เมียเด็กละลายรักนายเย็นชา!!!

ย้อนกลับไป2ปีก่อน…… ณ บ้านนิโคร “แม่อยากให้ลูกแต่งงานกับลูกของนาราเพื่อนของแม่” นี่คุณแม่ผมโทรมาเรื่องนี่เหรอ เห้อ!เมื่อไรท่านจะเลิกจับคลุมถุงชนสักที ท่านชอบหาผู้หญิงให้ผมตลอดซึ่งผมก็ปฏิเสธไปหลายครั้งหลายครา “ไม่ครับผมหาเองได้” ซึ่งครั้งนี้ผมก็ปฏิเสธไปเหมือนทุกครั้ง นี้คือสาเหตุที่ผมย้ายไปอยู่คอนโดส่วนตัวนั้นเอง อยู่นี่ท่านก็หาเมียให้ผมทุกวัน น่าเบื่อจริงๆเลย “แต่แม่ต้องให้ลูกแต่งงาน เพราะเพื่อนของแม่กู้เงินเขาเราไปจำนวน2ล้านบาท อีกอย่างลูกสาวเพื่อนแม่ทั้งสวยทั้งน่ารักด้วยนะลูก” “ผมไม่สนครับ” ผมพูดน้ำเสียงนิ่งเรียบ แล้วนั้งพิงโซฟาอย่างเบื่อหน่ายที่ฟังคุณแม่พูด “’แม่มีรูปน้องเขาด้วยนะ อะ…ถูกใจลูกไหมล่ะ” คุณแม่กดจิ้มโทรพร้อมยื่นหน้าจอโชว์ใบหน้าผู้หญิงคนหนึ่งมาให้ผมดู ใบหน้าจิ้มลิ้มดวงตากลมโต ริมฝีปากอมชมพู เป็นรูปภาพถ่ายจากกล้องที่ถูกซูมอย่างละเอียด นี่อย่าบอกว่าคุณแม่ให้ลูกน้องไปแอบถ่ายมา แต่มันน่าเหลือเชื่อจริงๆว่ารูปที่คุณแม่ให้ผมดูนั้น เป็นผู้หญิงที่ต่อปากต่อคำผมไม่ตกฟาก และสาดคำด่าใส่อย่างไม่เกรงกลัวผมแม้แต่น้อย เพราะไม่มีใครกล้าด่าผมแบบนี้มาก่อน เเต่รู้อะไรไหมเธอทำให้ผมเริ่มจะสนใจในตัวเธอมากจริงๆ ถึงเวลาผมเอาคืนเธอแล้วล่ะครับ ปากจัดแบบนี้แหละผมชอบหึ! “ครับผมจะแต่ง แต่ผมขอหมั้นกับเธอไว้ก่อนนะครับ” ผมตอบตกลงอย่างไม่คิดจะลังเล ทำให้คุณแม่ที่ได้ฟังอยู่นั้นก็ตบมือดีใจเป็นอย่างมาก หึเจอกันนะเพทาย หลังจากงานหมั้นจบไป จนกระทั่ง…….. “แล้วเพทายล่ะน้องน่ารัก” ผมเอ่ยน้ำเสียงนิ่งเรียบถามน้องน่ารักเพื่อนของเพทาย เพราะตอนนี้ผมและเพื่อนของผมมาเที่ยวพักร้อนในช่วงปิดเทมอ เป็นบ้านพักตากอากาศของพ่อแม่ไอ้แวมไพร์มัน ตั้งอยู่บนดอยบรรยากาศเย็นสบายสุดๆ แนะนำเพื่อนของผมเลยละกันชื่อไอ้แวมไพร์ มีหน้าตาหล่อคม โหด โคตรรวย แต่มีเมียแล้วชื่อน้องน่ารัก ซึ่งเธอก็น่ารักสมเธอจริงๆเป็นเพื่อนรักกับเพทาย และเพื่อนผมอีกคนชื่อไอ้วายุ หล่อ รวย กะล่อนกวนตีนสุดๆ แต่ดันหยุดอยู่กับน้องเอวาคนสวยของมัน น้องเอวาเป็นเพื่อนสนิทอีกคนของเพทาย ก็ดีเหมือนมีทั้งเพื่อนมีทั้งแฟนอยู่ด้วยกัน "อ๋อมันเจอรุ่นพี่ที่ร้านอาหารทางผ่านร้านสะดวกซื้อก่อนถึงบ้านเองอ่ะค่ะ เห็นบอกว่าพ่อกับเเม่ทั้งคู่ก็รู้จักกัน มันเลยให้หนูกับยัยเอวากลับมาก่อนเพราะรุ่นพี่ชวนมันทานข้าวค่ะ" "หญิง...ชาย" ผมที่ได้ยินน้องน่ารักพูดแบบนั้นก็ขมวดคิ้วขึ้นอย่างนึกสงสัย "พะ..ผู้ชายค่ะ" สิ้นเสียงน้องน่ารักตอบ ผมก็ลุกเดินออกไปทันที ฟุ่งงง!!!!!!!! ผมกระทืบรถสปอร์ตหรูออกตัวอย่างรวดเร็ว ร้านอาหารมีแค่ร้านเดียวผมขับไปไม่นานก็ถึงร้านอาหารที่น้องน่ารักบอก ผมเดินดุ่มๆเข้าร้านอาหารไป เธอกล้ามากที่มานั้งทานข้าวกับผู้ชาย “กลับ” ผมเดินไปหาจนเจอกับร่างคุ้นตา แล้วพูดอย่างนิ่งเรียบ “พี่นิโคร…เอ่อหนูต้องขอโทษรุนพี่ด้วยนะคะ ไว้โอกาศหน้านะคะ” เธอที่เห็นหน้าของผมก็ตกใจทำอะไรถูก คงไม่คิดว่าผมจะมาหาเธออย่างเป็นเเน่ “ใครเหรอครับน้องเพทาย” ไอ้เวร…ผมขบกรามอย่างสกัดอารมณ์เดือดในตัว หน้าตามันก็ดีเหมือนกันนิ แต่ผมหล่อกว่ามันเยอะ “โอกาสหน้าคงไม่มี…ผัวมีไรไหม” ผมพูดหน้านิ่งพร้อมมองหน้าไอ้เวรนั้นอย่างไม่วางตา เพทายที่เห็นบรรยกาศเริ่มตึงเครียด เธอเลยรีบลุกขึ้นแล้วจับแขนของผมพลางออกแรงดึงให้ผมกลับ แต่มันมองหน้าผมนิ่งๆอย่างไม่วางตาเหมือนกัน “อย่ายุ่งกับเมียกู…ถ้ามึงไม่อยากแดกสนตีนกู” ผมชักจะควบคุมอารมณ์ไม่ได้แล้วสิ เพราะไอ้เหี้..นี่มันวอนสนตีน “พี่นิโคร!! พี่หยุดพูดได้แล้วค่ะ กลับเดี๋ยวนี่” ตอนนี้คนในร้านเริ่มสนใจมองมาที่ผม เพทายรีบฉุดกระชากให้ผมเดินออกจากร้านไปทิ้งไอ้เวรนั้นนั้งมองผมอยู่ในร้าน ผมเดินกลับมาแล้วขึ้นรถพร้อมกับเพทายที่นั้งอยู่ข้างผม ผมไม่พูดอะไรแล้วก็ขับรถกลับไปยังบ้านพักอย่างเร็ว แต่ภายในใจร้อนดั่งไฟเผา ณ บ้านพักตากอากาศ ผมเดินจับมือของเพทายพร้อมออกแรงบีบแรงๆพาเธอเข้ามายังในบ้าน “โอ๊ย!หนูเจ็บนะคะ” ผมเห็นว่าทุกคนกำลังมองมาที่ผมกับเพทาย ก็ปล่อยมือเธอลง “ถ้าฉันเห็นว่าเธอ ไปนั้งทานข้าวกับผู้ชายคนอื่นอีกล่ะก็…อย่าหาว่าฉันไม่เตือน!!!” ผมกดเสียงต่ำอย่าโมโหใส่เพทาย แล้วเดินขึ้นห้องไปอย่างหัวเสียสุดๆ ผมเดินไปยังระเบียงแล้วจุดบุหรี่ดูดอย่างปลดปล่อยอารณ์หงุดหงิดนี้ให้ออกไป เเกร็ก! เสียงเปิดประตูผมเอี้ยวหน้าไปมองดูก็เห็นไอ้แวมไพร์กับไอวายุเดินเข้าห้องมา เพราะผมไม่ได้ล็อกประตูไว้ "เฮ้ย!ไปกินข้าวกันเถอะ กูสั่งอาหารมาถึงเเล้วด้วย" "อืม...น่าเจ็บใจชะมัด" ผมพูดพร้อมพ่นควันบุหรี่ออกจากปาก พร้อมยื่นบุหรี่ราคาเเพงส่งมาให้ไอ้แวมไพร์เเละไอ้วายุ มันรับพร้อมจุดสูบหรี่เหมือนกัน "ถ้ามึงรู้สึกชอบน้องเพทายจริงๆ..มึงก็พูดตรงๆไปเลยดิวะ" ไอ้วายุพูดขึ้น จนผมหันหน้าไปมองอย่างนิ่งๆ "กูเเค่ไม่ชอบให้เธอไปมั่วกับคนอื่น เพราะกูเป็นคู่หมั้นของเธอ" "เเต่น้องเพพายคิดว่าเรื่องหมั้นที่เกิดขึ้นคือเป็นเรื่องจากธุรกิจไงมึง มึงก็ต้องเข้าใจน้องมันด้วย" ไอ้วายุพูดขึ้นอีกครั้ง ธุรกิจเหรอหึ! "เธอเป็นของกู ตั้งเเต่เมื่อคืนที่เธอตกน้ำเเล้ว…จบนะ" ผมตัดสินใจบอกพวกผมไป ใช่!ตอนนั้นเธอเมาแล้วเดินเซตกน้ำพร้อมกับน้องน่ารัก ผมจึงรีบกระโดดไปช่วยกับไอ้แวมไพร์ที่กระโดดไปช่วยน้องน่ารักเหมือนกัน หลังจากที่ช่วยเพทายเสร็จผมก็อุ้มเธอขึ้นมายังบนห้องนอน จากนั้นเราทั้งสองคนก็มีอะไรกันในคืนนั้นอย่างลึกซึ้ง "ไปๆกินข้าวกันกูหิวเเล้วเนี่ย" พวกเราสูบบุหรี่เสร็จไอ้แวมไพร์เอ่ยชวนไปทานข้าวในทันที จากนั้นความสัมพันธ์ก็เกินขึ้นอย่างไม่ราบรื่นเท่าไรนัก....