เล่ห์หัวใจจอมบงการ

บริษัทเมธา เครือเมธากรุ๊ป รองเท้าหนังแบรนด์ดังส่งเสียงกระทบพื้นเป็นจังหวะมั่นคงในทุกย่างก้าว เมื่อเจ้าของมันเดินตรงออกจากลิฟต์ไปยังด้านหน้าของบริษัท ซึ่งนั่นสามารถเรียกสายตาทุกคู่ของผู้ที่ิิอยู่ในบริเวณนั้นให้หันมามองพร้อมกัน ก่อนจะกล่าวคำอำลาด้วยท่าทีแสดงความเคารพนอบน้อมต่อเจ้าของบริษัท ทุกคนต่างรีบยกมือขึ้นไหว้และเอ่ยลาอย่างสุภาพ อย่างที่เคยทำเป็นประจำทุกวัน "สวัสดีครับคุณธัญ / สวัสดีค่ะคุณธัญ" "สวัสดีทุกคน" ชายหนุ่มรับไหว้ตามมารยาทเหมือนที่เคยทำทุกครั้งเช่นกัน ยามทั้งสองคนที่เฝ้าอยู่หน้าประตูรีบเปิดมันออกเตรียมไว้ เพื่ออำนวยความสะดวกให้ผู้เป็นนายอย่างรู้หน้าที่ ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทเนื้อดีสีดำสนิทก้าวขึ้นรถยนต์ส่วนบุคคลสุดหรูหราราคาแปดหลัก ก่อนจะถอดเสื้อสูทออกจากร่างตามด้วยเน็กไทด์ เหลือไว้เพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวข้างในแล้วปลดกระดุมที่คอเสื้อลง พับแขนขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้ตนอยู่ในอิริยาบถที่สบาย หลังจากปิดประตูรถให้เจ้านายเสร็จ นายชดคนขับรถประจำบ้านอัครเมธากุลก็เดินอ้อมไปอีกทางแล้วขึ้นมานั่งประจำตำแหน่งคนขับ "วันนี้คุณธัญจะไปที่คอนโดหรือว่ากลับบ้านครับ" ใบหน้าคมก้มมองนาฬิกาที่ข้อมือ เพื่อจะดูว่าตอนนี้เป็นเวลาเท่าไหร่ คนที่เขาต้องการจะไปเจอยังอยู่ที่ทำงานหรือว่ากลับบ้านไปแล้ว ซึ่งคำตอบที่ได้ก็คือเธอคงจะกลับบ้านแล้ว "ไปบ้านพลอยลดา" ชายหนุ่มตอบเพียงสั้นๆ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเลื่อนหาเบอร์ของคนที่ต้องการ ตามด้วยกดโทรออก "ได้ครับ" นายชดตอบรับแล้วมุ่งหน้าไปทางบ้านเดชาธำรงฤทธิ์ซึ่งเป็นที่อยู่ของหญิงสาวเจ้าของชื่อนั้นทันที รอสายอยู่สักพักพลอยลดาก็รับโทรศัพท์ [ สวัสดีค่ะธัญ คุณมีอะไรรึเปล่าคะ ] "วันนี้ผมจะเข้าไปหาลดาที่บ้านนะ เดี๋ยวจะไปทานข้าวกับคุณลุงคุณป้าด้วย ไม่เกินหนึ่งชั่วโมงน่าจะถึง" [ ได้ค่ะ ] "ผมพึ่งรู้ข่าวที่เฌอแตมเข้าไปวุ่นวายระรานคุณ ขอโทษด้วยนะครับ ตอนนี้ผมคุยกับเธอเข้าใจแล้ว มันจะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้นซ้ำอีกอย่างแน่นอน ผมสัญญา" [ เรื่องนั้นไม่เป็นไรหรอกค่ะธัญ ลดาไม่ได้คิดมากอะไร มันไม่ใช่ความผิดของธัญด้วย เธอก็คงหึงหวงคุณตามประสาคนที่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกัน ซึ่งตามความจริงแล้วเธอมาก่อนลดาด้วยซ้ำ ลดาเข้าใจค่ะ ] "ขอบคุณนะครับที่เข้าใจ แต่ถึงยังไงมันก็เป็นความผิดของผมอยู่ดี เรื่องแบบนี้มันไม่ควรเกิดขึ้นกับคุณ" [ ช่างมันเถอะค่ะ อะไรที่ผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไป แค่เธอไม่มายุ่งวุ่นวายอะไรกับลดาอีกก็พอแล้วค่ะ ] "ครับ แล้วเดี๋ยวยังไงอีกหนึ่งชั่วโมงเจอกันนะ" [ ได้ค่ะ เดี๋ยวลดาไปเรียนให้คุณพ่อคุณแม่ทราบว่าคุณจะเข้ามาทานข้าวด้วยนะคะ ] "ครับ" หลังจากวางโทรศัพท์จากหญิงสาว เขาก็เลื่อนหาเบอร์โทรศัพท์อีกเบอร์ที่เมมเอาไว้ สัญญาณรอสายดังอยู่เพียงไม่กี่วินาที คนปลายสายก็รีบรับโทรศัพท์ของเขา พร้อมกรอกเสียงกลับมาอย่างร้อนรนปะปนกับความกระตือรือร้น [ สวัสดีครับคุณธัญ ต้องการให้ผมรับใช้อะไรกรุณาบอกมาได้เลยนะครับ ผมขอโอกาสแก้ตัวจากครั้งที่แล้วกับความผิดพลาดนั้น นึกว่าจะเสียลูกค้าคนสำคัญอย่างคุณธัญไปแล้วเสียอีก ขอบคุณนะครับที่ยอมรับฟังเหตุผลของผม ขอบคุณมากที่ไม่ให้้เรื่ิองนั้นไปถึงคุณลุงของคุณ ไม่อย่างนั้นธุรกิจของผมคงแย่แน่ ] "เอาแบบเดิมที่เคยดิว คุณชาติมีให้ผมรึเปล่า ถ้าไม่มีก็บอกกันตรงๆ ผมจะได้ไปหาที่อื่น อย่าย้อมแมวมาแบบครั้งที่แล้ว ผมไม่ได้โง่และไม่ได้เชื่อเหตุผลที่คุณแก้ตัวมา แต่เอาเป็นว่าผมจะให้โอกาสคุณชาติแก้ตัวสักครั้ง ในฐานะที่เราก็ดิวกันมานานและคุณชาติก็ไม่เคยทำงานพลาดให้ผมต้องผิดหวังถ้าไม่นับรวมครั้งที่แล้ว ผมจะพยายามมองผ่านมันไป แต่ถ้าครั้งนี้ไม่เป็นไปตามที่ตกลงกัน นอกจากผมจะไม่รับฟังเหตุผลข้อแก้ตัวอะไรจากคุณอีก ผมยังจะให้คุณลุงเล่นงานผับของคุณให้ย่อยยับด้วย" ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ ทว่ากลับทำให้อีกฝ่าย รีบขอโทษขอโพยเขา พร้อมกับรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ ว่าจะไม่ให้ความผิดพลาดนั้นมันเกิดขึ้นอีก [ มีสิครับมี ต่อให้หายากแค่ไหนผมก็จะไปหามาให้คุณธัญให้ได้ ขอบคุณนะครับที่ยังให้โอกาสผม ลูกค้าเกรดเอขนาดนี้ ถ้าผมปล่อยไปร้านอื่นก็คงจะโง่เต็มทน ครั้งที่แล้วผมขอโทษจริงๆครับ ลูกน้องผมเช็คเด็กไม่ดีเอง แต่หลังจากนี้เป็นต้นไป สำหรับคุณธัญแล้วผมจะเป็นคนเช็คเด็กด้วยตัวเองก่อนส่งให้ทุกครั้ง มันจะไม่มีกรณีแบบนั้นเกิดขึ้นอีกเด็ดขาด ผมขอการันตีด้วยเกียรติของผม ] ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ที่ผู้คนในธุรกิจสายสีเทาจะหวาดกลัวคุณลุงของเขา เพราะท่านเป็นผู้ใหญ่ที่มีอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดในเรื่องพวกนี้ คำสั่งปิดสถานเริงรมย์ แค่เซ็นแก๊กเดียวเรื่องก็เรียบร้อยแล้ว "ทำให้ได้อย่างที่พูดก็แล้วกัน วันศุกร์นี้ก่อนสองทุ่ม ที่คอนโดของผมเหมือนเดิม มาก่อนเวลาได้แต่อย่าเลทเพราะผมไม่ชอบรอ" [ ได้เลยครับคุณธัญ ไม่มีสายไม่มีเลท ทุกอย่างจะเป็นไปตามที่คุณธัญต้องการแน่นอน และผมจะหาเด็กที่ดีที่สุดไปให้ รับรองทั้งสดทั้งซิงบริสุทธิ์ผุดผ่องร้อยเปอร์เซ็นต์ครับ ] "อืม" ธัญตอบกลับเพียงเท่านั้นแล้ววางโทรศัพท์ไป ไม่นานหลังจากนั้นธัญก็มาถึงบ้านหญิงสาวที่เขานัดเอาไว้