เมียนอกคอก

“ถึงคุณจะสนิทกับครอบครัวนั้นแค่ไหน แต่ก็ใช่ว่าคุณจะหยิบยื่นช่วยเหลือทุกครั้งแบบนี้นะคะ” เสียงหญิงวัยกลางคนเอ่ยพูดกับสามีตัวเองขึ้นอย่างไม่ชอบใจเท่าไหร่ แต่ด้วยความที่สามีเป็นหัวหน้าครอบครรัว ทำให้เธอไม่กล้าพูดอะไรออกไปมากกว่านี้ “แต่คุณก็เห็น ว่าศิวะไม่เคยผิดคำพูดกับผม” ชายวัยกลางคนผู้เป็นสามีตอบกลับภรรยาของตนออกไป “ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะค่ะ แต่นี่มันเกินไปแล้วนะคะ เงินเป็นสิบๆล้าน คุณไว้ใจให้พวกเขายืมได้ยังไงกัน แล้วครั้งนี้คุณมั่นใจแค่ไหนว่าเขาจะหาเงินขนาดนั้นมาคืนคุณได้” “ผมว่าที่แม่พูดก็มีเหตุผลนะครับ ครอบครัวอาศิวะมีปัญหามานานแล้ว แล้วเงินครั้งนี้ก็ไม่ใช่น้อยๆ พ่อคิดว่าพวกเขาจะหาเงินมาคืนเราได้จริงๆหรอครับ” ตฤณ หรือ ตฤณจร เอ่ยกับผู้เป็นพ่อออกไปด้วยความเห็นคล้ายแม่ของเขา เพราะที่ผ่านมาเขาก็เห็นมาตลอดว่าบ้านหลังนั้นมีปัญหาให้พ่อเขาช่วยเหลือบ่อยๆ “ฉันว่าอย่างน้อยคุณก็น่าจะเอาโฉนดที่ดินบ้านหลังนั้นไว้นะคะ ถ้าเกิดพวกเขาเบี้ยวขึ้นมาอย่างน้อยเราจะได้ไม่เสียเปล่า” คุณธิดาเอ่ยกับสามีออกไปอีกครั้ง เพราะเรื่องเงินๆทองๆเธอไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น “ผมมีวิธีที่ดีกว่านี้” คุณตุลผู้เป็นสามีเอ่ยขึ้นหลังจากภรรยาเอาแต่กังวลไม่เลิก “ยังไงคะ” “ผมจะให้ตฤณแต่งงานกับพร้อมตา” “อะไรนะครับ!” เจ้าของชื่ออย่างตฤณเอ่ยออกมาเสียงดังทันที “ตอนนี้แกก็เข้าสามสิบแล้วนะตฤณ พ่อว่าถึงเวลาที่แกควรจะแต่งงานได้แล้ว” คุณตุลเอ่ยกับลูกชายออกมาตามความคิด แต่จริงๆเขาไม่ได้ห่วงเรื่องอายุของลูกอย่างที่พูดเพียงแต่... “ผมไม่อยากแต่งงาน” ตฤณเอ่ยปฏิเสธผู้เป็นพ่อออกไปทันที เพราะสำหรับเขา เขาไม่อยากแต่งงาน ไม่คิดถึงเรื่องแต่งงานอีกเลย ตั้งแต่ที่เขา... “ฉันก็ไม่เห็นด้วยนะคะ การที่ลูกต้องแต่งงานเราก็มีแต่เสียกับเสียนะคะ ทั้งสินสอด แล้วไหนจะสมบัติที่บ้านหลังนั้นอาจจะมากอบโกยไปอย่างไม่เกรงใจ” คุณธิดารีบเอ่ยขึ้นอย่างไม่เห็นด้วยกับความคิดของสามี “เงินที่ศิวะยืมก็ถือว่าเป็นสินสอดห้าล้านส่วนที่เหลือก็ให้ถยอยคืน ศิวะก็มีลูกสาวคนเดียวยังไงบ้านและสมบัติทุกอย่างของศิวะก็ต้องเป็นของลูกสาวเขา ถ้าตฤณแต่งงานกับพร้อมตา ผมไม่เห็นว่ามีตรงไหนที่เราจะเสียเลย” “.....” คุณธิดาเงียบคิดตามที่สามีพูดออกมา “แต่ผมไม่อยากแต่งงานพ่อก็รู้” เป็นตฤณที่เอ่ยขึ้น “ถ้าเหตุผลที่แกไม่อยากแต่งงานเพราะผู้หญิงคนนั้น งั้นครั้งนี้พ่อขอสั่งให้แกแต่งงานกับพร้อมตา” สุดท้ายคำสั่งเด็ดขาดก็ออกจากปากของผู้เป็นพ่อทันที เพราะเขาไม่อยากให้ลูกชายมาจมอยู่กับผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ทิ้งลูกชายเขาไปแบบนี้ ตฤณลุกขึ้นออกจากบ้านไปทันทีหลังจากรู้ว่าสิ่งที่พ่อสั่งนั้นขัดไม่ได้ ทั้งที่พ่อก็รู้ว่าเขารักใคร ทั้งที่พ่อก็รู้ว่าเขารอใคร แต่สุดท้ายพ่อก็บังคับเขา สุดท้ายพ่อก็ให้เขาแต่งงาน “โถ่เว้ย!” . . “เป็นบุญของลูกแล้วนะที่ลุงตุลเอ็นดู จนได้แต่งงานเข้าบ้านสิงหาบริรักษ์” นายศิวะ ผู้เป็นพ่อเอ่ยกับลูกสาวออกมาด้วยความปลาบปลื้มที่ลูกสาวกำลังจะได้เป็นฝั่งเป็นฝา และยังได้แต่งเข้าครอบครัวสิงหาบริรักษ์ที่เขาสนิทสนมมาตั้งแต่วัยรุ่น “ลูกไม่น้อยใจใช่ไหม ที่การแต่งงานครั้งนี้มันเป็นเพียงการแต่งงานเพราะค้ำประกันหนี้” คุณงามตาเอ่ยถามลูกสาวตัวเองขึ้นด้วยความกังวล เพราะถึงแม้ว่าประมุขของบ้านสิงหาบริรักษ์จะเอ็นดูลูกสาวเธอจึงเลือกให้แต่งงาน แต่เหตุผลจริงๆทำไมเธอจะไม่รู้ว่าเพราะเหตุผลอะไร “แค่คุณลุงเอ็นดูพร้อม แค่พร้อมได้ทำเพื่อพ่อกับแม่ พร้อมก็ไม่น้อยใจหรอกค่ะ” พร้อม หรือ พร้อมตา หญิงสาวสวยอ่อนหวานเอ่ยตอบผู้เป็นพ่อแม่ของเธอออกไปด้วยรอยยิ้ม ไม่ว่าเหตุผลของการแต่งงานครั้งนี้จะเป็นอะไร เธอก็ไม่เสียใจ ไม่น้อยใจ เพราะทุกอย่างมันได้ถูกกำหนดไว้แล้ว และเธอก็ได้เลือกแล้ว “งั้นเดี๋ยวแม่ลงไปรับแขกก่อนนะลูก” “ค่ะ” หลังจากภายในห้องตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง หญิงสาวในชุดเจ้าสาวแบบไทยประยุกต์นั่งมองตัวเองผ่านกระจกเงาใบใหญ่ด้วยรอยยิ้ม ถึงแม้ว่างานแต่งครั้งนี้จะไม่ได้เกิดขึ้นเพราะความรักระหว่างคู่บ่าวสาว แต่สำหรับเธอที่ชื่นชมในตัวเจ้าบ่าวของเธอเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว มันก็ไม่ได้เป็นเรื่องที่น่าเสียใจเลยสักนิดกับงานที่เกิดขึ้น อีกอย่างเธอก็เป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่ง ที่พอได้เข้าพิธีแต่งงานมันก็ย่อมอยากให้เป็นวันที่ดีที่สุดอยู่แล้วนั่นเอง และเธอก็หวังว่าชีวิตการแต่งงานของเธอ...จะเป็นไปได้ด้วยดี