Bakit ganito?
"Bakit?" hindi ko napigilang tanong kay Ulap. He was seated right opposite of me as we stay on the bench sa gilid ng quadrangle. Nasa school kami ngayon, vacant at gumagawa ako ng report habang siya ay kanina pa panay ang titig sa akin.
He was just there on his grey hoodie and black pants. Nakacap pa siya ng pabaligtad. Kahit nakatalikod siya sa daanan ay nakakahakot pa din siya ng atensyon, patunay ang mga babaeng pasimple pang lumilingon kahit pa nga nakalayo na para lamang masilip siya.
Napaismid ako. They can stare all they want but his eyes will only be directed to me. Matagal ko nang napatunayan ang bagay na iyan.
Tulad na lamang ngayon. Nakatitig lamang siya sa akin, sapo ng kanyang mga palad ang kanyang mga pisngi.
Bigla akong kinabahan. Parang ang lalim kase big
