ผมตื่นขึ้นมาเป็นจักรพรรดิที่มีสามีดีที่สุดในอาณาจักร

ในนิยายเรื่อง ‘จักรพรรดิของที่นี่คือข้า’ นิยายโรแมนซ์แฟนตาซีที่เป็นคู่รักแบบวายชายและชาย เป็นนิยายเรตติ้งดีจนฉุดไม่อยู่ เนื้อเรื่องย่อคือ ‘เซโน่’ บุตรชายของจักรพรรดิที่มีศักดิ์เป็นเพียงประชาชนเพราะมารดาของตนนั้น โดนขับไล่จากฝีมือของจักรพรรดินีตั้งแต่ก่อนที่เขาจะกำเนิด โดยนายเอกของเรื่องนั้นกลับมาแย่งชิงราชบัลลังก์จาก ‘ลีโอฮาร์ท’ จักรพรรดิองค์ปัจจุบันที่เป็นบุตรชายของจักรพรรดินี ที่ไร้ซึ่งความสามารถที่จะบริหารบ้านเมือง โดยเซโน่นั้นแย่งทั้งราชบัลลังก์ และสามีไป หรือก็คือพระเอกเป็นสามีตัวร้ายตามกฎหมายก่อน โดยลีโอฮาร์ทนั้น มีดวงตากลมโตราวตาของตุ๊กตา นัยน์ตาสีทองสว่าง เป็นสัญลักษณ์ของเชื้อสายราชวงศ์อย่างแท้จริง อีกทั้งยังมีเส้นผมเป็นสีขาวโพลนดั่งหิมะ สีผิวขาวนวล คิ้วโค้งดุจดั่งจันทราครึ่งเสี้ยว ริมฝีปากเป็นกระจับชวนจูบ หากสรุปสั้นๆ ก็คงสามารถพูดได้ว่า ‘หน้าตาราวกับภาพวาด’ เพราะเหมือนไม่มีจริง “แล้วทำไม...มาอยู่ร่างนี้" คิ้วโค้งกระตุก สีหน้าเผยถึงความไม่เข้าใจ เพราะวิญญาณในร่างจักรพรรดินั้น ตอนนี้คือ อดัม หรือนักเขียนนิยายชื่อดังที่เขียนนิยายเรื่องไหนก็ดังเป็นพลุแตก โดนติดต่อไปเป็นซีรีส์ หรือวาดเป็นการ์ตูนก็หลายเรื่องเลยทีเดียว แต่อย่าเพิ่งเข้าใจว่านิยายเรื่องนี้อดัมเป็นคนเขียน เขาแค่อ่านนิยายเรื่องนี้เพราะนักเขียนคนนี้ติดชาร์ตอันดับหนึ่งเป็นเวลานาน จนเขาอยากรู้ว่ามันสนุกเพียงใดกัน แต่เมื่ออ่านจนจบ เขาเพียงรู้สึกว่าตัวร้ายนั้นน่าสงสารเหลือเกิน เพราะโดนแย่งชิงทุกอย่าง ถึงจะสมเหตุสมผลก็เถอะ แต่ก็น่าสงสารอยู่ดี พอนอนไปก็ตื่นขึ้นมาในร่างนี้เสียแล้ว แถมเขายังอยู่ในร่างตัวร้ายที่จะตายในไม่ช้า แล้วเขายังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าอีกกี่วันคืนนายเอกถึงปรากฏตัวออกมาอีกด้วย ไม่รู้อะไรเลยทั้งสิ้น! “ไอ้พระเจ้าเฮงซวยเอ๊ย ทำอะไรของแกวะ" เขาอยากที่จะด่าพระเจ้าให้จนพระเจ้ารู้สึกขอโทษที่เอาเขาเข้ามาในนิยายนี้ แต่ก็คิดว่าถึงจะด่าไปก็คงไม่ได้มีอะไรแตกต่างจากเดิม สู้เอาหัวสมองมาคิดหาทางรอดดีกว่า “ทำยังไงดี?" ยิ่งคิดมากยิ่งคิ้วขมวดเข้าหากันจนเหมือนจะมีรอยย่น เขาไม่อยากลองมาปกครองบ้านเมือง และไม่ได้อยากที่จะอยู่เฉยๆ รอความตาย เพราะอย่างงั้น เขาจะรอเซโน่เริ่มเข้ามาแล้วฆ่าเขาทิ้งซะ จริงๆ ถ้าทำได้ก็อยากมอบให้เซโน่อย่างง่ายดายก็เถอะ ทว่าเขาไม่รู้เวลาที่แน่ชัดเลย และไม่รู้เลยว่าเซโน่อยู่ที่ไหน แถมถ้าทิ้งบัลลังก์ไปตั้งแต่ตอนนี้ มันก็เหมือนกันทอดทิ้งประชาชนทั้งอาณาจักรไปด้วย ทุกสังคมต้องการผู้นำ ส่วนเรื่องแผนการหนีเอาชีวิตรอด สมองนักเขียนอย่างอดัมนึกได้แค่แกล้งตายเพียงเท่านั้น ถ้าตายๆ ไปซะก็จะทำให้ทุกคนเลิกตามหาเขา เมื่อคิดได้เช่นนั้นร่างเล็กจึงเริ่มทำงานวันแรกในฐานะจักรพรรดิแห่งอาณาจักรเอเดลได้อย่างดี โดยเริ่มจากการทำงานราชการมากมาย โชคดีที่ยังพอมีข้อมูลอยู่ในหัวเจ้าของร่างเก่ารวมถึงข้อมูลการปกครองที่เขามีเพราะต้องศึกษาสำหรับการเขียนนิยายการเมือง ด้วยเหตุนั้นการทำงานราชการจึงไม่ยากเกินมือ เพียงแต่ว่า...มันไม่มีเวลาพักอยู่ในตารางเลยน่ะสิ! “เบล ไม่มีการฝึกดาบหรือเวทมนตร์เหรอ?”ลีโอฮาร์ทเอ่ยถามเลขาคนสนิท เลขาคนนี้มีผมสีบลอนด์ ดวงตาสีฟ้า หน้าตาหล่อเหลาจนติดที่สองของชายที่หล่อที่สุดในอาณาจักร ส่วนที่หนึ่งก็คือเมทัล ด้วยสกิลพระเอกนั่นแหละ ซึ่งเลขาคนนี้มีนามว่า เบล ฮามังค์ เป็นบารอนและเป็นเลขาประจำตัวลีโอฮาร์ท เลขาคนนี้เป็นคนเดียวที่อยู่ข้างลีโอฮาร์ท เขายอมเอาตัวเข้าแลก ต่อสู้กับเมทัลเพื่อให้ลีโอฮาร์ทหนีไป แต่สุดท้ายลีโอฮาร์ทก็โดนประหารอยู่ดี เพราะอย่างนั้น คนคนนี้คือมิตรที่ดีที่สุดของลีโอฮาร์ท ค้นฟ้าก็คงหาใครจริงใจกับเขาไม่ได้เท่านี้แล้ว “การฝึกดาบ พระองค์ไม่ประสงค์จะฝึกนี่พ่ะย่ะค่ะ เรื่องเวทมนตร์เอง พระองค์เพียงฝึกได้สามวันก็ถอดใจแล้ว” ได้ยินเช่นนั้นลีโอฮาร์ทก็ถอนหายใจทันที อยู่ในโลกแสนแฟนตาซีเช่นนี้หากมองข้ามเรื่องเหล่านี้คงเสียดายแย่ “งั้นต่อไปก็เพิ่มให้ข้า แล้วก็ลดงานเกี่ยวกับการอ่านเขียนให้ข้าด้วยก็ดี" ลีโอฮาร์ทอ่านเขียนมาตลอดชีวิตแล้ว เขาอยากต่อสู้บ้าง ในโลกเดิมนั้น เขาเป็นคนที่มีชีวิตดีตั้งแต่เกิด ช่วงมัธยมเขาจึงครองแชมป์ในหลายการแข่งขัน ทั้งฟันดาบ ยูโด เทควันโด ยิงธนู ว่ายน้ำ ดังนั้นจึงมีทักษะเฉพาะตัว แต่เขาก็ยังอยากฝึกเพิ่มอยู่ดี โดยเฉพาะเวทมนตร์ ถ้าใช้ได้ก็จะเพิ่มทางหนีจากเมทัลมากขึ้น “พ่ะย่ะค่ะ” เบลรับคำสั่ง “แล้วข้าสามารถออกไปเที่ยวนอกพระราชวังได้หรือไม่?”เขาคิดจะหาวิธีตายที่หลบตาคนได้มากที่สุด แผนที่เขาคิดได้ก็มีตามนิยายทั่วไปที่เคยอ่าน กระโดดลงน้ำ กินยาที่ทำให้หยุดหายใจชั่วคราว “ได้พ่ะย่ะค่ะ แต่ต้องมีกระหม่อมตามไปด้วย หากไปคนเดียวถ้าเกิดอันตรายจะเป็นภัยต่อพระองค์และเกี่ยวข้องถึงภัยต่ออาณาจักร" สิ้นคำตอบ ลีโอฮาร์ทก็รู้ทันทีว่าเขาจะต้องหลบหนีแล้ว เพราะถ้าเบลไปด้วยก็คงเกิดความสงสัยแน่ๆ "งั้นเหรอ..." ลีโอฮาร์ทเริ่มคิดแผนในหัวจนงานมากมายเสร็จลง แผนที่ลีโอฮาร์ทนึกคิดก็ง่ายๆ เลยคือเขาจะใส่ชุดคลุมกระโดดวิ่งหนีออกไปจากวังตามสัญชาตญาณที่มีมา โชคดีที่เจ้าของร่างเดิมชื่นชอบในการแต่งตัวจึงทำให้มีชุดหลากหลายรวมถึงมีหน้ากากยักษ์โอนิสีแดงอีกด้วย "ทำไมหน้ากากของญี่ปุ่นถึงมาอยู่โลกนี้ได้วะ" ลีโอฮาร์ทพูดขึ้นอย่างนึกสงสัย  'อืม แต่โลกนี้ก็แฟนตาซีนี่เนาะ วัฒนธรรมคงผสมๆ กันมา' หลังเสร็จสิ้นการแต่งตัว ร่างเล็กจึงนึกขึ้นได้ว่าเขาลืมบางอย่างที่สำคัญสุดๆ “เงินอยู่ไหนวะ" เขาพูดพร้อมหยิบเงินจากลิ้นชักขึ้นมา พร้อมหยิบกองหนึ่งใส่กระเป๋า เขายังไม่ได้หลบหนีตอนนี้เพราะงั้นของจะเอาไปซ่อนไว้ 'ขอโทษประชาชนที่ฉันเอาภาษีมาใช้แบบนี้นะ แต่เดี๋ยวฉันจะทำงานทดแทนให้' ด้วยความพยายามเขาจึงหาเชือกได้ เขาใช้เชือกเส้นหนาโยนขึ้นกำแพงวังทางด้านหลัง และปีนมันออกไปอย่างง่ายดาย อาจจะเพราะความสามารถในวัยเด็กที่เคยหลบหนีอาจารย์ หรือความสามารถในตอนที่ฝึกปีนขาว แต่เขารู้สึกขอบคุณ เขาตรงดิ่งไปยังตลาดของอาณาจักร ผู้คนมากมายต่างพากันขายของอย่างร่าเริง สายตาเจ้ากรรมดันไปมองชายที่ได้ชื่อว่าหล่อเหลาที่สุดในอาณาจักร หรือก็คือเมทัล สามีของลีโอฮาร์ทนั่นเอง เส้นผมดำขลับตัดกับสีผิวที่ขาวโพลน ดวงตาสีกุหลาบแดงชาดน่าค้นหา ขี้แมลงวันใต้ดวงตาซ้ายยิ่งทำให้ใบหน้านั้นสมบูรณ์แบบมากขึ้น ทุกสิ่งอย่างดีไปหมด จนหาที่ติไม่ได้ อดัมเข้าใจแล้วว่าเหตุใดลีโอฮาร์ทถึงตกหลุมรักผู้ชายตรงหน้า หากตัดเรื่องนิสัยที่มีต่อลีโอฮาร์ทตรงหน้านั้นเป็นคนดี ลีโอฮาร์ทไม่สามารถหยุดมองได้ เหมือนกับโดนมนต์สะกดบางอย่าง จนเจ้าของนัยน์ตาสีแดงเหมือนรู้สึกตัว จึงมองกลับมาที่เขา สายตานั้นราวกับสามารถมองทะลุหน้ากากยักษ์โอนิสีแดง จนทำให้ลีโอฮาร์ทสะดุ้งโหยงและรู้ตัวว่าตัวเองนั้นเผลอมองอีกคนนานเกินไปแล้ว เขาเดินเข้ามาหาร่างเล็ก ลีโอฮาร์ทรู้สึกเสียวสันหลัง เขากำลังจะโดนฆ่าหรือเปล่า? เพราะบางทีเขาอาจจะโดนเวทมนตร์ตรวจสอบไปแล้ว เลยโดนจับได้ว่าเป็นใคร… 'แล้วไอ้พระเอกจะฆ่าฉันทำไม…' สติลีโอฮาร์ทกลับมา จึงนึกได้ว่าไม่มีความจำเป็นเลยที่จะฆ่าเขาในการปลอมตัวนี้ก็ไม่มีใครรู้ว่าใต้หน้ากากยักษ์นี้เป็นจักรพรรดิ “เหตุใดจึงสวมหน้ากากยักษ์นั่น?" เสียงนุ่มทุ้มน่าฟังสมเป็นพระเอก สิ่งนี้ลีโอฮาร์ทขอยอมรับเลย ทั้งหน้าตาดี เสียงดี แถมยังเก่งอีกด้วย ถือว่าเพอร์เฟคจริงๆ “หน้าตาข้าขี้เหร่ไม่น่าดูชมน่ะ” “งั้นเหรอ แล้วท่านมาจากต่างเมืองเหรอ?” “อ๋อ ข้าเร่ร่อนไปทั่วไร้ที่หมายน่ะ” “อ้อ เป็นเช่นนั้นสินะ นักเดินทางนี่เอง ขอให้ท่านมีความสุขกับการท่องดินแดนแห่งพระอาทิตย์นะขอรับ" เหตุผลที่เรียกอาณาจักรเอเดลว่าดินแดนแห่งพระอาทิตย์ เพราะคนในอาณาจักรนี้นั้นเชิดชูเทพแห่งดวงอาทิตย์อย่างมาก ปกติลีโอฮาร์ทไม่เชื่อในเรื่องของเทพพระเจ้าหรอกแต่ว่าบางทีโลกใบนี้อาจจะมีก็ได้ ลีโอฮาร์ทก้มหัวทำความเคารพคนตรงหน้าให้ก่อนที่คิดจะหนีไปจากที่ตรงนี้ ทว่าเพียงอ้าขาเตรียมหนี เขาก็โดนรัดคอจากใครบางคนทันทีทันใด “ถ้าพวกเจ้าไม่หยุด! ไอ้เจ้านี่ตายแ- อ๊าก!!" อาชญากรที่คิดจะใช้ลีโอฮาร์ทเป็นตัวประกันนั้นโดนร่างเล็กจับทุ่มลงกับพื้น จนสภาพยับเยินในไม่กี่วินาที ไม่ทันให้พวกอัศวินหรือแม้แต่ประชาชนได้ตกใจด้วยซ้ำ เรื่องราวทั้งหมดนั้นเกิดขึ้นไวจนหัวหน้ากองอัศวินถึงกับตาค้าง นอกจากลีโอฮาร์ทจะจับทุ่มนั้น เขายังขึ้นคร่อมร่างกายของอาชญากร ก่อนที่จะหักมือที่ถือมีดจนมีดเล็กตกลงพื้น ทุกสายตาต่างจับจ้องมาที่เขา ร่างบางที่กำลังหักข้อมือของอาชญากรจึงหันไปเพื่อเตือนสติของหัวหน้ากองอัศวินตรงหน้า เมทัลจึงรีบสั่งให้เหล่าอัศวินจับมือร่างของอาชญากรเพื่อไปขังคุก “เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นตลอดเลยเหรอครับ?" ลีโอฮาร์ทมองตามร่างของอาชญากรที่กำลังก่นด่าเหล่าอัศวินอยู่ “อืม มีปกติ คนส่วนใหญ่ที่ไร้ซึ่งความหมายของชีวิตก็มักจะทำตัวแบบนี้เสมอ”เมทัลมองตามลีโอฮาร์ท “ไร้ความหมายของชีวิต...” ลีโอฮาร์ทคิดว่าตัวเองนั้นควรทำอะไรบางอย่าง ในฐานะจักรพรรดิแห่งอาณาจักร “ขอโทษสำหรับเรื่องนี้ด้วยนะครับท่านนักเดินทาง" เมทัลกล่าวขอโทษอย่างจริงใจ ในฐานะหัวหน้าอัศวินเขาคิดว่าเขาควรรู้ตัวก่อนที่อาชญากรจะเข้ามาล็อกคอของคนตรงหน้า "ไม่เป็นไรหรอกครับ" "ว่าแต่ท่านมีนามว่าอะไรงั้นเหรอ? เหตุใดจึงเก่งเช่นนี้" ลีโอฮาร์ทนิ่งไปสักครู่ เขานึกนามแฝงไม่ออก! แต่ถ้าชื่อแรกที่ขึ้นในหัวก็คงจะเป็น "อดัม" ชื่อที่พ่อแม่ของเขาตั้งให้นั่นเอง "ส่วนเรื่องจับทุ่มนั้นข้าเคยเรียนน่ะครับ"  “อืม...ท่านสนใจเป็นอัศวินหรือไม่?” ท่าทีเป็นมิตรเกินคำบรรยายนั้น ทำเอาลีโอฮาร์ทไม่อยากเชื่อว่าคนคนนี้คือคนที่เย็นชาใส่ลีโอฮาร์ทในต้นฉบับจนลีโอฮาร์ทต้องพยายามไขว่คว้าความรักอย่างมาก ถึงแม้สุดท้ายก็ไม่สามารถได้รับความรักนั้นแต่เขาว่าต่อให้ย้อนเวลากี่ครั้งลีโอฮาร์ทก็คงยังรักคนผู้นี้แน่ๆ “ไม่ล่ะ ข้าเร่ร่อนไปทั่ว ไม่อยากจะอยู่กับอาณาจักรใดอาณาจักรหนึ่งน่ะ” ลีโอฮาร์ทปฏิเสธอย่างฉะฉาน พอกล่าวเสร็จก็ก้มหัวให้เมทัล ก่อนจะเดินหนีออกไป ตรงไปยังประตูออกจากอาณาจักร “จะว่าไปแล้ว หมอนั่นก็รับตำแหน่งถึงสองตำแหน่งเลยสินะ...” ลีโอฮาร์ทพูดระหว่างเดินออกจากอาณาจักร เมทัลนั้นมีศักดิ์เป็นถึงมาร์ควิส หัวหน้ากองอัศวิน และหัวหน้าหอคอยเวทมนตร์ ที่สามารถรับตำแหน่งมากขนาดนี้เพราะว่าเป็นอัจฉริยะความสามารถเด่น พละกำลังเหนือคนปกติ มานามากมายเหลือล้น การเรียนก็ได้อันดับหนึ่งของโรงเรียนอัศวินถึงสามปี แถมยังเป็นผู้เดียวในประวัติศาสตร์ที่สามารถคว้าคะแนนเต็มร้อยได้ทุกวิชาทั้งการต่อสู้หรือวิชาการ 'หมอนั่นยังเป็นคนอยู่มั้ยนะ' ลีโอฮาร์ทถอนหายใจยาวๆ ถ้าเจอกันเขาจะเอาอะไรไปสู้กับคนผู้นี้ได้กัน ถึงจะมีมานาที่มากกว่าคนอื่นเพราะเป็นราชวงศ์แต่ก็ไม่ได้ฝึกฝนสักนิด ฝีมือการดาบที่เรียนมาในชาติก่อนก็คงไม่สามารถชนะพวกที่ฝึกมาตั้งแต่เด็ก แถมร่างนี้ยังอ่อนแอมากอีกด้วย ร่างเล็กคิดมาตลอดทางเดินจนถึงป่า ในป่านั้นมีน้ำตกสูงอยู่ที่หนึ่ง ลีโอฮาร์ทที่กำลังหาทางรอดจึงเกิดสนใจ เขาเดินไปเพื่อทดสอบความสูงของน้ำตกนั้น “นี่คือน้ำตกในเรื่องสินะ สูงและลึกดี" ในนิยายเรื่องนี้ฉากเมทัลไล่ล่าลีโอฮาร์ทมีการกล่าวถึงน้ำตกอยู่ เขาคิดว่าคงจะเป็นที่นี่นี่แหละ ร่างเล็กลองกระโดดลงด้านล่างดูเผื่อจะมีถ้ำ ปรากฏว่ามีจริงๆ เขาจึงทำการขุดดินในถ้ำนั้นด้วยมือจนสามารถฝังเงินได้ หลังจากสะบักสะบอมกับการขุดดินและฝังเงิน ลีโอฮาร์ทจึงอาบน้ำจากน้ำตกโดยไม่สนใจเลยว่าเขาออกจากวังมากี่ชั่วยามแล้ว พอกลับเข้าเมืองลีโอฮาร์ทก็ถึงกับตกใจกับเหตุการณ์ที่เจอ กองอัศวินรักษาการกำลังเดินไปทั่วตลาดของอาณาจักร ดูท่าทีรีบร้อนกันทุกคน เหมือนกำลังตามหาใครบางคนอยู่ ลีโอฮาร์ทจึงเข้าไปหาหนึ่งในอัศวิน “พวกท่านทำอะไรกัน?” “พวกข้ากำลังหาตัวของจักรพรรดิลีโอฮาร์ทน่ะ พระองค์หายไปตั้งแต่ตอนบ่ายจนป่านนี้ยังไม่กลับวัง บารอนฮามังค์จึงให้กองอัศวินตามหาตัว เจ้าพอจะเห็นหรือไม่?” ลีโอฮาร์ทนิ่งยิ่งกว่าอะไรดี เบลไม่ใช่พวกเลขาที่บ่นอะไรมากมาย แถมยังตามใจสุดๆ ด้วย แต่กลับเป็นคนที่ดูน่ากลัว “ไม่” ลีโอฮาร์ทตอบเสร็จก็รีบหันหลังวิ่งไปทางวังทันที ถ้าหากความเร็วเป็นของปีศาจ ตอนนี้ลีโอฮาร์ทคงไม่ต่างจากปีศาจ เขาเร่งความเร็วของตนเพื่อไปยังหลังวังที่ปีนลงมาเมื่อตอนบ่าย เขาแค่หวังจะมาหาทางรอดแท้ๆ ยังไม่ทันจะซื้อยาหยุดอาการเต้นของหัวใจชั่วคราวก็ต้องรีบกลับวังเสียแล้ว “แฮ่กๆ” เขาหอบอย่างเหนื่อยล้าขั้นสุดเมื่อกระโดดลงจากกำแพงสูงได้ ตรงดิ่งไปยังห้องส่วนตัวของตัวเอง หวังให้เลขาคนสนิทไม่อยู่ในห้องของตัวเอง ไม่งั้นมีหวังตายแน่ ดีที่ระหว่างทางนั้นไร้คนคุ้มกัน จึงสะดวกต่อการวิ่ง แต่พอวิ่งไปนานทีก็ยังไร้ซึ่งคนคุ้มกันอยู่ดี จากตอนแรกรู้สึกใจชื้น ตอนนี้กลับเสียวสันหลังไปวางหนึ่ง เปิดห้องของตนเองด้วยความเร่งรีบ ไม่สนใจอะไร เพียงแต่อยากถอดชุดของตนทิ้งเสีย แล้วรีบเปลี่ยนก่อนที่เบลจะมา... “ฝ่าบาทจะถอดตรงนี้ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ” โทนเสียงเรียบนิ่งกับน้ำเสียงดุจหิมะในยามเหมันตฤดูคือเอกลักษณ์ของเบล ลีโอฮาร์ทไม่ต้องหันไปมองก็รู้แล้ว “กระหม่อมกล่าวชัดเจนว่าพระองค์จะออกไปไหนคนเดียวไม่ได้ พระองค์ถือว่าเป็นแสงของอาณาจักร หากพระองค์เกิดอันตรายจะกระทบทั้งอาณาจักร อีกทั้งคนที่หวังจะสังหารพระองค์ก็มากมายกว่าที่พระองค์คิด” นั่นถือเป็นปกติของเบล ตามความทรงจำของลีโอฮาร์ท เพราะลีโอฮาร์ทเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่ยังไม่ครองราชย์จากการปลงพระชนม์ จนจู่ๆ บารอนฮามังค์คนก่อนก็บอกว่ามีคนต้องการจะอยู่เคียงข้างพระองค์ ในทีแรกลีโอฮาร์ทคิดว่าคงเป็นการพยายามแย่งชิงอำนาจกันเหมือนปกติ แต่เบลนั้นกลับจริงใจเกินกว่านั้น จนสุดท้าย ลีโอฮาร์ทจึงรับเบลเป็นที่ปรึกษาส่วนพระองค์ หรือก็คือทั้งสองคนรู้จักกันดี แล้วเบลเองก็เหมือนบิดาคนที่สองของลีโอฮาร์ทเลยก็ว่าได้ ไม่ได้ดุอะไร ตามใจเก่งที่หนึ่ง แต่ถ้าเกินไปเบลก็พร้อมจะดุด่ามากกว่าคนอื่น แต่ทุกครั้งที่ดุด่านั้นก็มักจะเป็นความจริงที่เถียงไม่ได้ ในเรื่องเกี่ยวกับเมทัล เบลเคยเตือนลีโอฮาร์ทแต่ก็ไม่เคยมีสักครั้งที่ลีโอฮาร์ทจะฟัง แล้วก็ต้องมานั่งเสียใจทีหลัง 'จริงๆ ก็อยากทิ้งอยู่หรอก เพราะแค่เอาตัวรอดยังยากเลย แต่ว่าจะทิ้งไปได้ยังไงกันนะ…' “อย่าเพิ่งเหม่อพ่ะย่ะค่ะ ตอบคำถามของหม่อมฉันก่อน เหตุใดจึงออกไปโดยไม่บอกหม่อมฉัน หากพระองค์บอกหม่อมฉัน หม่อมฉันก็พร้อมจะละทิ้งทุกสิ่งเพื่อไปเดินเที่ยวกับพระองค์” เบลจ้องหน้าลีโอฮาร์ทจนลีโอฮาร์ทไปต่อไม่ถูก เขาไม่เคยโดนกดดันขนาดนี้มาก่อน “…” “คงไม่กล้าตอบสินะพ่ะย่ะค่ะ ไม่เป็นไร แต่อย่าให้มีคราวหน้าอีกพ่ะย่ะค่ะ จะทำอะไรก็นึกถึงตัวเองและอาณาจักรด้วย เอเดลเหลือราชวงศ์คนสุดท้ายคือพระองค์” ความกดดันมากมายเริ่มถาถมจากคำพูดนั้น 'ถึงจะน่ารำคาญไปบ้าง แต่ฉันจะปล่อยนายตายก็คงไม่ได้…' สุดท้ายเขาจึงเปลี่ยนแผนจากช่วยชีวิตเพียงตัวเองเป็นช่วยชีวิตเบลไปด้วย