ขังรักนายสารเลว

เด็กสาววัยยี่สิบสองปีที่กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่บ่งบอกได้เลยว่า เธอกำลังนอนหลับอย่างสบายใจ ใบหน้าสวยปากนิดจมูกหน่อย มองแล้วน่ารักสิ้นดี เธอนอนอยู่ในห้องเล็ก ๆ กับเตียงเล็ก ๆ ที่ไม่ได้ใหญ่หรูอะไรนัก เธอหายใจเข้าและหายใจออกอย่างสม่ำเสมอ ใบหน้าจิ้มลิ้มที่ดูไม่มีพิษภัยอะไรแม้แต่น้อยแต่ในขณะที่เด็กสาวกำลังนอนหลับอยู่นั้น จู่ ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นมาอย่างดัง ปั้ง! ปั้ง! ปั้ง! เสียงเคาะประตูดังขึ้นมาอย่างแรงจนทำให้เด็กสาวที่กำลังนอนหลับอยู่นั้นถึงกับสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจ “อือ” ทิวาสะลึมสะลือตื่นด้วยความงัวเงียไปหมดพลางมองไปที่นาฬิกาก็พบว่านี่เพิ่งจะตีหนึ่งเอง เด็กสาวคิดเลยว่าคนที่เคาะประตูเธอนั้นไม่ใช่ใคร หากไม่ใช่ธันวาชายหนุ่มที่แสนใจร้ายและเป็นปีศาจร้ายสำหรับเธอ ปั้ง! ปั้ง! ปั้ง! เสียงเคาะประตูดังขึ้นเรื่อย ๆ จนร่างบางทนไม่ไหวจึงเดินไปเปิดประตูให้อย่างง่ายดาย ทั้งที่ในใจก็ไม่อยากเปิดเผชิญหน้ากับคนตัวสูง “ช้าว่ะ” หลังจากที่เด็กสาวเปิดประตูแล้ว ธันวาก็เดินเข้ามาในห้องเล็กด้วยความอารมณ์เสียอยู่ไม่น้อยแถมยังได้กลิ่นแอลกอฮอล์จากร่างสูงอีกด้วย “คุณธันมีอะไรเหรอคะ” ทิวาเอ่ยถามด้วยความสงสัย ทำไมเขาถึงต้องมาหาเธอทั้งที่นี่ก็เพิ่งจะตีหนึ่งเอง “ทำไม ฉันมาหาเธอไม่ได้หรือไง” ชายหนุ่มถามแล้วมองใบหน้าสะสวยของเด็กสาวตรงหน้าด้วยแววตาที่ไม่พอใจเสียเท่าไหร่นัก ทำไมเขาจะมาหาเธอไม่ได้ “……” เด็กสาวเลือกที่จะเงียบไม่พูดอะไรออกมาต่อเพราะไม่อยากต่อปากต่อคำกับคนตัวสูง เพราะยังไงเธอก็แพ้เขาอยู่ดี หมับ! “อ๊ะ!” เสียงหวานร้องออกมาด้วยความเจ็บริเวณข้อมือของตัวเอง เมื่อถูกมือหนาจับกระชากอย่างแรงจนตัวเธอเซไปชนกับแผงอกแกร่งของเขา “ฉันถามไม่ได้ยินหรือไง!” ธันวาขึ้นเสียงใส่คนตัวเล็กจนทำให้เธอสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจอยู่ไม่น้อย แรงบีบที่ข้อมือเล็กเริ่มแรงขึ้นเรื่อย ๆ “คุณธันช่วยปล่อยแขนวาก่อนได้ไหมคะ วาเจ็บ” เธอเอ่ยบอกด้วยแววตาที่อ้อนวอนเป็นอย่างมาก แต่ก็ไม่ได้เรียกความสงสารจากเขาได้เลย ธันวาไม่สนใจในคำร้องขอของเด็กสาว เขาเกลียดเธอคนนี้ ตั้งแต่เธอเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ ชีวิตของชายหนุ่มก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงทิวาเข้ามาแย่งทุกอย่างไปจากเขา “ฉันต้องทำตามที่เธอบอกไหมทิวา” ฟึบ! ธันวาจับเรียวข้อมือเล็กของเด็กสาวเหวี่ยงเธอลงเตียงอย่างแรง ทำให้ใบหน้าสวยแสดงสีหน้าเหยเกออกมาด้วยความเจ็บและจุกไปพร้อม ๆ กัน ธันวามักรุนแรงกับเธอตลอด “ฮึก วาเจ็บค่ะ” ดวงตากลมโตพร่ามัวไปด้วยหยาดน้ำตาแรงเหวี่ยงของธันวา ทำให้ร่างบางที่ไม่ทันตั้งตัวอะไรปวดร้าวทั้งตัว “เดี๋ยวมึงได้เจ็บมากกว่านี้” คำพูดที่เปลี่ยนไปจากเมื่อครู่ทำให้เด็กสาวชะงักขึ้นมา แววตาคมกริบมองใบหน้าสะสวยของเด็กสาวด้วยความดุดัน ก่อนจะมัดมือเธอเอาไว้เหนือหัวโดยใช้เข็มขัดของเขา การกระทำของชายหนุ่มสร้างความตื่นกลัวแก่ร่างเล็กอยู่ไม่น้อย เธอกลัวสัมผัสที่แสนรุนแรงของชายหนุ่ม เธอไม่อยากโดนแบบนั้นอีก ปึก! ทิวาใช้จังหวะที่ชายหนุ่มเผลอโดยการกระแทกเข่าเข้าใส่กลางเป้ากางเกงของเขาอย่างแรง จนทำให้ธันวาที่ไม่ได้ตั้งตัวอะไรล้มอยู่ข้างกายเด็กสาว ทิวาที่ได้โอกาสจึงพยายามดึงเข็มขัดออกไปก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงเพื่อเตรียมตัวจะวิ่งหนี หมับ! แต่ก็ช้ากว่าร่างสูงที่เข้ามาจับข้อแขนเล็กของเธอเอาไว้ได้เสียก่อน “มึงกล้าทำกูมากขนาดนี้เลยเหรอ ทิวา!” ธันวาตะคอกใส่ร่างเล็กเสียงดังก่อนจะเหวี่ยงเธอไปที่ผนังห้อง ทำให้ร่างเล็กชนกับผนังห้องอย่างแรง “อ๊ะ! อึกเจ็บ” “เดี๋ยวมึงได้เจ็บมากกว่านี้” แคว่ก! ธันวาฉีกกระชากชุดนอนตัวบางของเด็กสาวออกไปทันที จนทำให้ขาดวิ่นไปหมด ทิวาเบ้หน้าด้วยความเจ็บ แต่สายตาก็เหลือไปเห็นนาฬิกาที่วางอยู่ใกล้ ๆ ปึก! “โอ๊ย !” ธันวาร้องลั่นด้วยความเจ็บ เมื่อทิวาหยิบนาฬิกาที่อยู่บนหัวเตียงฟาดเข้าที่ศีรษะของธันวาอย่างแรง เธอรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดผลักคนตัวสูงออกก่อนจะวิ่งไปที่หน้าประตูด้วยความดีใจ ในขณะนั้นเองก็ช้ากว่าธันวาที่เข้ามากระชากแขนเล็กจนเซเข้าไปชนกับแผงอกแกร่งของเขาอีกครั้ง “อ๊ะ! ปล่อยนะฮึกปล่อย” เธอสะอื้นไห้ด้วยความหวาดกลัวเป็นอย่างมาก สีหน้าท่าทางของธันวาตอนนี้ดูน่ากลัวมากเลย เธอไม่อยากเผชิญหน้ากับเขา “มึงกล้ามากนะที่ทำกับกูแบบนี้!” นํ้าเสียงเกรี้ยวกราดของชายหนุ่มแสดงได้เลยว่าตอนนี้เขากำลังโมโหมากแค่ไหน ต่างจากร่างบางตรงหน้าที่ยืนตัวสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัว เธอพยายามดิ้นออกจากพันธนาการของชายหนุ่มร่างสูง แต่ก็ไม่เป็นผลเพราะตัวเธอเล็กสูงถึงแค่แผงอกแกร่งของชายหนุ่มเท่านั้น “ฮือ ปล่อยวานะออกไปฮึก วาสัญญาว่าจะไม่มาให้คุณธันวาเห็นหน้าอีกเลย ขอแค่ปล่อยวาไปเท่านั้น” เธอพยายามออกอุบาย “มึงพล่ามเหี้ยอะไรนักหนาวะ! มึงดูสิ่งที่มึงทำกับกูก่อนมึงแหกตามึงดู!” ธันวาเอ่ยด้วยนํ้าเกรี้ยวกราดพร้อมกับจ้องใบหน้าสะสวยที่เต็มไปด้วยหยาดนํ้าตา เนื้อตัวสั่นเทิ้มไปหมดด้วยความกลัว แต่มันก็ไม่ได้ทำให้คนอย่างธันวานั้นเห็นใจหรือสงสารเลยแม้แต่น้อย “กรี้ด!” มือหนาจับร่างเด็กสาวเหวี่ยงลงเตียงอีกครั้งก่อนจะหยิบเข็มขัดของตัวเองแล้วเอาไปมัดข้อมือเล็กไว้กับเตียงอีกครั้ง พร้อมกับลุกขึ้นยืนถอดเสื้อผ้าของตัวเองช้าๆ อย่างคนใจเย็นแต่ต่างจากเด็กสาวที่เนื้อตัวสั่นเทิ้มไปหมด เธอกลัวเหลือเกิน “ฮึ ร้องไห้แหกปากให้ตายยังไงก็ไม่มีใครมาช่วยมึงหรอก” เพียงไม่นานธันวาก็อยู่ในร่างเปลือยกาย สายตาคมไล่มองเรือนร่างเด็กสวยด้วยความหลงใหล เขาชอบร่างกายของเธอเพราะมันเป็นของเขาเพียงคนเดียวที่จะได้ครอบครองมัน ธันวาจับเรียวขาสวยทั้งสองข้างแยกออกจากกันเขาเข้าไปนั่งตรงหว่างขาก่อนจะดันแก่นกายใหญ่เข้าเนินสาวสุดแรง สวบ! “กรี้ด!” ทิวากรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เมื่อมีสิ่งแปลกปลอมถูกแทรกเข้ามาในเนินสาวจนมิดด้ามต่างจากชายหนุ่มที่เงยหน้าครางด้วยความเสียวซ่านไปทั่วลำ เขาก้มมองส่วนเชื่อมต่อของเขาและเธอด้วยความพึงพอใจมันแสดงถึงว่าเขามีสิทธิ์ทุกอย่างในตัวเธอ! ปึก! ปึก! ปึก! ธันวาเริ่มกระแทกแก่นกายของตัวเองเข้าออกในร่องสาวด้วยความหนักหน่วง เขาไม่สนใจว่าเด็กสาวจะเจ็บปวดเพียงใดเขาสนแค่ว่าจะต้องเสร็จอย่างเดียว ทิวาตัวกระเด็นกระดอนไปตามแรงกระแทกจากคนตัวสูงมอบให้ ใบหน้าสวยเบ้หน้าด้วยความจุกปนเจ็บมันไม่มีแม้แต่ความเสียวซ่าน “อ๊า มันแน่นมาก” “อึก วาจุกไม่เอาแล้ว อื้อ!” ไม่ทันที่ทิวาจะพูดจบชายหนุ่มก็โน้มตัวมาจูบแลกลิ้นด้วยความดูดดื่ม เขาใช้มือบีบเข้าที่เนินอกใหญ่เกินวัยของเด็กสาว เขาคลั่งไคล้ในตัวของทิวา ส่วนสะโพกสอบออกแรงกระแทกด้วยจังหวะหนักหน่วงโดยไม่สนใจเลยว่าคนใต้ร่างจะเจ็บปวดเพียงใด “อ๊า! ทำไมแน่นอะไรแบบนี้เสียวหัวฉิบหาย” “จะเจ็บ วาเจ็บวาไม่เอาแล้วฮึก” เสียงสะอื้นไห้ยังคงดังต่อเรื่อยๆ ต่างจากธันวาที่เริ่มออกแรงกระแทกให้เร็วและแรงขึ้นเมื่อรู้สึกว่าตัวเองใกล้จะถึงฝั่งฝัน ปึก! ปึก! ปึก! “โอ้ว!” เพียงกระแทกเข้าออกไม่กี่ครั้ง เขาก็ปลดปล่อยนํ้ากามสีขาวขุ่นของตัวเองเข้าไปข้างในกายสาวจนมันเอ่อล้นออกมา ธันวาจับเด็กสาวให้อยู่ในท่าคลานเข่าโดยที่มือของทิวานั้นยังถูกมัดไว้กับหัวเตียง เขาจับแก่นกายใหญ่ของตัวเองตีเข้าที่บั้นท้ายกลมงอนแล้วดันเข้าไปข้างในกายสาวจนสุดความยาวของลำ สวบ! ปึก! ปึก! ปึก! “เอากี่รอบก็แน่นว่ะ” เพียะ! เพียะ! เพียะ! มือหนาฟาดเข้าที่บั้นท้ายกลมงอนของเด็กสาวด้วยความมันเขี้ยว ก่อนจะแก้เชือกที่มัดมือของเด็กสาวออก เขากระชากผมจนทิวาต้องเงยหน้าด้วยความเจ็บศีรษะของทิวานั้นเกยบนไหล่ของเขาในขณะที่สะโพกสอบนั้นออกแรงกระแทกแรง ๆ เพื่อส่งตัวเองให้ถึงฝั่งฝัน ร่องสาวตอนนี้กลายเป็นสีแดงชํ้าและมีเลือดซิบออกมาเพราะถูกกระทำด้วยความรุนแรงจากคนตัวสูง เนินอกกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงกระแทกอันหนักหน่วงจากคนตัวสูง ปึก! ปึก! ปึก! "อ๊า!" "ฮึก" เพียงกระแทกแก่นกายใหญ่ไม่กี่ครั้งก็ปลดปล่อยนํ้ากามของตัวเองเข้าร่องสาวอีกครั้ง ทิวาทิ้งตัวลงบนเตียงด้วยความหอบเหนื่อยก่อนจะดึงผ้าห่มมาคลุมตัวเองเอาไว้ "หึจำเอาไว้อย่ามาซ่ากับกูอีก" ธันวาเอ่ยแล้วเดินเข้าห้องนํ้าเพื่อชำระร่างกายของตัวเอง ปล่อยให้เด็กสาวนั้นนอนร้องไห้นํ้าตาอาบแก้มทำไมฟ้าถึงใจร้ายกับเธอนักทำไมถึงต้องส่งให้เธอเกิดมาเจอเรื่องเลวร้ายแบบนี้ด้วย เธอทำอะไรผิดใหญ่หลวงมากขนาดนั้นเหรอ ทำไมคนตัวสูงถึงเกลียดเธอมากถึงเพียงนี้ เด็กสาวได้แต่นอนคิดแล้วสะอื้นไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวดใจและร่างกาย บางทีเธอควรจะตาย ๆ จากโลกใบนี้ให้หมดปัญหาทุกอย่างลง