รักพี่ชาย (บรีส-เฌอ)

EP1 #BEAST! “ฮือออ แม่ขาาาา อย่าทิ้งเฌอ ฮึก! ฮือออ” เสียงร่ำไห้ของเด็กผู้หญิงวัยเพียง11ขวบที่กอดแขนของร่างไร้วิญญาณผู้เป็นแม่ สร้างความเวทนาให้กับคนรอบข้างเป็นอย่างมาก เลโก้ : เฌอ ต่อไปหนูต้องอยู่กับฉันแล้วนะ แม่ไปสบายแล้ว พีช : ต่อไปเฌอมาอยู่เป็นลูกสาวคนเล็กของเราสองคน เรียกพ่อกับแม่นะ เฌอ : ฮึก! แม่หนู ฮืออ.. ในระหว่างที่ทั้งคู่ยืนปลอบใจเด็กหญิงตัวน้อยให้หายเศร้าว่าอย่างน้อยต่อไปเธอจะยังมีพวกเค้าคอยดูแล แม่ของเธอเป็นแม่นมของบรีสและบลูลูกชายทั้งสองของเลโก้และพีช บรีส : ไม่ต้องร้องไห้ มีพี่ มีบลูอยู่อีกตั้งสองคนนะ ชายหนุ่มในวัย16นั่งลงข้างเด็กหญิงวัย11ที่กำลังสะอึกสะอื้น พร้อมพูดปลอบแบบที่เค้าเองก็ไม่ถนัด ปกติบรีสเป็นคนพูดน้อย ขรึมๆ แต่เค้าอดสงสารเด็กหญิงไม่ได้ เพราะยังไงก็โตมาด้วยกันแถมมีคนที่คอยเลี้ยงดูคนเดียวกันด้วย เด็กหญิงกอดพี่ชายอย่างบรีสจนแน่นแล้วปล่อยโฮออกมาไม่หยุด ในขณะที่เลโก้กับพีชกำลังดำเนินเรื่องเอาศพออกจากโรงพยาบาล ในความทรงจำของเฌอ บรีสเป็นพี่ชายที่แสนดีถึงจะไม่ค่อยพูด แต่ก็คอยดูแลปกป้องเธอมาตลอด รวมไปถึง เนเน่ ลูกสาวของเพื่อนเลโก้ผู้เป็นพ่อของบรีส เธอจะมาเล่นที่บ้านด้วยบ่อยๆ เพราะอายุใกล้เคียงกัน เนเน่ดีกับเฌอมาก รักเฌอเหมือนน้องสาวคนนึง เนเน่ : พี่บรีส น้องเฌอน่าสงสารจัง บรีส : อืม ร้องไห้มาหลายวันแล้ว เนเน่ : พี่บรีสต้องดูแลน้องดีๆนะคะ น้องน่าสงสาร บรีส : ดูแลดีอยู่แล้ว แต่ไม่เท่าเนเน่ของพี่หรอก? บรีสลูบผมเนเน่อย่างเอ็นดู เฌอได้แต่แอบมองทั้งคู่อยู่ห่างๆ เนเน่จะเป็นคนเดียวที่บรีสหวงและดูแลเป็นพิเศษที่สุด บลู : เฌอ ทำอะไรตรงนี้ เรา : เอ่ออ... บลู : หนูมาแอบดูพี่บรีสทำไมคับ บลู ลูกชายคนที่สองของเลโก้ พี่ชายคนนี่อบอุ่นอารมณ์ดีต่างกับบรีสลิบลับ และเป็นอีกคนที่เธอคุยด้วยได้ทุกเรื่องตั้งแต่เด็กจนโต อายุมากกว่าเธอ3ปี เรา : หนูป่าวสักหน่อย บลู : ไปกินไอติมมั้ย พี่พาไป เรา : ได้หรอค่ะ หนูอยากกินไอติม บลู : ได้ซิ เดี๋ยวพี่ปั่นจักยานพาไปร้านเดิมเอามั้ย เรา : ไปค่ะ เด็กหญิงวัย11และเด็กชายวัย14 พากันปั่นจักรยานไปร้านไอติมที่สวนสาธารณะกลางของหมู่บ้าน ที่นี่เป็นที่ๆทั้ง4คนชอบมาเล่นด้วยกันบ่อยๆตอนเด็กๆ บลู : สตอเบอรี่ของน้องเฌอคับ เรา : ขอบคุณค่ะ พี่เลี้ยงหนูใช่มั้ย บลู : 25บาทพี่เลี้ยงสบายมาก55555 เรา : 55555 นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่แม่เธอเสียที่เด็กหญิงยิ้มออก เพราะบลูเป็นคนอารมณ์ดี เลยพาเธอให้อารมณ์ดีไปด้วย “หาตั้งนาน เอาน้องออกมาทำไมไม่บอกกูว่ะไอ้บลู” บลู : ก็มึงคุยกับน้องเนเน่อยู่นิ บรีส : เฌอ อร่อยมั้ย เรา : อร่อยค่ะ พี่บลูซื้อให้เฌอ บรีส : เอาอีกมั้ย เรา : ได้หรอค่ะ บรีส : เดี๋ยวพี่ซื้อให้ เอารสอะไร เรา : ช็อกโกแลตค่ะ นั่นคือความทรงจำในช่วงที่แม่เธอเสีย พี่ๆทุกคนยังดีกับเธอเสมอ เลโก้กับพีชรับอุปการะเฌอเป็นลูกคนเล็กส่งเสียให้เรียนเหมือนกับลูกชายอีกสองคน ทั้งสามดูเข้ากันได้ดี จนกระทั่ง 4 ปีหลังจากนั้นเกิดเหตุการณ์ที่เปลี่ยนความสัมพันธ์ของทั้งหมดไปตลอดกาล ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️