BAD Daddy (ปะป๋าที่รัก)

(ขอท้าวความหลังเล็กน้อย) ~ปีสุดท้าย เทอมสุดท้าย~ ?ณ สถานที่อโคจร (แหล่งมั่วสุมใกล้ๆมหาลัย) "เฮ้ยย! ไอ้ภูมาแล้ว" เอ็มชายหนุ่มในกลุ่มเสื้อช็อปสีน้ำเงินเข้ม แหกปากบอกคนอื่นๆ “มึงเรียกพี่ใหญ่ด้วยความหนิดหนมแบบนั้นได้งัย? พี่ใหญ่แก่กว่ามึงตั้งสองปีนะไอ้เอ็ม!” “พี่ใหญ่เป็นชื่อในวงการนักเลง! ไม่ใช่ชื่อในวงเหล้า มึงอย่ามาใส่ความกูไอ้กร.. เดี๊ยะกูถีบ!” เอ็มยกกระป๋องเบียร์ซดโฮก ก่อนจะบอกด้วยน้ำเสียงยียวนกวนตีนตามสไตส์ผู้ชายที่ชอบใส่กางเกงขาเดฟรัดไข่.. "แมร่งเสื้อกาวน์สีขาว! ดูดีกว่าคณะวิวะอย่างเราเป็นกอง.." สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่ชายหนุ่มในเสื้อกาวน์สีขาวของคณะแพทย์ศาสตร์ที่กำลังเดินเข้ามาใกล้.. "กูว่าถ้าจับมันมาใส่แว่นหน่อย แล้วทาปากสีชมพูอีกนิด.. แมร่งโคตรเหมือนหมอตุ๊ดเลยวะ!" "เออจริง.. แต่ไอ้ภูโคตรเก่ง.. เรียนตั้งหกปี ส่วนเราแค่สี่ปีเอง" "แค่สี่ปี.. แม่กูยังด่าเช้าด่าเย็น ให้ลาออกไปไถนาแทนเรียน ถ้ากูยังจะโง่สอบตกล้างบอร์ดอยู่แบบนี้.. กูละเซ็งฉิบหาย!" ต่างคนต่างออกความคิดเห็นกันอย่างสนุกปาก จนกระทั่งคนที่ถูกกล่าวถึง เดินเข้ามารวมกลุ่ม.. "พวกมึงนัดมาทำเชียะไรวะตอนนี้!? ช่วงเย็นกูมีเรียนภาคปฏิบัติต่อ" มาถึงก็เอาเลย หงุดหงิด หัวเสียสุดๆที่ถูกเจโทรตาม.. 'ไอ้พวกห่า! มึงไม่รู้ใช่มั๊ยว่าเรียนแพทย์ปีสุดท้ายมันโคตรโหด โคตรเหนื่อย..' ภูดิษ_ นักศึกษาภาควิชาสูติศาสตร์-นรีเวชวิทยา ชั้นปีที่หก สามคำสำหรับไอ้ภู_ หล่อเห้ๆ ปากหมา มาดนิ่ง ฉายาในวงการวิวะ_ คุณชายขั้วโลก (พี่ใหญ่) "ภาคปฏิบัติ!!. ตายห่าแล้วไอ้ภู! ใครจะมาเป็นนางแบบขึ้นขาหยั่งให้มึงแหวกช่องคลอดดูวะ?" "ไอ้กร ไอ้สัด! แหวกช่องคลอดพ่อมึงซิ!" ภูหันขวับไปมองเพื่อน น้ำเสียงเย็นยะเยือกบาดเข้าไปในทุกช่องของโสตประสาท.. "อ้าว..ซวยพ่อกูเลย พ่อกูไม่มีช่องคลอด พ่อกูมีแต่รูตูดโว้ยย!!!!" ...ฮ่า...ฮ่า... แหกปากประสานเสียงหัวเราะกันดังลั่นทั้งกลุ่ม "พวกมึงนี่นะ วอนโดนตีนฉิบหาย! ไอ้เจ! มึงจะนัดมารวมตัวทำไม? มีอะไรก็รีบๆพูดมาซิวะ!" "คุณหมอภู ช่วยใจเย็นก่อน.. กูนัดมาเพราะว่าไอ้เชียะสถาบันนู้น มันท้ากูในเฟส" เจหนุ่มลูกครึ่งสามชาติ.. (เกาหลี อเมริกาและไทย) ค่อยๆยกขาที่พาดอยู่บนโต๊ะลงที่พื้น พร้อมกับยกไม้เบสบอลขึ้นพาดบ่า.. ภูมองท่าทางของเพื่อนแล้วอยากจะขำ ไอ้เจ.. แมร่งหล่อเกิ๊น!!.. ใครจะกลัวมึงวะ! หน้าโคตรใส ผิวโคตรเนียน.. ถ้าไม่ใช่ไอ้พวกที่เคยเจอตีนหนักๆกับหมัดหนักๆของมึงมาก่อน.. เจแปน_ วิวะช่างกล ปีสุดท้าย สามคำสำหรับไอ้เจ_ รวยสัด หล่อบัดซบ เชียะฉิบหาย ฉายาในวงการวิวะ_ คุณชายสายเปย์ (เฮียเจ) "มันท้ามึงว่าอะไร?" ภูถามเสียงเข้ม "มันบอกว่าถ้าพวกมึงแน่จริง เจอกัน.. นั่น! ไอ้พวกเชียะพูดถึงก็มาเลย" เจพยักหน้าไปที่กลุ่มชายในชุดช็อปสีเทาที่เริ่มเดินพ้นออกมาจากหัวมุมถนนฟากตรงข้าม.. "อื้อหือ.. พวกมันมาพร้อมอาวุธครบมือเลยวะ.. ไอ้ภูมึงอย่าเผลอหยิบคีมถ่างรูของสาวๆออกมานะ" อาร์ต อดที่จะกัดเพื่อนไม่ได้.. หลังจากที่เห็นภูหยิบมีดสปาต้าเล่มยาวที่เจส่งให้เอามาถือไว้ในมือ.. ต้องขอขอบคุณ คุณชายเจสายเปย์ ที่อุปการะอาวุธในการสู้ศึก.. ไม่งั้นคงได้ตายห่ายกแก๊งกันไปนานแล้ว.. "ไอ้อาร์ตถ้ากูมี.. มึงไม่ต้องกลัว กูจะใช้ถ่างปากมึงเป็นคนแรก!" ภูตอกกลับได้อย่างแสบสันต์ เจ็บจี๊ดไปถึงซอกตูด "ไอ้เชียะอาร์ตหน้ามึงโคตรเหมือนรู! จริงอย่างไอ้ภูมันว่า มึงมีหนวดหลอมแหล่มรอบปากด้วย หึ..หึ.." "พวกมึงหุบปากสักที! เตรียมตัวลุย!!!" ---------------------------------------------- BAD Daddy -----------------------------------------