แค้นรักนายมาเฟีย

สองปีที่แล้ว ประเทศ - ฝรั่งเศส บ้านหรูสไตล์ยุโรป ครอบครัวของชายหนุ่มกำลังนั่งรับประทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย ก่อนจะออกไปทำงานประจำเพื่อหาเงินมาใช้หนี้ สมบัติทุกอย่างถูกยกให้เป็นค่าดอกเบี้ยตอนนี้ก็เหลือแค่บ้านที่อาศัยอยู่ธุรกิจที่ภาคินน์กำลังสร้างด้วยมือของตัวเองแต่กลับโดนทำลายและโดนแฉว่าเป็นธุรกิจทุจริต ทุกอย่างต้องล้มละลายด้วยฝีมือของเจ้าหนี้ แต่ภาคินน์ก็ไม่เคยท้อ กริ่ง!! เสียงกดกริ่งหน้าบ้านดังขึ้นหลายครั้งติดต่อกัน ทำเอาคนในบ้านที่กำลังนั่งรับประทานต้องวางช้อนลงพวกเขารู้ดีว่าเป็นเจ้าหนี้มาหา “I’ll go out and see for myself. ( ฉันจะออกไปดูเอง )” บิดาของภาคินน์ลุกออกจากโต๊ะรับประทานอาหารและเดินออกไปพบเจ้าหนี้ทันที บิดาของชายหนุ่มเปิดประตูออกก็เห็นหญิงสาวรูปร่างผอมเพียวใส่ชุดเดรสสีแดงสั้นเหนือเข่าสวมใส่แว่นตาดำยืนกอดอกออยู่ตรงหน้าพร้อมมีลูกน้องอีกห้าหกคน “I came to collect the money as scheduled. ( ฉันมาเก็บเงินตามกำหนด )” ริต้าเอ่ยพูดบอกกับชายวัยสูงอายุตรงหน้า วันนี้บิดาของเธอให้มาเก็บเงินแทนถ้าไม่ได้เงินทั้งต้นทั้งดอก บิดาบอกกับเธอว่าให้ฆ่าใครก็ได้ “I don’t have one yet, give me some time. ( ฉันยังไม่มีเลย ขอเวลาอีกหน่อย )” ชายวัยสูงอายุเอ่ยบอกกับหญิงสาว เนื้อตัวเริ่มสั่นเทาเมื่อเห็นลูกน้องของเธอชักปืนออกมา “No, it’s been too long. ( ไม่ มันนานเกินไปแล้ว )” ริต้าเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ภาคินน์เป็นคนเลื่อนนัดจ่ายหนี้มาหลายเดือนแล้วดอกเบี้ยก็ไม่ส่ง เพราะไม่มีเงินหมุน “จัดการมัน” น้ำเสียงเข้มของหญิงสาวหันไปเอ่ยบอกกับลูกน้อง “don’t do anything to me ( อย่าทำอะไรฉัน)” บิดาของชายหนุ่มนั่งคุกเข่ายกมือไหว้ร้องขอความเห็นใจ ปัง! เสียงปืนดังขึ้น ลูกน้องของริต้าจัดการยิงกลางหน้าผากของชายฝรั่งวัยสูงอายุทันที เหตุผลที่ทำแบบนี้เพราะภาคินน์ไม่จ่ายค่าดอกเบี้ยมาหลายวัน ริต้าจำเป็นที่จะต้องจัดการตามคำสั่งของบิดา เมื่อได้ยินเสียงปืนภาคินน์และมารดาพร้อมน้องชายคนเล็กวัย5ขวบรีบวิ่งออกมาดู ภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้าคือบิดาของเขาได้เสียชีวิตลงแล้ว ภาคินน์ทำอะไรไม่ถูกได้แต่โอบกอดมารดาและน้องชาย “ฮือๆ!” เสียงร่ำไห้สะอึกสะอื้นอย่างเวทนาของทั้งสามคนที่นั่งโอบกอดกันอยู่ตรงชายวัยสูงอายุที่นอนอยู่บนพื้น ภาคินน์ผละอ้อมกอดและลุกขึ้นมือหนาเช็ดคราบน้ำตาออกอย่างลวกๆแล้วเดินเข้าไปหาหญิงสาวที่ยืนมองอยู่ “ฆ่าพ่อกูทำไม” น้ำเสียงเข้มของเขาเอ่ยถามหญิงสาวตรงหน้า “ช่วยไม่ได้ ไม่จ่ายหนี้เองนะ” ริต้าหยักไหล่อย่างไม่ยี่หระและถอดแว่นตาออก ก่อนจะเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน ริมฝีปากบางกระตุกยิ้มมุมปาก “กูนัดแล้วไง กูจะไปจ่ายให้ถึงบ้าน” ภาคินน์นัดวันไปจ่ายเงินกับบิดาของหญิงสาวแล้ว เพราะเขาได้ยืมเงิน200ล้านดอลลาร์กับพอร์ชเพื่อนสนิทเพื่อจะเอามาปิดหนี้ “มันช้าไปภาคินน์ นายเป็นคนทำให้พ่อของตัวเองต้องตายนะ จะมาโทษพ่อฉันไม่ได้นะ” “มันก็เป็นเพราะพ่อมึงไหมที่หลอกกูไปลงทุนพอกูทำกำไรได้ดีกว่าก็หวังแต่ผลประโยชน์ใส่ร้ายกู” ภาคินน์ขึ้นเสียงใส่คนตรงหน้า ในวันนั้นบิดาของหญิงสาวมาหาเขาที่บ้านและยื่นข้อเสนอให้หลายอย่าง บอกว่าถ้าทำกำไรได้เยอะจะแบ่งกำไรให้95% แต่สุดท้ายภาคินน์โดนบิดาของหญิงสาวหลอก “พ่อฉันไม่ได้หลอก นายอยากลงทุนเองไม่ใช่เหรอ” ริต้ารู้เรื่องทุกอย่างที่บิดาทำกับภาคินน์และเธอก็ร่วมมือเข้าข้างบิดาตนเอง “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ กูจะไม่ตกลงเลย แม่ง! ข้อเสนอที่ยื่นมาดีชิปหาย พอทำกำไรได้เยอะกว่ากลับหาว่ากูโกง ใครกันแน่ที่โกงว่ะ” “ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น ฉันให้เวลาอีกหลังจากงานศพของพ่อนายเสร็จสิ้น ค่อยเอาเงินมาจ่ายทั้งต้นทั้งดอก” ริต้าสวมใส่แว่นอีกครั้งเมื่อว่าจบเธอเดินหันหลังกลับทันที “ได้ กูจะไปจ่ายให้ถึงบ้านแล้วเรื่องที่ฆ่าพ่อกูสักวันกูจะตามล้างแค้นครอบครัวมึง” ภาคินน์เอ่ยพูดขึ้นทันทีก่อนที่หญิงสาวจะเดินออกจากหน้าบ้านไป “ฮ่าๆ! คนอย่างนายจะมีปัญญามาทำอะไรครอบครัวฉันได้ แค่ธุรกิจก็เอาให้มันรอดก่อนเถอะ” ริต้าหันกลับมาเอ่ยพูดเย้ยหยันชายหนุ่ม เธอโบกมือลาเขาพร้อมแสระยิ้มอย่างชอบใจ และเดินไปที่รถทันที “....” ภาคินน์กำหมัดแน่นใบหน้าหล่อขบกรามขึ้นเป็นสันนูน สายตาวาวโรจน์มองหญิงสาวที่กำลังเดินไปขึ้นรถ เมื่อหญิงสาวเดินทางออกจากบ้านของเขาไปแล้ว ภาคินน์เดินกลับมาดูบิดาและโทรเรียกญาติให้เอาศพของบิดาไปทำพิธีตามศาสนา หลังจากนั้นภาคินน์และมารดาก็เก็บของย้ายออกจากบ้านหลังนี้และติดป้ายประกาศขายทันทีเพราะภาคินน์จะกลับไป อยู่กับคุณปู่ที่ประเทศไทย ถ้ายังอยู่ต่อที่นี่คนในครอบครัวก็จะต้องตายอีก ภาคินน์รู้สึกผิดไปตลอดชีวิตที่ทำให้บิดาของตนต้องมาตายทุกอย่างเกิดจากเขาที่หลงเชื่อคำพูดและข้อเสนอในวันนั้น เรื่องราวทุกอย่างมันคาอยู่ในใจและคงไม่สามารถให้อภัยตัวเองได้ เขาหวังว่าสักวันเขาจะกลับมาเอาคืนครอบครัวของหญิงสาวและจะแก้แค้นให้สาสม