สู่ขิตมาเลี้ยงหม่าม้า (MPREG)

"คุณแม่เบ่งนะคะ สูดลมหายใจเข้าลึกๆและเริ่ม อื้อออออออ" สะ เสียงใครวะ แล้วที่นี่ที่ไหนทำไมมันมืดอย่างนี้ "อื้ออออออออออออออ" อะ อะไรวะ ทำไมรู้สึกเหมือนแผ่นดินไหว "รอบสุดท้ายนะคะคุณแม่ใกล้แล้วค่ะ ฮึบ พร้อมกันนะคะ อื้อออออออออออออออ" "อื้ออออออออออออออออออ" อะไรดันอยู่ด้านหลังวะ ว๊ากกกกกก กูจะเคลื่อนไปหน๊ายยยย "อุแวววววววววววววว" "น้องคลอดแล้วค่ะ! วันศุกร์ที่14 กุมภาพันธ์เวลา 01.30 น. น้ำหนัก 3,100 กรัม  เป็นเด็กผู้ชายน่าเกลียดน่าชังมากเลยค่ะ" นะ นี่มันเกิดอะไรขึ้นความทรงจำสุดท้ายคือเมื่อคืนผมเมามากแล้วแอบปีนเข้าห้องนายหัว คนที่ผมแอบรักมานาน คนที่คิดมาตลอดว่าขอแค่ได้บั่มบั๊มกันสักครั้งคงจะตายตาหลับ แต่ใครจะคิดว่าได้ลองแค่ครั้งเดียวมันจะตายจริงๆ ปากหนอปาก แต่สวรรค์! แบบนี้มันจะไม่เกินไปหน่อยหรือครับ ผมแค่แอบเข้าไปบั่มบั๊มแค่ครั้งเดียว ต้องลงโทษให้ตายกันขนาดนี้เลยเหรอ ทำไมไม่เห็นใจคนที่อยากได้ผัวกันบ้าง! แม่ผมจะเสียใจและเอาหน้าไปไว้ไหนที่ลูกแรดจนต้องตายแบบนี้ ทำไมไม่ไว้หน้ากันบ้าง! โหดร้าย โหดร้ายมากๆ แถมพอเขาตื่นขึ้นมาแทนที่จะได้เซย์ฮัลโหลกับคุณยมตัวแดงที่ใส่เสื้อผ้าไม่อัพเดทแฟชั่นมาหลายพันปี กลับได้มาเซย์ฮายกับเหล่าคุณหมอคุณพยาบาลและหม่าม้าตัวเล็กที่กำลังร้องไห้น้ำมูกน้ำตาไหลผสมกันจนเขาขนลุก ใครก็ได้บอกหม่าม้าให้ทีว่าน้ำมูกจะเข้าปากหม่าม๊าแล้ว! "ฮึก ละ ลูกชายหม่าม้า ฮืออออออ" อะ เอ่อ หม่าม้า หม่าม้าหยุดร้องเถอะน้ำมูกมันเปื้อนแขนหนูเนี้ย แงงงงงงงงงงง คุณพยาบาลเอาหนูออกไปจากหม่าม้าหน่อย คุณพยาบ๊าลลลล "แงงงงงงง" "ชู่ววววว โอ๋ๆ คนเก่งของหม่าม้า ไม่ร้องน้าาาา จุ๊บ ขอบคุณสวรรค์ลูกชายหม่าม้าน่ารักที่สุดเลย ฮึก" "เดี๋ยวดิฉันขอพาตัวน้องไปทำความสะอาดก่อนนะคะ คุณแม่พักผ่อนนะคะ ตื่นมาจะได้เจอน้องแน่นอนค่ะ" "ฮึก ครับ" คนตัวเล็กตอบพร้อมส่งลูกชายในอ้อมกอดกลับคืนให้พยาบาลพร้อมยิ้มให้เจ้าตัวน้อยในอ้อมกอด อืมมมมม หม่าม้ายิ้มแล้วโลกสดใสจังเลย ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ชีวิตต้องมูฟออน ต่อไปนี้หนูฝากตัวด้วยนะหม่าม้า หนูจะเป็นเด็กน่ารัก เลี้ยงง่ายๆนะคับ ฮี่ๆ "ขออนุญาตค่ะ พาน้องเฌอแตมมาส่งค่ะ" "ไหนๆ ขอดูหน้าหลานอาคินหน่อยครับ โอ้ยยยยเจ้าก้อน ทำไมถึงน่ารักอย่างนี้นะ ดูซิแก้มย้วยมากก อยากมูมูแก้มจังค้าบ" "ไอ้คินมึงมีหลานแล้วปัญญาอ่อนเลยเหรอวะ ไหนให้กูดูบ้าง ว๊ายยยยยหลานอาซองเจ้าหนูเฌอแตมปลานีโมน้อยของน้าซอง น่ารักจังเลยลู๊กกกกก" งื้มมมม เสียงใครง่ะ หนูง่วง อย่ากวนหนูได้มั้ย! "เฮ้อ พวกมึงก็ไม่ต่างกันนั่นแหละ เอาลูกมาให้กูได้แล้ว กูจะให้ลูกกินนม และอีกอย่างลุงเถอะไม่ใช่อาพวกมึงอย่ามาเนียน" "อาก็พอเถอะพวกกูไม่อยากแก่" นม นมเหรอ หนูอยากกินนม หม่าม้านมอยู่ไหน "โอ้ หลานกู มีแววเห็นแก่กินมาตั้งแต่เด็กๆเลย ตอนแรกยังหลับอยู่ดีๆอยู่เลย มึงพูดว่ากินนมปุ๊บตาแป๋วเลย เชื้อไม่ทิ้งแถวจริงๆ" "เดี๋ยวมึงจะโดนถ้ายังไม่หยุดว่าลูกกู มาครับน้องแตมของหม่าม้ามากินหน่มน๊มกันดีกว่าครับ" อู้ว หน่มน๊มหม่าม้าอร่อยมากก งื้มมม แจ่บๆ "หืมมมมม น้องยิ้มอะไรครับ น้องแตมของหม่าม๊ายิ้มอะไรเอ่ย ทำไมลูกหม่าม้าน่ารักขนาดนี้นะดูท่ากินนมนี้ซิ มองหม่าม้าตาแป๋วเลย หนูฉลาดเกินไปมั้ยลูก ฮึ เฮ้อ... ถึงไม่รู้ว่าพ่อหนูคือใคร แต่อย่างน้อยเขาก็ทำให้หนูกับหม่าม้าได้มาเจอกัน ขอบคุณที่หนูเกิดมาเป็นของขวัญที่มีค่าที่สุดในชีวิตหม่าม้านะครับ ส่วนปะป๊าหนู! ชาตินี้เราอย่าได้เจอกันเลย ผู้ชายไม่มีความรับผิดชอบแบบนั้นเราไม่ต้องไปสนใจหรอกเนอะ เราอยู่กันสองคนได้สบายมากเนอะลูกเนอะ ส่วนไอ้โจรขโมยซิงนั่นเหอะ! ม่าหม้าขอให้มันนกเขาไม่ขันไปตลอดชีวิตเลย" นี่เขาไม่มีพ่อเหรอ! ทำไมพ่อใจร้ายกับม่าหม้าล่ะ พ่อไม่น่ารักหนูขอให้พ่อนกเขาไม่ขันด้วย โอ๋ๆนะคับหม่าม้าเดี๋ยวหนูจะดูแลหม่าม้าเองนะ! ข้าวหอมที่ตอนนี้กำลังนั่งพูดคุยกับลูกชายตัวเล็กในอกอย่างออกรสออกชาติ และในใจก็กำลังสาปแช่งผู้ชายคนนั้นด้วยความเจ็บใจ เขายังจำได้ดีวันนั้นเป็นวันสำเร็จการศึกษา เขาและเพื่อนในกลุ่มลงมติกันว่าจะไปฉลองกันที่สถานบันเทิงเจ้าดังกลางเมืองที่กำลังเป็นที่นิยมอยู่ในขณะนั้น ด้วยความที่นี่เป็นครั้งแรกของเขาที่ได้เข้าสถานบันเทิงและกินเหล้าเป็นครั้งแรกเพราะข้าวหอมมีพี่ชายที่หวงเขามาก การเรียนมหาวิทยาลัยมาตลอด4 ปีเลยไม่เคยได้แตะเหล้าเบียร์เหมือนเพื่อนคนอื่นเขา ครั้งแรกเลยขอจัดหนักจัดเต็มไม่เพราะเห็นว่ายังไงก็มีเพื่อนสนิทในกลุ่มอยู่ด้วยทั้งนั้น ถ้าเกิดเขาเมาหนักเดี๋ยวพวกมันก็พาเขากลับเอง แต่ขอจัดเต็มสักครั้งเถอะเปรี้ยวปากมานานแล้ว ในเวลาสามปีหลังจากนี้ที่พี่ชายของเขาจะต้องไปทำงานที่ต่างประเทศเขาต้องเอาให้คุ้ม! แต่ใครจะไปคิด ระหว่างที่ข้าวหอมกำลังหัวเราะเอิ้กอ้ากรอไอ้คินเพื่อนรักของเขาที่ตอนนี้กำลังไปลากไอ้ซองมาจากการงมถังขยะอยู่อย่างสนุกสนานนั้นกลับมีชายชุดดำสองคนมาพอเขาขึ้นรถและขับออกไปทันที รู้ตัวอีกทีเขาก็มาอยู่ในห้องหรูในโรงแรมแห่งหนึ่งพร้อมกับใครบางคนที่เขาก็มองไม่ชัดเพราะด้วยสติที่เหลือน้อยเต็มทนจากการดื่มมาก่อนหน้านี้ เขาจำได้ว่าชายคนนั้นมันลากเขาไปบรรเลงเพลงบนเตียงด้วยความซาบซ่าจนเขาก็แอบติดใจและสติก็หลุดไป จนตื่นมาอีกทีในตอนเที่ยงของอีกวันที่กลายเป็นว่าบนเตียงเหลือเขาคนเดียวพร้อมเงินจำนวนหนึ่ง ไอ้หน้าหมานี่มันฟันเขาแล้วทิ้ง อย่าให้จำได้นะว่าหน้าตาเป็นยังไงเขาจะกระโดดข่วนหน้าให้ร้องขอชีวิตเลย แง่ง! ๆ ซึ่งหลังจากที่ตื่นมาเขาก็ต้องรีบตอบแชทเพื่อนสนิทที่ตอนนี้เป็นห่วงเขาจนแทบจะแจ้งความหาคนหายอยู่แล้ว และแน่นอนว่าเขาจะตอบตามความจริงไม่ได้เพราะไอ้เพื่อนตัวดีคงได้มาฉีกอกเขาแน่นอน เพราะฉะนั้นขอโทษนะครับลุงหมาย... "กูกลับกำลุงหมาย แกแอบป้าพรมาเที่ยวเจอกันพอดีเลยขอติดรถกลับด้วย" นั่นคือสิ่งที่เขาบอกเพื่อนสนิทไปและดีว่าไอ้คินมันลืมไปถามลุงหมายต่อ ไม่อย่างนั้นล่ะไม่อยากคิดเขาอาจจะต้องเป็นเจ้าภาพงานฌปนกิจให้ลุงหมายทั้ง7วัน7คืน ถือว่ารอดตัวไป แต่หลังจากผ่านไปหนึ่งเดือนเขากลับมีอาการแปลกๆ ทั้งอ้วก และหน้ามืด ได้กลิ่นอะไรก็เหม็นไปหมดจนรู้สึกว่ามันเริ่มจะทะแม่งๆ และก็โป๊ะเชะถูกรางวัลกลายเป็นวัยรุ่นสองขีดไปโดยปริยาย ยิ่งเมื่อพวกเพื่อนผมและพี่ชายรู้ตอนนั้นเรียกได้เลยว่าโลกแตกยังดีซะกว่า ต่างฝ่ายต่างก็ถามอยู่นั่นแหละว่าใครเป็นพ่อเด็ก ก็เขาไม่รู้จะให้ตอบยังไง! จนสุดท้ายก็ปล่อยโฮออกมาด้วยความทั้งคับอกคับใจทั้งเขาเองก็ตกใจตั้งตัวไม่ทัน จนวงแตกและเขาเองก็ยื่นคำขาดว่าเขาจะเลี้ยงลูกในท้องเอง โดยจะไม่ไปหาผู้ชายเฮงซวยคนนั้นให้มารับผิดชอบเป็นอันขาด ทุกคนโปรดเจ้าใจด้วย!  และในที่สุดก็ได้คลอดเด็กชายตัวน้อยหน้าตาน่ารักน่าชังที่เขาเป็นคนตั้งชื่อให้ว่า น้องเฌอแตม เด็กชายผู้เป็นความรักและโลกทั้งใบของข้าวหอม "แอะ แอะ " "ครับ ว่าไงครับ หืมมมม ต้าวก้อนแตมของหม่าม้า ไหนหม่าม้าขอมูมูแจ้มหน่อยค้าบ จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ" ข้าวหอมกระหน่ำหอมไปทั่วใบหน้าของเจ้าตัวน้อย ลูกชายของเขาน่ารักน่าเอ็นดูเหลือเกิน พ่อยอดขหมองอิ่มของหม่าม้าขอให้หนูโตมาอย่างแข็งแรงนะครับ "คิก คิก" "โอ้ หนูอารมณ์ดีหรือลูก หืมมมม หนูหัวเราะหรือค้าบ โอ๊ย ทำไมถึงหลงขนาดนี้นะ" เพราะหนูน่ารักไงคับหม่าม้า หม่าม้าต้องรักหนูเยอะๆน้าาา หนูสัญญาว่าหนูจะไม่แรดอีกแล้ว โอ๊ะ! "หืมมม หนูเป็นอะไรน้าาา ทำไมคิ้วขมวดแบบนั้นน้าาา ไอ้ต้าวก้อนของหม่าม้าเป็นอะไรครับ" "อุก แอะ แอ๊" "น้องอยากเล่นกับหม่าม้าเหรอค้าบบบ หืมมม" ปู๊ดดดดดดด "..............................." อุ้ย หนูขอโทษค้าบ แหะๆ tbc.