ทาสรักมาเฟียร้าย

Intro ณ ประเทศอิสราเอล มินวา เด็กสาวที่พลัดพรากจากพ่อแม่เพราะถูกพ่อแม่ขายเธอเพื่อแลกกับเงินตั้งแต่เธอมีอายุได้เพียงสิบสองขวบ เธอต้องใช้ชีวิตตลอดวัยเด็กของเธออยู่ในรังของมาเฟียจนตอนนี้เธอจะมีอายุครบยี่สิบสองปีอีกไม่กี่วันที่จะถึง ก๊อก! ก๊อก! “คุณมินวาคะ เปิดประตูหน่อยค่ะ” ญาณีแม่บ้านวัยกลางคนยืนเรียกมินวาอยู่ที่หน้าประตูห้องนานอยู่สักพักแต่กลับไม่มีเสียงตอบรับ “มีอะไรกันเสียงดังหนวกหู” อัซยานหัวหน้าแก๊งมาเฟียอายุ38ปีที่ซื้อตัวมินวามาเอ่ยถามญาณีด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิดบวกกับใบหน้าที่ป่าเถื่อนของเขาทำให้ญาณีรีบก้มหน้าและถอยหลังไปสองก้าว ก่อนจะตอบว่า “เอ่อ...คือดิฉันจะเรียกคุณมินวาลงไปทานอาหารเย็นค่ะแต่เคาะยังไงเธอก็ไม่ตอบ” “มึงถอยไปสิ” อัซยานมองญาณีด้วยหางตาก่อนจะใช้เท้าถีบประตูพังเข้าไปในครั้งเดียว ปึง!!! เมื่อพังประตูเข้าไปได้สำเร็จซามูลูกน้องมือขวาของเขาก็รีบเข้าไปดูในห้องน้ำ อัซยานก็กวาดสายตาไปรอบๆ ห้องนอนแต่กลับไม่พบมินวาอยู่ในห้องอัซยานโกรธเลือดขึ้นหน้าเมื่อรู้ว่ามินวาหนีเขาไปแล้ว “ในห้องน้ำก็ไม่มีครับ” ซามูบอก “ออกตามหามันให้เจอและนำตัวมินวามาให้กู! ไป!” อัซยานสั่งลูกน้องด้วยน้ำเสียงที่โมโหก่อนจะเดินออกไปด้วยอารมณ์ที่ฉุนเฉียว “โถ่เอ่ยคุณมินวา…” ญาณีที่รู้ว่ามินวาหนีออกไปก็ไม่สบายใจและร้อนรนใจเป็นอย่างมากเพราะอัซยานคงจะโกรธและลงโทษมินวาแน่นอน มินวา มินวาวิ่งสุดชีวิตเธอไม่มีทางเลือกต่อให้เสี่ยงเธอก็ต้องทำเพราะเธอไม่อยากอยู่ในขุมนรกอีกต่อไปแล้วเธออยากมีอิสระในชีวิตของเธอ “คุณมินวาหยุดนะ!” ซามูที่ตามตัวมินวาเจอตะโกนบอกพร้อมสั่งลูกน้องให้วิ่งจับตัวเธอมา “ซามู…” มินวาไม่มีทางเลือกเธอพยายามวิ่งต่อไปสุดชีวิตถึงแม้ว่าจะเหนื่อยล้าเพียงใด เธอมองไปรอบๆ กลับมีผู้คนมากมายมองเธอแต่ไม่มีใครสักคนที่อยากจะยื่นมือมาช่วยเพราะไม่อยากมีปัญหากับอัซยานเจ้าพ่อมาเฟียที่นี่ ครึ่งชั่วโมงต่อมา อัซยานนั่งขัดปืนตัวเองอยู่ที่โซฟาใหญ่กลางบ้านโดยมีลูกน้องยืนอยู่ไม่ห่างสายตาของอัซยานมีเพียงความน่ากลัวและโหดร้ายเขานั่งรอซามูลูกน้องคนโปรดจับตัวมินวามาให้เขาอย่างใจเย็นเพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มินวาหนี “มาแล้วครับนาย” ซามูพูดขึ้นในขณะที่จับมินวามัดมือมัดเท้าและแบกใส่หลังมา “ปล่อยฉันนะไอ้สาระเลว! ปล่อย!” มินวาดิ้นสุดชีวิตแต่ก็ไม่เป็นผล ตุบ! “โอ้ย!” ซามูทิ้งตัวมินวาลงที่พื้นในขณะที่อัซยานยืนขึ้นเต็มความสูงและมองไปที่มินวาด้วยสายตาที่เยาะเย้ย “แก้มัดให้มัน” อัซยานหันไปบอกซามู จากนั้นซามูก็ตัดการแก้มัดให้เธอ มินวายืนขึ้นเต็มความสูงและมองไปที่อัซยานอย่างกล้าๆ กลัวๆ ผลั๊วะ! “อ่ะ!” มินวาล้มลงกองที่พื้นเมื่ออัซยานใช้กระบอกปืนตบเข้าที่ใบหน้าเธออย่างแรง มินวาได้แต่กำกำปั้นแน่นด้วยความโกรธและมองอัซยานอย่างอาฆาต “ต้องให้กูลงโทษอีกกี่ครั้งมึงถึงจะเลิกคิดหนี รอบที่แล้วไม่เข็ดอีกหรือไง!?” อัซยานนั่งย่อลงและมองมินวาด้วยแววตาผู้ชนะก่อนจะใช้มือบีบคางเล็กอย่างแรง “ฉันยอมตายดีกว่าต้องทนอยู่กับคนอย่างแก!” “ปากดีนักนะมึง อย่าคิดว่าการที่กูชอบมึงแล้วมึงจะมาปากดีกับกูได้ เอามันไปขังไว้ในห้องห้ามให้มันหนีออกไปได้” อัซยานหันไปบอกลูกน้อง “แกมันเลวระยำจริงๆ” มินวาต่อว่าด้วยความโกรธแค้น “อีกสองวันมึงก็จะอายุยี่สิบสอง กูเลี้ยงมึงมาไม่เคยแตะต้องตัวมึงเพราะแม่กูขอไว้แต่ตอนนี้แม่กูตายไปแล้ว วันเกิดมึงกูจะให้ของขวัญโดยการมอบความเป็นผัวให้มึง กูอยากรู้จริงๆ ว่ากลิ่นคาวเลือดบริสุทธิ์มันจะหอมหวานแค่ไหน ฮ่าๆ” อัซยานหัวเราะด้วยความสะใจในขณะที่ลูกน้องของเขาพาเธอขึ้นไปชั้นบนเพื่อไปขังเธอไว้ในห้อง “ไม่! ฉันไม่มีวันเป็นเมียแก! ไอ้เลวปล่อยฉันนะ!” แมกซ์ ณ คลับ “วันนี้นายดูเบื่อๆ นะครับ” อีริคลูกน้องมือขวาของเขาเอ่ยขึ้นในขณะที่ยืนมองเจ้านายเอาแต่นั่งเงียบเอาแต่ดื่มเหล้าและสูบบุหรี่ “อืม ตอนนี้ไอ้ควินต์มีเมียมีลูกไปแล้ว คงเหลือแค่กูคนเดียวสินะตอนนี้” แมกซ์ยิ้มเยาะมุมปากให้ตัวเองก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มจนหมด “นายเหงาเหรอครับ?” “เหงาเหรอ…หึ กูอยู่ท่ามกลางผู้คนเยอะแยะมากมายทุกๆ วันมึงคิดว่ากูเหงาเหรอ” แมกซ์มองไปยังชั้นล่างคลับที่มีผู้คนมากมายกำลังปาร์ตี้มีความสุขกันแต่มีบางชั่ววูบที่เขารู้สึกเหมือนมีบางอย่างขาดหายไป “…” อีริคไม่ตอบอะไรเขาเพียงแต่มองเจ้านายด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย “อีกสองวันเราต้องไปอิสราเอลเตรียมตัวให้พร้อม กูมีหลายอย่างต้องจัดการไม่มีเวลามานั่งเหงาอะไรทั้งนั้น” แมกซ์มองจ้องไปยังผู้หญิงสาวคนหนึ่งทั้งคู่สบตากันอย่างรู้ใจก่อนที่แมกซ์จะหันไปบอกอีริคว่า “พาเธอขึ้นมาหากู” ครับนาย 5 นาทีต่อมา แมกซ์นั่งพิงหลังกางแขนบนพนักโซฟาตัวใหญ่สายตาเข้าจ้องมองไปที่หญิงสาวเซ็กซี่คนนั้นที่กำลังเดินมาหาเขาจากนั้นก็คุกเข่าลงตรงหน้ามาเฟียหนุ่มด้วยสีหน้าที่ยั่วยวน “ใช้ปากของเธอ” แมกซ์เอ่ยสั่ง หญิงสาวไม่รอช้าเขาปลดเข็มขัดและกระดุมกางเกงออกก่อนจะจับท่อนแกร่งรูดขึ้นลงเป็นจังหวะ “ฉันจะทำให้คุณเสียวจนลืมไม่ลงเลยค่ะ” หญิงสาวส่งยิ้มหวานให้จากนั้นเธอก็ใช้ปากของเธอกับท่อนแกร่งในการปรนเปรอให้มาเฟียหนุ่มมีความสุข “…” แมกซ์มองดูหญิงสาวด้วยแววตาที่ไร้ความรู้สึกเขาถอนหายใจออกมาหนักๆ เพราะรู้สึกเฉยๆ และไม่มีอารมณ์กับหญิงสาวตรงหน้าจนบางครั้งเขาก็แอบหงุดหงิดตัวเอง “อื้มมมม~ ของคุณใหญ่มากเลยค่ะ” “…หยุด” “ทำไมล่ะคะ คุณกำลังเคลิ้มเลยเสียวไหมคะ ที่ฉันทำแบบนี้” “ฉันบอกให้หยุด!” แมกซ์ตะโกนเสียงดังลั่นและผลักหญิงสาวออกอย่างแรงด้วยอารมณ์ที่ฉุนเฉียว “อ๊ะ! คุณแมกซ์ผลักฉันทำไมคะ?” “ฉันสั่งให้ไสหัวออกไปไง! โถ่เว้ย!” “ค่ะๆ” หญิงสาวรีบวิ่งออกไปด้วยความกลัวและตัวสั่น “เกิดอะไรขึ้นครับนาย?” อีริควิ่งเข้ามาพร้อมกับถามด้วยความเป็นห่วงก่อนจะพบแมกซ์ยืนใส่เข็มขัดกางเกงอยู่ “เปล่า กูเบื่อ กูจะกลับบ้าน มึงดูที่นี่ต่อไม่ต้องตามกูไป” “ครับนาย” แมกซ์คว้าเสื้อสูทของตัวเองที่พาดอยู่บนโซฟาถือไว้ในมือก่อนจะเดินออกไปด้วยความรู้สึกที่ไม่เข้าใจตัวเองว่าเขาต้องการอะไรและกำลังหาอะไรอยู่… ********