราะพี่หึง” ว่าแล้วคนขี้หึงก็ดึงตัวแฟนสาวหมาดๆ เข้ามาจุมพิตอย่างดูดดื่ม พร้อมกับกระซิบที่ข้างหูเธอเบาๆ “พี่ยังมีของขวัญอีกชิ้นให้มี่ด้วยนะ” มิรันดาเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ เธอยังมึนงงกับรอยจูบแสนหวานเร้าใจของเขาไม่หาย สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว “ของขวัญอะไรคะ” “ตัวพี่ วันนี้พี่เป็นของขวัญของมี่ อยากจะปู้ยี่ปู้ยำยังไงก็เชิญเลย พี่ยอมมี่ทุกท่า เอ๊ย! ทุกอย่างเลยนะที่รัก” ดวงตาคนพูดทอประกายวิบวับซุกซนชวนให้คนถูกมองใจสั่นหวิวหวั่นไหว ที่ผ่านมาเธอและเขาไม่เคยเกินเลยกันมากไปกว่าการจับมือ หอมแก้ม หรืออย่างมากก็กอด จูบเท่านั้น แต่ครั้งนี้ลางสังหรณ์ของมิรันดามันบอกว่า... เธอเสร็จเขาแน่! เอ...คิดอีกที เขาต่างหากที่จะเสร็จเธอ “ยอมมี่จริงๆ นะ” “ยอมทุกอย่าง ยอมมี่คนเดียว” “สัญญาแล้วนะ” “สัญญาด้วยเกียรติของลูกเสือ พี่จะรักมี่คนเดียว ถ้าพี่รวยเมื่อไหร่ พี่จะขอมี่แต่งงาน” “พี่พูดแล้วนะ ห้ามผิดสัญญาด้วย” ดิฐกรรวบตัวหญิงสาวเข้ามากอดแนบอกแทนคำตอบ “แน่นอน พี่ไม่ผิดสัญญากับคนที่พี่รักแน่ ถ้าไม่เชื่อ พี่ยอมให้มี่มัดจำพี่ก่อนก็ได้นะ” ดวงตากรุ้มกริ่มทอดมองใบหน้าสวยหวานของแฟนสาวอย่างมีนัยยะ และเมื่อเห็นสายตาหวานซึ้งที่มองตอบกลับมา เขาก็ช้อนร่างของเธอขึ้นมาอุ้ม พร้อมกับตรงดิ่งไปที่เตียงนอนเพื่อมัดจำคำสัญญาอย่างเร่าร้อน ก่อนที่เสื้อผ้าของทั้งสองจะค่อยๆ หลุดจากร่างกายทีละชิ้นๆ จนท้ายที่สุดก็เหลือเพียงชุดวันเกิดเท่านั้น...