When i call something is love

H-Fighter Gay Game [18+]

ผมต้องการเงินด่วนมากๆ และวิธีที่ได้เงินโดยเร็วที่สุดคือ ธุรกิจมืด

อย่าห่วงเลย ผมไม่ไปปล้นธนาคารหรือเล่นบ่อนการพนันหรอก ในปี ค.ศ. 22xx อย่างนี้ เรื่องพวกนั้นโดยรัฐบาลกวาดล้างหมดแล้ว ถึงจะเรียกธุรกิจมืด แต่จริงแล้วปลอดภัยและถูกกฎหมาย ที่เราเรียกแบบนี้เพราะมันเป็นงานที่คนส่วนใหญ่ไม่กล้าทำเท่านั้นเอง ซึ่งงานที่ผมจะไปทำนั้นก็คือ แฝงตัวเป็นผู้แข่งขันใน H-Fighter Gay Game

แค่ชื่อพวกคุณก็น่าจะพอรู้แล้ว มันคล้ายกับเกมแนวเซอร์ไวเวอร์หรือเกมเอาตัวรอดในโลกซอมบี้ โดยมีวิธีการเล่นง่ายแสนง่าย

ในหนึ่งห้องจะมีผู้เล่นทั้งหมดสิบคน ห้าคนเป็นซอมบี้นักล่า อีกห้าคนเป็นผู้รอด ระบบจะเป็นผู้สุ่มเลือกหรือหากบ้านท่านรวย ท่านสามารถยัดใต้…จ่ายสดเพื่อตำแหน่งที่ท่านปรารถนาได้ครับ เวลาในการเล่นคือ 72 ชั่วโมง หรือ 3 วัน สถานที่นั้นจะสุ่มเลือกไปเรื่อยๆ แรกเริ่มเกมนักล่าจะถูกกักตัวไว้ในสิบสองชั่วโมงแรกเพื่อให้ผู้รอดที่ถูกปล่อยกระจายไปตามจุดต่างๆ ได้มีเวลาเตรียมตัวรับมือ เมื่อพ้นสิบสองชั่วโมงไป นั้นแหละของจริง ซอมบี้จะตามล่าทั้งวันทั้งคืนแบบนอนสตอปเพราะพวกมันไม่เหนื่อย ไม่ต้องหลับนอนและไม่ต้องกิน! ถ้าถามความเห็นผมนะ นี่มันโคตรเอาเปรียบกันเลย ในขณะที่ผู้ล่าต้องหาอาหารกินเพื่อรักษาพลังชีวิต หาที่พักเพื่อฟื้นฟูค่าความสดชื่น และยังต้องหาอาวุธไว้สู้กับซอมบี้อีก แต่พวกมันไม่ต้องทำอะไรเลย! ต่อนะครับ พวกคุณอาจจะสงสัย ถ้าโดนจับได้แล้วไงต่อ? กลับไปอ่านชื่อเกมนะครับ มันคือ H Game นั้นหมายความว่ามันย่อมไม่พ้นเรื่องสิบแปดบวก! ถ้าโดนจับได้ก็จะโดนจับอึ๊บหรืออะไรก็แล้วแต่ที่ซอมบี้พึงปรารถนา ผู้รอดต้องรีบดิ้นรนหนี เพราะระหว่างที่โดนอึ๊บเนี่ย ค่าความสดชื่นจะลดลงเรื่อยๆ ยิ่งถ้าโดนกัดด้วยแล้วเนี่ย พลังชีวิตก็จะโดนดูดไปด้วย ผลสุดท้ายก็จะถูกตัดออกจากเกม

ผู้รอดคนสุดท้ายที่สามารถอยู่จนจบเกมจะได้รับรางวัลเป็นเงินจำนวนมหาศาล มีเงื่อนไขพิเศษคือ หากสามารถฆ่าซอมบี้ได้ เราจะยิ่งได้เงินเยอะ ฆ่ายังไงน่ะหรอครับ มันฆ่าเรายังไงเราก็ฆ่ามันแบบนั้นแหละครับ!

งานที่ผมจะไปสมัครคือแฝงตัวเล่นเกมโดยรับบทเป็นผู้รอด คืองี้ครับ เกมนี้น่ะถึงแม้ว่าจะดังมากๆ ในที่มืดและหมู่ผู้มีตัง แต่ครับแต่ ผู้เล่นส่วนใหญ่น่ะดันเลือกที่จะเป็นซอมบี้ซะเป็นส่วนใหญ่ ทำให้ผู้รอดน่ะมีน้อยแสนน้อย พอคนไม่ครบก็เริ่มเกมไม่ได้ คนเล่นมันก็เรียกร้องสิครับ อยากไปเล่นอึ๊บอั๊บกันแล้ว! อะไรประมาณนั้น อาชีพนี้เลยเกิดขึ้นมานั้นเอง

ค่าจ้างว่าเยอะแล้วนะครับ ลองคิดดูสิ ถ้าผมชนะเกม ผมก็ได้สองต่อเลยนะ! ความโลภทับหัวเลยล่ะ ณ จุดจุดนี้ ถึงผมไม่ชนะผมก็ยังได้เงินค่าจ้างอยู่ดี ไอ้เสียน่ะมันก็เสียครับ

เสียตัวกับเสียซิง…

ถือเป็นเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับผมตอนนี้มากๆ

ท่องเอาไว้ เพื่อเงินเว้ย!!

ผมเดินเข้าไปในอาคารปูนเปลือยทรงสามเหลี่ยมคว่ำ ภายในตกแต่งเป็นธีมสีขาวทองดูหรูหราสุดๆ ผู้ชายจำนวนมากเกินกันให้ควัก ยินดีต้อนรับเข้าสู่อาคารของผู้มีสถานะเพศ:ทางเลือกที่สาม (ชาย) อ่า…ถ้าเป็นในสมัยก่อนอาจจะเรียกว่า…อะไรนะ อ้อ! เกย์ ใช่ครับ ถ้าคุณเป็นผู้ถือครองสถานะนี้แล้ว และต้องการจะระบายความเครียดหรือสนุกสนานกับเรื่องกามๆ โดยปราศจากหญิงสาวทรงโตสุดเอ็กซ์แล้วล่ะก็ เชิญทางนี้เลยครับ อาคารเช็กกิ้งแอสหรือที่เรียกกันในพวกคนที่ไปบ่อย แอสซี่

ผมปรี่เข้าไปที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ ผู้ชายหน้าสวยคอสเพลย์พยาบาลหน้าคอมเครื่องบางฉีกยิ้มให้ผม ก่อนเขาจะทักทายเสียงหวานว่า

“สวัสดีครับ ไม่ทราบว่ามีอะไรให้กระผมรับใช้ครับ”

“ผมมาสมัครงานครับ” ผมตอบกลับไป

“รอสักครู่นะครับ กระผมจะเช็กว่ายังมีตำแหน่งว่างอยู่หรือเปล่า”

“ครับ” ผมยืนสำรวจคนสวยไปพลางๆ เขาสวยจริงๆ หุ่นก็ดี แต่เสียดายที่ผมไม่มีรสนิยมในด้านนี่ ไม่งั้นคงต้องขอแจกขนมครกสักหน่อย

รู้จักขนมครกมั้ยครับพวกคุณ ที่เอาหยอดลงในหลุมอ่ะ เป็นขนมโบราณที่ถูกพบเจอโดยนักโบราณคดี โคตรแพงเลยล่ะครับ แต่อร่อยนะผมชอบ มีเงินเมื่อไรจัดตลอด

“ยินดีด้วยครับ คุณมาทันตำแหน่งสุดท้ายพอดี” เขาว่าพร้อมกับหัวเราะคิกคัก

“ค่อยยังชั่วหน่อยครับ ผมนึกว่าจะไม่มีงานทำซะแล้ว” ผมถอนหายใจ ดีจริงๆ เกือบชวดเงินก้อนโตแล้ว

“คิกๆ งั้นกระผมขอข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ หน่อยนะครับ”

“ได้เลยครับ” ผมพยักหน้าหงึกหงักเตรียมตอบคำถาม

“ขอชื่อและนามสกุลด้วยครับ”

“ดีทอรยต์ ธาราธิรัตนกุลแก้วศร”

“อายุ สถานะเพศครับ”

“22 ปี 7 เดือน สถานะเพศ ชาย”

“ว้าว! หายากนะครับเนี่ย คำถามสุดท้ายครับ จะเลือกลงสนามกี่ห้องครับ?”

“แหะๆ ห้องเดียวครับ”

“เสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้วขอรับ คุณจะเริ่มงานเลยไหมครับ”

“ครับเริ่มเลย!!”

“คิกๆ งั้นกรุณาตามกระผมมาทางนี้ครับ”

ผมเดินตามหลังคนสวยตามที่เขาบอก แอบเหล่มองก้นอวบๆ ส่ายไปมานิดหน่อย เขาพาผมมาที่ห้องสีดำห้องหนึ่ง ให้ผมถอดเสื้อผ้าออก ก่อนจะพาขึ้นบนเตียงสีขาว เขายิ้มให้ผมและเดินออกจากห้องไป ผมจึงค่อยๆ หลับตาลงช้าๆ ให้เครื่องเริ่มทำงานเพื่อพาผมเข้าสู่โลกของเกม

[H-Fighter Gay Game]

…

[ระบบกำลังดาวน์โหลดข้อมูล…]

…

[กำลังอัปเดตและปรับสภาพร่างกายของท่าน…]

ผมมองตัวอักษรที่ปรากฏขึ้นบนอากาศกลางห้องที่ดำขนาดใหญ่ ผมลองลูบคลำร่างกายตัวเอง มันให้สัมผัสที่เหมือนจริงจนน่าตกใจ แถมยังมีความรู้สึกด้วยแหละ รอไม่นานข้อความก็เปลี่ยน

[ระบบกำลังทำการสุ่มทางเลือกให้ท่าน…]

แหม่ ไม่ต้องสุ่มก็ได้ครับของแบบนี้ ผมรู้ตัวอยู่หรอกว่าต้องอยู่ฝั่งไหนอ่ะ ผมแขวะในใจ และมันก็จริง

[ท่านคือ ‘ผู้รอด’]

[โลกได้ถูกซอมบี้รุกรานและพวกมันกำลังพยายามที่จะผสมพันธุ์ ระวังตัวไว้และมีชีวิตรอดให้ถึงวันที่กองกำลังทหารมาช่วยท่าน]

เนื้อเรื่องสั้นได้ใจความดี ผมชอบ ก็เหมาะเป็น H Game ดี ไม่พูดเยอะเข้าเรื่องใต้สะดืออย่างเดียว! ห้องสีดำเปลี่ยนแปลงกลายเป็นทุ่งหญ้ากว้างที่มีซากเฮลิคอปเตอร์ที่กำลังลุกท่วมด้วยไฟเพลิง ผมก้มลงสำรวจตัวเอง ในมือมีเพียงกระเป๋าเป้เก่าๆ ที่ข้างในบรรจุขนมปัง เข็มฉีดยาและน้ำหนึ่งขวด เสื้อผ้าเป็นเพียงเสื้อยืดสีขาวและกางยีนขายาว ตัวหนังสือปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งเพื่อแนะนำเกมแบบพอสังเขป

[แถบสถานะอยู่บนแขนขวาของคุณนะ คุณต้องตรวจเช็คตลอดว่าค่าของมันยังโอเคอยู่ ไม่งั้นคุณอาจตายไม่รู้ตัว และอย่าลืมนะว่า อีกสิบสองชั่วโมงซอมบี้จะสามารถเข้ามายังพื้นที่ของคุณได้ สู้ๆล่ะ]

จ้ะ สู้ก็สู้ ผมเหลือบมองที่แขนขวา มีจอสีใสกำลังแสดงค่าสถานะต่างๆ ของผมอยู่ ซึ่งมันกากมากๆ เลย ให้ตายเหอะ บนท้องฟ้ามีตัวเลขที่กำลังถอยหลัง ผมจ้ำเท้ารีบหาที่พักทันที พื้นที่แถบนี้เป็นทุ่งหญ้าแห้งสะวันนา รอบๆ มีสัตว์ที่ติดเชื้อซอมบี้ให้ค่อยฆ่า เราต้องฆ่าพวกนี้เพื่อเอาค่า EXP. มาอัพเลเวล ค่าต่างๆ ของเราก็จะเพิ่มไปด้วย แต่ผมจะยังไม่ฆ่าพวกมัน ผมจะหาที่พักก่อน

ผมเดินวนรอบๆ ซากเฮลิคอปเตอร์จนเจอขวานและจอบอย่างละด้าม ผมจึงหยิบขวานขึ้นมา วางกระเป๋าเป้ไว้บนพงหญ้าและเริ่มตัดต้นไม้ที่อยู่รอบๆ จากนั้นก็ตัดหญ้าบังตอไม้ไว้ จะได้ไม่เป็นที่สังเกตว่ามีผู้รอดชีวิตอยู่แถวนี้

จากนั้นผมก็ขุดดินไม่ไกลจากเฮลิคอปเตอร์ ไม่ลืมผ่าไม้ยาวพาดลงมาเพื่อเป็นทางขึ้นเพราะผมต้องขุดดินลึกมากๆ ถูกแล้วครับ ผมกำลังจะสร้างบ้านใต้ดิน แล้วทำไมต้องเป็นตรงนี้น่ะหรอ เพราะที่ที่ปลอดภัยที่สุดคือที่ๆ อันตรายที่สุดไงล่ะ ตรงนี้ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้น เพราะฉะนั้นผู้รอดส่วนใหญ่ย่อมต้องไปที่ไกลๆ เพื่อหาของดีๆ

ผมขุดดินไว้สองห้องใหญ่ กินแรงไปเยอะมากและน้ำผมก็หมดแล้วเพราะระหว่างที่ขุดนั่นค่าความสดชื่นผมลดเร็วมากจนต้องกินน้ำเป็นช่วงๆ สุดท้ายผมเลยตัดสินใจถือขวานออกมาหาของกินและน้ำ ระหว่างทางก็ฆ่าสัตว์ซอมบี้ไปพลางๆ จนเลเวลอัพขึ้น ตอนนี้ผมเลเวล 4 แล้ว ถ้าถามว่าผมกลัวมั้ย? ก็ไม่ค่อยกลัวนะครับ ก็เกมอ่ะ ผมไม่คิดมากอยู่แล้ว

เดินมาไม่นานผมก็เจอน้ำตก ผมรีบตักน้ำดื่มทันทีที่แน่ใจว่าพวกมันสะอาด จนค่าความสดชื่นเต็ม และถือโอกาสเดินสำรวจรอบ ได้ปืนสั้นมาสองกระบอกด้วยแหละ ส่วนอาหารผมก็เจอผลไม้ แต่ในขณะนั้นเอง จังหวะที่ผมกำลังเดินเข้าไปหลังน้ำตก ตัวหนังสือสีแดงก็เด้งขึ้นมาจนผมตกใจ

[อันตราย!! คุณไม่สามารถเข้าไปได้]

เอ๊ะ? อันตรายอะไรอ่ะ แต่ถึงสงสัยยังไง เท้าของผมก็ก้าวถอยหลังออกมา เพื่อเงินท่องไว้ดีน ได้โปรดอย่าทำตัวสอดรู้สอดเห็นเยอะ ผมหอบของทั้งหมดเก็บที่พัก

ผมพักกินข้าวและดื่มน้ำ จากนั้นจึงไปตัดหญ้าแห้งจากอีกฟากหนึ่งของทุ่งหญ้าเพื่อนำมาปูพื้น ผมเหลาไม้บางส่วนให้แหลมทั้งสองเพื่อทำเป็นอาวุธ อีกส่วนทำเป็นบันไดและที่เหลือผมเอาหญ้าแห้งมาผูกติดกันเพื่อทำประตูกั้นสองห้อง สุดท้ายก็มานั่งถักหญ้าปิดปากหลุม

ส่วนดินจากการขุด ผมจัดการเอาไปถมทำตัวหนอนเนินดินเป็นวงกลมรอบปากหลุมห่างออกไปสองเมตร เอาหญ้าแห้งแซมๆ ให้มันเนียน ถ้าเดินเข้าใกล้ผมต้องมีสะดุดบ้างแหละ

ผมมองนาฬิกาข้างบนที่เหลือเวลาอีกสี่ชั่วโมง ผมเลยใช้เวลาที่เหลือเก็บผลไม้และน้ำ ผมเจอขวดน้ำที่น้ำตกด้วยแหละโชคดีสุดๆ

ผมตรวจเช็คทุกอย่างอีกครั้ง เอาไม้ที่เหลามาปักไว้ที่ห้องแรก ถอยหลังเข้าห้องที่สองและยกประตูขึ้นปิด นอนเอกเขนกบนกองหญ้าแห้งอย่างสบายใจ อะไรครับ? ผมหายใจออกหรอ? คุณครับ ฮัลโหล นี่เกมไงครับคุณ อย่าซีเรียสมากน่า ผมหลับตาลง คิดว่านอนสักหน่อยให้ค่าความสดชื่นได้ฟื้นฟู

[ซอมบี้ถูกปล่อยออกมาแล้ว! คุณกำลังอยู่ใกล้พวกมันมากๆ ระวังตัวด้วย]

ผมลืมตาขึ้นเหล่มองข้อความ จะบ้าตาย ผมเพิ่งหลับได้แปบเดียวเองนะ ผมหลับตารอฟังเสียงการเคลื่อนไหว ปืนสองกระบอกเหน็บอยู่ที่ข้อเท้าของผมและในมือก็มีไม้แหลมที่เหลาไว้ แต่รอเท่าไหร่ก็ไร้เสียงการเคลื่อนไหว หรือว่าซอมบี้จะไปแล้วนะ

[ซอมบี้กำลังเข้าถึงตัวคุณ! หนีด่วน! หนีด่วน!]

!?

ผมกำลังจะลืมตาเพื่ออ่านข้อความแต่ฉับพลันร่างกายก็ถูกกดทับ ผมตกใจลืมตาโพล่ง ก่อนจะตกใจจนวิญญาณแทบบินออกจากร่าง ใบหน้าคมดุดวงตาสีแดงกล่ำอยู่ห่างจากใบหน้าผมไม่ถึงคืบ บัดซบ! ทำไมถึงเข้ามาได้ล่ะ ผมหันไปมองทุกอย่างที่อยู่ที่เดิมอย่างตกใจ

“หายตัวเข้ามารึไงเนี่ย!!” ผมร้องเสียงหลง พยายามดิ้นออกจากร่างผิวขาวซีด

“เปล่า ผมเดินเข้ามา” เสียงทุ้มลึกกระซิบตอบที่ข้างหู ผมเอนตัวหลบ แอบอยากเอาไม้แหลมแทงสักรอบสองรอบข้อหากวนเบื้องล่าง

“ลุกหน่อย…ไม่หนัก” ผมเบ้หน้าให้เขารู้ว่ามันหนักจริงๆ

“ไม่ล่ะครับ ผมยังมีอย่างอื่นที่ต้องทำอยู่”

ไม่ปล่อยให้ผมต้องสงสัยนาน มือใหญ่ซีดจัดการกระชากเสื้อยืดจนขาดเป็นชิ้นๆ ผมตกใจจนตัวแข็งทื่อ รุนแรงเหลือเกิน…เขาแลบลิ้นเลียริมฝีปาก และผมเพิ่งสังเกต เขาหล่อมาก หล่อแบบวัวตายควายล้ม ให้ตายเหอะ ถ้าพระเจ้าจะลำเอียงขนาดนี้นะ อย่าให้ผมเกิดมาเลยดีกว่า ทุกอย่างบนตัวของเขามันช่างมีเสน่ห์ไปทุกส่วน โดยเฉพาะดวงตาสีเลือดคู่นั้น

“ว้าว คุณโคตรหล่อเลย” ผมชมเขาออกไป สิ่งที่ผมได้รับคือเสียงหัวเราะทุ้มที่ฟังแล้วสยิวแปลกๆ พิกล

“ขอบคุณครับ คุณก็น่ารักมากรู้ตัวมั้ย?”

“หา? ผมเนี่ยนะ” สูงโย่ง ผอมแห้งแก้มตอบก้นปอดแบบผมเนี่ยนะ?

“ครับ” เขายิ้ม และเริ่มถอดเสื้อสีขาวที่ใส่อยู่ โชว์กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ กับซิกส์แพคแน่นๆ ทั้งที่ยังคร่อมผมอยู่ จังหวะนั้นแหละ ผมรีบเบรกเขาอย่างไว

“เดี๋ยวครับ! ผมขอพูดอะไรก่อนได้มั้ย”

“หืม? ได้สิครับ”

“คือความจริงแล้วผมเป็นคนที่รับงานแฝงเข้ามาน่ะ ผมเป็นชายแท้แต่ที่ผมทำงานนี้เพราะตอนนี้ผมถังแตกและจนตรอกสุดๆ และผมโคตรอยากได้เงินรางวัลสุดๆ” ผมพักหอบแปบนึงพร้อมกับเหลือบมองท่าทีของเขา เขายิ้มอยู่

“แล้วไงต่อครับ”

“คือ…ผมขอได้มั้ย อย่าทำผมเลยนะ” ผมช้อนตามองปริบๆ ขอความเห็นใจ

“ไม่ได้ครับ” เขาตอบกลับมาอย่างฉับไว

“อ้าว!” ผมร้องเสียงดัง

“หึ ผมช่วยคุณได้นะ แค่ยอมผมก็พอ” เขาทำเพียงพูด มือใหญ่ลูบลงไล้ตั้งแต่หน้าท้องของผมมาหยุดที่ดีนน้อย ก่อนจะบดปลายนิ้วเบาๆ แต่ก็ทำตัวผมกระตุก

“อึก!” ผมเม้มปาก มองเขาอย่างหงุดหงิด ผมต้องเสียซิงจริงๆ หรอ ควรตื่นเต้นหรอดีใจก่อนดี

“เรียกผมว่า ลูดี้ คุณล่ะ?” ลูดี้ก้มลงมากระซิบที่ข้างหู ลมหายใจเขาร้อนสุดๆ

“ดีน อ๊ะ!” ผมรีบคว้ามือเขาไว้ ก่อนที่มือร้อนจะล้วงเข้าไปในกางเกงยีน

“ชู่ เด็กดี ผมจะทำให้คุณมีความสุขนะครับ”

ผมร้อนไปทั้งหน้า เสียงของอ่อนโยนทำเอาแทบละลายเผลอปล่อยมือที่จับไว้ ปล่อยให้เขาถอดกางเกงยีนและกางเกงใน เขาจูบหน้าผากและหอมแก้มผมไม่หยุด มือหนาลากแผ่วเบาทั่วร่างของผม ผมยอมรับ มันรู้สึกดี

ลูดี้จูบกรามของผม เขาไล้ริมฝีปากมาที่ไหปลาร้า เลียมันเบาๆ ก่อนจะลากปลายลิ้นร้อนมาที่ไหล่ จากนั้นก็แขนจนถึงปลายนิ้ว เขาทำแบบนี้กับร่างกายอีกฝั่ง ลูดี้ทำเหมือนกำลังชิมและลิ้มรสร่างกายของผม เหนืออื่นใดเขาทำมันอย่างอ่อนโยนเต็มเปี่ยมไปด้วยความใส่ใจ มันทำผมใจเต้นแรงและรู้สึกดีมากๆ

เขาแตะปลายนิ้วลงบนห***มของผม มันรู้สึกหวิวแปลกๆ ลูดี้มองหน้าผมยิ้มๆ ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะโน้มลงมาและจรดริมฝีปากบนห***มข้างหนึ่ง จูบมันเบาๆ จากนั้นก็งับมันและครอบครองไว้ในริมฝีปากอุ่น

“อ๊า…ลูดี้” ผมครางออกมา ผมเสียวมาก ผมไม่คิดว่าตรงห***มมันจะเสียวแบบนี้ ยิ่งลูดี้ตวัดลิ้นในปากเลียมัน ดูดมัน บางครั้งก็งับไว้ด้วยฟันและส่ายไปมา มันเสียวสุดๆ จนดีนน้อยถึงกับผงกหัวขึ้นมา

เขาผละมาเล่นกับห***มอีกข้าง ขยี้นิ้วไปมาบนห***มที่บวมแดง ผมแอ่นอกให้เขา ใช้มือขยุ้มผมสีน้ำเงินเข้มอย่างเสียวซ่าน ปากก็ร้องครางเรียกชื่อเขาไม่หยุด

“อ้าปากครับ” เขาสั่ง ผมก็อ้าปากและมองเขาอย่างรอคอย

“อึก” ลูดี้กระดกน้ำขึ้นดื่ม ก่อนจะก้มลงมาป้อนผม น้ำไหลเข้าลำคอผมอย่างรวดเร็วและบางส่วนก็ไหลเป็นสายลงมาที่อก ผมยกมือขึ้นโอบรอบคอเขา เอียงคอรับปลายลิ้นที่เข้ามาเกี่ยวพัน ลูดี้งับปากผมและดูดเลียเหมือนมันเป็นลูกกวาดแสนอร่อย

ตอนนี้ผมเบลอหมดแล้ว ทุกอย่างมันกำลังทำให้ผมเคลิบเคลิ้มและอดคิดไม่ได้ว่า ถ้ารู้ว่าทำกับผู้ชายและมันรู้สึกดีขนาดนี้ผมคงลองไปนานแล้ว

ลูดี้ถดกายลงต่ำ เขายกขาทั้งสองข้างผมพาดบ่า จูบตั้งแต่ปลายนิ้วเท้าจนถึงขาอ่อนด้านใน เขาจ้องมองที่ดีนน้อยทำผมเขินไปหมด ก้มลงจูบที่หัวมันแรงๆ เหมือนมันเขี้ยว

“ดีนดูสิครับ ผมกำลังจะกินมันแล้วนะ” คำพูดของเขา ทำให้ลมหายใจผมสะท้านเฮือกใหญ่

“อื้อ เอามันเข้าไปในปากลูดี้เลย ดีนไม่ไหวแล้ว” ผมว่าเสียงอ้อน

และผมก็ได้รับตามคำขอ ลูดี้อ้าอมดีนน้อยเข้าปากทั้งดุ้น ผมตัวกระตุกด้วยความเสียวมันพรุ่งปรี๊ดจนน้ำตาเล็ด เขาจัดการใช้ปากรูดรั้งและขบเม้มจนผมหลังแอ่นตัวลอยแทบไม่ติดพื้น ร้องครางดังลั่นอย่างสุขสม มันดีกว่าผู้หญิงทำให้ซะอีก

“อ๊า! ลูดี้! เสียวจัง อ๊า! จะเสร็จแล้ว…จะเสร็จ..” ในตอนนี้ผมกำลังจะได้แตะขอบสวรรค์ ความอุ่นร้อนก็ผละหนีจนผมตกใจ ผมมองหน้าเขาเป็นไก่ตาแตก ลูดี้ยกนิ้วชี้วางไว้บนปาก ก่อนที่ร่างใหญ่จะลุกขึ้นและเดินออกจากห้องไป

เกิดอะไรขึ้นว่ะ? ผมทุบกองหญ้าอย่างหงุดหงิด ผมกำลังจะเสร็จ! ผมมองดีนน้อยที่แข็งเป๊กและแดงก่ำ ก่อนจะใช้มือรูดรั้งขึ้นลง ใช้มือก็ได้! แต่รูดเท่าไหร่มันก็ไม่ยอมสักที

ฟึบ! ฟึบ!

“แตกสิ! ทำไมไม่ยอมแตก!” ผมโคตรโมโห ผมอยากปล่อยแล้ว

ผมมองที่แถบสถานะ ค่าความสดชื่นผมเหลือครึ่งหลอดแต่ HP ของผมกำลังจะหมด ผมตกใจมาก รีบลุกขึ้นนั่งกินอาหารจนมันเต็มและดื่มน้ำ ในตอนที่กำลังจะกินพอมเว ผลไม้ที่มีรูปร่างคล้ายกล้วยแต่จะมีความกรอบและความฉ่ำเหมือนแอปเปิลเพราะอยากกิน ผมก็ถูกกอดจากด้านหลังอย่างแรงจนพอมเวในมือถึงกับร่วง

“รอนานมั้ยครับ” ลูดี้หอมขมับผมแรงๆ

“ไปไหนมาครับ”

“จัดการอะไรนิดหน่อย อืม พอมเวหรอ” เขาตอบและก้มลงเก็บเจ้าผลไม้ขึ้น

เขาหลุบตามองผม ก่อนจะส่งพอมเวเข้าปากครึ่งนึงจะรูดมันออกจากปากช้าๆ ตาก็จ้องมองมาที่ผมอย่างเจ้าเลห์ ผมที่เผลอมองท่าทีนั้นจนอารมณ์ที่ค้างคาปะทุมาอีกครั้งก็อดหน้าแดงไม่ได้ ทุบอกของเขาทีหนึ่งอย่างหงุดหงิด

ลูดี้หัวเราะ เขาตวัดร่างผมอุ้มแนบกับอกแล้ววางลงอย่างอ่อนโยนบนกองหญ้าแห้ง เขาคุกเข่า ก่อนจะดึงสะโพกผมขึ้นสูงจนเข่าแทบตั้งฉากกับพื้น เขาจ้องที่ก้นผมนิ่ง เลียริมฝีปากไปมา

“ผมจะเล่นกับรูน้อยๆ ของดีน ดีนจะได้ไม่เจ็บเวลาที่ผมเสียบกระบอกปืนใหญ่เข้าไป”

“ครับ…อืม”

“คนเก่ง”

เขาส่งพอมเวเข้าปากของผม ส่งสายตาให้ผมทำกับมันเหมือนที่เขาทำกับดีนน้อย ซึ่งผมก็รีบรับมันเข้าปากและดูดเลียมันอย่างรุนแรงราวกับที่อยู่ในปากของผมเป็นกระบอกปืนใหญ่ของเขา ลูดี้ฉีกยิ้ม เขาส่งเสียงชมไม่หยุด

ตอนที่เขาแตะลงที่ปากทาง ผมก็แอบหวั่นๆ อย่างช่วยไม่ได้ และเขาก็ทำสิ่งที่ทำให้ผมตกใจมาก โดยการที่ก้มลงมาเลียที่รูของผม เขาสอดลิ้นเข้ามาตวัดเลียข้างในอย่างไม่นึกรังเกียจผมพยายามส่ายสะโพก

เพี๊ยะ!

“อื๊อ!”

“เด็กดีไม่ดื้อนะครับ” ลูดี้บอกแค่นั้น และก้มลงละเลงลิ้นใส่รูผมต่อ เขาดูเอร็ดอร่อยจนผมเขินหน้าร้อนไปหมด

มือหนาดึงพอมเวออกจากปากของผม จากนั้นก็เอาพอมเวที่ชุ่มน้ำลายของผมถูไถที่ปากทาง ก่อนจะกดเข้าไปช้าๆ ผมจิกหญ้าแห้งในมือแน่น มันไม่เจ็บแต่อึดอัดอย่างบอกไม่ถูก หนำซ้ำยังเสียวเบาๆ ด้วย

“อืม…ลูดี้..มันอึดอัดครับ”

“ไม่เจ็บใช่มั้ยครับ” เขาจูบขาอ่อนผมเบาๆ

“ไม่ครับ”

ลูดี้ยิ้ม ก่อนที่เขาจะกระแทกพอมเวเข้าจนเกือบสุดอันและชักออกอย่างรวดเร็ว ความจุก ความเสียวแล่นไปทั่วร่างผมฉับพลันจนร่างกระตุกเกร็ง ผมอ้าปากครางเสียงดัง เสียวสุดๆ ทำไมถึงเสียวอย่างนี้

ผมครางชื่อลูดี้ มองไปที่เขาอย่างเสียวซ่าน ผมอยากได้เขา อยากบางอย่างที่มันอุ่นและใหญ่กว่านี้ ผมกัดปากพร้อมอ้าแขนออกกว้าง

“ลูดี้ ดีนอยากได้ลูดี้! อ๊า!!”

พอมเวถูกถอดถอนออกไปอย่างรวดเร็ว กระบอกปืนใหญ่ยักษ์ฟาดกับแก้มก้นผมเสียงดัง ผมสะท้านกับขนาดของมัน ที่เล่นเอาของผมกลายเป็นของเด็กมอต้นทันที ส่วนปลายแดงก่ำและร้อนจัดกดเข้ากับปากทาง ผมแหงนหน้ามองอย่างระทึก ใหญ่ขนาดนี้จะเข้าไปได้จริงๆ หรอ

“ผ่อนคลายครับคนดี อืม” เขาถูไปมาเบาๆ ก่อนจะกระแทกเข้ามาจนมิดด้าม!

“อ๊า!!” ผมร้องเสียงหลง และเขาไม่รอช้าที่จะกระแทกเข้ามารัวเร็วจนผมหัวสั่นหัวคลอน

แขนแข็งแรงรัดร่างผมขึ้นกอด มือของเขาช้อนใต้แก้มก้นของผมในขณะที่แขนของผมก็คล้องรอบคอของเขาแน่น ขาตวัดเกี่ยวรอบเอวสอบเซ็กซี่ เชิดคอขึ้นครางอย่างหน้าไม่อายพร้อมกับเด้งบั้นท้ายตอบรับแรงกระแทก เราจูบกันอย่างดุเดือด ลูดี้ดูดลิ้นผมแรงมากแต่มันไม่เจ็บเลย

ลูดี้ฮอตมาก ให้ตายเหอะ ผมยกมือเสยผมของเขาไปข้างหลัง ดวงตาสีเลือดนั้นมันร้อนแรงสุดๆ และมันกำลังเผาผมเป็นจุณ ผมก้มลงแลกลิ้นกับเขาอีกครั้ง

เขาจับผมพลิกทั้งที่เรายังเชื่อมกันอยู่ เหมือนเขาควงมันข้างในเลย ลูดี้ช้อนแขนใต้ข้อพับขาของผม กระบอกปืนใหญ่ของเขาเข้าไปลึกมากจนผมอึดอัดไปทั้งท้อง ก่อนเขาจะกระหน่ำมันเข้ามาอีกรอบ

“ซี๊ด…ข้างในดีนมันรัดผมแน่นมากเลย”

“แรงๆ อื๊อ! ลูดี้แรงอีก อ๊า!”

ผมเอนตัวแนบกับแผ่นอกร้อน ใช้แขนเกี่ยวคอเขาจากข้างหลังพร้อมกับแหงนคอไปอ้าปากขอจูบจากลูดี้

ผมขยุ้มผมเขาแรงขึ้น ร้องครางเสียงดัง ผมกำลังจะเสร็จแล้วและเหมือนลูดี้ก็เล่นกัน เขารวบขาของผมทั้งสองข้างชิดกัน แล้วกระเด้าเข้ามาถี่ยิบจนผมครางไม่เป็นศัพท์ ดิ้นพล่านๆ ในอ้อมแขนเพราะเสียวจนแทบอกแตกตาย

“อ๊ะ! อ๊ะ! ลู…ลูดี้ อ๊ะ อ๊า! จะ..จะแตก จะแตกแล้ว! อ๊ะ!”

“อ่า…อีนิดครับ อ๊า ซี๊ด!”

“โอ๊ะ! ไม่ไหวแล้ว! ๆ อ๊า!! อื้อ!!!”

“อืม!!!”

น้ำอุ่นร้อนฉีดเข้ามารดราดภายในจนท้องของผมหนักอึ้ง ร่างผมเกร็งกระตุกไปทุกส่วน นิ้วมือและนิ้วเท้าเกร็งจิกงอ ผมเสียวจนสติแทบดับ รู้สึกราวกับทุกอย่างมันฟุ้งไปหมด

เขามอบจูบให้ผมอีกครั้งพร้อมกับถอนกระบอกปืนใหญ่ออก น้ำสีขาวขุ่นไหลทะลักออกมา เขาป้อนน้ำผม จากนั้นเราก็จูบกันอย่างเร่าร้อนและผมจำไม่ได้เลยว่าผมหลับไปตอนนั้น น่ากลัวว่าผมคงหลับคาปากของเขา

[ระบบกำลังทำการประมวลผล…]

…

[ขอแสดงความยินดีกับผู้รอดคนสุดท้าย – Detroit]

“คุณดีทรอยต์ครับ?”

“…” ผมลืมตามองพนักงานคนสวยอย่างเบลอๆ ผมออกจากเกมแล้วหรือนี่?

“ดีใจด้วยนะครับ คุณคือผู้ชนะล่ะครับ” เขายิ้มหวานและจับมือผมไปเขย่าเบาๆ

“อ้อครับ…อะไรนะครับ!!” ผมลุกพรึบพร้อมกับถามเสียงหลง จริงหรอ! ทั้งที่ผมเสียซิงก้นอ่ะนะ

“ใช่แล้วครับ นี่ครับรางวัลและค่าจ้าง กระผมขอตัวก่อนนะครับ หวังว่าเราจะได้เจอกันอีก” เขาค่อมหัวให้ ก่อนจะเดินออกจากห้องไป

ผมเปิดดูซองข้างใน มีการ์ดเงินสดมูลค่าสูงกับเช็คเงินหลายหลัก ผมยิ้ม งานนี้ก้ไม่เลวแฮะ เผลอเอายกนิ้วลูบกลีบปากอย่างเหม่อลอย รสหวานกับความร้อนผ่าวยังติดอยู่ที่ริมฝีปากของผมอยู่เลย เสียงทุ้มของเขาก็ยังก้องข้างในหู ผมเม้มปาก ผมคง…หลงเสน่ห์เขาเข้าซะแล้ว แย่จริง ดีน

พรึ่บ!

กระดาษสีดำขอบทองหล่นออกจากซอง อะไรนั้น ผมลงจากเตียงเก็บมันขึ้นมา กระดาษมันวาวมีข้อความไม่กี่บรรทัด

“ปักษารามา? หา!? ไอ้รีสอร์ตคืนล่ะล้านน่ะหรอ!” ผมเบิกตากว้าง มองกระดาษในมืออย่างตกใจ

ถ้าถามใครแล้วไม่รู้จักปักษารามาล่ะก็ เชื่อได้เลยว่ามันคนนั้นต้องอาศัยอยู่ในท่อแน่นอน ปักษารามา คือเจ้าของเกาะแทบจะทุกเกาะในเอเชียแถบยังเป็นเจ้าของรีสอร์ตลอยฟ้าอย่าง ดรีม พาราไดซ์ ที่คุณต้องมีเงินขั้นต่ำสิบล้านถึงจะสามารถขึ้นไปได้ ย้ำ! ขั้นต่ำสิบล้านครับคุณ!

ก๊อก! ก๊อก!

“สนใจไปเที่ยวหรือเปล่าครับ?”

เสียงทุ้มลึกคุ้นเคยเรียกผมให้มอง ผมนิ่งอึ้ง มองร่างสูงใหญ่ที่เท้าแขนกับขอบประตู เขายิ้มให้ผมอย่างอ่อนโยนแต่ให้ตายเหอะ เขาทำเอาผมพูดไม่ออก

“…ลูดี้”

“ครับผม?” เขาเอียงคอยิ้มๆ

“ออกไปเลย! ผมโป๊อยู่นะ!!!” ฮือ! ผมลืมไปได้ไงเนี่ย

“โถ่เด็กดี ผมชิมคุณทุกที่แล้ว อย่าอายไปเลยครับที่รัก” ลูดี้หัวเราะในลำคอ ก่อนเขาจะเดินเข้ามากอดผมและหอมขมับหอมคอจนหัวฟู

“อื้อ พอแล้วครับ ทำไมคุณถึงมาอยู่นี่ล่ะ แล้วหมายความว่าไงครับ ที่ว่าไปเที่ยวน่ะ”

“จะเริ่มจากตรงไหนดีล่ะ…อืม เอาเป็นว่าผมลองมาเที่ยวที่นี่เป็นครั้งแรกเพราะเพื่อนของผม แนะนำว่าที่นี่ดีมากๆ และก็ดีจริงๆ ด้วย” เขาส่งสายอบอุ่นที่ทำผมหน้าร้อนแทบไหม้

“ลูดี้!” ผมตบลงบนอกแน่น เมื่อมือหนาที่ไม่ได้ซีดเหมือนในเกมติดออกแทนๆ เริ่มเลื้อยไปมาทั่วแผ่นหลัง

“หึๆ ผมอยากชวนเมียไปเที่ยวนี่ผิดมั้ยครับ?”

“เมียอะไรครับ! ผมเป็นผู้ชายนะ” ผมเม้มปากแน่น ในอกสั่นรุนแรงกับคำว่าเมียของลูดี้เหลือเกิน

“ผมก็เป็นผู้ชาย แต่ผมชอบคุณนะดีน”

“…”

“ผมเห็นคุณครั้งแรกผมก็อยากปล้ำคุณเลยนะคนดี”

“ตลกตายแหละ!”

“ฮ่าๆ ขอโทษครับ ก็คุณน่ารักนี่” ผมยิ้มทั้งตาทั้งปาก กอดผมแน่นๆ เหมือนมันเขี้ยว ก่อนจะจับผมแต่งตัวเสร็จสับ ไม่ได้มองหน้าผมที่ตอนนี่แดงไปทั้งหัวแล้ว ผมกัดปากกลั้นยิ้ม ตอนนี่รู้สึกดีสุดๆ

ลูดี้กุมมือผมไว้ เขาพาผมออกจากห้อง ทุกคนมองมาที่เรา ไม่สิพวกเขามาที่ลูดี้ ก็เขาหล่อน่ะสิถามได้

พอมาถึงหน้าอาคาร ผมกำลังจะถามเขาว่าเรากำลังจะไปไหนกัน เฮลิคอปเตอร์คันสีดำทองก็บินลงจอดตรงลานเบื้องหน้า ผมเอามือป้องตาไม่ให้ฝุ่นเข้า เห็นชายในชุดฮาวายสีส้มอาโลฮ่ากระโดดลงมา และวิ่งตรงมาทางเรา

“ท่านลูดาสครับ กระผมได้จัดเตรียมทุกอย่างไว้พร้อมแล้วครับ!” ผู้ชายคนนั้นตะโกนบอกแข่งกับลม และคำพูดของเขาทำเอาตกใจจนตาแทบถลน

“เดี๋ยวนะ…ลูดาส ปักษารามา!!!”

“ครับ? อืม…ผมชอบให้ดีนเรียกลูดี้มากกว่านะครับ” เขาหันมายิ้มหวานให้

“ไม่! ทำไมเป็นคุณล่ะ! ผมนึกว่าท่านประธานของปักษารามาจะแก่กว่านี้ซะอีก!” ผมร้องเสียงหลง ถึงผมจะรู้จักปักษารามาดีมากๆ แต่ขอโทษเถอะ สื่อไม่เคยถ่ายรูปของคนตระกูลนี้ได้แถมผมก็ไม่เคยเห็นหน้าค่าตาของพวกเขาเลย

“โถ่เด็กดี” เขาหอมหัวผมแรงๆ อย่างเอ็นดู ก่อนจะรวบร่างผมแนบอก

“อ๊ะ!”

“รู้มั้ยครับ คุณต้องรู้อะไรอีกเยอะ ตอนที่เราแต่งงานกัน คุณจะได้เป็นคุณนายปักษารามาได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่องไงครับ”

“หา!!!”

“เปาฟา เอาเครื่องขึ้น”

“ครับท่าน!!”

“เดี๋ยวสิ!! ...อื้อ!!”

อย่ามาจูบต่อหน้าลูกน้องสิ…ลูดี้บ้า!