ทินราชหลงเมีย

“อืม~” เสียงทุ้มคำรามในลำคออย่างพอใจ พลันยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มช้าๆ ‘ทินราช’ เสี่ยหนุ่มเจ้าของบ่อนใหญ่กลางกรุง ตึกสูงตั้งตระหง่านเป็นโรงแรมหรูชื่อดัง ซึ่งชั้นล่างถูกเนรมิตให้เปรียบดั่งดินแดนสำหรับนักพนัน บรรยากาศภายในบ่อนคึกคักกันทุกโซน และยังมีการ์ดชุดดำคอยดูแลรักษาความปลอดภัยรวมถึงสอดส่องพฤติกรรมของนักพนันตามจุดต่างๆ แววตาคมกริบปรายมองผ่านกระจกสีดำจากชั้นลอยลงมาด้านล่างด้วยความรู้สึกเพลิดเพลิน ร่างหนาพิงโซฟาอย่างสบายขณะกระดกเหล้า มีสาวสวยขัดดอกทั้งสองกำลังประเล้าประโลมแก่นกายใหญ่ มอบความสำราญเช่นนี้อยู่ทุกวัน ทินราชยังคงไล่สายตาชมนักพนันหน้าโง่ทั้งหลาย พวกมันล้วนเอาเงินมาละลายให้เขาทั้งนั้น จนกระทั่งหยุดที่โต๊ะรูเล็ตต์ หลังเห็นสาวสวยดูคุ้นหน้าคุ้นตา แถมมีบอดีการ์ดหลายคนตามมาคุ้มกันอีกด้วย ก่อนชายหนุ่มจะกระดิกนิ้วเรียกลูกน้องของตน “ลงไปต้อนรับคุณลิษากับคุณพราว แล้วดูแลพวกเธอเป็นอย่างดี” “ครับเสี่ย” ทินราชสั่งเพราะรู้จักสองสาว คนหนึ่งเมียไอ้จอมศึก ลูกพี่ลูกน้องของเขาเอง ส่วนผู้หญิงข้างๆ ลิษาคือคุณพราว ภรรยาคุณอินทรี เพื่อนรักไอ้จอมศึก วันนี้พวกเธอก็พากันเอาเงินผัวมาละลายตามเคย “แล้วเรื่องผลเอกซเรย์ร่างกายกูล่ะ?” “ไอ้ลุกซ์ไปเอามาแล้วครับ คาดว่าอีกไม่นานคงถึง” ยังไม่ทันขาดคำ ประตูก็ถูกเปิดพร้อมร่างสูงของลูกน้องคนสนิท “เซอร์ไพรส์มากครับเสี่ย” ลุกซ์นำซองสีน้ำตาลยื่นส่งให้ทินราช คิ้วเข้มขมวดเล็กน้อย คำพูดลูกน้องมันกระตุ้นความอยากรู้ของเขามากขึ้น ก่อนเปิดซองแล้วดึงแผ่นตรวจออกมาดู “ฮ่าๆๆ” เสียงหัวเราะอันบ้าคลั่งดังขึ้นอย่างน่าขนลุก ทินราชหรี่ตามองฟิล์มเอกซเรย์ร่างกายของตนเอง จะเห็นว่ามันมีรูปกรรไกรผ่าตัดอันเล็กติดอยู่ในท้องเขา เรียกว่าโคตรเซอร์ไพรส์ และถึงจะมีเสียงหัวเราะดังขึ้น ทว่าแววตาเข้มกลับฉายความเกรี้ยวกราดเป็นอย่างมาก หากไม่ใช่เพราะเขานึกอยากซ้อมมวยขึ้นมา เพื่อขยับร่างกายหลังผ่าตัดเอากระสุนออกครั้งนั้น ก็คงไม่รู้ถึงความผิดปกตินี้แน่นอน “ไปเอาชื่ออีหมอเวรนั่นมา!” “ครับเสี่ย” “เสี่ยขา~ อย่าโมโหไปนะคะ” เสียงหวานๆ เอ่ยขึ้นหวังเอาใจ “งั้นเหรอ?” ทินราชกระตุกยิ้มร้ายบนมุมปาก ยกขวดเหล้าหรูมาเทราดศีรษะของหญิงสาวขัดดอก จากนั้นก็โยนขวดทิ้งไป ฝ่ามือหนาลูบลงบนหัวเปียกๆ ซึ่งมีกลิ่นแอลกอฮอล์คลุ้ง แล้วกระชากเส้นผมจนใบหน้าสวยแหงนขึ้น “กรรไกรอยู่ในท้องฉัน กล้าดียังไงมาบอกให้ใจเย็น” ชายหนุ่มออกแรงกำเส้นผมมากขึ้นจนอีกฝ่ายยกมือไหว้อย่างหวาดกลัว “ฝนขอโทษค่ะเสี่ย” สายตาของเขาทำเอาเธอสั่นกลัวไปหมด “คราวหลัง ก่อนจะพูดอะไรก็ใช้สมองคิดสักหน่อย” ทินราชยกเท้ายันเธอตัวปลิวจนนอนหงายในระยะห่างกว่า 3 เมตร แล้วสั่งคนลากตัวออกไป จึงเหลือหญิงสาวขัดดอกแค่คนเดียว “เธอชื่ออะไร” เขาเอ่ยถาม จำได้ว่ามีเซ็กซ์ด้วยบ่อยๆ แต่ก็ไม่เคยถามถึง “ของหวานค่ะ” “อ่า~ ของหวาน อมมันสิ เผื่อฉันอารมณ์ดีขึ้น” “ค่ะเสี่ย” ของหวานเก็บความหวาดกลัวลง เธอขยับเข้ามานั่งคุกเข่าแล้วจัดการปรนนิบัติเจ้าหนี้ ซองบุหรี่กับไฟแช็กบนโต๊ะถูกหยิบขึ้น นิ้วยาวดึงมวนอันเล็กออกมาและคีบไว้ตรงริมฝีปาก ตามด้วยการดีดฝาไฟแช็กแล้วจุดไฟ “ฟู่ว์...” ดูดและพ่นควันขาวลอยคลุ้ง ฝ่ามือหนาลูบหัวหญิงสาวที่นั่งคุกเข่าเล้าโลมแก่นกายใหญ่ไซซ์ 65 ลิ้นนุ่มของเธอมันทำให้เขาผ่อนคลายความหงุดหงิดลงได้ แต่ยังไม่พอ ทินราชดีดบุหรี่ซึ่งสูบไม่ถึงครึ่งมวนทิ้งไป ก่อนจับหญิงสาวคว่ำหน้าลงกับพื้น ก้นงอนโก้งโค้ง ฝ่ามือหนาก็ตีเพียะลงอย่างป่าเถื่อนจนเกิดสีแดงไปทั่ว “เอาถุงยางมาให้กู” ภายในห้องทำงานกึ่งห้องบาร์หรูไม่ได้มีแค่ทินราชและหญิงสาวขัดดอก ยังมีลูกน้องอยู่ในนี้อีกสามคน ซึ่งเคยชินกับภาพร่วมรักของเสี่ยแบบนี้กันหมดแล้ว เมื่อทินราชได้ซองสีเงินมา เขาฉีกมันแล้วสวมลงบนแก่นกายใหญ่และสอดกระแทกอย่างดุเดือด “อ๊ะ! สะ... เสี่ย เบาๆ ก่อน หวานเจ็บ” ของหวานตาเหลือกตาลน เซ็กซ์ตอนนี้มันป่าเถื่อน กักขฬะ ทรมานมากกว่าจะมีความสุข “หุบปากเถอะน่า” หมับ! ทินราชกระชากเส้นผมเต็มกำมือพลันกระแทกกระทั้นตัวตนเข้าออกอย่างรุนแรง ยิ่งได้ฟังเสียงหวานครางทรมาน รอยยิ้มร้ายยิ่งผุดบนใบหน้าหล่ออันตรายซึ่งมีรอยแผลเป็นสองแผลประทับไว้เป็นเอกลักษณ์ ไม่นานเสียงครางก็หยุดลง เพราะชายหนุ่มถึงจุดหมายปลายทางเรียบร้อย ก่อนถอนตัวออกมา รูดเครื่องป้องกันทิ้ง หรี่สายตาเย็นชามองสภาพหญิงสาวขัดดอกซึ่งนอนหมดแรงอยู่กับพื้นอย่างไม่สนใจไยดี เขาเก็บลูกชายเข้าใต้อันเดอร์แวร์เช่นเดิม ก่อนจะดึงกางเกงขึ้น รูดซิปติดกระดุมอย่างเรียบร้อย ส่วนหญิงสาวขัดดอก เมื่อหมดหน้าที่เธอก็ลุกสวมเสื้อผ้าแล้วเดินออกไป สวนทางกับลุกซ์ที่กลับเข้ามาอีกครั้ง ในมือมีเอกสารเกี่ยวกับแพทย์ที่ผ่าตัดให้ทินราชวันนั้น “ได้มาแล้วครับ รับรองถูกใจเสี่ย” ลูกน้องสปอยล์ขนาดนี้ทำให้ทินราชรีบเปิดเอกสารดู มันเป็นประวัติการทำงานของเธอพร้อมกับแนบรูปถ่าย นัยน์ตาสีดำมองใบหน้าสวยอย่างพอใจ เขารู้สึกว่ากำลังถูกภาพตรงหน้าดึงดูด “เออ ถูกใจกูจริงด้วย” ครั้งนั้นเขาถูกยิงจนนอนสลบไป ตื่นขึ้นอีกทีหลังผ่าเอากระสุนออก เย็บบาดแผลและพันผ้าไว้เรียบร้อยแล้ว แต่ไม่เคยคิดสนใจว่าใครเป็นหมอผ่าตัด กระทั่งเวลาเธอมาตรวจแผล ทินราชก็ยังไม่มองใบหน้าสวยใต้หน้ากากอนามัยนั้นเลย ‘แพทย์หญิงลินศินี เชตารัก ชื่อเล่นมีมี่ อายุ 28 ปี ศัลยแพทย์ทั่วไป มีฝีมือด้านการผ่าตัดเป็นอันดับหนึ่งของโรงพยาบาล’ “คุณหมอมีมี่~” น้ำเสียงที่เคยกราดเกรี้ยวเปลี่ยนเป็นหวานฉ่ำกับการเอ่ยชื่อเธอ “กูอยากรู้ประวัติส่วนตัวนอกเหนือจากงาน เช่นพวกสถานะและที่อยู่ของเธอ” “ถ้าเกิดคุณหมอมีคนรักแล้วล่ะครับ” ลุกซ์ถามเพราะเห็นว่าเจ้านายสนใจหมอคนนี้มากเป็นพิเศษ “มีก็มีไป” เมื่ออยากได้ ทินราชไม่สนใจว่าเธอจะมีเจ้าของแล้วหรือว่าเป็นของใคร “คุณจักรกริชมาแล้วครับเสี่ย” ก่อนสายตาเข้มจะเหลือบมองผู้มาเยือนใหม่ อีกฝ่ายเดินเข้าใกล้และหย่อนก้นนั่งลงข้างๆ “ยิ้มอะไรวะไอ้เสี่ย” “กูเจอแจ็กพอตใหญ่” “อ่า~ อย่างสวยเลยว่ะ เป็นหมอซะด้วย หัดกินคนชุดกาวน์นะเดี๋ยวนี้” จักรกริชไม่ถาม แต่กลับหยิบแฟ้มมาเปิดดูก่อนจะเข้าใจ “อันนี้เป็นแค่ผลพวง แต่แจ็กพอตใหญ่อยู่ในท้องกู” “...มึงท้อง?” “กูมีมดลูกเหรอ?” “เอ้า ก็มึงบอกอยู่ในท้อง” “ไอ้ที่อยู่ในท้องกูคือกรรไกรผ่าตัด ...หมอมีมี่ลืมเอาไว้เมื่อตอนนั้น” “เหี้ย! แจ็กพอตมาก” “เออไง” “แต่มึงยังยิ้มได้” “กูจะเอาหมอ” “...” “อยากเย็ด” เขาว่าก่อนคลี่ยิ้มร้ายกาจออกมา “ร้ายนะเสี่ย~” “แล้วไอ้อิทล่ะ?” พูดถึงอิทหรืออิทธิพล เพื่อนเลวเพื่อนรักอีกคน ซึ่งวันนี้นัดมาคุยงานที่จะหุ้นกัน เพราะมันเป็นงานใหญ่ พวกเขาต้องร่วมมือสร้างรากฐานให้มั่นคง “กำลังมา” โรงพยาบาลเมธานนท์ ‘มีมี่ลูก เย็นนี้กลับเข้ามาทานมื้อค่ำด้วยกันนะ’ เสียงหวานของคนเป็นแม่เอ่ยผ่านสายโทรศัพท์ “วันนี้หนูเข้าเวรดึกค่ะ คงไม่สะดวก” ‘งั้นเป็นวันหลังก็ได้...’ “คุณแม่คะ ตอนนี้หนูมีเคสด่วนเข้ามา ขอวางสายเลยนะคะ” ปลายนิ้วกดตัดสายทันที มีมี่วางโทรศัพท์ลงด้วยความเหนื่อยหน่าย เธอมักจะทำเช่นนี้ทุกครั้ง ปฏิเสธการกลับบ้าน หลีกเลี่ยงคนในครอบครัวที่น่าอึดอัด... พ่อ แม่ โดยเฉพาะคนที่เป็นน้องสาว... ‘ก๊อกๆ’ มีเสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้นเบาๆ ก่อนถูกเลื่อนเปิดออก ร่างสูงในชุดกาวน์เดินยิ้มถือแก้วชาไข่มุกเข้ามาและวางลงบนโต๊ะทำงานตรงหน้าเธอ “ดูเครียดๆ นะครับหมอมีมี่ งั้นกินชานมหน่อยไหม ผมตั้งใจซื้อมาฝากเลยนะ” ธีร์ธนิน หนึ่งในเพื่อนร่วมงานที่มาชอบเธอ และช่วงสองสามเดือนนี้เขาเดินหน้าจีบและออกตัวแรงกว่าใคร ทำให้หมอคนอื่นๆ ซึ่งเห็นความสนิทสนมระหว่างพวกเขาเป็นต้องยอมถอย “ขอบคุณค่ะ” เธอยิ้มขอบคุณ ไม่ปฏิเสธน้ำใจ หยิบหลอดขึ้นมาแล้วเจาะดูด “ดูเหนื่อยๆ นะครับ” “ค่ะ เหนื่อย...” “โอเค งั้นผมไม่กวนละครับ” ธีร์ธนินไม่อยู่กวนต่อ แค่ได้ซื้อน้ำและแวะมาเห็นหน้าเธอ หัวใจเขาก็มีความสุขแล้ว