เล่ห์รักหัวใจมาร

“สารเลวเอ๊ย!!!” เสียงเข้มตะโกนอย่างบ้าคลั่งหลังเห็นภาพสุดแสนบาดตาบาดหัวใจ ผู้หญิงที่เขารักและเทิดทูนยิ่งกว่าชีวิตกำลังเริงสวาทอยู่กับเพื่อนสนิทของตน มันช่างเป็นความบัดซบที่ตัวเขาไม่เคยคิดว่าจะต้องพบเจอ ใบหน้าคมคร้ามแดงก่ำราวกับมัจจุราชที่รอลงทัณฑ์คนชั่ว สองมือหนากำหมัดแน่น เส้นเลือดผุดขึ้นเป็นสัญญาณเตือนว่าเขาเดือดดาลเพียงใด “มะ ไม่ใช่แบบนั้นนะคะคริส… ไม่ใช่” คนกระทำความผิดใหญ่หลวงพยายามอธิบายต่อเรื่องที่เกิดขึ้น ทว่าคนฟังกลับส่ายหน้าพลางกัดฟันกรอด “ทุกอย่างชัดเจนตำตาขนาดนี้ยังจะหน้าด้านปฎิเสธอีกหรือ?!” ชายหนุ่มตะคอก “แต่ฉันอธิบายได้นะคะ คะ… คือว่า ขะ เขาข่มขืนฉัน เพื่อนของคุณข่มขืนฉัน” หญิงสาวโยนความชั่วช้าไปให้อีกฝ่ายรับเคราะห์แทน “นี่เธออย่ามาโทษฉันฝ่ายเดียวนะ เป็นเธอเองไม่ใช่เหรอที่มาแก้ผ้านอนให้ฉันเอา แล้วไม่ใช่แค่ครั้งเดียวด้วยจะบอกให้” วาจาของเพื่อนรักไม่ต่างอะไรกับมีดอันแหลมคมที่กรีดลงบนหัวใจแกร่ง “จริงๆ นะเพื่อน ผู้หญิงคนนี้มาให้ท่าฉันเอง เธอบอกว่าเธอเหงาที่แกเอาแต่ทำงานจนไม่สนใจเธอ” มือหนาบีบลำคออีกฝ่ายอย่างโกรธจัด ลมหายใจร้อนรุ่มดุจเปลวไฟ พร้อมที่จะทำลายทุกอย่างให้สิ้นซาก “แล้วแกก็สนองอย่างนั้นเหรอ” คนที่ผิดหวังรุนแรงถามเสียงต่ำ แววตาพร้อมฆ่าเหยื่อน่ารังเกียจให้ตายคามือ “สัญชาตญาณของผู้ชายเวลามีผู้หญิงสวยๆ มานอนแบให้ฟรีๆ แกจะไม่เอาหรือไง?” ยิ่งเขาพูดก็ยิ่งทำให้เรื่องทุกอย่างมันแย่ลง “นี่นายไปพูดแบบนั้นทำไม!” หญิงสาวรู้นิสัยของคู่รักดี หล่อนลนลานคลานเข่าเข้าไปหาชายหนุ่ม สองมือเรียวกอดสองขาทรงพลังเอาไว้ “ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะคะ ฉันผิดไปแล้ว คะ คุณยกโทษให้ฉันด้วยนะคะ” น้ำเสียงสั่นเครือยิ่งนัก “เธอกล้าดียังไงมาเหยียบย่ำหัวใจของฉันแบบนี้ กล้าดียังไงมาทำลายความรักของฉันแบบนี้!!!” หญิงร้ายชายเลวต่างสะดุ้งไปตามๆ กัน สบตากันอย่างหวาดกลัว ต่างรู้จักนิสัยของเขาดีว่าเป็นคนโมโหร้ายเพียงใด “ทั้งๆ ที่เรากำลังจะแต่งงานกันแต่เธอก็ยังมานอนเอากับมัน!” ภาพที่เขาเห็นลอยเข้ามาเป็นฉากๆ ผู้หญิงที่เคยกอดเคยจูบ นั่งคร่อมเรือนร่างของเพื่อนรักที่ไว้ใจเสมือนญาติ หล่อนเร่าร้อนยิ่งกว่าตอนที่อยู่บนเตียงกับเขาซะอีก ทำกันได้ยังไง เธอทำแบบนั้นได้ยังไง “คริส ฉะ ฉัน” เสียงหวานเงียบลงทันใดเมื่อดวงตาเห็นมือหนาหยิบอาวุธร้ายออกมาจากเอว วัตถุสีดำขนาดไม่ธรรมดาปรากฏให้เห็นชัดๆ… “ยะ อย่านะคะคริส คะ คุณจะทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะคะ อย่านะ” หญิงสาวร้องไห้ กลัวความตายที่เขากำลังจะหยิบยื่นให้ “ฉันไม่เกี่ยวนะ ถะ ถ้าแกอยากจะฆ่าก็ฆ่าอีนี่ไปคนเดียว มันเป็นเมียแกแต่มาหาฉันเอง ฆ่ามันซะ ฉันไม่เกี่ยว” ชู้รักรีบถอยหนีกระวนกระวาย สายตาเลิ่กลั่กยามถูกปลายกระบอกปืนเล็งจ่อมาที่หน้า ยกมือไหว้ร้องขอชีวิตอย่างน่าเวทนา “ไอ้คริส ฉะ ฉันเป็นเพื่อนแกนะเว้ย ยะ อย่าทำกับฉันแบบนี้ อย่านะ” น้ำหูน้ำตาไหลทะลักไม่สมเป็นชายชาตรีเลยสักนิด ร่างอวบอัดมองคนที่เธอหลงใหลในรสกามมาช้านาน นี่หล่อนทำอะไรลงไป ทิ้งเพชรอันมีค่าอย่างคู่รักเพื่อมาเอาผู้ชายรักตัวกลัวตายเช่นนี้หรือ? “แกสองคน…” ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมกับเคลื่อนมือย้ายอาวุธอันตรายไล่จ่อหน้าเธอและเขาสลับไปมา “คริสคะ ฮือๆ ฉันกลัวแล้ว” สาวเจ้าร้องไห้โฮ หัวใจของเขาแหลกสลายไม่มีชิ้นดี ความหวังที่จะมีครอบครัวแสนอบอุ่นพังทลายลงในพริบตา “ต่อไปนี้อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก ถ้าฉันเจอพวกแกที่ไหนล่ะก็… อย่าหาว่าฉันไม่เตือน!” คนปวดร้าวประกาศก้อง ชายหนุ่มโยนปืนที่ไร้ลูกกระสุนลงบนเตียงกว้างแล้วเดินจากไปโดยไม่หันกลับไปมองคนทรยศ “คริสคะ คุณจะไปไหน คริสคะ!” หญิงสาวพอได้สติจึงรีบวิ่งตามคนรักออกไป ทิ้งให้ชู้สวาทโล่งอกที่ไม่ต้องถูกปลิดชีพจากน้ำมือของเพื่อนสนิท ชายหนุ่มยิ้มร้ายที่มุมปาก เพียงเท่านี้ก็สะใจเหลือคณา ให้มันรู้ซะบ้างว่าคนต่ำต้อยเยี่ยงเขา ก็สามารถเด็ดดอกไม้งามของผู้ชายที่เพียบพร้อมทุกอย่างมาเชยชมได้ แค่ได้เห็นความเจ็บปวดของคนที่เกลียดมันก็เพียงพอแล้ว “คริสอย่าไป ฉันรักคุณนะคะ ฉันรักคุณ!” หญิงสาวกอดรัดแฟนหนุ่มเอาไว้ ไม่ยอมให้เขาทิ้งตนเป็นแน่ ชายหนุ่มกัดฟันกรอด บีบข้อมือเรียวแทบแตกละเอียด “อย่าเอามือสกปรกของเธอมาแตะต้องตัวฉัน!” “คริส…” เรียกชื่อเขาอย่างเจ็บปวด สายตาของชายตรงหน้ามองเธอไม่ต่างอะไรกับเศษธุลีอันไร้ค่า “ในเมื่อร่านนักก็ไปเสวยสุขกับมันให้เต็มที่ ผู้หญิงกร้านราคะแบบเธอฉันไม่ต้องการ!” เขาทิ้งท้ายด้วยถ้อยคำเจ็บปวด สะบัดตัวคนทรยศออกอย่างไร้ความปราณี จากนั้นก็รีบขึ้นรถแล้วขับหนีไปทันที หญิงสาววิ่งตามทั้งน้ำตา ทว่าหล่อนกลับวิ่งมาได้เพียงครึ่งทางเท่านั้น ดวงตาคมเลื่อนมองกระจกเหนือศีรษะ ภาพของคนรักเด่นชัด น้ำตาไหลอาบแก้ม ความรักที่ร่วมสร้างกันมามันไม่มีค่าเลยใช่ไหม เธอถึงได้หลอกลวงเขาแบบนี้ “ผู้หญิงสารเลว ไร้ยางอายที่สุด!” เขาสบถด่าไม่หยุด ทุบพวงมาลัยรถเพื่อระบายความโกรธ เสียงครางที่เคยมีให้เขาหล่อนกล้าดีอย่างไรเอาไปแจกจ่ายให้ชายอื่น รับไม่ได้… เขาไม่มีวันรับเรื่องโสมมพรรณนี้ได้!