หลงเด็กSS1 (สแน็ป-ของขวัญ)

EP1 : หลงเด็ก20+ โรงพยาบาลศัลยกรรมมิวนิก “ไหนบอกปู่มา มีอาการแปลกๆมั้ยเวลากลางคืน” มิวนิกในชุดกราวน์นั่งกอดอกมองหลานชายของตัวเองที่นั่งอยู่ตรงหน้าถึงอาการแปลกๆที่ทุกคนสงสัยในตัวเค้า “ผมบอกว่าผมไม่ได้เป็นอะไรคับปู่ ผมปกติดีคับ” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นรอบที่ล้านว่าเค้าไม่ไอ้เป็นอะไรสักนิด ร่างกายแข็งแรงปกติดี “มึงไม่ปกติ คนปกติบ้าอะไรกลางคืนกับกลางวันจะต่างกันคนละขั้ว “ผมก็เป็นของผมแบบนี้ ทำไมต้องเหมือนคนอื่นด้วย” “แต่มึงมันแปลกเกินไปไอ้แน็ป!” มิวนิกกล่าว “ผมไม่ได้เป็นอะไร ผมไปก่อนนะคับปู่” ชายหนุ่มเดินออกจากโรงพยาบาลก่อนจะขับรถกลับเข้าไปที่บ้าน #บ้านเป๊ป ขาแกร่งเดินก้าวเข้าบ้าน ก่อนจะได้ยินเสียงหวานๆของบีบีผู้เป็นแม่เอ่ยทักขึ้น “ทำไมวันนี้ลูกชายแม่เข้าบ้านนะ แปลกจัง” “ผมคิดถึงแม่คับ ฟ่อดด?” ชายหนุ่มสวมกอดผู้เป็นแม่ก่อนหอมแก้มอีกฟอดใหญ่เป็นเชิงอ้อน “พี่แน็ปทำไมเข้าบ้านได้ค่ะ” เสียงของ สโนว์ น้องสาวสุดหวงของเค้าเอ่ยขึ้น เรื่องแซวพี่ชายขอให้บอก “พี่คิดถึงกับข้าวฝีมือแม่นะซิ” “ปากหวานจริงๆนะเรา ไปนั่งรอทั้งคู่เลย เดี๋ยวแม่เตรียมมื้อเย็นให้” หลังจากจบมื้อเย็น สแน็ปขับรถกลับคอนโด ก่อนอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อไปผับตามนัดกับเพื่อน หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเปลี่ยนลุค เค้ากลับดูเหมือนคนล่ะคนกับเมื่อตอนเย็นจริงๆ แต่นี่คือตัวตนเค้า เค้าไม่ได้ป่วย แต่มันคือนิสัยของเค้าล้วนๆ #ผับxx แก้วที่มีเหล้าราคาแพงถูกยกกระดกรวดเดียวหมด ก่อนทั้งหมดจะนั่งสังสรรค์กันตามประสาผู้ชายโสด “ไอ้แน็ป มึงเลิกจีบน้องเฌอแล้วหรอ” ภูมิหนึ่งในเพื่อนสนิทเอ่ยขึ้น “อื้ม น้องเฌอคบกับเฮียกูอยู่” “เสียดายว่ะ น่ารักซะด้วย” “ไม่เป็นไร สาวๆยังรอกูอีกเพียบ” “เกิดมากล่อ รวย คxยโต มันดีแบบนี้เองว่ะ” “พูดเหี้ยอะไร ของมึง” หลังจากดื่มไปเรื่อยๆจนกระทั่งเกือบเช้า ที่นั่งยาวได้เพราะเจ้าของผับเป็นเพื่อนเค้า สแน็ปพาตัวเองขับรถกลับคอนโด ระหว่างทางรู้สึกวันนี้เมาแปลกๆ เลยแวะ7-11ใกล้ๆคอนโดเพื่อหาอะไรแก้แฮ็งค์ 7-11 ... “7-11 สวัสดีคะ” เสียงใสๆของพนักงานเอ่ยทักทันทีที่มีลูกค้าเดินเข้าร้าน ของทุกอย่างที่พอจะแก้แฮ็งได้ เค้ากวาดมาทั้งหมด เผลอติดลมดื่มหนักจนลืมว่าสายๆวันนี้ต้องพาแม่ไปหาหมอ ถ้าขืนน็อคยาวมีหวังพ่อฟาดหัวแตกแน่ๆ เพราะปกติ แม่จะมีพ่อพาไปไหนมาไหนตลอด แต่อาทิตย์นี้พ่อของเค้าบินไปทำงานที่ต่างประเทศทั้งอาทิตย์ หน้าที่เลยตกมาที่ลูกชายคนโตแบบเค้า “เมาค้างหรอค่ะ??” พนักงานส่าวเอ่ยขึ้น “ที่นี่เค้ามีสอบประวัติลูกค้าด้วยรึไง!” ชายหนุ่มตอบไปเชิงหงุดหงิด “เอาแค่นี้ก็พอค่ะ พี่ลองดู ฉีกซอง เทใส่ปาก กลืน รับรองหายแฮ็งค์ชัว!!” “เธอให้ฉันเอาของเกือบพันคืน แล้วขายแค่ไอ้ซอง59บาทให้ฉันเนี่ยนะ!! ร้านเค้าไม่ไล่เธอออกรึไง” “ก็อย่าเสียงดังซิค่ะ หนูรักความถูกต้องค่ะพี่” “อุดมการณ์เยอะว่างั้น?” ชายหนุ่มเอ่ยถามแบบงงๆเชิงกวนเล็กน้อย “อุดมการณ์กินไม่ได้ และหนูจะอดตายถ้าพี่ยังเสียงดังแบบนี้” “โอเคๆ งั้นเอาแค่นี้ก็ได้ ถ้าไม่ได้ผล ฉันจะมาฆ่าเธอที่นี่เลย!!” “ตามตัวยากหน่อยนะคะพี่ หนูมันพวกแว๊บไปแว๊บมา 5555 นี่ค่ะ 59บาท” ชายหนุ่มยื่นเงินให้ก่อนคว้าของเดินมาขึ้นรถ ก่อนขับออกไปเค้ามองซองยาแก้แฮงค์ในมือก่อนคลี่ยิ้มเบาๆ