ยั่วรักเดิมพันหัวใจ

บาร์ลูฟท็อปที่ถูกตกแต่งอย่างหรูหรา ตั้งอยู่บนดาดฟ้าของตึกแฝดต้นถนนสุขุมวิท ซึ่งตึกหนึ่งเป็นโรงแรมระดับห้าดาว ส่วนอีกตึกหนึ่งเป็นสำนักงานให้เช่า และเพราะเป็นบาร์ที่ตั้งอยู่บนตึกสูงเกือบสี่สิบชั้นจึงทำให้สามารถมองเห็นวิวของกรุงเทพยามราตรีได้จนถึงเส้นขอบฟ้า บาร์ที่ปกติแล้วจะเป็นแหล่งรวมของบรรดาไฮโซแวะเวียนมาอวดความร่ำรวยของตน แต่ในคืนนี้ถูกเหมาเอาไว้ทั้งหมดเพื่อจัดงานเลี้ยงสละโสดของ ‘วรัท’ เจ้าของบริษัทกฎหมายชื่อดัง ซึ่งตอนนี้กำลังเต้นรำอยู่กับ ‘มัทนา’ สาวน่ารักวัยยี่สิบหก ที่เป็นทั้งเลขาและว่าที่เจ้าสาวที่เขากำลังจะแต่งงานด้วย “ดูพี่ปาล์มสิคะ รอบๆ ตัวยังเต็มไปด้วยผู้หญิงไม่เคยเปลี่ยน” มัทนา หญิงสาวที่กำลังจะเป็นเจ้าสาวในวันพรุ่งนี้พูดกับ วรัท คนที่เธอกำลังจะแต่งงานด้วย “ก็คนมันเสน่ห์แรง รูปก็หล่อ บ้านก็รวย ใครๆ ก็อยากได้ เพราะถ้าได้ไปก็ครอง ก็คงสบายไปทั้งชาติ” มัทนามองปารมีแล้วถอนหายใจเบาๆ “แต่พี่ปาล์มก็ไม่เคยคิดจริงจังกับใคร มัทยังนึกไม่ออกเลยนะคะว่าต้องเป็นผู้หญิงแบบไหนที่จะเอาชนะใจพี่ปาล์มได้” “นั่นนะสิ พี่ก็นึกไม่ออกเหมือนกัน” “ว่าแต่พี่ต้นพอจะรู้สเปกผู้หญิงของพี่ปาล์มไหมคะ ถ้าตรงกับเพื่อนๆ ของมัท มัทจะได้พามาแนะนำให้พี่ปาล์มรู้จัก มัทจำได้นะคะว่าพี่สองคนสัญญาเอาไว้ว่าจะแต่งงานพร้อมกัน แต่เพราะมัทมาท้องเสียก่อนพี่ก็เลยต้องผิดสัญญากับพี่ปาล์ม แถมต้องมาคอยดูแลมัทตอนที่ท้องอีกจึงไม่ได้เป็นเพื่อนเที่ยวของพี่ปาล์มแบบเมื่อก่อน” “สเปกผู้หญิงของไอ้ปาล์มน่ะ ที่นี่ไม่มีผู้หญิงแบบนั้นอยู่แน่ๆ” วรัทมองหญิงสาวที่กำลังจะแต่งงานด้วยอย่างเข้าใจ “มัทไม่ต้องรู้สึกผิดกับไอ้ปาล์มมันหรอก พี่เชื่อว่ามันเข้าใจ เพราะมันเป็นคนสั่งให้พี่แต่งงานกับมัทเอง” “พี่ปาล์มเป็นคนสั่ง” เธอย้อนถามอย่างสงสัย ก่อนจะชักสีหน้าไม่พอใจใส่ว่าที่เจ้าบ่าว “หรือว่าพี่ต้นเอาเรื่องที่มัทท้องไปบอกพี่ปาล์ม” วรัทยิ้มบางๆ ให้กับว่าที่เจ้าสาว “พี่ไม่ได้บอก พี่ก็ไม่รู้หรอกนะ ว่ามันไปรู้มาจากไหน แต่เมื่ออาทิตย์ก่อนอยู่ๆ มันก็เดินมาชกหน้าแล้วลากพี่ไปที่ห้องทำงานของมัท แล้วก็สั่งให้พี่เข้าไปขอมัทแต่งงานไม่อย่างนั้นมันจะเลิกเป็นเพื่อนกับพี่ ยังกำชับด้วยว่าให้ดูแลหลานของมันให้ดีที่สุด ที่สำคัญงานแต่งของเรามันก็เป็นคนจัดการทั้งหมด” วรัทลูบผมมัทนาอย่างเอ็นดู เพราะอายุห่างกันถึงหกปีเขาจึงเป็นทั้งพี่ชายแล้วก็แฟน “มันคงตั้งใจชดเชยให้ที่ไปร่วมงานแต่งด้วยไม่ได้ ถึงมันจะทำเย็นชากับมัท แต่พี่รู้ว่ามันรักมัทมากนะ” วรัทอยากจะบอกเหตุผลที่ปารมีทำเย็นชากับมัทนามาโดยตลอด แต่ก็กลัวว่าหากบอกไปแล้ว อาจจะเป็นผลร้ายมากกว่าผลดี “พี่ปาล์ม” เธอเรียกชื่อปารมีเสียงเครือด้วยความซึ้งใจ วรัทใช้ปลายนิ้วเช็ดน้ำตาที่เริ่มซึมออกมาให้กับว่าที่เจ้าสาว “แล้วก็ไม่ต้องห่วงไปหรอกว่าไอ้ปาล์มมันจะเหงา อย่างน้อยก็คืนนี้นะ” วรัทบุ้ยใบ้หน้าไปทางหญิงสาวหุ่นอวบอัดในชุดเดรสสีขาวที่กำลังเดินเข้าไปหาปารมี มัทนามองตามแล้วก็ยิ้มขำออกมา “ถ้าจะจริงค่ะ สบตากันไฟแลบขนาดนั้น” พูดจบก็หันกลับมาสบตากับว่าที่เจ้าบ่าวแล้วยกตัวขึ้นจูบที่ริมฝีปากเบาๆ ก่อนที่สีหน้ายิ้มแย้มของเธอจะเลือนหายไปแล้วถูกแทนที่ด้วยใบหน้าจริงจัง “มัทบอกไว้ก่อนเลยนะคะ เมื่อก่อนที่มัทให้อิสระกับพี่ เพราะเห็นกับพี่ปาล์มหรอกนะคะ แต่จากนี้ไป จะไม่เป็นแบบนั้นอีกแล้ว” “จ้ะ” วรัทรับคำเสียงสั่น ก่อนจะยิ้มกว้างออกมาแล้วดึงมัทนาเข้าไปกอดอย่างสุดรัก ‘ปารมี อัศววิชิต’ หนุ่มหล่อใบหน้าคมเข้ม ผิวขาว รูปร่างดูกำยำอย่างนักกีฬา สูงสมาร์ต เขาอยู่ในชุดเสื้อยืดเข้ารูป กางเกงขาสั้นพอดีเข่าสีขาว ตามธีมที่เจ้าภาพกำหนดเอาไว้ว่าให้ทุกคนที่มาในงานเลี้ยงสละโสดอยู่ในชุดสบายๆ แต่ต้องเป็นสีขาวทั้งหมดตั้งแต่หัวจดเท้า หนุ่มวัยสามสิบสองที่สวมเพียงเสื้อยืดบางๆ เมื่อเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเนื้อผ้าก็แนบสนิทกับผิวหนังเผยให้เห็นร่างกายที่หนั่นแน่นไปด้วยมวลกล้ามเนื้อ ดึงดูดให้สาวๆ เข้ามาเต้นคลอเคลียด้วย รอบๆ ตัวของปารมีจึงเต็มไปหญิงสาว ซึ่งแต่ละคนต่างก็มีหุ่นเย้ายวนไม่แพ้กัน จนเป็นที่อิจฉาของหนุ่มๆ ที่อยู่ในงาน ขณะที่กำลังหยอกล้อกับบรรดาหญิงสาวที่เข้ามารุมล้อม ดวงตาคมเข้มก็เหลือบไปเห็นนาง “ชลดา” นางแบบสาวเจ้าของหน้าอกธรรมชาติขนาดสามสิบสี่นิ้ว คัพซี เดินตรงเข้ามาหาพร้อมกับส่งรอยยิ้มเย้ายวน เขาส่งยิ้มบางๆ ตอบกลับไป พร้อมกับผละจากบรรดาหญิงสาวที่รายล้อมอยู่เพื่อเปิดทางให้กับชลดาเดินเข้ามาหาอย่างสะดวก “เนื้อหอมไม่เปลี่ยนเลยนะคะ เจอคุณที่ไหนต้องมีผู้หญิงห้อมล้อมเสมอ” ปารมีขยับตัวเข้าไปใกล้นางแบบสาว “เต้นรำกับผมสักเพลงนะครับ” เมื่อจบคำถามปารมีโอบเอวของชลดาแล้วดึงเข้าชิดกับแผ่นอกโดยไม่รอฟังคำตอบ “ผมชอบน้ำหอมกลิ่นนี้” ชลดาสบตากับเจ้าของคำถาม “คงเป็นคุณสินะคะ ที่ฝากน้ำหอมกลิ่นนี้มากับผู้จัดการส่วนตัวของฉัน” “แล้วคุณขอบไหมล่ะครับ” เขาขยับเข้าใกล้ปอยผมของชลดาแล้วถามด้วยน้ำเสียงแผ่นเบา ราวกับกระซิบ “คุณก็ได้กลิ่นน้ำหอมของคุณจากตัวฉันแล้วนี่คะ แค่นี้ก็น่าจะเดาคำตอบได้”