ถ้า...ไม่มีฉัน

…หนึ่งสัปดาห์ที่แล้ว.... “โอ๊ย!! พยาบาลคะ แผลลึกมากไหมคะ ต้องเย็บไหม” หญิงสาวดวงหน้ารูปไข่ปากกระจับอมชมพู ถามพยาบาลด้วยความกังวล “รอคุณหมอมาประเมินก่อนนะคะคนไข้ แผลค่อนข้างลึกค่ะ” “ฉันว่าไม่ต้องเย็บก็ได้นะคะ ฉันรีบ ไม่เจ็บแล้วค่ะ” คนตัวเล็กมองทำตาน่าสงสารเล็กน้อย “คุณหมอกำลังมาแล้วค่ะคนไข้” พยาบาลพูดเกลี้ยกล่อมให้หญิงสาวที่ส่งสายตาน่าสงสารรอสักครู่ .......เสียงเปิดประตูดังขึ้น เสียงฝีเท้าค่อยๆ เดินเข้ามาในห้องทำแผล ชายหนุ่ม ผิวขาว จมูกโด่ง คิ้วเข้ม ร่างสูงโปร่ง ในชุดกาวน์สีขาว ใช้เวลาไม่นานก็มานั่งลงที่เก้าอี้ทำงาน ในขณะที่คนที่อยู่ก่อนหน้าทั้งสองคนมองเป็นตาเดียว กำลังตกอยู่ในภวังค์ “คนไข้เป็นอะไรมาครับ” น้ำเสียงนิ่งเรียบถาม ขณะที่สายตาจ้องอ่านแฟ้มประวัติคนไข้ ไม่มองไปที่คนที่นั่งตรงข้ามสักนิด .....ก๊อก ก๊อก.... เสียงปากกาเคาะโต๊ะดังขึ้นภายในห้องทำแผล คนที่อยู่ก่อนทั้งสอง สะดุ้งตัวเล็กน้อย “ห๊ะ อะไรนะคะ” คนตัวเล็กหลุดจากภวังค์ทันที “ผมถามว่าคนไข้โดนอะไรมาครับ” ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองไปที่หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า สายตาสบกันครู่หนึ่ง ใบหน้าของเขายังคงเรียบนิ่ง เย็นชา ก่อนจะจะขมวดคิ้วเล็กน้อย เอียงหน้าเชิงสงสัย “เอ่อ ฉันเดินชนขอบประตูค่ะ” หญิงสาวตอบพลางยิ้มบาง มือข้างขวาจับที่คอ ทำท่าเขินอาย “หล่อจัง สวรรค์ส่งว่าที่พ่อของลูกฉันมาสักที” หญิงสาวจ้องมองชายหนุ่มที่ กำลังเตรียมอุปกรณ์ทำแผล พลางคิดในใจ ยิ้มน้อย ยิ้มใหญ่ “ขอหมอดูแผลหน่อยครับ” คนตัวเล็กได้ยิน จึงรีบขยับเข้าไปใกล้ ดวงตาจ้องมองผู้ชายในชุดกาวน์ไม่วางตา “คุณหมอ ....มีแฟนหรือยังคะ” มือที่กำลังจับบริเวณศรีษะชะงักเล็กน้อย สายตามองต่ำมาที่ใบหน้าเล็ก ของคนตกหน้า “คุณไม่เจ็บแล้วเหรอครับ” คนตัวเล็กยิ้ม สีหน้าไม่สลด “ตอนนี้ฉันรู้สึกเจ็บค่ะหมอ เจ็บตรงนี้” มือเล็กชี้ไปที่อกข้างซ้ายของเธอ พูดไปยิ้มไป สายตายังคงมองชายหนุ่มไม่วางตา “ครับ” “คุณไม่ถามฉันต่อหรอคะ ว่าทำไม แต่ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเต็มใจบอก” คนตัวเล็กโน้มหน้าไปใกล้อีกนิด กระซิบเบาๆ “เพราะฉันรู้สึกว่า กำลังมีอะไรสักอย่างมาวิ่งในหัวใจฉันซะแล้วค่ะ” “คนไข้มีสติหน่อยครับ คนไข้คนอื่นยังรอตรวจอยู่” ชายหนุ่มไม่มีท่าที ที่จะยิ้มออก ยังคงพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย เย็นชาเหมือนเดิม คนตัวเล็กได้ยินที่ชายหนุ่มพูด สีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย เธอได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ แก้เขิน “เสร็จแล้วครับ เย็บแผลสองเข็ม หมอจะสั่งยาแก้ปวดให้ด้วย อีกสองอาทิตย์มาตัดไหม” “ตัดไหมกับคุณหมอหรือเปล่าคะ” ชายหนุ่มมองใบหน้าเล็กของหญิงสาว “พยาบาลทำให้ได้ครับ” “อ่อ” หญิงสาวพยักหน้ารับ “ตัดไหมไม่เป็นไร อย่าตัดใจนะคะคุณหมอ” คนตัวเล็กยังคงหยอกเย้าชายหนุ่มหน้าตาเย็นชา ยิ่งเขาทำเย็นชาใส่เธอ เธอยิ่งต้องการแกล้งเขา อยากเอาชนะ “เชิญรับยาครับ” “เดี๋ยวเจอกันอีกนะคะ คุณหมอสุดหล่อ ฉันชื่อนลินนะคะ” หญิงสาวพูดพรางโน้มตัวไปอ่านป้ายชื่อที่อกของชายหนุ่ม “คุณหมอศรุต ชื่อศรุตนี่เอง ฉันจะจำไว้นะคะ”