บทที่ 2 เหยื่อ(1/2)
1257 คำ
2.เหยื่อ
หลายวันต่อมา
มหา’ลัยชื่อดังย่านกรุงเทพฯ
“สรุปเย็นนี้ร้านอาหารกึ่งบาร์ว่างั้น” ส้มที่เป็นเพื่อนสนิทเอ่ยถามเมื่อเราเดินออกมาจากคณะแล้ว และกำลังเดินตรงไปที่ลานจอดรถเพื่อที่จะแยกย้ายกลับบ้านทางใครทางมัน
“หรือแกอยากไปผับ?”
“ผับขี้เกียจเข้าอะช่วงนี้ ได้ข่าวยิงกันตายบ่อย เปลี่ยนเป็นร้านอาหารกึ่งบาร์ก็ดีเหมือนกัน”
“งั้นก็เอาตามนั้น” ฉันพยักหน้ารับคำพูดของเพื่อนในขณะที่ขากำลังก้าวเดิน “ไนต์คลับช่วงนี้วุ่นวาย”
“แล้วแกต้องขออนุญาตเจ้าหนี้แกไหมเนี่ย”
“ไม่ต้องก็ได้มั้ง ฉันยังไม่ได้เป็นเด็กในปกครองของเขาสักหน่อย” เรื่องที่ฉันเอาตัวแลกกับหนี้ส้มรู้แล้วเพราะฉันเป็นคนเล่าให้ฟังเอง ไม่ได้คิดอายหรือรู้สึกแย่ที่มันเป็นแบบนั้น รู้สึกดีซะอีก
“แหม… ตาเป็นประกายเลยน้า” นิ้วเล็ก ๆ จิ้มลงที่แขนของฉันยิก ๆ เหมือนกำลังล้อเลียน
“ก็คนมันดีใจ” ไม่คิดที่จะปิดบังหรืออ้อมค้อม และเรื่องนี้ส้มก็รู้แล้วเหมือนกัน ที่จริงเรื่องวันนั้นมันเป็น ‘แผน’ ของฉันเอง
ด้วยความที่เคยเจอเจ้าหนี้ของพ่อบ่อยครั้ง แต่ละคนก็ผลัดเวียนวนกันมาไม่ซ้ำหน้า จนกระทั่งได้มาเจอกับคุณคนนี้ เขาชื่อ ‘เธียร’ ฉันรู้ ฉันสืบมาแล้ว แต่ที่ต้องแกล้งทำเป็นโวยวาย แกล้งทำเป็นไม่รู้ หรือแกล้งพูดแรง ๆ ก็เพราะอยากให้มันเข้ากับแผนที่วางเอาไว้
ฉันต้องสาธยายความหล่อของคุณเขาให้ฟังไหมว่าหล่อแค่ไหน ขอสรุปสั้น ๆ เลยว่าหล่อแบบหล่อมาก ๆ ขนาดอายุสามสิบแล้วก็ยังดูดีอยู่เลย เพราะแบบนั้นมันทำให้ฉันคิดว่าถ้าเข้าหาตรง ๆ คงจะเป็นได้แค่ของเล่นทั่วไป แต่ถ้าเข้าหาแบบไม่เหมือนใคร อาจจะได้เป็นมากกว่านั้น
ฉันต้องการจับเขา
แต่ไม่ได้จับเพราะความรวยอะไร จับเพราะชอบ หล่อ กร้าวใจ ดูดุดันและเท่แปลก ๆ ยิ่งอยู่ในชุดสูทเนียบไปทั้งตัวก็ยิ่งเท่ มันก็เลยทำให้ฉันอยากได้ จนต้องวางแผนแบบนี้ขึ้นมา
ถ้าไม่ทำแบบนี้ จ้างได้ก็เข้าไม่ถึงคุณคนนั้นแน่นอน เพราะดูจากรูปร่างหน้าตาและภูมิฐานฐานะแล้ว ผู้หญิงในสต๊อกคงเยอะน่าดู และเขาคงไม่ชายตาแลเด็กอย่างฉัน
“แปลกคน ถ้าเป็นฉันป่านนี้สติแตกไปแล้ว อยู่ดี ๆ ก็ได้ไปเป็นเด็กใครก็ไม่รู้” เสียงของส้มทำให้ฉันหันไปมองเธอ
“ก็บอกว่าชอบ จะสติแตกทำไม”
“อยากเห็นหน้าว่ะ หล่อขนาดนั้นเลยเหรอ” ส้มทำหน้าสงสัย ใจจริงก็อยากเปิดรูปให้ดู แต่ก็อยากให้เห็นตัวจริงมากกว่า เพราะในรูปหล่อสู้ตัวจริงไม่ได้
“หล่อเหมือนนายแบบ แต่ก็ออกแนวแด๊ดดี้ แนวมาเฟียอะไรทำนองนั้น”
“สเปคเลยสิ” เพื่อนสะกิดแขนฉันยิก ๆ อีกครั้ง
“แน่นอน” หันไปตีคิ้วยั่ว ๆ ให้ส้มที่กำลังมองมาอย่างล้อเลียน “เป้าหมายมีไว้พุ่งชน จำไว้นะส้มส้ม”
“พุ่งชนแบบนี้ก็ไม่ไหวว่ะ แกเล่นเอาตัวเข้าแลก ไม่กลัวเหรอวะ” แล้วเพื่อนก็ทำท่าทางขนลุกขนพอง “อายุสามสิบ คง เซ็กส์จัดน่าดู อึ๋ย”
“เซ็กส์จัดสิดี ฉันชอบ”
“แรด”
“เราเพื่อนกัน” จบคำพูดนั้น เราสองคนก็หัวเราะออกมาเสียงดังอย่างชอบใจ ขอน้อมรับเลยว่าเป็นเด็กแก่แดด อายุแค่ยี่สิบก็คิดอะไรไปไกลแล้ว ยิ่งเรื่องติดเรตยิ่งชอบ แม้จะไม่เคย แต่ก็ศึกษาไว้เยอะเหมือนกัน
วัยอยากรู้อยากลองก็เป็นแบบนี้แหละ เป็นไปได้ก็อยากลองอย่างอื่นด้วย และอย่างอื่นที่ว่าก็คงจะไม่พ้นคำว่า ‘เซ็กส์’
“คิดไว้ยังว่าจะจับผู้ชายในดวงใจของแกยังไง” เสียงของส้มทำให้ฉันหันไปมองเพื่อนอีกครั้ง
“คิดไว้แล้ว ไม่พลาดแน่”
“แกไม่กลัวหรือไง เขาว่าครั้งแรกเจ็บนะเว้ย”
“กลัวแต่ก็อยากได้ ฉันชอบอะ” ขอเล่าก่อนว่าที่ชอบคุณคนนั้นก็เพราะเคยเห็นเขามาที่บ้านบ่อยครั้ง เขาก็มาคุยธุระกับพ่อเหมือนเจ้าหนี้คนอื่น ๆ แต่ด้วยความหล่อกระแทกตาก็เลยทำให้นึกสนใจ ยิ่งเห็นหน้าทุกเดือนก็ยิ่งอยากได้ แต่ไม่รู้จะทำไง ไม่เคยจีบผู้ชาย ไม่เคยมีความรัก และด้วยความที่อายุยี่สิบ ถ้าเข้าหาเขาตรง ๆ ก็กลัวจะโดนเมิน ก็เลยต้องสร้างแผนการขึ้นมา
โชคดีที่วันนั้นกลับบ้านแล้วเห็นรถคันคุ้นเคยจอดอยู่ในโรงจอดรถ เห็นแบบนั้นก็รีบเข้าบ้านเพื่อที่จะทำตามแผนที่วางเอาไว้ และสุดท้ายมันก็ลงล็อคพอดี นอกจากจะเข้าใกล้เขาได้แล้ว ยังช่วยพ่อปลดหนี้ได้อีกต่างหาก ถือว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม
ไม่รู้หรอกว่าอีกฝ่ายอยากได้ฉันเพราะอะไร รู้แค่ว่าเวลาต่อจากนี้ไป ฉันจะทำให้เขาชอบฉันให้ได้ ผู้ชายคนนั้นต้องเป็นของฉันแค่คนเดียวเท่านั้น
เวลาต่อมา
ร้านอาหารกึ่งบาร์
“โอโหชุดแซ่บมากกกก” ส้มเอ่ยแซวชุดที่ฉันใส่เมื่อเรามาถึงร้านอาหารแล้ว ที่เพิ่งมาแซวก็เพราะเพิ่งเจอกัน และชุดที่ฉันใส่ก็ไม่ได้แซ่บอะไรขนาดนั้นหรอก ก็แค่ชุดเดรสเกาะอกสีดำรัดรูปธรรมดา แต่มันก็แอบโป๊นั่นแหละ ทั้งรัดนม ทั้งสั้น ส้มก็เลยเอ่ยแซว
“แล้วชุดแกไม่แซ่บหรือไง กลัวคนอื่นไม่รู้เหรอว่าชื่อส้ม” ฉันแซวกลับ นอกจากจะชื่อส้มแล้ว ยังใส่เดรสผ่าหลังสีส้มแป๊ดมาอีก ใครเด่นกว่าใครไม่รู้เลย รู้แค่ว่าผู้ชายภายในร้านมองมาทั้งร้านแล้วตอนนี้
“ก็เผื่อได้ผู้”
“แรด”
“เราเพื่อนกัน” คำพูดที่ใช้พูดเล่นถูกดึงมาเป็นประเด็นอีกครั้ง ฉันที่กำลังจะอ้าปากพูดต่อก็ต้องกลืนคำพูดลงคอเมื่อสองตาเหลือบไปเห็น ‘เจ้าหนี้’ กำลังนั่งจิบเหล้าท่ามกลางสาวสวยสองคนที่กำลังนัวเนียขนาบข้างซ้ายขวา
“ส้ม แกบอกว่าอยากเห็นผู้ชายคนนั้นใช่ไหม” สองตายังจ้องเขาเขม็ง ซึ่งอีกฝ่ายก็ไม่รู้หรอก ยังคงนั่งจิบเหล้าอยู่เหมือนเดิม
“ก็อยากเห็น” ส้มพยักหน้าหงึกหงักพลางกวาดตามองไปทั่วร้าน “เขาอยู่นี่เหรอ”
“อือ… คนนั้น” ว่าจบก็ชี้ให้ส้มดูว่าคนไหน และเมื่อเพื่อนมองตามก็กรี๊ดแตกออกมาเมื่อเห็นเจ้าหนี้ฉันแล้ว
“หล่อมากอะแฮม โคตรหล่อเลย!!”
“เห็นไหมล่ะ บอกแล้วว่าหล่อจริง ๆ” หันไปยิ้มให้ส้มก็เดินนำเข้าไปในร้านแล้วเลือกโต๊ะนั่งใกล้โต๊ะเขาที่สุด เพราะอยากให้อีกฝ่ายเห็น ก็เลยต้องทำแบบนี้
ถ้าเขาเห็นก็ต้องสนใจกันบ้างแหละ เพราะคืนนี้ฉันก็ไม่ได้น้อยหน้าใครเลยนะ โดยเฉพาะความเปรี้ยวแซ่บ สู้สาว ๆ ในร้านได้แน่นอน
- ผู้เขียน
