bc

FIRST LOVE เผลอรักหมดใจผู้ชายแบดบอย

book_age18+
814
ติดตาม
2.2K
อ่าน
จบสุข
พ่อเลี้ยง
หวาน
addiction
like
intro-logo
คำนิยม

- First Love -เผลอรักหมดใจผู้ชายแบดบอยนิยายเซ็ท: ครูซ บลูไนท์ มอร์ฟิน จีซัส แอลตัลหน้าชื่อเรื่องจะมี?หมาป่าแทนสัญลักษณ์ของชาวแก๊งนี้นะคะ WOLF GANGSTERนิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจินตนาการของผู้เขียนอาจมีถ้อยคำ พฤติกรรมความรุนแรงไม่เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุน้อยกว่า 18 ปีโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านDo not Copy , Reproduce , Plagiarism.. Thanks ??เริ่มเผยแพร่วันที่ 25.12.2019CRUZ ครูซแบดบอยหนุ่ม เจ้าชู้ หัวร้อน และขี้(เอา)แต่ใจMIRARUN มิรารันนักศึกษาแพทย์สาวที่สุดแสนจะใสซื่อ

chap-preview
อ่านตัวอย่างฟรี
1
Wednesday,December 25 Christmas Day 2019 Mirarun Story ย้อนกลับมาที่คืนวันคริสต์มาสของนศ.แพทย์มิรารันคนนี้สักหน่อย ณ ห้องประชุมใหญ่ของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง “ช่วงเทศกาลแบบนี้ หมออาวุโสที่ใกล้จะเกษียณอายุทั้งยังมีวันหยุดสะสมกันมานานก็มักจะได้สิทธิ์ลาหยุดเพื่อใช้เวลาอยู่กับครอบครัวบ้าง หลังจากที่พวกท่านเสียสละแรงกายและเวลาทุ่มเทกับงานรักษาผู้ป่วยมาเนิ่นนาน” เสียงประกาศดังออกจากไมค์ในงานประชุมรวมกับการเลี้ยงสังสรรค์ส่งท้ายปีของทางโรงพยาบาล “ผมจึงขอให้เป็นหน้าที่ของหมอรุ่นใหม่ไฟแรงและว่าที่หมอทุกคนที่จะต้องคอยดูแลคนไข้หรือคนเจ็บจากอุบัติเหตุในช่วงเทศกาลปีใหม่ปีนี้ ซึ่งมีจำนวนเพิ่มขึ้นทุก ๆ ปี” พี่หมอคนหนึ่งเริ่มกล่าวพูดเปิดงานคริสต์มาสฉบับเนิร์ด ๆ “และโรงพยาบาลของเราต้องขอบคุณทางมหาวิทยาลัยมาก ๆ ที่ส่งน้อง ๆ นักศึกษาแพทย์มาฝึกงานที่นี่” พี่หมอท่านนั้นหันมายิ้มต้อนรับเราอย่างใจดี “พี่หมอกันต์นี่หล่อจัง ยิ้มทีกูแทบละลาย แกปล่อยพี่เขาหลุดมือไปได้ไงวะ ยายมิรา” ยายวีโอเลตยืนเบียดไหล่ฉันอย่างหยอกล้อ ใครจะรู้ว่าพี่หมอกันต์คนนี้น่ะ ก็คือรุ่นพี่ของฉันที่โรงเรียนเก่านั่นเอง จริง ๆ เราเคยคุย ๆ กันนะ แต่ห่าง ๆ ไปในตอนที่พี่เขาเข้าเรียนแพทย์ได้ ถึงจะมีกลับมาคุยกันบ้าง... แต่เหมือนมันต่อไม่ติดแล้วละ ในระหว่างที่ฉันกำลังยืนรอรับชุดกาวน์สำหรับฝึกงานอยู่ “ไปเข้าห้องน้ำแป๊บนะ สงสัยกินของในงานเลี้ยงเยอะไปนิส” ยายวีโอก็ชิ่งโยนใบรับชุดให้ฉัน ก่อนจะรีบเดินอย่างลน ๆ “ยายวีโอเอ๊ยย ตะกละตะกลามจริง” ฉันบ่น ๆ ไล่หลัง จากนั้นจึงต่อคิวหยิบชุดกาวน์ให้ตัวเองและเพื่อน “ได้ชุดแล้วไปรอที่แผนกฉุกเฉินเลยนะเด็ก ๆ คืนนี้วันคริสต์มาสคนเจ็บอาจจะเยอะหน่อย อย่าตกใจกันนะ พวกเราก็คงได้ทำแผลกันประปราย ถ้าเคสหนัก ๆ ก็มีพี่หมอกันต์กับหมอคนอื่น ๆ คุมอยู่แล้ว” พี่พยาบาลคนหนึ่งพูดอย่างยิ้มแย้มและพาฉันเดิน ระหว่างนั้นภายในห้องฉุกเฉินก็มีหมอประมาณ 3 คนกำลังนั่งประชุมกันอยู่ ซึ่งหนึ่งในนั้นคือพี่กันต์นั่นเอง ส่วนฉันก็นั่งรออยู่ที่โต๊ะของใครสักคน ตามที่พี่พยาบาลให้นั่งรอนั่นแหละ เนื่องจากนักศึกษาแพทย์จะถูกแบ่งออกไปดูงานตามแต่ละแผนกที่อาจารย์เลือกให้ ฉันนั่งเล่นโทรศัพท์และไลน์ตามยายวีโอให้รีบมา เพราะอยู่คนเดียวก็เปลี่ยว ๆ เหมือนกันแฮะ... ฉันนั่งไปเรื่อย ๆ รอเวลาพี่หมอ ๆ ทั้งหลายประชุม เอาจริง ๆ เราเพิ่งเรียนมาแค่ 1 ปี ยังรักษาอะไรไม่ได้หรอก คงได้แค่ทำแผลและช่วยพี่ ๆ พยาบาลไป... 23:59 นาฬิกา ฟุ่บบ มีคนมานั่งประจำที่เดิมของเขา ซึ่งโต๊ะที่ฉันนั่งก็คือ... “Merry Christmas นะมิรารัน” พี่กันต์ยิ้ม ๆ และยื่นกล่องของขวัญใบจิ๋วให้ มันถูกห่ออย่างเรียบ ๆ มีริบบิ้นสีชมพูคาดเอาไว้ “พี่กันต์” ฉันเงยหน้าจากโทรศัพท์เล็กน้อย... อย่างงง ๆ ขณะที่ฉันรับกล่องนั้นโดยพยายามจะไม่ยิ้มออกมาเพราะดีใจที่ได้มัน... ตุบบบ ฟั่บบบบ!!!! ประตูห้องฉุกเฉินเปิดขึ้นอย่างแรง จนหมอทุกคนต้องหันไปดูที่ต้นเสียง หรือคนเจ็บคนแรกในคืนนี้นั่นเอง “ไม่ต้องเข็น ยังเดินไหว” ผู้ชายคนนั้นบอกเสียงแข็งกับบุรุษพยาบาลที่กำลังเข็นรถตรงเข้าไปหาเขา อีกฝ่ายมีเลือดออกที่แขนและหางคิ้ว ก่อนเดินเข้ามาในห้องฉุกเฉินราวกับไม่ได้เจ็บอะไรมากมาย “คุณ... ครูซ” พี่หมอคนหนึ่งรีบวิ่งเข้าไปรับหน้าอย่างเร่งรีบ เขาหันมาสบตาฉันเพียงชั่วครู่และเมินหน้าไปทางอื่น ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงที่เก้าอี้ทำแผลหน้าพี่หมออีกคนในห้องฉุกเฉินนี้ ฉันก็ละสายตาจากการมองคนเจ็บมามองพี่หมอกันต์แทน “ขอบคุณนะคะ” แล้วกล่าวขอบคุณพี่หมอไปทันที แต่ยังไม่ทันที่จะได้คิดไปไกล หรือเข้าข้างตัวเองใด ๆ พี่กันต์ก็หยิบกล่องของขวัญขึ้นมาอีกชิ้นเหมือนกับที่ฉันเพิ่งรับมาเลย “พี่ฝากให้เพื่อนเราด้วยนะ ถือว่าเป็นของขวัญขอบคุณที่สละเวลามาช่วยพวกพี่ ๆ” “เดี๋ยวพี่ไปดูคนไข้ก่อนนะ” แล้วพี่กันต์ก็ลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานของเขา เพื่อเดินตรวจคนไข้ตามเตียงต่าง ๆ จริง ๆ ในห้องนี้มีผู้ป่วยฉุกเฉินอยู่ไม่มากเท่าไหร่ ส่วนใหญ่ก็มาจากการเมาและขับทั้งนั้น ไม่นานยายวีโอก็เดินเข้ามาในห้องพร้อมสวมชุดกาวน์ทับชุดนักศึกษาแบบเดียวกับฉัน “พี่กันต์ฝากให้ไว้ให้อะ” ฉันยื่นกล่องของขวัญนั้นให้ยายวีโอเลตทันที “ออ ถึงว่าละเห็นพวกพี่พยาบาลถือกันเต็มเลย” ยายวีโอก็รับไว้และเก็บใส่กระเป๋าเสื้อไป พี่กันต์นี่ใจดีกับทุกคนเลยจริง ๆ แฮะ ฉันแอบมองตามและคิดเพียงในใจอย่างนอยด์ ๆ พอมองไปเรื่อย สายตามันดันสะดุดเข้ากับคนเจ็บล่าสุดซึ่งนั่งเงียบ ๆ กดโทรศัพท์และปล่อยให้หมอทำแผลไปแบบชิว ๆ ทั้งที่เลือดอาบตัวมาซะขนาดนั้น “คนหรือเปล่าเนี่ย เหมือนเขาไม่เจ็บอะไรเลย” ฉันแอบมองและนินทาหมอนั่นในใจ “แกนินทาคนหล่อ ๆ นั่น ใช่ปะ” ยายวีโอเลตก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ๆ ฉันและพูดขึ้น ฉันส่ายหน้าอย่างไม่ยอมรับ “น้อง... น้องคนหนึ่งในสองคนอะ พาคุณครูซไปเข้าอุโมงค์เอกซเรย์และเอาผลกลับมาให้พี่ที่นี่ที ขอแบบด่วนเลยนะ” พี่หมอใส่แว่นหน้าตี๋เอ่ยเรียก ฉันกับยายวีโอก็หันมองหน้ากันอย่างงง ๆ “ใครอีกคนมาช่วยกดแผลห้ามเลือดตรงนี้ให้พี่ทีครับ” อีกด้านพี่กันต์ก็พูดขึ้นและหันมามองทางฉัน “งั้นเดี๋ยวฉันพาคนหล่อนั่นไปเอกซเรย์เองส่วน… แกก็… ไปตามหาหัวใจนะ” ยายวีโอเลตกระซิบ ๆ และผลักฉันไปทางพี่กันต์ ก่อนที่นางจะเดินไปหาพี่หมอแว่นที่ดูเครียด ๆ คนนั้น ฉันจึงเดินไปช่วยงานพี่กันต์ทันที “กดเลือดเอาไว้ก่อน เดี๋ยวพี่จะเย็บแผลคนไข้” พี่กันต์ส่งถุงมือหมอให้ฉันสวมใส่ และบอกวิธีโดยการเอามือของเขากดทับมือฉันอีกที “กดแบบนี้ค้างไว้นะ” เขาพูดขึ้นเบา ๆ ก่อนจะหันหน้าไปเตรียมอุปกรณ์ “แค่ทำแผลก็พอหมอ ฉันรีบ!” เสียงของคนไข้จอมเยอะนั่นพูดขึ้นอย่างไม่ค่อยอยากจะให้หมอรักษาสักเท่าไหร่ “หมอขอรอดูผลเอกซเรย์ก่อนนะครับ เพราะดูจากอาการบาดเจ็บและแรงกระแทกที่ได้รับมา มันก็น่าเป็นห่วงอยู่ไม่น้อย อาจจะมีช้ำด้านในหรือเป็นปัญหาตรงกระดูกบริเวณแขนที่คุณครูซรู้สึกเจ็บ” พี่หมอหน้าตี๋แทบจะพูดวิงวอนให้รักษา “แค่มาทำแผลเองหมอ จะยุ่งยากทำไม” คนเจ็บถอนหายใจอย่างรำคาญ ๆ เหมือนเขาเบื่อเต็มทน ถ้าเป็นฉันนะ ไม่อยากรักษาก็ไม่ง้อหรอก ฉันคิดภายในใจ “พาคุณครูซไปอุโมงค์เอกซเรย์เลย ฝากดูแลดี ๆ ด้วยนะ และรีบพากลับมาหาพี่ เดี๋ยวจะรีบขึ้นไปเคลียร์ห้องวีไอพีให้ก่อน” ไม่นานก็เห็นพี่หมอหันไปพูดกับยายวีโอเลตอย่างซีเรียส ๆ… “คนนั้นคือครูซ หลานชายคนเดียวของเจ้าของโรงพยาบาลที่มีเครืออยู่ทั่วประเทศไทยอะ เขาไม่ค่อยยอมให้ใครรักษาง่าย ๆ และเป็นคนใจร้อน ไม่ชอบรออะไรนาน ๆ” พี่กันต์พูดขึ้นเบา ๆ เมื่อเห็นว่าฉันกำลังแอบมองชายคนนั้นด้วยความสงสัย “แบบนี้เราต้องรักษาด้วยเหรอคะ” ฉันแค่บ่นขึ้นเบา ๆ “คนไข้น่ะมีหลายรูปแบบเลยนะ อาชีพหมอคือการรักษาผู้ป่วย เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะเป็นคนแบบไหน เราก็ต้องพยายามรักษาเขาให้ได้ มันคือจรรยาบรรณนะมิรา” เขาไม่ได้พูดด้วยน้ำเสียงดุดันอะไร เหมือนแค่รุ่นพี่สอนรุ่นน้องเพียงเท่านั้น “ค่อย ๆ เรียนรู้ไป ไม่ต้องรีบ” ก่อนจะยิ้มให้ เมื่อเห็นว่าฉันนิ่งไป “ค่ะ” ฉันก็พยักหน้ารับ “ปล่อยมือได้แล้วละ” พี่กันต์จับมือของฉันออกจากแผลบริเวณต้นขาของชายร่างท้วมคนหนึ่งที่พึ่งถูกสุนัขพันธุ์พิตบูลขย้ำมาหมาด ๆ ดูเอาการอยู่เหมือนกัน อีกฝ่ายถูกกัดมาแบบไม่ตั้งใจ เกิดจากการเล่นกับมันและน้องหมาน่าจะกัดพลาดเลยโดนเข้าที่ขาเจ้าของตัวเอง แต่เขาไม่ได้โวยวายหรือโกรธอะไรมาก เพียงแค่ขับรถมาเย็บแผลและฉีดยาตามปกติ ฉันแอบอ่านที่พี่กันต์เขียนเอาไว้ในประวัติของคนป่วยน่ะ หลังจากนั้นพี่กันต์ก็ตั้งใจเย็บแผลให้คนเจ็บอย่างตั้งใจมาก ๆ โดยมีฉันยืนให้กำลังใจอยู่ห่าง ๆ “กรรไกรหน่อย” เสียงทุ้มพูดขึ้น ซึ่งฉันก็รีบยื่นให้ทันที “เสร็จแล้วนะครับ เดี๋ยวรอฉีดยากันพิษสุนัขบ้า วันนี้ก็สามารถกลับบ้านได้เลย” ก่อนบอกกับชายคนนั้นไป “ขอบคุณนะครับหมอ” อีกฝ่ายก้มหัวให้พี่กันต์และฉัน “แต่ต้องล้างแผลและฉีดยาจนครบ 5 เข็มนะครับ” พี่กันต์อธิบายต่อ ซึ่งคนไข้ก็พยักหน้าตาม หลังจากรักษารายนี้เสร็จ เราก็เหมือนจะค่อย ๆ เคลียร์คนไข้ในห้องฉุกเฉินไปได้บ้าง แต่ก็มีคนเข้าออกเรื่อย ๆ จริง ๆ นั่นแหละ “ทำไมเราไม่ฉีดยาผู้ชายคนนั้น 14 เข็มล่ะคะ พี่กันต์” ฉันถามอย่างไม่เข้าใจ “สงสัยตำราเรียนของมิรายังไม่เปลี่ยนแน่ ๆ เลย… จริง ๆ วัคซีนฉีด 14 เข็มรอบสะดือยกเลิกมาสักพักแล้ว เพราะทำจากสมองสัตว์และมีผลข้างเคียงเยอะกว่า” เขาเริ่มอธิบายอย่างละเอียดให้ฉันฟังตามหลักวิชาการ “ดีแล้วที่มิรามาฝึกงานที่นี่ จะได้รับความรู้ที่ใช้ได้จริงเอาไปเปรียบเทียบกับตำราเรียน อันไหนควรประยุกต์ใช้ อันไหนควรปรับเปลี่ยน” พี่กันต์ถอดเครื่องช่วยฟังเสียงหัวใจออกจากลำคอและสอดเอาไว้ในกระเป๋าเสื้อกาวน์ของเขาแทน “ตอนนี้ไปนั่งพักได้แล้ว เดี๋ยวจะหักโหมเกินไปในวันแรกนะครับ” จากนั้นจึงยิ้มให้ฉันบาง ๆ ด้วยท่าทีใจดี “หมอกันต์คะ ได้เวลาตรวจอาการคนไข้ชั้น 6 ของคุณหมอประเวศแล้วค่ะ” พยาบาลสาวคนหนึ่งเดินถือแฟ้มเอกสารของคนไข้สี่ห้าแฟ้มมาหาพี่กันต์ คงเป็นเพราะหมอบางท่านลาหยุด งานเลยมาตกที่เขาแน่ ๆ เลย… ฉันทำได้แค่มองตามอย่างช่วยเหลืออะไรไม่ได้มาก “งั้นฝากเราช่วยพี่ ๆ ดูแลทางนี้ด้วยนะ เดี๋ยวพี่มา…” พี่กันต์หันมาพูดกับฉัน ก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับพยาบาลคนนั้น แล้วห้องฉุกเฉินก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง และฉันได้แต่ภาวนาให้ไม่มีผู้ป่วยเพิ่มในวันนี้เลย เพราะสภาพหมอและพยาบาลแต่ละคนคือเหนื่อยมาก “นี่ขนาดยังไม่ถึงวันปีใหม่จริง ๆ นะเนี่ย” พี่หมอผู้ชายอีกคนในห้องถอนหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อยใจ แต่ตอนนี้คนที่ยังนั่งไม่ติดเก้าอี้ก็คือพี่หมอตี๋ใส่แว่นซึ่งจัดเตรียมห้องพิเศษและรอผลตรวจเอกซเรย์จากยายวีโอที่ยังไม่มาสักที เมื่อไม่มีอะไรยุ่ง ๆ ฉันจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอัปเดตข่าวของทางบ้านสักหน่อย ป่านนี้คงสวีตกันเป็นคู่ ๆ ไปแล้วแน่ ๆ พวกพี่ ๆ ฉัน IG : Mirarun_. (Private instagram) Liked by Pariss_xox and 29 others Mirarun_ Merry Christmas 2019 ????? Vio.1999 back to real life girl ??⚕️??⚕️ ?? Lipdar_xox we miz u girl ? Pariss_xox xmas my lil sis ?? cheer up ✌? Kyle_pr. ?? ฉันเปิดโทรศัพท์เมื่อมีแจ้งเตือนขึ้นมาในอินสตาแกรมที่ฉันเพิ่งจะอัปเดตรูปของเมื่อวาน ลงในวันคริสต์มาสแทน เพราะตั้งแต่กลับมากรุงเทพก็แทบไม่มีเวลาทำอะไรเลย Instagram Follow Requests Kunn_yct Confirm. Delete ฉันหยุดอยู่ที่แจ้งเตือนว่ามีคนต้องการจะฟอลโล่ไอจี และคนนั้นก็คือ… พี่กันต์… Kunn_yct started following you… Kann_yct 230 likes Kunn_yct A day in life of a doctor ? View all 50 comments December 25 ,2014 ภาพสุดท้ายและภาพเดียวในไอจีของพี่กันต์ คือรูปเมื่อ 5 ปีที่แล้ว แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะส่องอะไรเพิ่มเติม Line *** Line *** ทำให้ฉันต้องเปิดเข้าไปดูข้อความไลน์ที่เด้งขึ้นไม่หยุดจากยายวีโอเลต Violett : แก… คนเจ็บหล่อ ๆ ที่มากับฉันอะ พออ่านไลน์ก็รู้สึกงง ๆ Violett : หาย!!!!!!! Mira. : ฮะะะ Violett : ไม่รู้หายไปได้ไง ออกจากห้องเอกซเรย์มาก็ไม่เจอแล้วอะ Mira : ที่นี่ก็ไม่มีนะ Violett : พี่หมอแว่นหน้าตี๋นั่นด่าตายแน่เลย เขาบอกย้ำกับฉันว่าให้ดูคนนี้ดี ๆ อ่านจบจึงเหลือบไปมองทางพี่หมอตี๋ใส่แว่นที่กำลังนั่งดูนาฬิกาเป็นพัก ๆ ด้วยใบหน้าที่เริ่มเครียด Mira : งั้นเดี๋ยวฉันช่วยออกตามหานะ เจ็บขนาดนั้นคงไปไหนไม่ได้หรอกมั้ง Violett : โอ๊ยอยากจะร้องไห้ ดูแลคนไข้คนแรกในชีวิตก็ดันหายซะงั้นอะ อาชีพหมอที่แสนริบหรี่ของวีโอ Mira : ไม่เอาน่า ๆ ช่วยกันหาก่อน ๆ อย่าเพิ่งเครียด ฉันก็รีบเดินเนียน ๆ ออกจากห้องฉุกเฉินทันที เพื่อตามหาตัวคนไข้ที่หายไปของยายวีโอเลต แต่แล้วฉันก็สะดุดตาเข้ากับรถสุดหรูที่เหมือนของพี่เขยตัวเอง อย่างPorsche black เปิดประทุน จอดอยู่ติดกับห้องฉุกเฉินอย่างไม่แคร์กฎโรงพยาบาลใด ๆ นี่ไม่มียามคนไหนห้ามเลยรึยังไงนะ ทว่ายังไม่ทันจะได้คิดพิจารณาอะไร

editor-pick
Dreame - ขวัญใจบรรณาธิการ

bc

เมื่อฉันแอบรักซุปตาร์นายเอกซีรีส์วาย

read
10.5K
bc

Relazione เจ้าหัวใจสายใยรัก

read
1.7K
bc

สวาทรักใต้เพลิงแค้น

read
3.7K
bc

เล่ห์รักนายหัว

read
3.1K
bc

สะใภ้ขัดดอก

read
30.7K
bc

ลุ้นรักสลับใจ

read
1K
bc

หวงรักเมียเด็ก

read
1K

สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป

download_iosApp Store
google icon
Google Play
Facebook