Bad friend หลงเพื่อน

Intro Rrtt~ Rrtt~ "ว่า?" " (ว่าน! ตื่นยัง! กูมาเมนอะซื้อผ้าอนามัยมาให้ทีดิกูลุกขึ้นไม่ไหว) " เสียงเล็กส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวออกมาผ่านมือถือเครื่องหรูที่ 'ว่าน' ยกขึ้นมาแนบหูทั้งที่ดวงตาทั้งสองข้างยังปิดสนิท "กูนอนอยู่" ว่านตอบกลับด้วยน้ำเสียงงัวเงียก่อนจะดันตัวลุกขึ้นมานั่งแล้วขยี้ตาตัวเองอยู่สองสามที ปลายสายถอดถอนลมหายใจพร้อมกับปั้นเสียงฟึดฟัดเพื่อบอกกล่าวให้คนปลายสายรู้ว่าเธอกำลังงอแงอยู่ " (ไม่ มึงต้องลุกไปซื้อให้กู เร็วด้วยเอาถุงน้ำร้อนด้วยนะปวดท้องมาก ฮืออ) " ว่านขมวดคิ้วคมเข้มทั้งสองข้างจนมันผูกติดกัน แม้ท่าทางจะดูเหมือนคนกำลังหงุดหงิดแต่เขากลับยืนเต็มความสูงแล้วคว้าผ้าขนหนูมาพาดบ่าเอาไว้ "ถ่ายรูปซองมา" " (ส่งในไลน์นะ) " "อื้ม" สิ้นสุดเพียงเท่านั้นปลายสายก็กดวางสายไปก่อนที่สามวินาทีต่อมาข้อความที่มีรูปภาพยี่ห้อของผ้าอนามัยก็ถูกส่งมาทางไลน์โดยที่เจ้าของมือถือตอนนี้เข้าไปอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว ว่านและใบบัวเป็นเพื่อนสนิทกัน ทั้งคู่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กจนตอนนี้ก็ยังคงตัวติดกันมาตลอด ทั้งที่ใบบัวเคยคิดที่จะเปิดใจให้ผู้ชายที่เข้าหามาโดยตลอดเพื่อเธอจะได้ลองห่างกับว่านได้บ้าง แต่ทว่าผู้ชายเหล่านั้นจู่ ๆ ก็หายไปโดยไม่มีคำบอกลากันเลยสักคำ ทำไมกันนะ.. ทำไมผู้ชายพวกนั้นถึงต้องทำเหมือนกลัวเธอด้วยทั้งที่แรกเริ่มดูเหมือนอยากได้เธอจะตาย เพราะแบบนี้ไงสุดท้ายใบบัวก็ต้องกลับมาตายรังด้วยการกลับมางอแงใส่ว่านทุกครั้งที่เธอเจอปัญหา เขาทั้งสองเป็นเพื่อนรักกัน.. 'เพื่อน' ที่ไม่ชอบให้คนอื่นมาวุ่นวายกับ 'เพื่อน' ของตัวเอง 'เพื่อน' ที่แทบจะเป็นทุกอย่างของชีวิตอย่างไม่รู้ตัว เพื่อนแบบนี้ใครจะปล่อยให้หลุดมือไป จริงมั้ย?