ฉ่ำรักพ่อเพื่อน

"เบล ปิดเทอมนี้ไปเที่ยวกับที่บ้านกูไหม" อิงชวนเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวไปเที่ยวด้วยกันในช่วงปิดเทอม ปิดเทอมนี้พ่อของเธอจะพาไปมัลดีฟครึ่งเดือน เธอจะไปนอนแช่น้ำทะเลให้ชุ่มปอดเลย แต่จะให้ไปกับพ่อแค่สองคนเธอคิดว่ามันคงจะน่าเบื่อมาก อิงวางแผนให้แฟนหนุ่มของเธอไปด้วยโดยที่เธอจะขอความช่วยเหลือจากเบล ให้เบลช่วยกันพ่อเธอออกเวลาที่เธอไปอยู่กับต้า อีกอย่างเธอก็อยากให้เบลไปพักผ่อนด้วย เพื่อนของเธอทั้งทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยไม่ได้พักเลย เบลเป็นเด็กกำพร้า ไม่มีพ่อไม่มีแม่ ทุกวันนี้เธออยู่ตัวคนเดียว เบลทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย อิงนับถือในความเป็นนักสู้ชีวิตของเพื่อนคนนี้มาก เพราะถ้าเป็นเธอ เธอคงไม่มีความเพียรพยายามในการทำงานหนักเพื่อที่จะหาเงินมาเลี้ยงตัวเองและยังต้องส่งตัวเองเรียนอีก "กูคงไปด้วยไม่ได้วะ กูต้องทำงานหาค่าเทอม เงินค่าเทอมเทอมหน้ากูยังไม่พอเลย อีกอย่างกูก็ไม่อยากไปรบกวนเวลาครอบครัวของมึงด้วย มึงไปเถอะ" เบลบอกเพื่อน ใจจริงเธอก็อยากจะไปเที่ยวพักผ่อนบ้าง นานมากแล้วที่เธอไม่ได้ไปทะเล แต่ทำอย่างไรได้ในเมื่อชีวิตเธอไม่ได้มีตัวเลือกเหมือนอย่างคนอื่นเขา เธอก็ต้องดิ้นรนทำงานต่อไป เธอเชื่อว่าสักวันชีวิตของเธอจะต้องดีขึ้น ตอนนี้ก็เหลืออีกแค่เทอมเดียวแล้วที่เธอจะเรียบจบปริญญาตรี ถ้าเธอเรียนจบเธอคงจะมีงานที่ดีทำและได้เงินเยอะกว่าในนี้แน่ "แต่กูอยากให้มึงไปด้วยอ่ะ กูก็มีเรื่องจะให้มึงช่วยด้วย เอางี้ถือว่ากูจ้างมึงไปทำงาน ค่าเทอมเทอมสุดท้ายของมึงเดี๋ยวกูจ่ายให้เองแต่มึงต้องช่วยกู" อิงพูดอย่างจริงจัง "ให้กูช่วยอะไรวะ" เบลถามอย่างไม่เข้าใจ "กูจะพาต้าไปด้วย กูจะให้มึงช่วยกันพ่อกูเวลาที่กูอยู่กับต้า มึงก็รู้ว่าพ่อกูไม่ชอบต้า ถ้าพ่อกูเจอต้ามีหวังต้าตายแน่" อิงพูดไปก็ทำท่าขนลุกไป "แล้วกูจะไปกันพ่อมึงได้ไง กูไม่ได้สนิทกับพ่อมึงเลยนะเว้ย" เบลถามด้วยความไม่เข้าใจ "ได้ดิ เวลาที่กูไปอยู่กับต้ามึงก็ชวนพ่อกูไปดื่มแล้วก็มอมพ่อกู ให้เมาจนหลับถึงเช้านู้นเลย แค่นี้เองง่ายม้ะ" อิงพูดราวกับเรื่องที่ตัวเองพูดออกมาเป็นเรื่องปกติที่ทำง่าย แต่สำหรับเบลมันไม่ง่ายเลย "กูจะไปมอมพ่อมึงได้ไง กูคออ่อนยิ่งกว่าไก่อีก กูว่าเป็นกูเนี้ยแหละที่จะน๊อคก่อนพ่อมึง" เบลพูดตามความจริง "เอาหน่า กูเชื่อฝีมือมึง เดี๋ยวมึงก็หาทางจนได้แหละ งานง่ายๆสบายๆแถมได้เที่ยวด้วย งานแบบนี้หาไม่ได้ง่ายๆแล้วนะเว้ย มึงไม่ต้องกังวลเรื่องค่าเทอมเลยกูจ่ายให้ทั้งหมดทุกบาท นะมึงนะ ช่วยกูหน่อยนะ ขอร้องละพลีสส" อิงพูดอ้อนวอนเพื่อน "เออๆก็ได้" เบลตอบตกลงในที่สุด "เย้ ถ้าอย่างนั้นกูไปบอกพ่อให้ซื้อตั๋วเพิ่มก่อนนะ มึงก็กลับไปเก็บกระเป๋าเลย อีกสองวันเจอกันที่สนามบิน" อิงพูดรัวอย่างตื่นเต้น "เห้ย ทำไมเดินทางไวจังอ่ะ ไปกี่วันเนี้ย" เบลถามด้วยความตกใจ "กูบอกแล้วไงว่าไปอยู่ครึ่งเดือน หรือไม่ก็อาจลากยาวไปถึงเดือนหรือไม่ก็สองเดือน กลับตอนมหาลัยเปิดเลย" อิงพูดอย่างไม่คิดอะไร "โห่ แช่น้ำตัวเปื่อยพอดี" เบลบ่นเสียงเบา "บ้าา ไม่เปื่อยหรอก กูไปละนะเดี๋ยวต้องไปบอกพ่อให้ซื้อตั๋วเพิ่มให้มึงกับต้าอีก อีกสองวันเจอกันนะ บ้ายบ่ายย" อิงโบกมือลาเพื่อนอย่างอารมณ์ดีก่อนจะรีบวิ่งขึ้นรถของที่บ้านที่จอดรอรับอยู่